Mahābhārata · Adhyāya 3.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.79.1
धनञ्जयोत्सुकास्ते तु वने तस्मिन्महारथाः ।
न्यवसन्त महाभागा द्रौपद्या सह कृष्णया ॥ ३.७९.१ ॥
Ansiosos por Dhanañjaya, aquellos grandes aurigas, muy afortunados, habitaron en aquel bosque junto con Kṛṣṇā, Draupadī.
3.79.2
धनं जयोत्सुकानां तु भ्रातॄणां कृष्णया सह ।
श्रुत्वा वाक्यानि विमना धर्मराजोप्यजायत ॥ ३.७९.२ ॥
Al oír las palabras de los hermanos, ansiosos por la victoria, y de Kṛṣṇā, también el rey del dharma quedó afligido de ánimo.
3.79.3
अथापश्यन्महात्मानं देवर्षिं तत्र नारदम् ।
दीप्यमानं श्रिया ब्राह्म्या दीप्ताग्निसमतेजसम् ॥ ३.७९.३ ॥
Entonces vieron allí al gran sabio divino Nārada, resplandeciente con la gloria de Brahmā, de un esplendor igual al de un fuego ardiente.
3.79.4
तमागतमभिप्रेक्ष्य भ्रातृभिः सह धर्मराट् ।
प्रत्युत्थाय यथान्यायं पूजां चक्रे महात्मने ॥ ३.७९.४ ॥
Al ver que llegaba, el rey del dharma se levantó con sus hermanos y rindió honores al de alma grande según la norma.
3.79.5
स तैः परिवृतः श्रीमान्भ्रातृभिः कुरुसत्तमः ।
विबभावतिदीप्तौजा देवैरिव शतक्रतुः ॥ ३.७९.५ ॥
Rodeado por sus hermanos, aquel glorioso mejor de los Kurus brilló con extraordinario esplendor, como Śatakratu (Indra) rodeado de los dioses.
3.79.6
यथा च वेदान्सावित्री याज्ञसेनी तथा पतीन् ।
न जहौ धर्मतः पार्थान्मेरुमर्कप्रभा यथा ॥ ३.७९.६ ॥
Así como Sāvitrī no abandonó los Vedas, Yājñasenī, según el dharma, no abandonó a los Pārthas, sus esposos, como la luz del sol no abandona el Meru.
3.79.7
अर्ध्यं पाद्यमथानीय त्वभ्यवायदच्युतः ।
नारदस्तु महातेजाः स्वस्त्यस्त्वित्यभ्यभाषत ॥ ३.७९.७ ॥
Trayendo agua de bienvenida y agua para los pies, Acyuta se acercó a él. Pero Nārada, de gran esplendor, dijo: "Que haya bienestar."
3.79.8
ततो युधिष्ठिरो राजा दृष्ट्वा देवर्षिसत्तमम् ।
यथार्हं पूजयामास विधिवत्कुरुनन्दनः ॥ ३.७९.८ ॥
Entonces el rey Yudhiṣṭhira, alegría de los Kuru, al ver al mejor de los sabios divinos, lo honró como correspondía y según el rito.
3.79.9
प्रतिगृह्य च तां पूजां नारदो भगवानृषिः ।
आश्वासयद्धर्मसुतं युक्तरूपमिवानघ ॥ ३.७९.९ ॥
Aceptando aquel honor, el bienaventurado sabio Nārada consoló al hijo de Dharma, como si fuera lo debido, oh sin mancha.
3.79.10
उवाच च महात्मानं धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
ब्रूहि धर्मभृतां श्रेष्ठ केनार्थः किं ददानि ते ॥ ३.७९.१० ॥
Y dijo al magnánimo Yudhiṣṭhira, rey del Dharma: "Habla, el mejor de los que sostienen el dharma: ¿cuál es tu propósito? ¿Qué te daré?"
3.79.11
अथ धर्मसुतो राजा प्रणम्य भ्रातृभिः सह ।
उवाच प्राञ्जलिर्भूत्वा नारदं देवसंमितम् ॥ ३.७९.११ ॥
Entonces el rey Yudhiṣṭhira, hijo de Dharma, inclinándose con sus hermanos, con las palmas unidas, habló a Nārada, igual a los dioses.
3.79.12
न्वयि तुष्टे महाभाग सर्वलोकाभिपूजिते ।
कृतमित्येव मन्येऽहं प्रसादात्तव सुव्रत ॥ ३.७९.१२ ॥
"Oh bienaventurado, estás complacido y honrado por todos los mundos. Por tu gracia, considero cumplida mi tarea, oh tú de votos firmes."
3.79.13
यदि त्वहमनुग्राह्यो भ्रातृभिः सहितोऽनघ ।
संदेहं मे सुनिश्रेष्ठ तत्वतश्छेत्तुमर्हसि ॥ ३.७९.१३ ॥
Oh sin mácula, si yo, junto con mis hermanos, soy digno de tu favor, oh el mejor de los sabios, deberías en verdad disipar mi duda.
3.79.14
प्रदक्षिणां यः कुरुते पृथिवीं तीर्थतत्परः ।
किं फलं तस्य कार्त्स्न्येन तद्भवान्वक्तुमर्हति ॥ ३.७९.१४ ॥
¿Cuál es, en su totalidad, el fruto de quien, dedicado a los lugares sagrados, circunvala la tierra? Tú puedes decirlo.
3.79.15
शृणु राजन्नवहितो यथा भीष्मेण धीमता ।
पुलस्त्यस्य सकाशाद्वै सर्वमेतदुपश्रुतम् ॥ ३.७९.१५ ॥
Escucha, oh rey, con atención, como el sabio Bhīṣma lo oyó todo de Pulastya.
3.79.16
पुरा भागीरथीतीरे भीष्मो धर्मभृतांवरः ।
पित्र्यं व्रतं समास्थाय न्यवसन्मुनिभिः सह ॥ ३.७९.१६ ॥
Antiguamente, en la orilla del Bhāgīrathī, Bhīṣma, el mejor de los defensores del dharma, asumió el voto ancestral y vivió junto a los sabios.
3.79.17
शुभे देशे तथा राजन्पुण्ये देवर्षिसेविते ।
गङ्गाद्वारे महाभाग देवगन्धर्वसेविते ॥ ३.७९.१७ ॥
En un lugar auspicioso y santo, oh rey, en la puerta del Gaṅgā frecuentada por los sabios divinos, oh afortunado, frecuentada por dioses y gandharvas.
3.79.18
स पितॄंस्तर्पयामास देवांश्च परमद्युतिः ।
ऋषींश्च तर्पयामास विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ ३.७९.१८ ॥
Él satisfizo a los antepasados y también a los dioses, el de supremo resplandor; y mediante el rito prescrito según la regla, satisfizo también a los sabios.
3.79.19
कस्य चित्त्वथ कालस्य जपन्नेव महायशाः ।
ददर्शाद्भुतसंकाशं पुलस्त्यमृषिसत्तमम् ॥ ३.७९.१९ ॥
Al cabo de cierto tiempo, mientras recitaba japa, el de gran renombre vio a Pulastya, el mejor de los sabios, que resplandecía como una maravilla.
3.79.20
स तं दृष्ट्वोग्रतपसं दीप्यमानमिव श्रिया ।
प्रहर्षमतुलं लेभे विस्मयं परमं ययौ ॥ ३.७९.२० ॥
Al verlo, de austeridad severa y resplandeciente de esplendor, obtuvo una alegría incomparable y cayó en gran asombro.
3.79.21
उपस्थितं महाभागं पूजयामास भारत ।
भीष्मो धर्मभृतां श्रेष्ठो विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ ३.७९.२१ ॥
Oh Bhārata, Bhīṣma, el mejor de los que sostienen el dharma, honró con ritos conforme a lo prescrito al venerable que se había acercado.
3.79.22
शिरसा चाघमादाय शुचिः प्रयतमानसः ।
नाम संकीर्तयामास तस्मिन्ब्रह्मर्षिसत्तमे ॥ ३.७९.२२ ॥
Tomando el argha sobre la cabeza, puro y con mente recogida, proclamó su nombre ante aquel mejor de los brahmarṣis.
3.79.23
भीष्मोऽहमस्मि भद्रं ते दासोऽस्मि तव सुव्रत ।
तव संदर्शनादेव मुक्तोऽहं सर्वकिल्वपैः ॥ ३.७९.२३ ॥
"Soy Bhīṣma. Que te vaya bien. Oh tú de buenos votos, soy tu servidor. Solo con verte he quedado libre de todos los pecados."
3.79.24
रएवमुक्त्वा महाराज भीष्मो धर्मभृतांवरः ।
वाग्यतः प्राञ्जलिर्भूत्वातूष्णीमासीद्युधिष्ठिर ॥ ३.७९.२४ ॥
Habiendo hablado así, oh gran rey Yudhiṣṭhira, Bhīṣma, el mejor de los que sostienen el dharma, contuvo su palabra, juntó las palmas y permaneció en silencio.
3.79.25
तं दृष्ट्वा नियमेनाथ स्वाध्यायाम्नायकर्शितम् ।
भीष्मं कुरुकुलश्रेष्ठं मुनिः प्रीतमनाऽभवत् ॥ ३.७९.२५ ॥
Al ver a Bhīṣma, el mejor del linaje de los Kuru, consumido por la disciplina, el estudio personal y la recitación de los Vedas, el sabio se alegró en su corazón.
3.79.26
ततः स मधुरेणाथ स्वरेण सुमहातपाः ।
उवाच वाक्यं धर्मज्ञः पुलस्त्यः प्रीतमानसः ॥ ३.७९.२६ ॥
Entonces Pulastya, de gran austeridad y conocedor del dharma, con voz dulce y ánimo complacido, pronunció estas palabras.