மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 3.83
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.83.1
अथ सन्ध्यां समासाद्य संवेद्ये तीर्थ उत्तमे ।
उपस्पृश्य नरो विद्यां लभते नात्र संशयः ॥ ३.८३.१ ॥
பின்னர் சந்தியா வேளையில் சிறந்த, அறியப்பட்ட தீர்த்தத்தை அடைந்து, நீரைத் தொட்டு (ஆசமனம் செய்து) மனிதன் ஞானத்தை அடைகிறான்; இதில் சந்தேகமில்லை.
3.83.2
रामस्य च प्रसादेन तीर्थं राजन्कृतं पुरा ।
तल्लौहित्यं समासाद्य विन्द्याद्बहु सुवर्णकम् ॥ ३.८३.२ ॥
ராஜனே, ராமனின் அருளால் முன்பு உருவாக்கப்பட்ட அந்தத் தீர்த்தம் இது; அந்த லௌஹித்யத் தீர்த்தத்தை அடைந்து மனிதன் மிகுந்த பொன்னைப் பெறுவான்.
3.83.3
करतोयां समासाद्य त्रिरात्रोपोषितो नरः ।
अश्वमेधमवाप्नोति प्रजापतिकृतो विधिः ॥ ३.८३.३ ॥
கரதோயா நதியை அடைந்து மூன்று இரவுகள் உபவாசம் இருந்த மனிதன் அசுவமேத யாகத்தின் பலனைப் பெறுகிறான்; இது பிரஜாபதியால் வகுக்கப்பட்ட விதி.
3.83.4
गङ्गायास्तत्र राजेन्द्र सागरस्य च सङ्गमे ।
अश्वमेधं दशगुणं प्रवदन्ति मनीषिणः ॥ ३.८३.४ ॥
ஓ மன்னர்களில் சிறந்தவனே, அங்கே கங்கைக்கும் கடலுக்கும் சங்கமத்தில் அசுவமேத யாகத்தின் பத்து மடங்கு பலனை ஞானிகள் சொல்கிறார்கள்.
3.83.5
गङ्गायास्त्वपरं पारं प्राप्य यः स्नाति मानवः ।
त्रिरात्रमुषितो राजन्सर्वान्कामानवाप्नुयात् ॥ ३.८३.५ ॥
கங்கையின் மறுகரையை அடைந்து நீராடி மூன்று இரவுகள் அங்கே தங்கிய மனிதன், ஓ ராஜனே, எல்லா விருப்பங்களையும் அடைவான்.
3.83.6
ततो वैतरणीं गत्वा सर्वपापप्रमोचनीम् ।
विरजातीर्थमासाद्य विराजति यथा शशी ॥ ३.८३.६ ॥
பின்னர் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுவிக்கும் வைதரணிக்குச் சென்று, விரஜா தீர்த்தத்தை அடைந்தவன் சந்திரனைப் போல் ஒளிர்கிறான்.
3.83.7
प्रभवेच्च कुले पुण्ये सर्वपापं व्यपोहति ।
गोसहस्रफंल लब्ध्वा रपुनाति स्वकुलं नरः ॥ ३.८३.७ ॥
புண்ணிய குலத்தில் பிறந்த மனிதன் எல்லாப் பாவங்களையும் நீக்குகிறான். ஆயிரம் பசுக்களின் பலனைப் பெற்று அவன் தன் குலத்தைத் தூய்மைப்படுத்துகிறான்.
3.83.8
शोणस्य ज्योतिरथ्यायाः संगमे नियतः शुचिः ।
तर्पयित्वा पितॄन्देवानग्निष्टोमफलं लभेत् ॥ ३.८३.८ ॥
சோணனும் ஜ்யோதிரத்யாவும் கூடும் சங்கமத்தில் அடக்கமும் தூய்மையும் கொண்டு, பிதிரர்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் தர்ப்பணம் செய்து அக்னிஷ்டோம யாகத்தின் பலனை அடைய வேண்டும்.
3.83.9
शोणस्य नर्मदायाश् प्रभेदे कुरुनन्दन ।
वंशगुल्म उपस्पृश्य वाचजिमेधफलं लभेत् ॥ ३.८३.९ ॥
குருநந்தனே, சோணனும் நர்மதையும் பிரியும் இடத்தில், மூங்கில் புதரில் ஆசமனம் செய்து மனிதன் அசுவமேத யாகத்தின் பலனை அடைய வேண்டும்.
3.83.10
वाजपेयमवाप्नोति त्रिरात्रोपोषितो नरः ।
गोसहस्रफलं विन्द्यात्कुलं चैव समुद्धरेत् ॥ ३.८३.१० ॥
மூன்று இரவுகள் உபவாசம் இருக்கும் மனிதன் வாஜபேய யாகத்தின் பலனை அடைகிறான். அவன் ஆயிரம் பசுக்களின் பலனை அறிய வேண்டும்; தன் குலத்தையும் உயர்த்த வேண்டும்.
3.83.11
कोसलां तु समासाद्य कालतीर्थमुपस्पृशेत् ।
वृषभैकादशफलं लभते नात्र संशयः ॥ ३.८३.११ ॥
கோசலையை அடைந்து காலதீர்த்தத்தில் ஆசமனம் செய்ய வேண்டும். அவன் பதினொரு காளைகளின் பலனை அடைகிறான்; இதில் ஐயமில்லை.
3.83.12
पुष्पवत्यामुपस्पृश्य त्रिरात्रोपोषितो नरः ।
गोसहस्रफलं लब्ध्वा पुनाति स्वकुलं नृप ॥ ३.८३.१२ ॥
புஷ்பவதியில் ஆசமனம் செய்து, மூன்று இரவுகள் உபவாசம் இருக்கும் மனிதன், ஆயிரம் பசுக்களின் பலனைப் பெற்று, ஓ அரசே, தன் குலத்தைத் தூய்மைப்படுத்துகிறான்.
3.83.13
ततो बदरिकातीर्थे स्नात्वा भरतसत्तम ।
दीर्घमायुरवाप्नोति स्वर्गलोकं च गच्छति ॥ ३.८३.१३ ॥
பின்னர் பதரிகா தீர்த்தத்தில், பரதர்களில் சிறந்தவனே, நீராடி மனிதன் நீண்ட ஆயுளைப் பெற்று சொர்க்கலோகத்திற்குச் செல்கிறான்.
3.83.14
तथा चम्पां समासाद्य भागीरथ्यां कृतोदकः ।
दण्डाख्यमभिगम्यैव गोसहस्रफलं लभेत् ॥ ३.८३.१४ ॥
அதுபோல சம்பாவை அடைந்து பாகீரதியில் நீர்க்கடன் செய்து, தண்ட எனும் தீர்த்தத்தை அணுகினால் ஆயிரம் பசுக்கள் தானம் செய்த பலனைப் பெறுவான்.
3.83.15
लपेटिकां ततो गच्छेत्पुण्यां पुण्योपशोभिताम् ।
वाजपेयमवाप्नोति देवैः सर्वैश्च पूज्यते ॥ ३.८३.१५ ॥
பின்னர் புண்ணியத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட புனிதமான லபேடிகைக்குச் செல்ல வேண்டும்; அவன் வாஜபேய யாகத்தின் பலனைப் பெற்று அனைத்து தேவர்களாலும் போற்றப்படுகிறான்.
3.83.16
ततो महेन्द्रमासाद्य जामदग्न्यनिपेवितम् ।
रामतीर्थे नरः स्नात्वा वाजिमेधफलं लभेत् ॥ ३.८३.१६ ॥
பின்னர் ஜாமதக்னியால் (பரசுராமரால்) சேவிக்கப்பட்ட மகேந்திரமலையை அடைந்து, ராமதீர்த்தத்தில் நீராடும் மனிதன் அஸ்வமேத பலனைப் பெறுவான்.
