మహాభారతం · అధ్యాయం 3.8

3.8.1

धतराष्ट्र महाप्राज्ञ निबोध वचनं मम ।
वक्ष्यामि त्वां कौरवाणां सर्वेषां हितमुत्तमम् ॥ ३.८.१ ॥

మహాప్రాజ్ఞుడవైన ధృతరాష్ట్రా, నా మాటను వినుము. కౌరవులందరికీ అత్యుత్తమ హితాన్ని నీకు చెబుతాను.

न मे प्रियं महाबाहो यद्गताः पाण्डवा वनम् ।
निकृत्त्या निकृताश्चैव दुर्योधनपुरोगमैः ॥ ३.८.२ ॥

మహాబాహో, పాండవులు అడవికి వెళ్లడం నాకు ఇష్టం లేదు. దుర్యోధనుడు మొదలైనవారి మోసంతో వారు వంచించబడ్డారు.

ते स्मरन्तः परिक्लेशान्वर्षे पूर्णे त्रयोदशे ।
विमोक्ष्यन्ति विषं क्रुद्धाः कौरवेयेषु भारत ॥ ३.८.३ ॥

భారతా, వారు కష్టాలను స్మరిస్తూ, పదమూడవ సంవత్సరం పూర్తయ్యాక, కోపంతో కౌరవులపై విషాన్ని వదులుతారు.

तदयं किंनु पापात्मा तव पुत्रः सुमन्दधीः ।
पाण्डवान्नित्यसंक्रुद्धो राज्यहेतोर्जिघांसति ॥ ३.८.४ ॥

అందువల్ల పాపబుద్ధి కలిగిన, అతి మందబుద్ధి గల నీ కుమారుడు రాజ్యం కోసం ఎప్పుడూ కోపంతో పాండవులను చంపాలనుకుంటున్నాడు.

वार्यतां साध्वयं मूढः शमं गच्छतु ते सुतः ।
वनस्थांस्तानयं हन्तुमिच्छन्प्राणान्विमोक्ष्यति ॥ ३.८.५ ॥

ఈ మూర్ఖుడైన నీ కుమారుడిని బాగా నిరోధించాలి, అతడు శాంతిని పొందాలి. అడవిలో ఉన్నవారిని చంపాలనుకుంటూ, అతడే తన ప్రాణాలను కోల్పోతాడు.

यथाऽऽह विदुरः प्राज्ञो यथा भीष्मो यथा वयम् ।
यथा कृपश्च द्रोणश्च तथा साधु विधीयताम् ॥ ३.८.६ ॥

ప్రాజ్ఞుడైన విదురుడు చెప్పినట్లు, భీష్ముడు చెప్పినట్లు, మేము చెప్పినట్లు, కృపుడు మరియు ద్రోణుడు చెప్పినట్లు, అలాగే బాగా చేయబడాలి.

विग्रहो हि महाप्राज्ञ स्वजनेन विगर्हितः ।
अधर्म्यमयशस्यं च मा राजन्प्रतिपद्यथाः ॥ ३.८.७ ॥

ఓ మహాప్రాజ్ఞా, స్వజనులతో విరోధం నిందనీయం. ఓ రాజా, అధర్మమైనదీ అపకీర్తి కలిగించేదీ అయిన మార్గంలో వెళ్లకు.

समीक्षा यादृशी ह्मस्य पाण्डवान्प्रति भारत ।
उपेक्ष्यमाणा सा राजन्महान्तमनयं व्रजेत् ॥ ३.८.८ ॥

ఓ భారతా, పాండవుల పట్ల అతని దృష్టి ఎలాంటిదో అది ఉపేక్షించబడితే, ఓ రాజా, అది గొప్ప వినాశానికి దారితీస్తుంది.

अथवाऽयं सुमन्दात्मा वनं गच्छतु ते सुतः ।
पाण्डवैः सहितो राजन्नेक एवासहायवान् ॥ ३.८.९ ॥

లేదా, ఈ మందబుద్ధి గల నీ కుమారుడు పాండవులతో కలిసి అడవికి వెళ్లనీ. ఓ రాజా, తోడు లేకుండా ఒంటరిగానే.

ततः संसर्गजः स्नेहः पुत्रस्य तव पाण्डवैः ।
यदि स्यात्कृतकृत्यस्त्वं भवेथाः पुरषर्षभ ॥ ३.८.१० ॥

అప్పుడు నీ కుమారునికి పాండవులతో సహవాసం వల్ల కలిగే స్నేహం ఉంటే, ఓ పురుషశ్రేష్ఠా, నీవు కృతకృత్యుడవు అవుతావు.

अथवा जायमानस्य यच्छीलमनुजायते ।
श्रूयते तन्महाराज नामृतस्यापसर्पति ॥ ३.८.११ ॥

లేదా, ఓ మహారాజా, పుట్టుకతో వచ్చిన శీలం వెంటనే వస్తుందని వింటాం. అది అమృతం నుండి తొలగిపోదు.

कथं वा मन्यते भीष्मो द्रोणोऽथ विदुरोपिवा ।
भवान्वाऽत्र परं कार्यं पुरा चार्थो निवर्तते ॥ ३.८.१२ ॥

భీష్ముడు, ద్రోణుడు లేదా విదురుడు దీనిని ఎలా భావిస్తారు? లేదా నీవు? ఇందులో అత్యున్నత కర్తవ్యం ఏది? ముందు ఏ ప్రయోజనం తిరిగి మళ్లించబడగలదు?