ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.9.1
भगवन्नाहमप्येतद्रोचये द्यूतसंभवम् ।
मन्ये तद्विधिनाऽऽकृष्य कारितोस्मीति वै मुने ॥ ३.९.१ ॥
ಓ ಭಗವನ್, ಜೂಜಿನಿಂದ ಉಂಟಾದ ಇದನ್ನು ನಾನೂ ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ವಿಧಿಯೇ ನನ್ನನ್ನು ಎಳೆದು ಇದನ್ನು ಮಾಡಿಸಿತು ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ, ಓ ಮುನಿ.
3.9.2
नैतद्रोचयते भीष्मो न द्रोणो विदुरो न च ।
गान्धार्या नेष्यते द्यूतं तत्र मोहात्प्रवर्तितम् ॥ ३.९.२ ॥
ಇದನ್ನು ಭೀಷ್ಮನಿಗೂ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ, ದ್ರೋಣನಿಗೂ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ, ವಿದುರನಿಗೂ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ. ಗಾಂಧಾರಿಯೂ ಜೂಜನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅಲ್ಲಿ ಮೋಹದಿಂದಲೇ ಅದು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.
3.9.3
परित्यक्तुं न शक्नोमि दुर्योधनमचेतनम् ।
पुत्रस्नेहेन भगवञ्जानन्नपि यतव्रत ॥ ३.९.३ ॥
ಓ ಭಗವನ್, ಅಚೇತನನಾದ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ನಾನು ಬಿಡಲಾರೆ. ಮಗನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೇಮದಿಂದ, ಅದನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಓ ಯತವ್ರತ.
3.9.4
वैचित्रवीर्य नृपते सत्यमाह यथा भवान् ।
दृढं विझः परं पुत्रं परं पुत्रान्न विद्यते ॥ ३.९.४ ॥
ಓ ವೈಚಿತ್ರವೀರ್ಯ, ಓ ರಾಜನೇ, ನೀವು ಹೇಳಿದ್ದು ಸತ್ಯ. ಮಗನ ಮೇಲಿನ ಬಾಂಧವ್ಯ ದೃಢವಾದದ್ದು; ಮಗನಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದುದಿಲ್ಲ, ಮಕ್ಕಳಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದುದೂ ಇಲ್ಲ.
3.9.5
इन्द्रोप्यश्रुनिपातेन सुरभ्या प्रतिबोधितः ।
अन्यैः समृद्धैरप्यर्थैर्न सुतानमन्यते परम्। ॥ ३.९.५ ॥
ಇಂದ್ರನನ್ನೂ ಸುರಭಿ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿ ಎಚ್ಚರಿಸಿದಳು. ಇತರ ಸಮೃದ್ಧ ಸಂಪತ್ತುಗಳಿದ್ದರೂ, ಮಕ್ಕಳಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲೆಂದು ಅವನು ಯಾವುದನ್ನೂ ಭಾವಿಸಲಿಲ್ಲ.
3.9.6
अत्र ते वर्तयिष्यामि गहदाख्यानमुत्तमम् ।
सुरभ्याश्चैव संवादमिन्द्रस्य च विशांपते ॥ ३.९.६ ॥
ಇಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಒಂದು ಉತ್ತಮ, ಗಂಭೀರ ಕಥೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ — ಸುರಭಿ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರರ ಸಂವಾದವನ್ನು, ಓ ಪ್ರಜಾಪತಿ.
3.9.7
त्रिविष्टपगता राजन्सुरभी प्रारुदत्किल ।
गवां माता पुरा तात तामिन्द्रोऽन्वकृपायत ॥ ३.९.७ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪಕ್ಕೆ ಹೋದ ಸುರಭಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅತ್ತಳು. ಅವಳು ಹಿಂದೆ ಗೋವುಗಳ ತಾಯಿ; ಓ ಮಗನೇ, ಇಂದ್ರನು ಅವಳ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿದನು.