3.83.17
मतङ्गस्य तु केदारस्तत्रैव कुरुनन्दन ।
तत्र स्नात्वा कुरुश्रेष्ठ गोसहस्रफलं लभेत् ॥ ३.८३.१७ ॥
மதங்கரின் கேதாரம் அங்கேயே உள்ளது. குருநந்தனனே, அங்கு நீராடி, குருசிரேஷ்டனே, ஆயிரம் பசுக்கள் தானம் செய்த பலனைப் பெற வேண்டும்.
3.83.18
श्रीपर्वतं समासाद्य नदीतीरमुपस्पृशेत् ।
रअश्वमेधमवाप्नोति पूजयित्वा वृषध्वजम् ॥ ३.८३.१८ ॥
ஸ்ரீபர்வதத்தை அடைந்து ஆற்றங்கரையில் ஆசமனம் செய்ய வேண்டும்; வ்ருஷத்வஜரை (சிவனை) பூஜித்து அஸ்வமேத பலனைப் பெறுகிறான்.
3.83.19
श्रीपर्वते महादेवो देव्या सह महाद्युतिः ।
न्यवसत्परमप्रीतो ब्रह्मा च त्रिदशैः सह ॥ ३.८३.१९ ॥
ஸ்ரீபர்வதத்தில் மகாதேவன், மகாஒளியுடையவர், தேவியுடன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் வசித்தார்; பிரம்மாவும் தேவர்களுடன் இருந்தார்.
3.83.20
तत्र देवह्रदे स्नात्वा शुचिः प्रयतमानसः ।
अश्वमेधमवाप्नोति कुलं चैव समुद्धरेत् ॥ ३.८३.२० ॥
அங்கே தேவஹ்ரதத்தில் நீராடி, தூய்மையும் கட்டுப்பட்ட மனமும் உடையவன் அசுவமேதம் பெறுகிறான்; தன் குலத்தையும் உயர்த்துகிறான்.
3.83.21
ऋषभं पर्वतं गत्वा पाण्ड्येषु नृपपूजितम् ।
वाजपेयमवाप्नोति नाकपृष्ठे च मोदते ॥ ३.८३.२१ ॥
பாண்டியர்களிடையே அரசர்களால் போற்றப்பட்ட ரிஷப மலையை அடைந்தவன் வாஜபேயம் பெற்று சுவர்க்கத்தின் மேல் பகுதியில் மகிழ்கிறான்.
3.83.22
ततो गच्छेत कावेरीं वृतामप्सरसां गणैः ।
तत्रस्नात्वा नरो राजन्गोसहस्रफलं लभेत् ॥ ३.८३.२२ ॥
பின்னர் அப்சரஸ்களின் கூட்டங்களால் சூழப்பட்ட காவேரிக்குச் செல்ல வேண்டும்; அரசே, அங்கே நீராடுபவன் ஆயிரம் பசுக்களின் பலனைப் பெறுகிறான்.
3.83.23
ततस्तीरे समुद्रस्य कन्यातीर्थमुपस्पृशेत् ।
तत्तोयं स्पृश्य राजेन्द्र सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ ३.८३.२३ ॥
பின்னர் கடற்கரையில் கன்யாதீர்த்தத்தைத் தொட வேண்டும்; அரசர்களின் அரசே, அதன் நீரைத் தொட்டவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுகிறான்.
3.83.24
अथ गोकर्णमासाद्य त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ।
समुद्रमध्ये राजेन्द्र सर्वलोकनमस्कृतम् ॥ ३.८३.२४ ॥
பின்னர் மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்ற கோகர்ணத்தை அடைந்து, அரசர்களின் அரசே, கடலின் நடுவில் உள்ள, அனைத்து உலகங்களாலும் வணங்கப்படும் அதைத் தொழ வேண்டும்.
3.83.25
रयत्र ब्रह्मादयो देवा ऋषयश्च तपोधनाः ।
भूतयक्षपिशाचाश्च किन्नराः समहोरगाः ॥ ३.८३.२५ ॥
அங்கே பிரம்மா முதலான தேவர்களும், தவமே செல்வமான முனிவர்களும், பூதங்கள், யக்ஷர்கள், பிசாசுகள், கிந்நரர்கள் மற்றும் மகா நாகங்களும் (வழிபடுகின்றனர்).
3.83.26
सिद्धचारणगन्धर्वमानुषाः पन्नगास्तथा ।
सरितः सागराः शैला उपासन्त उमापतिम् ॥ ३.८३.२६ ॥
சித்தர்கள், சாரணர்கள், கந்தர்வர்கள், மனிதர்கள், நாகங்கள், ஆறுகள், கடல்கள், மலைகள் ஆகியோர் உமாபதியை வழிபட்டனர்.
3.83.27
तत्रेशानं समभ्यर्च्य त्रिरात्रोपोषितो नरः ।
अश्वमेधमवाप्नोति गाणपत्यं च विन्दति ॥ ३.८३.२७ ॥
அங்கே ஈசானரை முறையாக வழிபட்டு மூன்று இரவுகள் உபவாசம் இருக்கும் மனிதன் அசுவமேத யாகப் பலனைப் பெறுகிறான்; கணபதியின் நிலையையும் அடைகிறான்.
3.83.28
उष्य द्वादशरात्रं तु पूतात्मा च भवेन्नरः ॥ ३.८३.२८ ॥
பன்னிரண்டு இரவுகள் அங்கே தங்கும் மனிதன் உள்ளம் தூய்மை பெறுகிறான்.
3.83.29
तत एव च गायत्र्याः स्थानं त्रैलोक्यपूजितम् ।
त्रिरात्रमुषितस्तत्र गोसहस्रफलं लभेत्।
निदर्शनं च प्रत्यक्षं ब्राह्मणानां नराधिप ॥ ३.८३.२९ ॥
அங்கிருந்தே மூவுலகிலும் வழிபடப்படும் காயத்ரியின் இடம் உள்ளது. அங்கே மூன்று இரவுகள் தங்குபவன் ஆயிரம் பசுக்களின் பலனைப் பெறுகிறான். மன்னா, இதற்கு பிராமணர்களிடையே நேரடி சான்று உள்ளது.
3.83.30
गायत्रीं पठते यस्तु योनिसंकरजस्तथा ।
गाथा च गाथिका चापि तस्य संपद्यते नृप ॥ ३.८३.३० ॥
காயத்ரியை ஓதுபவன், கலப்புப் பிறப்பில் பிறந்தவனாயினும், அவனுக்கு, மன்னா, காதையும் காதிகையும் கைகூடுகின்றன.
3.83.31
अब्राह्मणस्य सावित्रीं पठतस्तु प्रणश्यति ॥ ३.८३.३१ ॥
அந்தணர் அல்லாதவன் சாவித்ரியை ஓதினால், அது அழிந்துபோகும்.
3.83.32
संवर्तस्य तु विप्रर्षेर्वापीमासाद्य दुर्लभाम् ।
रूपस्य भागी भवति सुभगश्च प्रजायते ॥ ३.८३.३२ ॥
முனிவர் சம்வர்தரின் அரிய குளத்தை அடைந்தவன் அழகில் பங்கு பெறுவான்; அவன் நல்ல அதிர்ஷ்டத்துடன் பிறப்பான்.
3.83.33
ततो वेणां समासाद्य त्रिरात्रोपोषितो नरः ।
मयूरहंससंयुक्तं विमानं लभते नरः ॥ ३.८३.३३ ॥
பின்னர் வேணையை அடைந்து மூன்று இரவுகள் உண்ணாநோன்பு இருந்த மனிதன் மயில்களும் அன்னங்களும் பூட்டிய விமானத்தைப் பெறுகிறான்.
3.83.34
ततो गोदावरीं प्राप्य नित्यं सिद्धनिषेविताम् ।
गवां मेधमवाप्नोति वासुकेर्लोकमुत्तमम् ॥ ३.८३.३४ ॥
பின்னர் சித்தர்களால் எப்போதும் சேவிக்கப்படும் கோதாவரியை அடைந்தவன் பசுக்களின் வேள்வி-பலனைப் பெறுகிறான்; வாசுகியின் உயர்ந்த உலகத்தையும் அடைகிறான்.
