Mahābhārata · Adhyāya 3.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.9.1
भगवन्नाहमप्येतद्रोचये द्यूतसंभवम् ।
मन्ये तद्विधिनाऽऽकृष्य कारितोस्मीति वै मुने ॥ ३.९.१ ॥
Venerável, eu também não aprovo o que surgiu do jogo de dados. Penso que aquele destino me arrastou e me fez fazer isto, ó sábio.
3.9.2
नैतद्रोचयते भीष्मो न द्रोणो विदुरो न च ।
गान्धार्या नेष्यते द्यूतं तत्र मोहात्प्रवर्तितम् ॥ ३.९.२ ॥
Isto não agrada a Bhīṣma, nem a Droṇa, nem a Vidura; Gāndhārī também não deseja o jogo de dados. Ali ele foi posto em andamento por ilusão.
3.9.3
परित्यक्तुं न शक्नोमि दुर्योधनमचेतनम् ।
पुत्रस्नेहेन भगवञ्जानन्नपि यतव्रत ॥ ३.९.३ ॥
Venerável, não consigo abandonar o insensato Duryodhana; por amor ao meu filho, mesmo sabendo disso, ó tu de votos firmes.
3.9.4
वैचित्रवीर्य नृपते सत्यमाह यथा भवान् ।
दृढं विझः परं पुत्रं परं पुत्रान्न विद्यते ॥ ३.९.४ ॥
Ó filho de Vicitravīrya, ó rei, falaste com verdade: o apego ao filho é firme; não há nada além do filho, nem nada além dos filhos.
3.9.5
इन्द्रोप्यश्रुनिपातेन सुरभ्या प्रतिबोधितः ।
अन्यैः समृद्धैरप्यर्थैर्न सुतानमन्यते परम्। ॥ ३.९.५ ॥
Até Indra foi despertado por Surabhi com a queda de suas lágrimas; mesmo com outras riquezas prósperas, ele não valoriza nada acima dos filhos.
3.9.6
अत्र ते वर्तयिष्यामि गहदाख्यानमुत्तमम् ।
सुरभ्याश्चैव संवादमिन्द्रस्य च विशांपते ॥ ३.९.६ ॥
Aqui te contarei um relato excelente e profundo: o diálogo de Surabhi e Indra, ó senhor dos povos.
3.9.7
त्रिविष्टपगता राजन्सुरभी प्रारुदत्किल ।
गवां माता पुरा तात तामिन्द्रोऽन्वकृपायत ॥ ३.९.७ ॥
Ó rei, Surabhī, ida aos três mundos, de fato chorou; ela outrora foi a mãe das vacas, querido, e Indra compadeceu-se dela.
3.9.8
किमिदं रोदिषि शुभे कच्चित्क्षेमं दिवौकसाम् ।
मनुष्येष्वथवा गोषु नैतदल्पं भविष्यति ॥ ३.९.८ ॥
Ó bem-aventurada, por que choras? Não há bem-estar entre os deuses? Ou algo aconteceu entre os homens ou as vacas? Isto não será coisa pequena.
3.9.9
विनिपातो न वः कश्चिद्दृश्यते त्रिदशाधिप ।
अहं तु पुत्रं शोचामि तेन रोदिमि कौशिक ॥ ३.९.९ ॥
Ó senhor dos trinta deuses, nenhuma queda vossa se vê. Mas eu lamento por meu filho, e por isso choro, ó Kauśika.
3.9.10
पश्यैनं कर्षकं क्षुद्रं दुर्बलं मम पुत्रकम् ।
प्रतोदेनाभिनिघ्नन्तं लाङ्गलेन च पीडितम्।
निषीदमानं सोत्कण्ठं वध्यमानं सुराधिप ॥ ३.९.१० ॥
Olha para ele, este lavrador miserável e fraco, meu pequeno filho, golpeado pela aguilhada e afligido pelo arado, afundando-se em aflição enquanto é espancado, ó senhor dos deuses.
3.9.11
एनं दृष्ट्वा भृशं श्रान्तं वध्यमानं सुराधिप ।
कृपाविष्टाऽस्मि देवेन्द्र मनश्चोद्वेपते मम ॥ ३.९.११ ॥
Ao vê-lo tão exausto e sendo espancado, ó senhor dos deuses, estou cheia de compaixão, ó senhor dos deuses. Minha mente treme.