3.9.8
किमिदं रोदिषि शुभे कच्चित्क्षेमं दिवौकसाम् ।
मनुष्येष्वथवा गोषु नैतदल्पं भविष्यति ॥ ३.९.८ ॥
ಓ ಶುಭೆಯೇ, ನೀನು ಏಕೆ ಅಳುತ್ತಿರುವೆ? ದೇವತೆಗಳ ಕ್ಷೇಮ ಇಲ್ಲವೇ? ಅಥವಾ ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ, ಗೋವುಗಳಲ್ಲಿ ಏನಾದರೂ ಆಗಿದೆಯೇ? ಇದು ಸಣ್ಣ ವಿಷಯವಾಗಿರದು.
3.9.9
विनिपातो न वः कश्चिद्दृश्यते त्रिदशाधिप ।
अहं तु पुत्रं शोचामि तेन रोदिमि कौशिक ॥ ३.९.९ ॥
ಓ ತ್ರಿದಶಾಧಿಪನೇ, ನಿಮಗೆ ಯಾವ ಅವನತಿಯೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಮಗನಿಗಾಗಿ ನಾನು ದುಃಖಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಓ ಕೌಶಿಕಾ.
3.9.10
पश्यैनं कर्षकं क्षुद्रं दुर्बलं मम पुत्रकम् ।
प्रतोदेनाभिनिघ्नन्तं लाङ्गलेन च पीडितम्।
निषीदमानं सोत्कण्ठं वध्यमानं सुराधिप ॥ ३.९.१० ॥
ಇಗೋ ನೋಡು, ಈ ದುರ್ಬಲ, ಕ್ಷುದ್ರ ಉಳುವವನು ನನ್ನ ಮಗು. ನೇಗಿಲಿನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ, ಚಾಟಿಯಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ದುಃಖದಿಂದ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಓ ಸುರಾಧಿಪನೇ.
3.9.11
एनं दृष्ट्वा भृशं श्रान्तं वध्यमानं सुराधिप ।
कृपाविष्टाऽस्मि देवेन्द्र मनश्चोद्वेपते मम ॥ ३.९.११ ॥
ಇವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಬಹಳ ದಣಿದು ಹೊಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವ ಇವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಓ ಸುರಾಧಿಪನೇ, ನಾನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದೇನೆ, ಓ ದೇವೇಂದ್ರನೇ. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನಡುಗುತ್ತಿದೆ.
3.9.12
एकस्तत्रबलोपेतो धुरमुद्वहतेऽधिकाम् ।
अपरोप्यबलप्राणः कृशो धमनिसंततः।
कृच्छ्रादुद्वहते भारं तं वै शोचामि वासव ॥ ३.९.१२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಬಲದಿಂದ ಕೂಡಿ ಅಧಿಕ ನೊಗವನ್ನು ಹೊರುತ್ತಾನೆ; ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ದುರ್ಬಲ ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಕೃಶನಾಗಿ, ನರಗಳು ಉಬ್ಬಿ, ಕಷ್ಟದಿಂದ ಭಾರವನ್ನು ಹೊರುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗಾಗಿಯೇ ನಾನು ದುಃಖಿಸುತ್ತೇನೆ, ಓ ವಾಸವನೇ.
3.9.13
वध्यमानः प्रतोदेन तुद्यमानः पुनः पुनः ।
नैव शक्नोति तं भारमुद्वोढुं पश्य वासव ॥ ३.९.१३ ॥
ಚಾಟಿಯಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾ ಪದೇ ಪದೇ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಅವನು ಆ ಭಾರವನ್ನು ಹೊರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ನೋಡು, ವಾಸವ.
3.9.14
ततोऽहं तस्य शोकार्ता विरौमि भृशदुःखिता ।
अश्रूण्यावर्तयन्ती च नेत्राभ्यां करुणायती ॥ ३.९.१४ ॥
ಆಗ ಅವನಿಗಾಗಿ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾಗಿ ನಾನು ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತಳಾಗಿ ಅಳತೊಡಗಿದೆ; ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕಣ್ಣೀರು ಹರಿಸುತ್ತಾ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಕೂಗಿದೆ.
3.9.15
तव पुत्रसहस्रेषु पीड्यमानेषु शोभने ।
किं कृपायितवत्यत्र पुत्र एको निपीड्यते ॥ ३.९.१५ ॥
ಓ ಸುಂದರಿ, ನಿನ್ನ ಸಾವಿರ ಮಕ್ಕಳು ಪೀಡಿತರಾಗಿರುವಾಗ, ಇಲ್ಲಿ ಪೀಡಿತನಾಗಿರುವ ಒಬ್ಬ ಮಗನ ಮೇಲೆ ಏಕೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಿದೆ?