3.83.35
वेणायाः संगमे स्नात्वा वाजिमेधफलं लभेत् ।
वरदासंगमे स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत् ॥ ३.८३.३५ ॥
வேணையின் சங்கமத்தில் நீராடுபவன் அசுவமேத வேள்வியின் பலனைப் பெறுவான்; வரதையின் சங்கமத்தில் நீராடுபவன் ஆயிரம் பசுக்களின் பலனைப் பெறுவான்.
3.83.36
ब्रह्मस्थानं समासाद्य त्रिरात्रोपोषितो नरः ।
गोसहस्रफलं विन्द्यात्स्वर्गलोकं च गच्छति ॥ ३.८३.३६ ॥
பிரம்மஸ்தானத்தை அடைந்து மூன்று இரவுகள் உண்ணாநோன்பு இருந்த மனிதன் ஆயிரம் பசுக்களின் பலனைப் பெற்று சுவர்க்கலோகம் செல்கிறான்.
3.83.37
कुशप्लवनमासाद्य ब्रह्मचारी समाहितः ।
त्रिरात्रमुषितः स्नात्वा अश्वमेधफलं लभेत् ॥ ३.८३.३७ ॥
குசப்லவனத்தை அடைந்து, அடக்கமுள்ள பிரம்மசாரி மூன்று இரவுகள் தங்கி நீராடினால் அசுவமேத யாகத்தின் பலனைப் பெறுவான்.
3.83.38
ततो देवह्रदेऽरण्ये कृष्णवेणाजलोद्भवे ।
जातिस्मरह्रदे स्नात्वा भवेज्जातिस्मरो नरः।
यत्र क्रतुशतैरिष्ट्वा देवराजो दिवं गतः ॥ ३.८३.३८ ॥
பின்பு காட்டில், கிருஷ்ணவேணாவின் நீரில் தோன்றிய தேவஹ்ரதத்திலும், ஜாதிஸ்மர ஹ்ரதத்திலும் நீராடினால் மனிதன் முற்பிறவிகளை நினைவுகூர்பவனாவான்; இங்கு நூறு யாகங்கள் செய்து தேவர்களின் அரசன் சொர்க்கம் சென்றான்.
3.83.39
अग्निष्टोमफलं विन्द्याद्गमनादेव भारत ।
ततः सर्वह्रदे स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत् ॥ ३.८३.३९ ॥
பாரதா, அங்கு செல்வதாலேயே அக்னிஷ்டோம யாகத்தின் பலனை அறிய வேண்டும்; பின்பு சர்வஹ்ரதத்தில் நீராடினால் ஆயிரம் பசுக்கள் தானம் செய்த பலனைப் பெறுவான்.
3.83.40
ततो वापीं महापुण्यां पयोष्णीं सरितां वराम् ।
पितृदेवार्चनरतो गोसहस्रफलं लभेत् ॥ ३.८३.४० ॥
பின்பு நதிகளில் சிறந்த பயோஷ்ணியின் மகா புண்ணியமான குளத்தை அடைந்து, பிதுர்களையும் தேவர்களையும் வழிபடுவதில் ஈடுபட்டவன் ஆயிரம் பசுக்கள் தானம் செய்த பலனைப் பெறுவான்.
3.83.41
दण्डकारण्यमासाद्य पुण्यं राजन्नुपस्पृशेत् ।
गोसहस्रफलं तस्य स्नातमात्रस्य भारत ॥ ३.८३.४१ ॥
தண்டகாரண்யத்தை அடைந்து, ஓ அரசனே, புனித நீரில் ஆசமனம் செய்ய வேண்டும்; பாரதா, நீராடிய மாத்திரத்திலேயே அவனுக்கு ஆயிரம் பசுக்கள் தானம் செய்த பலன் கிடைக்கும்.
3.83.42
शरभङ्गाश्रमं गत्वा शुकस्य च महात्मनः ।
न दुर्गतिमवाप्नोति पुनाति च कुलं नरः ॥ ३.८३.४२ ॥
சரபங்கரின் ஆசிரமத்திற்கும் மகாத்மா சுகரின் ஆசிரமத்திற்கும் சென்ற மனிதன் துர்கதியை அடைவதில்லை; தன் குலத்தையும் புனிதமாக்குகிறான்.
3.83.43
ततः शूर्पारकं गच्छेज्जामदग्न्यनिषेवितम् ।
रामतीर्थे नरः स्नात्वा विन्द्याद्बहु सुवर्णकम् ॥ ३.८३.४३ ॥
பின்னர் மனிதன் ஜாமதக்ன்யனால் சேவிக்கப்பட்ட சூர்பாரகத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; ராமதீர்த்தத்தில் நீராடி அவன் மிகுந்த பொன்னைப் பெறுவான்.
3.83.44
सप्तगोदावरे स्नात्वा नियतो नियताशनः ।
महत्पुण्यमवाप्नोति देवलोकं च गच्छति ॥ ३.८३.४४ ॥
சப்தகோதாவரியில் நீராடி, கட்டுப்பாடுடனும் நியமித்த உணவுடனும் இருக்கும் மனிதன் பெரும் புண்ணியத்தைப் பெற்று தேவலோகத்தை அடைகிறான்.
3.83.45
ततो देवपथं गत्वा नियतो नियताशनः ।
देवसत्रस्य यत्पुण्यं तदेवाप्नोति मानवः ॥ ३.८३.४५ ॥
பின்னர் தேவபதத்திற்குச் சென்று, கட்டுப்பாடுடனும் நியமித்த உணவுடனும் இருக்கும் மனிதன் தேவசத்திர யாகத்தின் புண்ணியத்தையே அடைகிறான்.
3.83.46
तुङ्गकारण्यमासाद्य ब्र्हमचारी जितेन्द्रियः ।
वेदानध्यापयत्तत्र ऋषिः सारस्वतः पुरा ॥ ३.८३.४६ ॥
துங்க வனத்தை அடைந்து, பிரம்மசாரியும் புலன்களை வென்றவருமான சாரஸ்வத ரிஷி முற்காலத்தில் அங்கே வேதங்களைக் கற்பித்தார்.
3.83.47
तत्र वेदेषु नष्टेषु मुनेरङ्गिरसः सुतः ।
ऋषीणआमुत्तरीयेषु सूपविष्टो यथासुखम् ॥ ३.८३.४७ ॥
அங்கே வேதங்கள் மறைந்தபோது, அங்கிரஸ் முனிவரின் மகன் ரிஷிகளின் மேலாடைகளில் சுகமாக அமர்ந்தான்.
3.83.48
ओंकारेण यथान्यायं सम्यगुच्चारितेन ह ।
येन यत्पूर्वमभ्यस्तं तत्सर्वं समुपस्थितम् ॥ ३.८३.४८ ॥
ஓங்காரத்தை முறைப்படி சரியாக உச்சரித்தபோது, முன்பு எவன் எதைப் பயின்றானோ, அதெல்லாம் அவனுக்கு மீண்டும் நினைவுக்கு வந்தது.
3.83.49
ऋषयस्तत्र देवाश्च वरुणोऽग्निः प्रजापतिः ।
हरिर्नारायणस्तत्र महादेवस्तथैव च ॥ ३.८३.४९ ॥
அங்கே முனிவர்களும் தேவர்களும் இருந்தனர்; வருணனும் அக்னியும் பிரஜாபதியும் இருந்தனர்; அங்கே ஹரியான நாராயணனும், அவ்வாறே மகாதேவனும் இருந்தனர்.
3.83.50
पितामहश्च भगवान्देवैः सह महाद्युतिः ।
भृगुं नियोजयामास याजनार्थे महाद्युतिम् ॥ ३.८३.५० ॥
பிதாமகரான பகவானும் தேவர்களுடன் கூட, மகாதேஜஸ்வியான அவர், யாகம் நடத்துவதற்காக மகாதேஜஸ்வியான பிருகுவை நியமித்தார்.
3.83.51
ततः स चक्रे भगवानृषीणां विधिवत्तदा ।
सर्वेषां पुनराधानं विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ ३.८३.५१ ॥
பின்பு அந்த பகவான் அப்போது முனிவர்கள் அனைவருக்கும் விதிப்படி, விதிக்கப்பட்ட கர்மத்தால் மீண்டும் அக்னியை ஆதானம் செய்தார்.
3.83.52
आज्यभागेन तत्राग्नीं तर्पयित्वा यथाविधि ।
देवाः स्वभवनं याता ऋषयश्च यथाक्रमम् ॥ ३.८३.५२ ॥
அங்கே நெய்ப்பாகத்தால் அக்னியை விதிப்படி திருப்தி செய்து, தேவர்கள் தங்கள் இருப்பிடங்களுக்குச் சென்றனர்; முனிவர்களும் முறையாகச் சென்றனர்.
3.83.53
तदरण्यं प्रविष्टस्य तुङ्गकं राजसत्तम ।
पापं प्रणश्यत्यखिलं स्त्रिया वा पुरुषस्य वा ॥ ३.८३.५३ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவனே! அந்த வனத்தில் துங்கக தலத்தில் நுழைபவருக்கு, பெண்ணுக்கோ ஆணுக்கோ, அனைத்துப் பாவமும் அழிகிறது.
3.83.54
तत्रमासं वसेद्धीरो नियतो नियताशनः ।
ब्रह्मलोकं व्रजेद्राजन्कुलं चैव समुद्धरेत् ॥ ३.८३.५४ ॥
அங்கே ஒரு மாதம் தைரியமுள்ளவனும், கட்டுப்பாடுள்ளவனும், நியமமான உணவு உண்பவனுமாய் வாழ வேண்டும்; அரசனே, அவன் பிரம்மலோகம் செல்வான், தன் குலத்தையும் உயர்த்துவான்.
3.83.55
मेधाविकं समासाद्य पितॄन्देवांश्च तर्पयेत् ।
अग्निष्टोममवाप्नोति स्मृतिं मेधां च विन्दति ॥ ३.८३.५५ ॥
மேதாவிகத்தை அடைந்து பிதுர்களையும் தேவர்களையும் தர்ப்பணத்தால் திருப்திப்படுத்த வேண்டும். அவன் அக்னிஷ்டோம யாகத்தின் பலனைப் பெறுகிறான்; நினைவாற்றலையும் அறிவையும் அடைகிறான்.
3.83.56
अत्र कालञ्जरं गत्वा पर्वतं लोकविश्रुतम् ।
तत्र देवह्रदे स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत् ॥ ३.८३.५६ ॥
இங்கிருந்து உலகப் புகழ்பெற்ற காலஞ்சர மலைக்குச் சென்று, அங்குள்ள தேவஹ்ரதத்தில் நீராடினால் ஆயிரம் பசுக்களின் தானப் பலனைப் பெற வேண்டும்.
3.83.57
आत्मानं स्नापयेत्तत्रगिरौ कालञ्जरे नृप ।
स्वर्गलोके महीयेत नरो नास्त्यत्र संशयः ॥ ३.८३.५७ ॥
அரசே, அங்கே காலஞ்சர மலையில் தன்னை நீராட்ட வேண்டும்; மனிதன் சொர்க்க உலகில் கௌரவிக்கப்படுவான், இதில் ஐயமில்லை.
3.83.58
ततो गिरिवरश्रेष्ठे चित्रकूटे विशांपते ।
मन्दाकिनीं समासाद्य सर्वपापप्रणाशिनीम् ॥ ३.८३.५८ ॥
பின்பு, மக்களின் அதிபதியே, மலைகளில் சிறந்த சித்ரகூடத்தை அடைந்து, அனைத்துப் பாவங்களையும் அழிக்கும் மந்தாகினி நதியை அடைய வேண்டும்.
3.83.59
तत्राभिषेकं कुर्वाणः पितृदेवार्चने रतः ।
अश्वमेधमवाप्नोति गतिं च परमां व्रजेत् ॥ ३.८३.५९ ॥
அங்கே நீராடி, பிதுர்களையும் தேவர்களையும் வழிபடுவதில் ஈடுபட்டவன் அஸ்வமேத யாகத்தின் பலனைப் பெறுகிறான்; உயர்ந்த கதியையும் அடைகிறான்.
3.83.60
ततो गच्छेत धर्मज्ञ भर्तृस्थानमनुत्तमम् ।
यत्र नित्यं महासेनो गुहः सन्निहितो नृप ॥ ३.८३.६० ॥
பின்பு, தர்மம் அறிந்தவனே, எல்லாவற்றிலும் சிறந்த பர்த்ரு-ஸ்தானத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கே எப்போதும் மகாசேனன் குஹன் வீற்றிருக்கிறார், அரசே.
3.83.61
तत्र गत्वा नृपश्रेष्ठ गमनादेव सिध्यति ।
कोटितीर्थे नरः स्नात्वा गोसहस्रफलं लभेत् ॥ ३.८३.६१ ॥
அங்கே சென்றாலே, அரசர்களில் சிறந்தவனே, சித்தி கிட்டும். கோடிதீர்த்தத்தில் நீராடும் மனிதன் ஆயிரம் பசுக்களின் பலனைப் பெறுவான்.
3.83.62
प्रदक्षिणमुपावृत्य ज्येष्ठस्थानं व्रजेन्नरः ।
अभिगम्य महादेवं विराजति यथा शशी ॥ ३.८३.६२ ॥
மனிதன் வலம் வந்து மூத்தோர் தலத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். மகாதேவனை அடைந்து அவன் நிலவைப் போல் ஒளிர்கிறான்.
3.83.63
तत्र कूपे महाराज विश्रुता भरतर्षभ ।
समुद्रास्तत्र चत्वारो निवसन्ति युधिष्ठिर ॥ ३.८३.६३ ॥
அங்கே, மகாராஜனே, கிணற்றில் புகழ்பெற்றவை உள்ளன, பாரதர்களில் காளையே. யுதிஷ்டிரா, அங்கே நான்கு சமுத்திரங்கள் வசிக்கின்றன.
3.83.64
तत्रोपस्पृश्य राजेन्द्र पितृदेवार्चने रतः ।
नियतात्मा नरः पूतो गच्छेत परमां गतिम् ॥ ३.८३.६४ ॥
அங்கே ஆசமனம் செய்து, அரசர்களின் தலைவனே, முன்னோர் மற்றும் தேவர்களின் வழிபாட்டில் ஈடுபட்டு, தன்னடக்கமுள்ள தூய மனிதன் உயர்ந்த கதியை அடைய வேண்டும்.
3.83.65
ततो गच्छेत राजेन्द्र शृङ्गबेरपुरं महत् ।
यत्रतीर्णो महाराज रामो दाशरथिः पुरा ॥ ३.८३.६५ ॥
பின்னர், அரசர்களின் தலைவனே, சிருங்கபேரபுரம் என்ற பெரிய நகரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; மகாராஜனே, முன்பு தசரதனின் மகன் ராமன் அங்கே கடந்தான்.
3.83.66
रकतस्मिंस्तीर्थे महाबाहो स्नात्वा पापैः प्रमुच्यते ।
गङ्गायां तु नरः स्नात्वा ब्रह्मचारी समाहितः ॥ ३.८३.६६ ॥
ரக்த தீர்த்தத்தில், மகாபாகுவே, நீராடுவதால் மனிதன் பாவங்களிலிருந்து விடுபடுகிறான். ஆனால் கங்கையில், பிரம்மசாரியாகவும் ஒருமுகப்பட்டவனாகவும் நீராடும் மனிதன்...
3.83.67
विधूतपाप्मा भवति वाजपेयं च विन्दति ।
ततो मुञ्जवटं गच्छेत्स्थानं देवस्य धीमतः ॥ ३.८३.६७ ॥
பாவங்கள் நீங்கியவன் ஆகிறான்; வாஜபேய யாகத்தின் பலனையும் அடைகிறான். பின்னர் அவன் மேதாவியான தேவனின் இடமான முஞ்சவடத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்.
