മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.8

3.8.1

धतराष्ट्र महाप्राज्ञ निबोध वचनं मम ।
वक्ष्यामि त्वां कौरवाणां सर्वेषां हितमुत्तमम् ॥ ३.८.१ ॥

മഹാപ്രാജ്ഞനായ ധൃതരാഷ്ട്രാ, എന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുക. കൗരവരെല്ലാവർക്കും ഉത്തമമായ ഹിതം ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം.

न मे प्रियं महाबाहो यद्गताः पाण्डवा वनम् ।
निकृत्त्या निकृताश्चैव दुर्योधनपुरोगमैः ॥ ३.८.२ ॥

മഹാബാഹോ, പാണ്ഡവർ കാട്ടിലേക്ക് പോയത് എനിക്ക് പ്രിയമല്ല. ദുര്യോധനൻ മുതലായവരുടെ വഞ്ചനയാൽ അവർ ചതിക്കപ്പെട്ടു.

ते स्मरन्तः परिक्लेशान्वर्षे पूर्णे त्रयोदशे ।
विमोक्ष्यन्ति विषं क्रुद्धाः कौरवेयेषु भारत ॥ ३.८.३ ॥

ഭാരതാ, അവർ അനുഭവിച്ച ക്ലേശങ്ങൾ ഓർത്ത്, പതിമൂന്നാം വർഷം പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ, ക്രോധത്തോടെ കൗരവരുടെ മേൽ വിഷം വർഷിക്കും.

तदयं किंनु पापात्मा तव पुत्रः सुमन्दधीः ।
पाण्डवान्नित्यसंक्रुद्धो राज्यहेतोर्जिघांसति ॥ ३.८.४ ॥

അതിനാൽ പാപചിത്തനും അതിമൂഢനുമായ നിന്റെ പുത്രൻ രാജ്യത്തിനായി എപ്പോഴും കോപിച്ച് പാണ്ഡവരെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

वार्यतां साध्वयं मूढः शमं गच्छतु ते सुतः ।
वनस्थांस्तानयं हन्तुमिच्छन्प्राणान्विमोक्ष्यति ॥ ३.८.५ ॥

ഈ മൂഢനായ നിന്റെ പുത്രനെ നന്നായി തടയണം; അവൻ ശാന്തി നേടട്ടെ. കാട്ടിൽ കഴിയുന്നവരെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ച് അവൻ തന്നെ പ്രാണൻ ഒടുക്കും.

यथाऽऽह विदुरः प्राज्ञो यथा भीष्मो यथा वयम् ।
यथा कृपश्च द्रोणश्च तथा साधु विधीयताम् ॥ ३.८.६ ॥

ജ്ഞാനിയായ വിദുരൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, ഭീഷ്മർ പറഞ്ഞതുപോലെ, ഞങ്ങൾ പറഞ്ഞതുപോലെ, കൃപരും ദ്രോണരും പറഞ്ഞതുപോലെ, അതുപോലെ നന്നായി ചെയ്യപ്പെടട്ടെ.

विग्रहो हि महाप्राज्ञ स्वजनेन विगर्हितः ।
अधर्म्यमयशस्यं च मा राजन्प्रतिपद्यथाः ॥ ३.८.७ ॥

ഓ മഹാപ്രാജ്ഞാ, സ്വജനങ്ങളോടുള്ള കലഹം നിന്ദ്യമാണ്. ഓ രാജാവേ, അധർമ്മവും അപകീർത്തിയും നൽകുന്ന മാർഗ്ഗത്തിൽ പോകരുതേ.

समीक्षा यादृशी ह्मस्य पाण्डवान्प्रति भारत ।
उपेक्ष्यमाणा सा राजन्महान्तमनयं व्रजेत् ॥ ३.८.८ ॥

ഓ ഭാരത, പാണ്ഡവരോടുള്ള അവന്റെ നോട്ടം ഏതുതരമാണോ, അത് അവഗണിക്കപ്പെട്ടാൽ, ഓ രാജാവേ, അത് വലിയ അനർത്ഥത്തിലേക്ക് നയിക്കും.

अथवाऽयं सुमन्दात्मा वनं गच्छतु ते सुतः ।
पाण्डवैः सहितो राजन्नेक एवासहायवान् ॥ ३.८.९ ॥

അല്ലെങ്കിൽ, ഈ മന്ദബുദ്ധിയായ നിന്റെ മകൻ പാണ്ഡവരോടൊപ്പം കാട്ടിലേക്ക് പോകട്ടെ. ഓ രാജാവേ, തുണയില്ലാതെ ഒറ്റയ്ക്കുതന്നെ.

ततः संसर्गजः स्नेहः पुत्रस्य तव पाण्डवैः ।
यदि स्यात्कृतकृत्यस्त्वं भवेथाः पुरषर्षभ ॥ ३.८.१० ॥

അപ്പോൾ നിന്റെ മകന് പാണ്ഡവരോടുള്ള സഹവാസത്താൽ ഉണ്ടാകുന്ന സ്നേഹം ഉണ്ടെങ്കിൽ, ഓ പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ, നീ കൃതകൃത്യനാകും.

अथवा जायमानस्य यच्छीलमनुजायते ।
श्रूयते तन्महाराज नामृतस्यापसर्पति ॥ ३.८.११ ॥

അല്ലെങ്കിൽ, ഓ മഹാരാജാവേ, ജനനത്തോടൊപ്പമുള്ള സ്വഭാവം പിന്തുടരുന്നു എന്ന് കേൾക്കുന്നു; അത് അമൃതിൽ നിന്ന് അകലുന്നില്ല.

कथं वा मन्यते भीष्मो द्रोणोऽथ विदुरोपिवा ।
भवान्वाऽत्र परं कार्यं पुरा चार्थो निवर्तते ॥ ३.८.१२ ॥

ഭീഷ്മരോ ദ്രോണരോ വിദുരരോ ഇതിനെ എങ്ങനെ കരുതുന്നു? അല്ലെങ്കിൽ നീതന്നെ? ഇതിൽ പരമമായ കർത്തവ്യമെന്ത്? മുമ്പത്തെ ലക്ഷ്യം തിരിച്ചുവരാമോ?