3.9.16
यदि पुत्रसहस्राणि सर्वत्रसमतैव मे ।
दीनस्य तु सतः शक्र पुत्रस्याभ्यधिकाकृपा ॥ ३.९.१६ ॥
ಸಾವಿರ ಮಕ್ಕಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ನನಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಮಾನ ಭಾವವೇ ಇದೆ; ಆದರೆ ಓ ಶಕ್ರ, ದೀನನಾದ ಆ ಮಗನ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಕರುಣೆ ಹೆಚ್ಚು.
3.9.17
तदिन्द्रः सुरभेर्वाक्यं निशम्य भृशविस्मितः ।
जीवितेनापि कौरव्य मेनेऽभ्यधिकमात्मजम् ॥ ३.९.१७ ॥
ಸುರಭಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಇಂದ್ರನು ಬಹಳ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾದನು; ಓ ಕೌರವ್ಯ, ಆ ಮಗನನ್ನು ತನ್ನ ಜೀವಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಭಾವಿಸಿದನು.
3.9.18
प्रववर्ष च तत्रैव सहसा तोयमुल्वणम् ।
कर्षकस्याचरन्विघ्नं भगवान्पाकशासनः ॥ ३.९.१८ ॥
ಅಲ್ಲಿಯೇ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಭಯಂಕರ ಮಳೆ ಸುರಿಯಿತು; ರೈತನಿಗೆ ವಿಘ್ನವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತಾ ಭಗವಾನ್ ಪಾಕಶಾಸನ (ಇಂದ್ರ) ಭಾರೀ ನೀರನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು.
3.9.19
तद्यथा सुरभिः प्राह सममेवास्तु ते तथा ।
सुतेषु राजन्सर्वेषु हीनेष्वभ्यधिका कृपा ॥ ३.९.१९ ॥
ಸುರಭಿ ಹೇಳಿದಂತೆ, "ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಸಮಾನರಾಗಿರಲಿ" ಎಂದು. ಓ ರಾಜನೇ, ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ದುರ್ಬಲರ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ಹೆಚ್ಚಿರಲಿ.
3.9.20
यादृशो मे सुतः पाण्डुस्तादृशो मेऽसि पुत्रक ।
विदुरश्च महाप्राज्ञः स्नेहादेतद्ब्रवीम्यहम् ॥ ३.९.२० ॥
ನನ್ನ ಮಗ ಪಾಂಡು ಹೇಗೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನೀನೂ ನನಗೆ ಮಗ, ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರನೇ. ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞ ವಿದುರನೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
3.9.21
चिराय तव पुत्राणां शतमेकश्च भारत ।
पाण्डौः पञ्चैव लक्ष्यन्ते तेऽपि मन्दाःसुदुःखिताः ॥ ३.९.२१ ॥
ಭಾರತ, ನಿನ್ನ ನೂರು ಮಕ್ಕಳೂ ಒಬ್ಬನೂ ದೀರ್ಘಕಾಲದಿಂದ (ಜೀವಿಸಿದ್ದಾರೆ); ಪಾಂಡುವಿನ ಐವರೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರೂ ದುರ್ಬಲರಾಗಿ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
3.9.22
कथं जीवेयुरत्यन्तं कथं वर्धेयुरित्यपि ।
इति दीनेषु पार्थेषु मनो मे परितप्यते ॥ ३.९.२२ ॥
ಅವರು ಹೇಗೆ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಬದುಕುವರು, ಹೇಗೆ ಬೆಳೆಯುವರು ಎಂದು, ದೀನರಾದ ಪೃಥೆಯ ಮಕ್ಕಳ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಸಂಕಟಪಡುತ್ತದೆ.
3.9.23
यदि पार्थिव कौख्याञ्जीवमानानिहेच्छसि ।
दुर्योधनस्तव सुतः शमं गच्छतु पाण्डवैः ॥ ३.९.२३ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಕೌರವರು ಜೀವಂತವಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ನೀನು ಬಯಸಿದರೆ, ನಿನ್ನ ಮಗ ದುರ್ಯೋಧನನು ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಿ.