മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.9.1
भगवन्नाहमप्येतद्रोचये द्यूतसंभवम् ।
मन्ये तद्विधिनाऽऽकृष्य कारितोस्मीति वै मुने ॥ ३.९.१ ॥
ഭഗവാനേ, ചൂതിൽ നിന്നുണ്ടായ ഇതിനെ ഞാനും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല. ആ വിധി എന്നെ വലിച്ചിഴച്ച് ഇത് ചെയ്യിച്ചു എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു, മുനേ.
3.9.2
नैतद्रोचयते भीष्मो न द्रोणो विदुरो न च ।
गान्धार्या नेष्यते द्यूतं तत्र मोहात्प्रवर्तितम् ॥ ३.९.२ ॥
ഇത് ഭീഷ്മർക്കും ദ്രോണർക്കും വിദുരർക്കും ഇഷ്ടമല്ല. ഗാന്ധാരിക്കും ചൂത് ഇഷ്ടമല്ല; അവിടെ മോഹത്താലാണ് അത് തുടങ്ങിയത്.
3.9.3
परित्यक्तुं न शक्नोमि दुर्योधनमचेतनम् ।
पुत्रस्नेहेन भगवञ्जानन्नपि यतव्रत ॥ ३.९.३ ॥
ഭഗവാനേ, അചേതനനായ ദുര്യോധനനെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ എനിക്കാവില്ല. പുത്രസ്നേഹത്താൽ, അത് അറിഞ്ഞുകൊണ്ടുപോലും, വ്രതനിഷ്ഠനായവനേ.
3.9.4
वैचित्रवीर्य नृपते सत्यमाह यथा भवान् ।
दृढं विझः परं पुत्रं परं पुत्रान्न विद्यते ॥ ३.९.४ ॥
വിചിത്രവീര്യന്റെ പുത്രാ, രാജാവേ, നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് സത്യം തന്നെ. പുത്രനോടുള്ള സ്നേഹം ദൃഢമാണ്; പുത്രനേക്കാൾ വലുതായി ഒന്നുമില്ല, പുത്രന്മാരേക്കാൾ വലുതായി ഒന്നുമില്ല.
3.9.5
इन्द्रोप्यश्रुनिपातेन सुरभ्या प्रतिबोधितः ।
अन्यैः समृद्धैरप्यर्थैर्न सुतानमन्यते परम्। ॥ ३.९.५ ॥
ഇന്ദ്രനെപ്പോലും സുരഭി കണ്ണീർ വീഴ്ത്തി ഉണർത്തി. മറ്റ് സമൃദ്ധമായ സമ്പത്തുകളുണ്ടായിട്ടും, പുത്രന്മാരേക്കാൾ വലുതായി അദ്ദേഹം ഒന്നും കരുതുന്നില്ല.
3.9.6
अत्र ते वर्तयिष्यामि गहदाख्यानमुत्तमम् ।
सुरभ्याश्चैव संवादमिन्द्रस्य च विशांपते ॥ ३.९.६ ॥
ഇവിടെ ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ഉത്തമവും ഗഹനവുമായ കഥ വിവരിക്കാം — സുരഭിയുടെയും ഇന്ദ്രന്റെയും സംവാദം, ജനപതേ.
3.9.7
त्रिविष्टपगता राजन्सुरभी प्रारुदत्किल ।
गवां माता पुरा तात तामिन्द्रोऽन्वकृपायत ॥ ३.९.७ ॥
ഹേ രാജാവേ, ത്രിവിഷ്ടപത്തിലേക്ക് പോയ സുരഭി സത്യമായും കരഞ്ഞു. അവൾ പണ്ട് ഗോക്കളുടെ മാതാവായിരുന്നു; ഹേ പ്രിയനേ, ഇന്ദ്രൻ അവളോട് അനുകമ്പ തോന്നി.
3.9.8
किमिदं रोदिषि शुभे कच्चित्क्षेमं दिवौकसाम् ।
मनुष्येष्वथवा गोषु नैतदल्पं भविष्यति ॥ ३.९.८ ॥
ഹേ ശുഭേ, നീ എന്തിന് കരയുന്നു? ദേവന്മാർക്ക് ക്ഷേമമല്ലേ? അല്ലെങ്കിൽ മനുഷ്യരിലോ ഗോക്കളിലോ എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചോ? ഇത് ചെറുതായിരിക്കില്ല.
3.9.9
विनिपातो न वः कश्चिद्दृश्यते त्रिदशाधिप ।
अहं तु पुत्रं शोचामि तेन रोदिमि कौशिक ॥ ३.९.९ ॥
ഹേ ത്രിദശാധിപാ, നിങ്ങൾക്ക് ഒരു പതനവും കാണുന്നില്ല. എന്നാൽ ഞാൻ എന്റെ പുത്രനെക്കുറിച്ച് ദുഃഖിക്കുന്നു; അതിനാൽ ഞാൻ കരയുന്നു, ഹേ കൗശികാ.
3.9.10
पश्यैनं कर्षकं क्षुद्रं दुर्बलं मम पुत्रकम् ।
प्रतोदेनाभिनिघ्नन्तं लाङ्गलेन च पीडितम्।
निषीदमानं सोत्कण्ठं वध्यमानं सुराधिप ॥ ३.९.१० ॥
ഇതാ കാണുക, ദുർബലനും ദീനനുമായ ഈ കർഷകൻ എന്റെ ചെറിയ മകനാണ്. കലപ്പയാൽ പീഡിതനായി, തോട്ടിയാൽ അടിക്കപ്പെട്ട്, ദുഃഖത്തോടെ ഇരിക്കുന്നു, ഹേ സുരാധിപാ.
3.9.11
एनं दृष्ट्वा भृशं श्रान्तं वध्यमानं सुराधिप ।
कृपाविष्टाऽस्मि देवेन्द्र मनश्चोद्वेपते मम ॥ ३.९.११ ॥
ഇവനെ കണ്ട്, ഏറെ ക്ഷീണിതനായി അടിക്കപ്പെടുന്നവനെ കണ്ട്, ഹേ സുരാധിപാ, ഞാൻ കരുണയാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ഹേ ദേവേന്ദ്രാ. എന്റെ മനസ്സ് വിറയ്ക്കുന്നു.
3.9.12
एकस्तत्रबलोपेतो धुरमुद्वहतेऽधिकाम् ।
अपरोप्यबलप्राणः कृशो धमनिसंततः।
कृच्छ्रादुद्वहते भारं तं वै शोचामि वासव ॥ ३.९.१२ ॥
അവിടെ ഒരുവൻ ബലമുള്ളവനായി അധികമായ നുകം ചുമക്കുന്നു; മറ്റവൻ, ദുർബലപ്രാണനായി, മെലിഞ്ഞ്, ഞരമ്പുകൾ തെളിഞ്ഞവനായി, കഷ്ടപ്പെട്ട് ഭാരം വഹിക്കുന്നു. അവനെക്കുറിച്ചാണ് ഞാൻ ദുഃഖിക്കുന്നത്, ഹേ വാസവാ.
3.9.13
वध्यमानः प्रतोदेन तुद्यमानः पुनः पुनः ।
नैव शक्नोति तं भारमुद्वोढुं पश्य वासव ॥ ३.९.१३ ॥
ചാട്ടകൊണ്ട് അടിക്കപ്പെട്ടും ആവർത്തിച്ച് കുത്തപ്പെട്ടും അവന് ആ ഭാരം വഹിക്കാനാകുന്നില്ല. കാണൂ, വാസവാ.
3.9.14
ततोऽहं तस्य शोकार्ता विरौमि भृशदुःखिता ।
अश्रूण्यावर्तयन्ती च नेत्राभ्यां करुणायती ॥ ३.९.१४ ॥
അപ്പോൾ അവനുവേണ്ടി ദുഃഖത്താൽ പീഡിതയായി ഞാൻ അത്യന്തം വേദനിച്ച് കരഞ്ഞു; കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണീരൊഴുക്കി കരുണയോടെ വിലപിച്ചു.
3.9.15
तव पुत्रसहस्रेषु पीड्यमानेषु शोभने ।
किं कृपायितवत्यत्र पुत्र एको निपीड्यते ॥ ३.९.१५ ॥
മനോഹരീ, നിന്റെ ആയിരം പുത്രന്മാർ പീഡിതരാകുമ്പോൾ, ഇവിടെ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു പുത്രനോട് എന്തിന് കരുണ കാണിച്ചു?