3.83.68
अभिगम्य महादेवमभिवाद्य च भारत ।
प्रदक्षिणमुपावृत् यगाणपत्यमवाप्नुयात् ॥ ३.८३.६८ ॥
பாரதா, மகாதேவனை அணுகி வணங்கி, வலமாக வலம் வந்து, கணபதியின் நிலையை அவன் அடையட்டும்.
3.83.69
तस्मिंस्तीर्थे तु जाह्नव्यां स्नात्वा पापैः प्रमुच्यते ।
ततो गच्छेत राजेन्द्र प्रयागमृषिसंस्तुतम् ॥ ३.८३.६९ ॥
அந்தத் தீர்த்தத்தில், கங்கையில் நீராடி மனிதன் பாவங்களிலிருந்து விடுபடுகிறான். பின்னர், அரசர்களின் தலைவனே, ரிஷிகளால் போற்றப்படும் பிரயாகைக்குச் செல்ல வேண்டும்.
3.83.70
यत्र ब्रह्मादयो देवा दिशश्च सदिगीश्वराः ।
लोकपालाश्च साध्याश्च पितरो लोकसंमताः ॥ ३.८३.७० ॥
அங்கு பிரம்மா முதலான தேவர்கள், திசைகளும் திக்பாலகர்களும், லோகபாலர்களும், சாத்தியர்களும், உலகங்களால் மதிக்கப்படும் பிதுர்களும் உள்ளனர்.
3.83.71
सनत्कुमारप्रमुखास्तथैव परमर्षयः ।
अङ्गिरःप्रमुखाश्चैव तथा ब्रह्मर्षयोऽमलाः ॥ ३.८३.७१ ॥
சனத்குமாரர் தலைமையான பரம ரிஷிகளும், அங்கிரஸ் தலைமையான, தூய்மையான பிரம்மரிஷிகளும் அங்கே உள்ளனர்.
3.83.72
तथा नागाः सुपर्णश्च सिद्धाश्चक्रचरास्तथा ।
सरितः सागराश्चैव गन्धर्वाप्सरसोऽपि च ॥ ३.८३.७२ ॥
அதுபோல நாகர்களும், சுபர்ணனும் (கருடன்), சித்தர்களும், வானில் சஞ்சரிப்பவர்களும், நதிகளும், கடல்களும், கந்தர்வர்களும் அப்சரஸ்களும் உள்ளனர்.
3.83.73
हरिश्च भगवानास्ते प्रजापतिपुरस्कृतः ।
तत्र त्रीण्यग्निकुण्डानि येषां मध्येन जाह्नवी ॥ ३.८३.७३ ॥
அங்கே பகவான் ஹரி பிரஜாபதியால் மதிக்கப்பட்டு வசிக்கிறார். அங்கு மூன்று அக்னிக் குண்டங்கள் உள்ளன; அவற்றின் நடுவே ஜாஹ்னவி (கங்கை) ஓடுகிறாள்.
3.83.74
प्रयागादभिनिष्क्रान्ता सर्वतीर्थपुरस्कृता ।
तपनस्य सुता देवी त्रिषु लोकेषु विश्रुता ॥ ३.८३.७४ ॥
பிரயாகையிலிருந்து தோன்றிய, எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் மேன்மையாகப் போற்றப்படும், சூரியனின் மகளான தேவி (யமுனை) மூவுலகிலும் புகழ்பெற்றவள்.
3.83.75
यमुना गङ्गया सार्धं संगता लोकपावनी ।
गङ्गायमुनयोर्मध्यं पृथिव्या जघनं स्मृतम् ॥ ३.८३.७५ ॥
யமுனை கங்கையுடன் சேர்ந்து உலகைத் தூய்மைப்படுத்துகிறாள். கங்கைக்கும் யமுனைக்கும் இடைப்பட்ட இடம் பூமியின் இடுப்பு எனச் சொல்லப்படுகிறது.
3.83.76
प्रयागं जघनस्थानमुपस्थमृषयो विदुः ।
प्रयागं सप्रतिष्ठानं कम्बलाश्वतरौ तथा ॥ ३.८३.७६ ॥
முனிவர்கள் பிரயாகையை இடுப்புப் பகுதியாகவும், புனித மையமாகவும் அறிவர். பிரயாகை, பிரதிஷ்டானத்துடன், கம்பளன் மற்றும் அஷ்வதரனும் அவ்வாறே.
3.83.77
तीर्थं भोगवती चैव वेदिरेषा प्रजापतेः ।
तत्रवेदाश्च यज्ञाश्च मूर्तिमन्तो युधिष्ठिर ॥ ३.८३.७७ ॥
போகவதியும் ஒரு தீர்த்தம்; இது பிரஜாபதியின் வேதி. அங்கே, யுதிஷ்டிரா, வேதங்களும் யாகங்களும் உருவம் கொண்டு விளங்குகின்றன.
3.83.78
प्रजापतिमुपासन्ते ऋषयश्च तपोधनाः ।
यजन्ते क्रतुभिर्देवास्तथा चक्रधरा नृपाः ॥ ३.८३.७८ ॥
தவமே செல்வமாகக் கொண்ட முனிவர்கள் பிரஜாபதியை வழிபடுகின்றனர். தேவர்கள் யாகங்களால் அவரை வழிபடுகின்றனர்; சக்கரம் ஏந்திய அரசர்களும் அவ்வாறே.
3.83.79
ततः पुण्यतमं नाम त्रिषु लोकेषु भारत ।
प्रयागं सर्वतीर्थेभ्यः प्रवदन्त्यधिकं विभो ॥ ३.८३.७९ ॥
பின்னர், மூவுலகிலும் 'புண்ணியதமம்' எனப்படும் பிரயாகையை, ஓ பாரதா, எல்லா தீர்த்தங்களையும் விட மேலானதாக அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர், ஓ வீரனே.
3.83.80
श्रवणात्तस्य तीर्थस् नामसंकीर्तनादपि ।
मृत्युकालभयाच्चापि नरः पापात्प्रमुच्यते ॥ ३.८३.८० ॥
அந்தத் தீர்த்தத்தைப் பற்றிக் கேட்பதாலும், அதன் பெயரை உச்சரிப்பதாலும், மரண காலத்தின் பயத்தாலும்கூட மனிதன் பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான்.
3.83.81
तत्राभिषेकं यः कुर्यात्संगमे लोकविश्रुते ।
पुण्यं स फलमाप्नोति राजसूयाश्वमेधयोः ॥ ३.८३.८१ ॥
உலகப் புகழ்பெற்ற அந்தச் சங்கமத்தில் அங்கு நீராடி அபிஷேகம் செய்பவன், ராஜசூய, அஸ்வமேத யாகங்களின் புண்ணிய பலனை அடைகிறான்.
3.83.82
एषा यजनभूमिर्हि देवानामभिसंस्कृता ।
तत्र रदत्तं सूक्ष्ममपि महद्भवति भारत ॥ ३.८३.८२ ॥
இது தேவர்களின் யாக பூமி, இங்கே புனிதமாக்கப்பட்டது. அங்கே கொடுக்கப்படும் சிறு தானமும் பெரியதாகிறது, ஓ பாரதா.
3.83.83
न वेदवचनात्तात न लोकवचनादपि ।
मतिरुत्क्रमणीया ते प्रयागमरणं प्रति ॥ ३.८३.८३ ॥
அன்பனே, வேத வாக்கினாலோ உலக வாக்கினாலோகூட, பிரயாகையில் மரணமடைய வேண்டும் என்ற உன் எண்ணத்தை நீ கைவிடக் கூடாது.
3.83.84
दशतीर्तसहस्राणि षष्टिः कोट्यस्तथाऽपराः ।
येषां सान्निध्यमत्रैव कीर्तितं कुरुन्दन ॥ ३.८३.८४ ॥
பத்தாயிரம் தீர்த்தங்களும், அறுபது கோடி பிற தீர்த்தங்களும் — அவற்றின் இருப்பு இங்கேயே கூறப்பட்டுள்ளது, ஓ குருநந்தனா.
3.83.85
चतुर्विद्ये च यत्पुण्यं सत्यवादिषु चैव यत् ।
स्नात एव तदाप्नोति गङ्गायमुनसंगमे ॥ ३.८३.८५ ॥
நான்கு வேதங்களிலும், சத்தியம் பேசுவோரிடத்திலும் உள்ள புண்ணியம் எதுவோ, அது கங்கை-யமுனை சங்கமத்தில் நீராடுவதாலேயே கிடைக்கும்.
3.83.86
तत्र भोगवती नाम वासुकेस्तीर्थमुत्तमम् ।
तत्राभिषेकं यः कुर्यात्सोऽश्वमेधफलं लभेत् ॥ ३.८३.८६ ॥
அங்கே வாசுகியின் உயர்ந்த தீர்த்தமான போகவதி என்ற பெயருள்ள தலம் உள்ளது; அங்கே அபிஷேகம் செய்பவன் அசுவமேத பலனைப் பெறுவான்.
3.83.87
तत्र हंसप्रपतनं तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् ।
दशाश्वमेधिकं चैव गङ्गायां कुरुनन्दन ॥ ३.८३.८७ ॥
அங்கே மூவுலகிலும் புகழ்பெற்ற ஹம்சப்ரபதனம் என்ற தீர்த்தம் உள்ளது; கங்கையில் உள்ள அது பத்து அசுவமேதங்களுக்கு சமமானது, ஓ குருநந்தனா.
3.83.88
कुरुक्षेत्रसमा गङ्गा यत्रतत्रावगाहिता ।
विशेषो वै कनखले प्रयागे परमं महत् ॥ ३.८३.८८ ॥
கங்கை எங்கெல்லாம் நீராடப்படுகிறதோ அங்கெல்லாம் குருக்ஷேத்திரத்துக்கு சமமாகும்; ஆனால் கனகலத்திலும் பிரயாகையிலும் அது மிகச் சிறப்பாக, மிக உயர்ந்ததாக உள்ளது.
3.83.89
यद्यकार्यशतं कृत्वा कृतंगङ्गावसेचनम् ।
सर्वं तत्तस्य गङ्गापो दहत्यग्निरिवेन्धनम् ॥ ३.८३.८९ ॥
ஒருவன் நூறு தீய செயல்களைச் செய்திருந்தாலும் கங்கை நீரால் அபிஷேகம் செய்து கொண்டால், கங்கையின் நீர் அவனுடைய அனைத்தையும் நெருப்பு விறகை எரிப்பதுபோல் எரித்துவிடும்.
3.83.90
सर्वं कृतयुगे पुण्यंत्रेतायां पुष्करं स्मृतम् ।
द्वापरेऽपि कुरुक्षेत्रं गङ्गा कलियुगे स्मृता ॥ ३.८३.९० ॥
கிருத யுகத்தில் எல்லாம் புண்ணியம்; திரேதையில் புஷ்கரம் நினைவுகூரப்படுகிறது; துவாபரத்தில் குருக்ஷேத்திரமும், கலியுகத்தில் கங்கையும் நினைவுகூரப்படுகின்றன.
3.83.91
पुष्करे तु तपस्तप्येद्दानं दद्यान्महालये ।
मलये त्वग्निमारोहेद्भृगुतुन्दे त्वनाशनम् ॥ ३.८३.९१ ॥
புஷ்கரத்தில் தவம் செய்ய வேண்டும்; மஹாலயத்தில் தானம் அளிக்க வேண்டும். மலயத்தில் அக்னியில் ஏற வேண்டும்; பृगுதுண்டத்தில் உண்ணாநோன்பு இருக்க வேண்டும்.
3.83.92
पुष्करे तु कुरुक्षेत्रे रगङ्गायां मगधेषु च ।
स्नात्वा तारयते जन्तुः सप्तसप्तावरांस्तथा ॥ ३.८३.९२ ॥
புஷ்கரம், குருக்ஷேத்திரம், கங்கை, மகதம் ஆகிய இடங்களில் நீராடும் மனிதன் தனக்கு முன்னும் பின்னும் உள்ள ஏழு ஏழு தலைமுறையினரை கரையேற்றுகிறான்.
3.83.93
पुनाति कीर्तिता पापं दृष्टा भद्रं प्रयच्छति ।
अवगाढा च पीता च पुनात्यासप्तमं कुलम् ॥ ३.८३.९३ ॥
கீர்த்திக்கப்பட்டால் பாவத்தைப் போக்குகிறது; தரிசித்தால் நலன் அளிக்கிறது. அதில் மூழ்கி நீரைப் பருகினால் ஏழாம் தலைமுறை வரை குலத்தைப் புனிதப்படுத்துகிறது.
3.83.94
यावदस्थि मनुष्यस् गङ्गायाः स्पृशते जलम् ।
तावत्स पुरुषो राजन्स्वर्गलोके महीपते ॥ ३.८३.९४ ॥
ஒரு மனிதனின் எலும்பு கங்கையின் நீரைத் தொடும் காலம் வரை, அரசே, மன்னனே, அந்த மனிதன் சுவர்க்கலோகத்தில் இருக்கிறான்.
3.83.95
यथा पुण्यानि तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च ।
उपास्य पुण्यं लब्ध्वा च भवत्यमरलोकभाक् ॥ ३.८३.९५ ॥
புனித தீர்த்தங்களும் புனித ஆலயங்களும் உள்ளன. அவற்றை வழிபட்டு புண்ணியம் பெற்றவன் அமரர் உலகத்தின் பங்காளியாகிறான்.
3.83.96
न गङ्गासदृशं तीर्थं न देवः केशवात्परः ।
ब्राह्मणेभ्यः परं नास्ति एवमाह पितामहः ॥ ३.८३.९६ ॥
கங்கைக்கு நிகரான தீர்த்தம் இல்லை; கேசவனை விட உயர்ந்த தெய்வம் இல்லை; பிராமணர்களை விட உயர்ந்தது எதுவும் இல்லை. இவ்வாறு பிதாமகர் கூறினார்.
3.83.97
यत्र गङ्गा महाराज स देशस्तत्तपोकवनम् ।
सिद्धिक्षेत्रं च तज्ज्ञेयं गङ्गातीरसमाश्रितम् ॥ ३.८३.९७ ॥
மன்னா, கங்கை எங்கே உள்ளதோ அந்த நாடு தவ வனமாகும்; கங்கைக் கரையில் அமைந்ததை சித்தி க்ஷேத்ரம் என்று அறிய வேண்டும்.
3.83.98
इदं सत्यंद्विजातीनां साधूनामात्मनोपि च ।
सुहृदां च जपेत्कर्मे शिष्यस्यानुगतस्य च ॥ ३.८३.९८ ॥
இது இருபிறப்பாளர்களுக்கும், நல்லோருக்கும், தனக்கும் கூட உண்மையாகும்; நண்பர்களுக்கும், சீடனுக்கும், பின்பற்றுபவனுக்கும் கூட கருமத்தில் இதை ஜபிக்க வேண்டும்.
3.83.99
इदं धन्यमिदं मेध्यमिदं स्वर्ग्यमिदं सुखम् ।
इदं पुण्यमिदं रम्यं पावनं धर्म्यमुत्तमम् ॥ ३.८३.९९ ॥
இது செல்வம் தருவது, இது தூய்மையானது, இது சொர்க்கம் தருவது, இது இன்பம் தருவது; இது புண்ணியமானது, இனிமையானது, தூய்மையாக்குவது, தர்மத்துக்கு ஏற்றது, உயர்ந்தது.
3.83.100
महर्षीणामिदं गुह्यं सर्वपापप्रमोचनम् ।
अधीत्यद्विजमध्ये च निर्मलः स्वर्गमाप्नुयात् ॥ ३.८३.१०० ॥
இது மகரிஷிகளின் ரகசியம், எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுவிப்பது; இருபிறப்பாளர்களிடையே இதைக் கற்றவன் தூய்மையாகி சொர்க்கத்தை அடைவான்.
3.83.101
श्रीमत्स्वर्ग्यं तथा पुण्यं सपत्नशमनं शिवम् ।
मेधाजननमग्र्यं वै तीर्थवंशानुकीर्तनम् ॥ ३.८३.१०१ ॥
இது மங்களமானது, சொர்க்கம் தருவது, புண்ணியமானது, பகைவரை அடக்குவது, சிவமானது; புத்தியை உண்டாக்குவது, மிக உயர்ந்தது — இது தீர்த்தங்களின் வம்சத்தைப் புகழ்வது.
3.83.102
अपुत्रो लभते पुत्रमधनो धनमाप्नुयात् ।
शूद्रो यथेप्सितान्कामान्ब्राह्मणः पारगः पठन्।
महीं विजयते राजा वैश्यो धनमवाप्नुयात् ॥ ३.८३.१०२ ॥
மகனில்லாதவன் மகனைப் பெறுவான், செல்வமில்லாதவன் செல்வத்தைப் பெறுவான்; சூத்திரன் விரும்பிய ஆசைகளை அடைவான், பிராமணன் இதில் தேர்ச்சி பெற்று ஓதுவதால்; அரசன் பூமியை வெல்வான், வைசியன் செல்வத்தை அடைவான்.
3.83.103
यश्चेदं शृणुयान्नित्यं तीर्थपुण्यं नरः शुचिः ।
जातीः स स्मरते बह्वीर्नाकपृष्ठे च मोदते ॥ ३.८३.१०३ ॥
தூய்மையான மனிதன் தினமும் தீர்த்தங்களின் புண்ணியத்தைப் பற்றிய இதைக் கேட்டால், அவன் தன் பல பிறவிகளை நினைவுகூர்ந்து சொர்க்கத்தின் மேல் பகுதியில் மகிழ்வான்.
3.83.104
गम्यान्यपि च तीर्थानि कीर्तितान्यगमानि च ।
मनसा तानि गच्छेत सर्वतीर्थसमीक्षया ॥ ३.८३.१०४ ॥
அணுகக்கூடிய தீர்த்தங்களும், அணுக முடியாதவை என்று சொல்லப்பட்டவையும் உள்ளன; எல்லாத் தீர்த்தங்களையும் தரிசிக்கும் எண்ணத்துடன் அவற்றை மனதால் செல்ல வேண்டும்.
3.83.105
एतानि वसुभिः साध्यैरादित्यैर्मरुदश्विभिः ।
ऋषिभिर्देवकल्पैश्च स्नातानि सुकृतैषिभिः ॥ ३.८३.१०५ ॥
இந்தத் தீர்த்தங்களில் வசுக்கள், சாத்தியர்கள், ஆதித்தியர்கள், மருத்துகள், அசுவினிகள் ஆகியோரும், தேவர்களைப் போன்ற முனிவர்களும், நல்வினை நாடுவோரும் நீராடியுள்ளனர்.
3.83.106
एवं त्वमपि कौरव्य विधिनाऽनेन सुव्रत ।
व्रत तीर्थानि नियतः पुण्यं पुण्येन वर्धयन् ॥ ३.८३.१०६ ॥
குருவின் வழித்தோன்றலே, நல்வ்ரதம் உடையவனே, இதே விதியின்படி நீயும் விரதங்களுடனும் தீர்த்தங்களுடனும் கட்டுப்பாட்டுடன் நட; புண்ணியத்தால் புண்ணியத்தை வளர்த்துக்கொள்.
3.83.107
भाषितैः करणैः पूर्वमास्तिक्याच्छ्रुतिदर्शनात् ।
प्राप्यन्ते तानि तीर्तानि सद्भिः शास्त्रार्थदर्शिभिः।
सद्भिः शास्त्रार्थतत्वज्ञैर्ब्राह्मणैः सह गम्यताम् ॥ ३.८३.१०७ ॥
முன்பு சொற்களாலும் செயல்களாலும், நம்பிக்கையாலும், சுருதியின் தரிசனத்தாலும் அந்தத் தீர்த்தங்கள் அடையப்படுகின்றன; சாஸ்திரப் பொருளைக் காணும் நல்லோருடனும், சாஸ்திரப் பொருளின் உண்மையை அறிந்த அந்தணர்களுடனும் செல்லுங்கள்.
3.83.108
नाव्रती नाकृतात्मा च नाशुचिर्न च तस्करः ।
स्नाति तीर्थेषु कौरव्य न च वक्रमतिर्नरः ॥ ३.८३.१०८ ॥
நோன்பில்லாதவனும், தன்னை அடக்காதவனும், தூய்மையற்றவனும், திருடனும், வக்கிர புத்தியுடையவனும் ஆகிய மனிதன் தீர்த்தங்களில் நீராடுவதில்லை, குருவின் வழித்தோன்றலே.
3.83.109
त्वया तु सम्यग्वृत्तेन नित्यं धर्मार्थदर्शिना ।
पितरस्तात सर्वे च तारिताः प्रपितामहाः ॥ ३.८३.१०९ ॥
அன்பு மகனே, நீ எப்போதும் நல்ல ஒழுக்கத்தாலும் தர்மத்தையும் பொருளையும் நோக்கியும் நடந்ததால், தந்தையர் அனைவரும் மூதாதையரும் கரையேற்றப்பட்டனர்.
3.83.110
पिता पितामहस्चैव सर्वे च प्रपितामहाः ।
पितामहपुरोगाश्च देवाः सर्षिगणा नृप।
तव धर्मेण धर्मज्ञ नित्यमेवाभितोषितः ॥ ३.८३.११० ॥
தந்தை, தாத்தா, அனைத்து பெரிய தாத்தாக்கள், பிதாமகரைத் தலைமையாகக் கொண்ட தேவர்களும் ரிஷிகணங்களும், அரசே, தர்மம் அறிந்தவனே, உன் தர்மத்தால் எப்போதும் முழுமையாக மகிழ்ந்துள்ளனர்.
3.83.111
अवाप्स्यसि त्वं लोकान्वै वसूनां वासवोपम ।
कीर्तिं च महातीं भीष्म प्राप्स्यसे भुविशाश्वतीं ॥ ३.८३.१११ ॥
இந்திரனுக்கு நிகரானவனே, நீ வசுக்களின் உலகங்களை அடைவாய்; பீஷ்மா, பூமியில் நிலைத்த பெரும் புகழையும் பெறுவாய்.
3.83.112
एवमुक्त्वाऽभ्यनुज्ञाय पुलस्त्यो भगवानृषिः ।
प्रीतः प्रीतेन मनसा तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.८३.११२ ॥
இவ்வாறு கூறி அனுமதி அளித்து, பகவான் ரிஷி புலஸ்தியர் மகிழ்ந்த மனத்துடன் அங்கேயே மறைந்தார்.
3.83.113
भीष्मश्च कुरुशार्दूल शास्त्रतत्त्वार्थदर्शिवान् ।
पुलस्त्यवचनाच्चैव पृथिवीं परिचक्रमे ॥ ३.८३.११३ ॥
குருக்களில் புலி போன்றவனே, சாஸ்திரங்களின் உட்பொருளைக் கண்ட பீஷ்மர் புலஸ்தியரின் வாக்கின்படியே பூமியை வலம் வந்தார்.
3.83.114
एवमेषा महाभागा प्रतिष्ठाने प्रतिष्ठिता ।
तीर्थयात्रा महापुण्या सर्वपापप्रमोचनी ॥ ३.८३.११४ ॥
இவ்வாறு இந்த மகா பாக்கியமான தீர்த்தயாத்திரை பிரதிஷ்டானத்தில் நிறுவப்பட்டது; இது மிகவும் புண்ணியமானது, எல்லாப் பாவங்களையும் போக்குவது.
3.83.115
अनेन विधिना यस्तु पृथिवीं संचरिष्यति ।
अश्वमेधशतं साग्रं फलं प्रेत्य स भोक्ष्यति ॥ ३.८३.११५ ॥
இந்த முறையின்படி பூமியை யார் சுற்றி வருவாரோ, அவர் இறந்த பின் நூறு அசுவமேத யாகங்களுக்கும் மேலான பலனை அனுபவிப்பார்.
3.83.116
ततश्चाष्टगुणं पार्थ प्राप्स्यसे धर्ममुत्तमम् ।
भीष्मः कुरूणां प्रवरो यथा पूर्वमवाप्तवान् ॥ ३.८३.११६ ॥
பின்னர், பார்த்தா, நீ எட்டு மடங்கு உயர்ந்த தர்மத்தைப் பெறுவாய்; குருக்களில் சிறந்த பீஷ்மர் முன்பு பெற்றது போல.
3.83.117
नेता च त्वमृषीन्यस्मात्तेन तेऽष्टगुणं फलम् ।
रक्षोगणबिकीर्णानि तीर्थान्येतानि भारत।
अगम्यानि मनुष्येन्द्रैस्त्वामृते कुरुनन्दन ॥ ३.८३.११७ ॥
நீ ரிஷிகளின் வழிகாட்டி ஆவதால் உனக்கு எட்டு மடங்கு பலன் உண்டு. பாரதா, இந்த தீர்த்தங்கள் ராட்சசக் கூட்டங்களால் சிதறிக் கிடக்கின்றன; குருநந்தனா, உன்னைத் தவிர மனிதர்களின் தலைவர்களாலும் இவற்றை அணுக முடியாது.
3.83.118
इदं देवर्षिचरितं सर्वतीर्ताभिसंवृतम् ।
यः पठेच्छृणुयाद्वाऽपिसर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ ३.८३.११८ ॥
எல்லா தீர்த்தங்களையும் உள்ளடக்கிய தேவரிஷியின் இந்த சரிதத்தை யார் ஓதினாலும் கேட்டாலும் அவர் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவார்.
3.83.119
ऋषिमुख्याः सदा यत्रवाल्मीकिस्त्वथ कश्यपः ।
आत्रेयः कुण्डजठरो विश्वामित्रोऽथ गौतमः ॥ ३.८३.११९ ॥
எங்கே எப்போதும் முதன்மை ரிஷிகள் வசிக்கிறார்களோ — வால்மீகி, காசியபர், ஆத்ரேயர், குண்டஜடரர், விசுவாமித்திரர் மற்றும் கௌதமர்.
3.83.120
असितो देवलश्चैव मार्कण्डेयोऽथ गालवः ।
भरद्वाजो वसिष्ठश्च मुनिरुद्दालकस्तथा ॥ ३.८३.१२० ॥
அசிதர், தேவலர், மார்க்கண்டேயர், கால்பவர், பரத்வாஜர், வசிஷ்டர் மற்றும் முனிவர் உத்தாலகர் ஆகியோரும் அவ்வாறே.
3.83.121
शौनकः सह पुत्रेण व्यासश्च तपतांवरः ।
दुर्वासाश्च मुनिश्रेष्ठो जाबालिश्च महातपाः ॥ ३.८३.१२१ ॥
மகனுடன் சௌநகர், தவசிகளில் சிறந்த வியாசர், முனிவர்களில் சிறந்த துர்வாசர், பெரும் தவமுடைய ஜாபாலி ஆகியோரும்.
3.83.122
एते ऋषिवराः सर्वे त्वत्प्रतीक्षास्तपोधनाः ।
एभिः सह महाराज तीर्थान्येतान्यनुव्रज ॥ ३.८३.१२२ ॥
இந்த முனிவர்கள் அனைவரும், தவமே செல்வமான அவர்கள், உன்னை எதிர்பார்க்கின்றனர். மகாராஜனே, இவர்களுடன் இந்தத் தீர்த்தங்களுக்குச் செல்.
3.83.123
एष ते लोमशो नाम महर्षिरमितद्युतिः ।
समेष्यति महाराज तेन सार्धमनुव्रज ॥ ३.८३.१२३ ॥
இதோ உன் லோமசர் என்ற மகரிஷி, அளவற்ற ஒளியுடையவர். மகாராஜனே, அவர் உன்னைச் சந்திப்பார்; அவருடன் செல்.
3.83.124
मयाऽपिसह धर्मज्ञ तीर्थान्येतान्यनुक्रमात् ।
प्राप्स्यसे महतीं कीर्तिं यथा राजा महाभिषक् ॥ ३.८३.१२४ ॥
தர்மம் அறிந்தவனே, என்னுடனும் இந்தத் தீர்த்தங்களை வரிசையாகச் செல்வதால் நீ பெரும் புகழ் அடைவாய்; மகாபிஷக் மன்னன் அடைந்ததுபோல்.
3.83.125
यथा ययातिर्धर्मात्मा यथा राजा पुरूरवाः ।
तथा त्वं कुरुशार्दूल स्वेन धर्मेण शोभसे ॥ ३.८३.१२५ ॥
தர்மாத்மா யயாதியும், மன்னன் புரூரவஸும் எவ்வாறு இருந்தார்களோ, அவ்வாறே குருசார்தூலனே, நீ உன் சொந்த தர்மத்தால் பிரகாசிக்கிறாய்.
3.83.126
यथा भगीरथो राजा यथा रामश्च विश्रुतः ।
तथा त्वं सर्वराजभ्यो भ्राजसे रश्मिवानिव ॥ ३.८३.१२६ ॥
மன்னன் பகீரதனும், புகழ்பெற்ற ராமனும் எவ்வாறு இருந்தார்களோ, அவ்வாறே நீ எல்லா மன்னர்களையும் விட கதிர்களுடைய சூரியனைப் போல் பிரகாசிக்கிறாய்.
3.83.127
यथा मनुर्यथेक्ष्वाकुर्यथा पूरुर्महायशाः ।
यथा वैन्यो महाराज तथा त्वमपि विश्रुतः ॥ ३.८३.१२७ ॥
மனுவைப் போலும், இக்ஷ்வாகுவைப் போலும், மகாயசஸ்வியான பூருவைப் போலும், வைன்யனைப் போலும், மஹாராஜனே, அவ்வாறே நீயும் புகழ்பெற்றவன்.
3.83.128
यथा च वृत्रहा सर्वान्सपत्नान्निर्दहन्पुरा ।
त्रैलोक्यं पालयामास देवराड्विगतज्वरः ॥ ३.८३.१२८ ॥
முன்பொரு காலத்தில் வ்ருத்ரனைக் கொன்றவன் எல்லா எதிரிகளையும் எரித்து, கவலையற்றவனாய், தேவராஜனாக மூவுலகையும் காத்தான்.
3.83.129
तथा शत्रुक्षयं कृत्वा त्वं प्रजाः पालयिष्यसि ।
स्वधर्मविजितामुर्वीं प्राप्य राजीवलोचन।
ख्यातिं यास्यसि धर्मेण कार्तवीर्यार्जुनो यथा ॥ ३.८३.१२९ ॥
அவ்வாறே எதிரிகளை அழித்து நீ மக்களைக் காப்பாய்; உன் தர்மத்தால் வென்ற பூமியைப் பெற்று, தாமரைக்கண்ணனே, கார்த்தவீர்யார்ஜுனனைப் போல தர்மத்தால் புகழ் அடைவாய்.
3.83.130
एवमाश्वास्य राजानं नारदो भगवानृषिः ।
अनुज्ञाप्य महाराज तत्रैवान्तरधीयत ॥ ३.८३.१३० ॥
இவ்வாறு அரசனுக்கு ஆறுதல் கூறி, பகவான் முனிவர் நாரதர், மஹாராஜனே, விடைபெற்று அங்கேயே மறைந்தார்.
3.83.131
युधिष्ठिरोषि धर्मात्मा तमेवार्थं विचिन्तयन् ।
तीर्थयात्राश्रितं पुण्यमृषीणां प्रत्यवेदयत् ॥ ३.८३.१३१ ॥
தர்மாத்மாவான யுதிஷ்டிரனும் அதே விஷயத்தைச் சிந்தித்தவாறு, முனிவர்களுக்கு தீர்த்தயாத்திரை பற்றிய புண்ணியமான செய்தியைத் தெரிவித்தான்.