மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.79.1
धनञ्जयोत्सुकास्ते तु वने तस्मिन्महारथाः ।
न्यवसन्त महाभागा द्रौपद्या सह कृष्णया ॥ ३.७९.१ ॥
அர்ஜுனனை எண்ணி ஆவலுடன் இருந்த அந்த மகாரதர்கள், அந்தக் காட்டில் கிருஷ்ணையான திரௌபதியுடன் தங்கினர். அவர்கள் மிகுந்த பாக்கியசாலிகள்.
3.79.2
धनं जयोत्सुकानां तु भ्रातॄणां कृष्णया सह ।
श्रुत्वा वाक्यानि विमना धर्मराजोप्यजायत ॥ ३.७९.२ ॥
வெற்றியை விரும்பிய சகோதரர்களும் கிருஷ்ணையும் சொன்ன வார்த்தைகளைக் கேட்டு தர்மராஜனும் மனம் வருந்தினான்.
3.79.3
अथापश्यन्महात्मानं देवर्षिं तत्र नारदम् ।
दीप्यमानं श्रिया ब्राह्म्या दीप्ताग्निसमतेजसम् ॥ ३.७९.३ ॥
அப்போது அங்கு மகாத்மாவான தேவரிஷி நாரதரைக் கண்டனர்; பிரம்மனின் ஒளியால் ஒளிர்ந்தவர், எரியும் நெருப்பின் தேஜஸ் கொண்டவர்.
3.79.4
तमागतमभिप्रेक्ष्य भ्रातृभिः सह धर्मराट् ।
प्रत्युत्थाय यथान्यायं पूजां चक्रे महात्मने ॥ ३.७९.४ ॥
அவர் வந்திருப்பதைக் கண்டு, தர்மராஜன் சகோதரர்களுடன் எழுந்து முறைப்படி அந்த மகாத்மாவுக்கு உபசாரம் செய்தான்.
3.79.5
स तैः परिवृतः श्रीमान्भ्रातृभिः कुरुसत्तमः ।
विबभावतिदीप्तौजा देवैरिव शतक्रतुः ॥ ३.७९.५ ॥
சகோதரர்களால் சூழப்பட்ட அந்த ஒளிமிக்க குருவரர், பெரும் தேஜஸ் கொண்டவர், தேவர்களால் சூழப்பட்ட இந்திரனைப் போல் விளங்கினார்.
3.79.6
यथा च वेदान्सावित्री याज्ञसेनी तथा पतीन् ।
न जहौ धर्मतः पार्थान्मेरुमर्कप्रभा यथा ॥ ३.७९.६ ॥
சாவித்திரி வேதங்களைக் கைவிடாதது போல, யாஜ்ஞசேனி தர்மப்படி பாண்டவர்களைக் கைவிடவில்லை; சூரியனின் ஒளி மேருவை விட்டு நீங்காதது போல்.
3.79.7
अर्ध्यं पाद्यमथानीय त्वभ्यवायदच्युतः ।
नारदस्तु महातेजाः स्वस्त्यस्त्वित्यभ्यभाषत ॥ ३.७९.७ ॥
அர்க்கியமும் பாத்யமும் கொண்டுவந்து அச்யுதன் அருகில் சென்றான். ஆனால் மகாதேஜஸ்வியான நாரதர், "ஸ்வஸ்தி உண்டாகட்டும்" என்று கூறினார்.
3.79.8
ततो युधिष्ठिरो राजा दृष्ट्वा देवर्षिसत्तमम् ।
यथार्हं पूजयामास विधिवत्कुरुनन्दनः ॥ ३.७९.८ ॥
பின்னர் தேவரிஷிகளில் சிறந்தவரான நாரதரைக் கண்ட அரசன் யுதிஷ்டிரன், குருநந்தனன் என்ற முறையில் விதிப்படி தகுந்த வகையில் அவரைப் பூஜித்தான்.
3.79.9
प्रतिगृह्य च तां पूजां नारदो भगवानृषिः ।
आश्वासयद्धर्मसुतं युक्तरूपमिवानघ ॥ ३.७९.९ ॥
அந்தப் பூஜையை ஏற்றுக்கொண்ட பகவான் ரிஷி நாரதர், தர்மபுத்திரனை ஆறுதல்படுத்தினார். அது பொருத்தமானதே என்பது போல், ஓ பாவமற்றவனே.