3.9.12
एकस्तत्रबलोपेतो धुरमुद्वहतेऽधिकाम् ।
अपरोप्यबलप्राणः कृशो धमनिसंततः।
कृच्छ्रादुद्वहते भारं तं वै शोचामि वासव ॥ ३.९.१२ ॥
Ali um, dotado de força, carrega um jugo excessivo; o outro, de vitalidade fraca, magro e de veias saltadas, carrega o fardo com dificuldade. É por ele que lamento, ó Vāsava.
3.9.13
वध्यमानः प्रतोदेन तुद्यमानः पुनः पुनः ।
नैव शक्नोति तं भारमुद्वोढुं पश्य वासव ॥ ३.९.१३ ॥
Açoitado com o aguilhão e picado repetidas vezes, ele não consegue carregar aquele fardo. Olha, Vāsava.
3.9.14
ततोऽहं तस्य शोकार्ता विरौमि भृशदुःखिता ।
अश्रूण्यावर्तयन्ती च नेत्राभ्यां करुणायती ॥ ३.९.१४ ॥
Então, aflita de dor por ele, eu chorei, muito angustiada, derramando lágrimas dos olhos e lamentando com compaixão.
3.9.15
तव पुत्रसहस्रेषु पीड्यमानेषु शोभने ।
किं कृपायितवत्यत्र पुत्र एको निपीड्यते ॥ ३.९.१५ ॥
Ó formosa, enquanto teus mil filhos são afligidos, por que mostraste compaixão aqui pelo único filho que está sendo oprimido?
3.9.16
यदि पुत्रसहस्राणि सर्वत्रसमतैव मे ।
दीनस्य तु सतः शक्र पुत्रस्याभ्यधिकाकृपा ॥ ३.९.१६ ॥
Embora meus mil filhos sejam para mim igualmente queridos em toda parte, ainda assim, ó Śakra, minha compaixão é maior por aquele filho infeliz.
3.9.17
तदिन्द्रः सुरभेर्वाक्यं निशम्य भृशविस्मितः ।
जीवितेनापि कौरव्य मेनेऽभ्यधिकमात्मजम् ॥ ३.९.१७ ॥
Ao ouvir as palavras de Surabhi, Indra ficou profundamente admirado; ó Kaurava, ele considerou aquele filho mais querido do que a própria vida.
3.9.18
प्रववर्ष च तत्रैव सहसा तोयमुल्वणम् ।
कर्षकस्याचरन्विघ्नं भगवान्पाकशासनः ॥ ३.९.१८ ॥
E ali mesmo, de repente, caiu uma chuva violenta; o venerável Pākaśāsana (Indra), criando um obstáculo para o agricultor, derramou uma torrente de água.
3.9.19
तद्यथा सुरभिः प्राह सममेवास्तु ते तथा ।
सुतेषु राजन्सर्वेषु हीनेष्वभ्यधिका कृपा ॥ ३.९.१९ ॥
Assim como Surabhi disse: «Que todos sejam iguais para ti», assim seja. Ó rei, entre todos os teus filhos, que a compaixão seja maior para com os fracos.
3.9.20
यादृशो मे सुतः पाण्डुस्तादृशो मेऽसि पुत्रक ।
विदुरश्च महाप्राज्ञः स्नेहादेतद्ब्रवीम्यहम् ॥ ३.९.२० ॥
Assim como Pāṇḍu é meu filho, assim também és meu filho, querido filho. E o muito sábio Vidura igualmente. Por afeto digo isto.
3.9.21
चिराय तव पुत्राणां शतमेकश्च भारत ।
पाण्डौः पञ्चैव लक्ष्यन्ते तेऽपि मन्दाःसुदुःखिताः ॥ ३.९.२१ ॥
Ó descendente de Bharata, teus cem filhos e um vivem há muito tempo; dos de Pāṇḍu só se veem cinco, e também eles estão fracos e profundamente aflitos.
3.9.22
कथं जीवेयुरत्यन्तं कथं वर्धेयुरित्यपि ।
इति दीनेषु पार्थेषु मनो मे परितप्यते ॥ ३.९.२२ ॥
Como poderiam viver para sempre, e como poderiam crescer? Pensando assim, minha mente se atormenta pelos filhos afligidos de Pṛthā.
3.9.23
यदि पार्थिव कौख्याञ्जीवमानानिहेच्छसि ।
दुर्योधनस्तव सुतः शमं गच्छतु पाण्डवैः ॥ ३.९.२३ ॥
Ó rei, se desejas que os Kaurava vivam aqui, que o teu filho Duryodhana faça a paz com os Pāṇḍava.