3.9.16
यदि पुत्रसहस्राणि सर्वत्रसमतैव मे ।
दीनस्य तु सतः शक्र पुत्रस्याभ्यधिकाकृपा ॥ ३.९.१६ ॥
ആയിരം പുത്രന്മാരോടും എനിക്ക് എല്ലായിടത്തും സമഭാവമാണ്; എങ്കിലും ശക്രാ, ദീനനായ ആ പുത്രനോട് എന്റെ കരുണ കൂടുതലാണ്.
3.9.17
तदिन्द्रः सुरभेर्वाक्यं निशम्य भृशविस्मितः ।
जीवितेनापि कौरव्य मेनेऽभ्यधिकमात्मजम् ॥ ३.९.१७ ॥
സുരഭിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഇന്ദ്രൻ അത്യന്തം വിസ്മയിച്ചു; ഹേ കൗരവ്യാ, ആ പുത്രനെ തന്റെ ജീവനെക്കാൾ പ്രിയനായി അവൻ കരുതി.
3.9.18
प्रववर्ष च तत्रैव सहसा तोयमुल्वणम् ।
कर्षकस्याचरन्विघ्नं भगवान्पाकशासनः ॥ ३.९.१८ ॥
അവിടെത്തന്നെ പെട്ടെന്ന് കഠിനമായ മഴ പെയ്തു; കർഷകന് തടസ്സമുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ട് ഭഗവാൻ പാകശാസനൻ (ഇന്ദ്രൻ) കനത്ത ജലം വർഷിച്ചു.
3.9.19
तद्यथा सुरभिः प्राह सममेवास्तु ते तथा ।
सुतेषु राजन्सर्वेषु हीनेष्वभ्यधिका कृपा ॥ ३.९.१९ ॥
സുരഭി പറഞ്ഞതുപോലെ, "നിനക്ക് എല്ലാവരും സമരായിരിക്കട്ടെ" എന്ന്. രാജാവേ, എല്ലാ പുത്രന്മാരിലും ദുർബലരോട് കരുണ അധികമായിരിക്കട്ടെ.
3.9.20
यादृशो मे सुतः पाण्डुस्तादृशो मेऽसि पुत्रक ।
विदुरश्च महाप्राज्ञः स्नेहादेतद्ब्रवीम्यहम् ॥ ३.९.२० ॥
എന്റെ പുത്രൻ പാണ്ഡു എങ്ങനെയോ, അങ്ങനെതന്നെ നീയും എനിക്ക് പുത്രനാണ്, പ്രിയപുത്രാ. മഹാപ്രജ്ഞനായ വിദുരനും അങ്ങനെതന്നെ. സ്നേഹത്താൽ ഇതു ഞാൻ പറയുന്നു.
3.9.21
चिराय तव पुत्राणां शतमेकश्च भारत ।
पाण्डौः पञ्चैव लक्ष्यन्ते तेऽपि मन्दाःसुदुःखिताः ॥ ३.९.२१ ॥
ഭാരതാ, നിന്റെ നൂറു പുത്രന്മാരും ഒരാളും ദീർഘകാലമായി (ജീവിക്കുന്നു); പാണ്ഡുവിന്റെ അഞ്ചുപേർ മാത്രമേ കാണപ്പെടുന്നുള്ളൂ, അവരും ദുർബലരും അതിദുഃഖിതരുമായി കാണപ്പെടുന്നു.
3.9.22
कथं जीवेयुरत्यन्तं कथं वर्धेयुरित्यपि ।
इति दीनेषु पार्थेषु मनो मे परितप्यते ॥ ३.९.२२ ॥
അവർ എങ്ങനെ എന്നേക്കും ജീവിക്കും, എങ്ങനെ വളരും എന്ന ചിന്തയിൽ, ദീനരായ പൃഥാപുത്രന്മാരെക്കുറിച്ച് എന്റെ മനസ്സ് വേദനിക്കുന്നു.
3.9.23
यदि पार्थिव कौख्याञ्जीवमानानिहेच्छसि ।
दुर्योधनस्तव सुतः शमं गच्छतु पाण्डवैः ॥ ३.९.२३ ॥
രാജാവേ, ഇവിടെ കൗരവർ ജീവിച്ചിരിക്കണമെന്ന് നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നിന്റെ പുത്രൻ ദുര്യോധനൻ പാണ്ഡവരുമായി സമാധാനത്തിലാകട്ടെ.