3.79.10
उवाच च महात्मानं धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
ब्रूहि धर्मभृतां श्रेष्ठ केनार्थः किं ददानि ते ॥ ३.७९.१० ॥
மகாத்மாவான தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரனிடம் அவர் கூறினார்: "தர்மம் தாங்குபவர்களில் சிறந்தவனே, சொல். உனக்கு என்ன வேண்டும்? நான் உனக்கு எதைக் கொடுக்கட்டும்?"
3.79.11
अथ धर्मसुतो राजा प्रणम्य भ्रातृभिः सह ।
उवाच प्राञ्जलिर्भूत्वा नारदं देवसंमितम् ॥ ३.७९.११ ॥
பின்னர் தர்மபுத்திரனான அரசன் யுதிஷ்டிரன், சகோதரர்களுடன் வணங்கி, கைகூப்பிநின்று, தேவர்களுக்கு நிகரான நாரதரிடம் கூறினான்.
3.79.12
न्वयि तुष्टे महाभाग सर्वलोकाभिपूजिते ।
कृतमित्येव मन्येऽहं प्रसादात्तव सुव्रत ॥ ३.७९.१२ ॥
"மகாபாகனே, நீர் மகிழ்ந்திருக்கிறீர்; எல்லா உலகங்களாலும் வணங்கப்படுபவர். உமது அருளால் என் காரியம் நிறைவேறியது என்று நான் கருதுகிறேன், ஓ சுவிரதனே."
3.79.13
यदि त्वहमनुग्राह्यो भ्रातृभिः सहितोऽनघ ।
संदेहं मे सुनिश्रेष्ठ तत्वतश्छेत्तुमर्हसि ॥ ३.७९.१३ ॥
பாவமற்றவரே, நான் சகோதரர்களுடன் உமது அருளுக்குத் தகுதியுடையவனாயின், முனிவர்களில் சிறந்தவரே, என் ஐயத்தை உண்மையாக நீக்கியருள வேண்டும்.
3.79.14
प्रदक्षिणां यः कुरुते पृथिवीं तीर्थतत्परः ।
किं फलं तस्य कार्त्स्न्येन तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ ३.७९.१४ ॥
தீர்த்தங்களில் ஈடுபட்டு பூமியை வலம் வருபவனுக்கு முழுமையாக என்ன பலன்? அதை நீர் சொல்ல வல்லவர்.
3.79.15
शृणु राजन्नवहितो यथा भीष्मेण धीमता ।
पुलस्त्यस्य सकाशाद्वै सर्वमेतदुपश्रुतम् ॥ ३.७९.१५ ॥
அரசே, கவனமாகக் கேள். அறிவுள்ள பீஷ்மர் புலஸ்தியரிடமிருந்து இவையனைத்தையும் கேட்டது போல.
3.79.16
पुरा भागीरथीतीरे भीष्मो धर्मभृतांवरः ।
पित्र्यं व्रतं समास्थाय न्यवसन्मुनिभिः सह ॥ ३.७९.१६ ॥
முன்னொரு காலத்தில் பாகீரதிக் கரையில், தர்மம் தாங்குவோரில் சிறந்த பீஷ்மர் பித்ருவிரதத்தை மேற்கொண்டு முனிவர்களுடன் வசித்தார்.
3.79.17
शुभे देशे तथा राजन्पुण्ये देवर्षिसेविते ।
गङ्गाद्वारे महाभाग देवगन्धर्वसेविते ॥ ३.७९.१७ ॥
அரசே, மங்களகரமான புண்ணிய இடத்தில், தேவரிஷிகள் சேவிக்கும் கங்கைவாயிலில், மகாபாக்கியவானே, தேவர்களும் கந்தர்வர்களும் சேவிக்கும் இடத்தில்.
