മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.79.1
धनञ्जयोत्सुकास्ते तु वने तस्मिन्महारथाः ।
न्यवसन्त महाभागा द्रौपद्या सह कृष्णया ॥ ३.७९.१ ॥
ധനഞ്ജയനെ ആഗ്രഹിച്ച ആ മഹാരഥന്മാർ ആ വനത്തിൽ കൃഷ്ണയോടൊപ്പം വസിച്ചു; അവർ മഹാഭാഗ്യശാലികളായിരുന്നു.
3.79.2
धनं जयोत्सुकानां तु भ्रातॄणां कृष्णया सह ।
श्रुत्वा वाक्यानि विमना धर्मराजोप्यजायत ॥ ३.७९.२ ॥
വിജയം കാംക്ഷിച്ച സഹോദരന്മാരുടെയും കൃഷ്ണയുടെയും വാക്കുകൾ കേട്ട് ധർമ്മരാജനും മനസ്സ് വിഷണ്ണനായി.
3.79.3
अथापश्यन्महात्मानं देवर्षिं तत्र नारदम् ।
दीप्यमानं श्रिया ब्राह्म्या दीप्ताग्निसमतेजसम् ॥ ३.७९.३ ॥
അപ്പോൾ അവിടെ മഹാത്മാവായ ദേവർഷി നാരദനെ അവർ കണ്ടു; ബ്രഹ്മതേജസ്സിൽ പ്രകാശിക്കുന്നവനും ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിക്ക് തുല്യ തേജസ്സുള്ളവനുമായിരുന്നു.
3.79.4
तमागतमभिप्रेक्ष्य भ्रातृभिः सह धर्मराट् ।
प्रत्युत्थाय यथान्यायं पूजां चक्रे महात्मने ॥ ३.७९.४ ॥
അദ്ദേഹം വന്നതു കണ്ട് ധർമ്മരാജൻ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം എഴുന്നേറ്റ്, ന്യായപ്രകാരം ആ മഹാത്മാവിനെ പൂജിച്ചു.
3.79.5
स तैः परिवृतः श्रीमान्भ्रातृभिः कुरुसत्तमः ।
विबभावतिदीप्तौजा देवैरिव शतक्रतुः ॥ ३.७९.५ ॥
സഹോദരന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ആ ശ്രീമാനായ കുരുശ്രേഷ്ഠൻ, ഏറെ ദീപ്തമായ ഓജസ്സോടെ, ദേവന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ശതക്രതു ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ചു.
3.79.6
यथा च वेदान्सावित्री याज्ञसेनी तथा पतीन् ।
न जहौ धर्मतः पार्थान्मेरुमर्कप्रभा यथा ॥ ३.७९.६ ॥
സാവിത്രി വേദങ്ങളെ വിടാത്തതുപോലെ, യാജ്ഞസേനി ധർമ്മപ്രകാരം പാണ്ഡവരെ ഉപേക്ഷിച്ചില്ല; സൂര്യപ്രഭ മേരുവിനെ വിടാത്തതുപോലെ.
3.79.7
अर्ध्यं पाद्यमथानीय त्वभ्यवायदच्युतः ।
नारदस्तु महातेजाः स्वस्त्यस्त्वित्यभ्यभाषत ॥ ३.७९.७ ॥
അർഘ്യവും പാദ്യവും കൊണ്ടുവന്ന് അച്യുതൻ അടുത്തുചെന്നു. മഹാതേജസ്വിയായ നാരദൻ "സ്വസ്തി ഭവിക്കട്ടെ" എന്നു പറഞ്ഞു.
3.79.8
ततो युधिष्ठिरो राजा दृष्ट्वा देवर्षिसत्तमम् ।
यथार्हं पूजयामास विधिवत्कुरुनन्दनः ॥ ३.७९.८ ॥
അപ്പോൾ ദേവർഷിമാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നാരദനെ കണ്ട കുരുനന്ദനനായ രാജാവ് യുധിഷ്ഠിരൻ വിധിപ്രകാരം യഥോചിതം പൂജിച്ചു.
3.79.9
प्रतिगृह्य च तां पूजां नारदो भगवानृषिः ।
आश्वासयद्धर्मसुतं युक्तरूपमिवानघ ॥ ३.७९.९ ॥
ആ പൂജ സ്വീകരിച്ച് ഭഗവാനായ നാരദ ഋഷി ധർമ്മപുത്രനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു—ഓ പാപരഹിതനേ, അത് യുക്തമെന്നപോലെ.
3.79.10
उवाच च महात्मानं धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
ब्रूहि धर्मभृतां श्रेष्ठ केनार्थः किं ददानि ते ॥ ३.७९.१० ॥
മഹാത്മാവായ ധർമ്മരാജൻ യുധിഷ്ഠിരനോട് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: "ധർമ്മം ധരിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, പറയൂ—നിനക്ക് എന്ത് ആവശ്യമാണ്? ഞാൻ നിനക്ക് എന്ത് തരണം?"
3.79.11
अथ धर्मसुतो राजा प्रणम्य भ्रातृभिः सह ।
उवाच प्राञ्जलिर्भूत्वा नारदं देवसंमितम् ॥ ३.७९.११ ॥
അപ്പോൾ ധർമ്മപുത്രനായ രാജാവ് യുധിഷ്ഠിരൻ സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം പ്രണമിച്ച്, കൈകൂപ്പി, ദേവതുല്യനായ നാരദനോട് പറഞ്ഞു.
3.79.12
न्वयि तुष्टे महाभाग सर्वलोकाभिपूजिते ।
कृतमित्येव मन्येऽहं प्रसादात्तव सुव्रत ॥ ३.७९.१२ ॥
"ഓ മഹാഭാഗനേ, നീ പ്രസാദിച്ചിരിക്കുന്നു; സകല ലോകങ്ങളാലും പൂജിതനാണല്ലോ. നിന്റെ കൃപയാൽ എന്റെ കാര്യം സിദ്ധിച്ചു എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു, ഓ സുവ്രതനേ."
3.79.13
यदि त्वहमनुग्राह्यो भ्रातृभिः सहितोऽनघ ।
संदेहं मे सुनिश्रेष्ठ तत्वतश्छेत्तुमर्हसि ॥ ३.७९.१३ ॥
പാപരഹിതനേ, സഹോദരന്മാരോടുകൂടി ഞാൻ അങ്ങയുടെ അനുഗ്രഹത്തിന് അർഹനെങ്കിൽ, മുനിശ്രേഷ്ഠാ, എന്റെ സംശയം യഥാർത്ഥത്തിൽ നീക്കിയരുളണം.
3.79.14
प्रदक्षिणां यः कुरुते पृथिवीं तीर्थतत्परः ।
किं फलं तस्य कार्त्स्न्येन तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ ३.७९.१४ ॥
തീർത്ഥങ്ങളിൽ തത്പരനായി ഭൂമിയെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്യുന്നവന് പൂർണ്ണമായി എന്ത് ഫലം? അത് അങ്ങ് പറയാൻ യോഗ്യനാണ്.
3.79.15
शृणु राजन्नवहितो यथा भीष्मेण धीमता ।
पुलस्त्यस्य सकाशाद्वै सर्वमेतदुपश्रुतम् ॥ ३.७९.१५ ॥
രാജാവേ, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക. ബുദ്ധിമാനായ ഭീഷ്മർ പുലസ്ത്യന്റെ സമീപത്തുനിന്ന് ഇതെല്ലാം കേട്ടതുപോലെ.
3.79.16
पुरा भागीरथीतीरे भीष्मो धर्मभृतांवरः ।
पित्र्यं व्रतं समास्थाय न्यवसन्मुनिभिः सह ॥ ३.७९.१६ ॥
പണ്ട് ഭാഗീരഥീതീരത്ത്, ധർമ്മധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഭീഷ്മർ പിതൃവ്രതം സ്വീകരിച്ച് മുനിമാരോടൊപ്പം വസിച്ചു.
3.79.17
शुभे देशे तथा राजन्पुण्ये देवर्षिसेविते ।
गङ्गाद्वारे महाभाग देवगन्धर्वसेविते ॥ ३.७९.१७ ॥
രാജാവേ, ശുഭവും പുണ്യവുമായ ദേശത്ത്, ദേവർഷിമാർ സേവിക്കുന്ന ഗംഗാദ്വാരത്തിൽ, മഹാഭാഗാ, ദേവഗന്ധർവന്മാർ സേവിക്കുന്നിടത്ത്.
3.79.18
स पितॄंस्तर्पयामास देवांश्च परमद्युतिः ।
ऋषींश्च तर्पयामास विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ ३.७९.१८ ॥
ആ പരമതേജസ്വി പിതൃക്കളെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തി, ദേവന്മാരെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തി; വിധിപ്രകാരം നിർദ്ദേശിച്ച കർമ്മത്താൽ ഋഷിമാരെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തി.
3.79.19
कस्य चित्त्वथ कालस्य जपन्नेव महायशाः ।
ददर्शाद्भुतसंकाशं पुलस्त्यमृषिसत्तमम् ॥ ३.७९.१९ ॥
കുറച്ചുകാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ജപം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കെ മഹായശസ്വി അത്ഭുതകാന്തിയുള്ള ഋഷിശ്രേഷ്ഠനായ പുലസ്ത്യനെ കണ്ടു.
3.79.20
स तं दृष्ट्वोग्रतपसं दीप्यमानमिव श्रिया ।
प्रहर्षमतुलं लेभे विस्मयं परमं ययौ ॥ ३.७९.२० ॥
കഠിനതപസ്സുള്ള, തേജസ്സിനാൽ ജ്വലിക്കുന്ന അദ്ദേഹത്തെ കണ്ട് അവൻ അതുല്യമായ സന്തോഷം നേടി, വലിയ വിസ്മയത്തിലായി.
3.79.21
उपस्थितं महाभागं पूजयामास भारत ।
भीष्मो धर्मभृतां श्रेष्ठो विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ ३.७९.२१ ॥
ഭാരതാ! അടുത്തെത്തിയ ആ മഹാഭാഗ്യനെ ധർമധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഭീഷ്മർ വിധിപ്രകാരമുള്ള കർമത്താൽ പൂജിച്ചു.
3.79.22
शिरसा चाघमादाय शुचिः प्रयतमानसः ।
नाम संकीर्तयामास तस्मिन्ब्रह्मर्षिसत्तमे ॥ ३.७९.२२ ॥
ശിരസ്സാൽ അർഘ്യം സ്വീകരിച്ച്, ശുചിയായും സംയമിതമനസ്സോടെയും ആ ബ്രഹ്മർഷിശ്രേഷ്ഠനോട് തന്റെ നാമം ഉച്ചരിച്ചു.
3.79.23
भीष्मोऽहमस्मि भद्रं ते दासोऽस्मि तव सुव्रत ।
तव संदर्शनादेव मुक्तोऽहं सर्वकिल्वपैः ॥ ३.७९.२३ ॥
"ഞാൻ ഭീഷ്മൻ. നിനക്ക് മംഗളം. ഹേ സുവ്രതാ! ഞാൻ അങ്ങയുടെ ദാസനാണ്. അങ്ങയുടെ ദർശനത്താൽത്തന്നെ ഞാൻ സകല പാപങ്ങളിൽനിന്നും മുക്തനായി."
3.79.24
रएवमुक्त्वा महाराज भीष्मो धर्मभृतांवरः ।
वाग्यतः प्राञ्जलिर्भूत्वातूष्णीमासीद्युधिष्ठिर ॥ ३.७९.२४ ॥
മഹാരാജാവായ യുധിഷ്ഠിരാ! ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ധർമധാരികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഭീഷ്മർ വാക്ക് നിയന്ത്രിച്ച്, കൈകൂപ്പി മൗനമായി ഇരുന്നു.
3.79.25
तं दृष्ट्वा नियमेनाथ स्वाध्यायाम्नायकर्शितम् ।
भीष्मं कुरुकुलश्रेष्ठं मुनिः प्रीतमनाऽभवत् ॥ ३.७९.२५ ॥
നിയമത്താലും സ്വാധ്യായത്താലും വേദപാഠത്താലും ക്ഷീണിച്ച, കുരുകുലശ്രേഷ്ഠനായ ഭീഷ്മനെ കണ്ട് മുനിയുടെ മനസ്സ് സന്തോഷിച്ചു.
3.79.26
ततः स मधुरेणाथ स्वरेण सुमहातपाः ।
उवाच वाक्यं धर्मज्ञः पुलस्त्यः प्रीतमानसः ॥ ३.७९.२६ ॥
അപ്പോൾ ആ മഹാതപസ്വിയും ധർമ്മജ്ഞനുമായ പുലസ്ത്യൻ മധുരമായ സ്വരത്തിൽ, പ്രസന്നമനസ്സോടെ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.