3.79.18
स पितॄंस्तर्पयामास देवांश्च परमद्युतिः ।
ऋषींश्च तर्पयामास विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ ३.७९.१८ ॥
அந்த மிகு ஒளியுடையவர் பித்ருக்களைத் திருப்தி செய்தார்; தேவர்களையும் திருப்தி செய்தார்; விதிமுறைப்படி காட்டப்பட்ட கர்மத்தால் ரிஷிகளையும் திருப்தி செய்தார்.
3.79.19
कस्य चित्त्वथ कालस्य जपन्नेव महायशाः ।
ददर्शाद्भुतसंकाशं पुलस्त्यमृषिसत्तमम् ॥ ३.७९.१९ ॥
சில காலத்திற்குப் பிறகு, மகாயசஸ்வியான அவர் ஜபம் செய்துகொண்டிருக்கையில், அற்புதத் தோற்றமுடைய முனிவர்களில் சிறந்த புலஸ்த்யரைக் கண்டார்.
3.79.20
स तं दृष्ट्वोग्रतपसं दीप्यमानमिव श्रिया ।
प्रहर्षमतुलं लेभे विस्मयं परमं ययौ ॥ ३.७९.२० ॥
கடுந்தவம் புரிந்தவரும் ஒளியால் சுடர்விடுபவருமான அவரைக் கண்டு அவர் ஒப்பற்ற மகிழ்ச்சியடைந்து பெரும் வியப்பை அடைந்தார்.
3.79.21
उपस्थितं महाभागं पूजयामास भारत ।
भीष्मो धर्मभृतां श्रेष्ठो विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ ३.७९.२१ ॥
பாரதா! அருகில் வந்த அந்த மகாபாக்கியவானை, தர்மம் தாங்குவோரில் சிறந்த பீஷ்மர் விதிப்படியான கர்மத்தால் வழிபட்டார்.
3.79.22
शिरसा चाघमादाय शुचिः प्रयतमानसः ।
नाम संकीर्तयामास तस्मिन्ब्रह्मर्षिसत्तमे ॥ ३.७९.२२ ॥
தலையால் அர்க்யத்தை ஏற்று, தூய்மையும் அடக்கமும் கொண்ட மனத்துடன் அந்த பிரம்மரிஷிகளில் சிறந்தவரிடம் தம் பெயரைச் சொன்னார்.
3.79.23
भीष्मोऽहमस्मि भद्रं ते दासोऽस्मि तव सुव्रत ।
तव संदर्शनादेव मुक्तोऽहं सर्वकिल्वपैः ॥ ३.७९.२३ ॥
"நான் பீஷ்மன். உமக்கு மங்களம். ஓ சுவிரதரே! நான் உமது அடியவன். உமது தரிசனத்தாலேயே நான் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டேன்."
3.79.24
रएवमुक्त्वा महाराज भीष्मो धर्मभृतांवरः ।
वाग्यतः प्राञ्जलिर्भूत्वातूष्णीमासीद्युधिष्ठिर ॥ ३.७९.२४ ॥
மகாராஜா யுதிஷ்டிரரே! இவ்வாறு சொல்லி, தர்மம் தாங்குவோரில் சிறந்த பீஷ்மர் பேச்சை அடக்கி, கைகூப்பி, மௌனமாக அமர்ந்தார்.
3.79.25
तं दृष्ट्वा नियमेनाथ स्वाध्यायाम्नायकर्शितम् ।
भीष्मं कुरुकुलश्रेष्ठं मुनिः प्रीतमनाऽभवत् ॥ ३.७९.२५ ॥
நியமத்தால், சுவாத்யாயம் மற்றும் வேதபாராயணத்தால் மெலிந்த, குருகுலத்தின் சிறந்தவரான பீஷ்மரைக் கண்டு முனிவரின் மனம் மகிழ்ச்சியடைந்தது.
3.79.26
ततः स मधुरेणाथ स्वरेण सुमहातपाः ।
उवाच वाक्यं धर्मज्ञः पुलस्त्यः प्रीतमानसः ॥ ३.७९.२६ ॥
பின்னர் அந்த மகா தபஸ்வியும், தர்மத்தை அறிந்தவருமான புலஸ்தியர் இனிய குரலில், மகிழ்ந்த மனதுடன் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.