Mahābhārata · Adhyāya 3.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.9.1
भगवन्नाहमप्येतद्रोचये द्यूतसंभवम् ।
मन्ये तद्विधिनाऽऽकृष्य कारितोस्मीति वै मुने ॥ ३.९.१ ॥
Ehrwürdiger, auch ich billige nicht, was aus dem Würfelspiel entstanden ist. Ich glaube, jenes Schicksal hat mich hingezogen und dazu gebracht, dies zu tun, o Weiser.
3.9.2
नैतद्रोचयते भीष्मो न द्रोणो विदुरो न च ।
गान्धार्या नेष्यते द्यूतं तत्र मोहात्प्रवर्तितम् ॥ ३.९.२ ॥
Dies billigt weder Bhīṣma noch Droṇa noch Vidura; auch Gāndhārī wünscht das Würfelspiel nicht. Dort wurde es aus Verblendung in Gang gesetzt.
3.9.3
परित्यक्तुं न शक्नोमि दुर्योधनमचेतनम् ।
पुत्रस्नेहेन भगवञ्जानन्नपि यतव्रत ॥ ३.९.३ ॥
Ehrwürdiger, ich kann den unbesonnenen Duryodhana nicht verlassen; aus Liebe zu meinem Sohn, obwohl ich es weiß, o du von festen Gelübden.
3.9.4
वैचित्रवीर्य नृपते सत्यमाह यथा भवान् ।
दृढं विझः परं पुत्रं परं पुत्रान्न विद्यते ॥ ३.९.४ ॥
O Sohn des Vicitravīrya, o König, du hast wahrhaftig gesprochen: Die Bindung an den Sohn ist fest; über den Sohn hinaus gibt es nichts, und über die Söhne hinaus gibt es nichts.
3.9.5
इन्द्रोप्यश्रुनिपातेन सुरभ्या प्रतिबोधितः ।
अन्यैः समृद्धैरप्यर्थैर्न सुतानमन्यते परम्। ॥ ३.९.५ ॥
Selbst Indra wurde von Surabhi durch das Fallen ihrer Tränen geweckt; auch mit anderen blühenden Reichtümern schätzt er nichts höher als die Söhne.
3.9.6
अत्र ते वर्तयिष्यामि गहदाख्यानमुत्तमम् ।
सुरभ्याश्चैव संवादमिन्द्रस्य च विशांपते ॥ ३.९.६ ॥
Hier werde ich dir eine ausgezeichnete, tiefgründige Erzählung berichten: das Gespräch zwischen Surabhi und Indra, o Herr der Völker.
3.9.7
त्रिविष्टपगता राजन्सुरभी प्रारुदत्किल ।
गवां माता पुरा तात तामिन्द्रोऽन्वकृपायत ॥ ३.९.७ ॥
O König, Surabhī, in die drei Welten gegangen, weinte wahrlich; sie war einst die Mutter der Kühe, mein Lieber, und Indra empfand Mitleid mit ihr.
3.9.8
किमिदं रोदिषि शुभे कच्चित्क्षेमं दिवौकसाम् ।
मनुष्येष्वथवा गोषु नैतदल्पं भविष्यति ॥ ३.९.८ ॥
O Glückselige, warum weinst du? Gibt es kein Wohlergehen unter den Göttern? Oder ist etwas unter den Menschen oder den Kühen geschehen? Das wird keine geringe Sache sein.
3.9.9
विनिपातो न वः कश्चिद्दृश्यते त्रिदशाधिप ।
अहं तु पुत्रं शोचामि तेन रोदिमि कौशिक ॥ ३.९.९ ॥
O Herr der dreißig Götter, kein Untergang von euch ist zu sehen. Aber ich trauere um meinen Sohn, und deshalb weine ich, o Kauśika.
3.9.10
पश्यैनं कर्षकं क्षुद्रं दुर्बलं मम पुत्रकम् ।
प्रतोदेनाभिनिघ्नन्तं लाङ्गलेन च पीडितम्।
निषीदमानं सोत्कण्ठं वध्यमानं सुराधिप ॥ ३.९.१० ॥
Sieh ihn an, diesen armseligen, schwachen Pflüger, mein kleiner Sohn, mit dem Stachel geschlagen und vom Pflug gequält, in Not niedersinkend, während er geschlagen wird, o Herr der Götter.
3.9.11
एनं दृष्ट्वा भृशं श्रान्तं वध्यमानं सुराधिप ।
कृपाविष्टाऽस्मि देवेन्द्र मनश्चोद्वेपते मम ॥ ३.९.११ ॥
Als ich ihn so erschöpft und geschlagen sehe, o Herr der Götter, bin ich von Mitleid erfüllt, o Herr der Götter. Mein Geist zittert.
3.9.12
एकस्तत्रबलोपेतो धुरमुद्वहतेऽधिकाम् ।
अपरोप्यबलप्राणः कृशो धमनिसंततः।
कृच्छ्रादुद्वहते भारं तं वै शोचामि वासव ॥ ३.९.१२ ॥
Dort trägt einer, mit Kraft begabt, ein übermäßiges Joch; der andere, von schwacher Lebenskraft, mager und mit hervortretenden Adern, trägt die Last mit Mühe. Um ihn trauere ich, o Vāsava.
3.9.13
वध्यमानः प्रतोदेन तुद्यमानः पुनः पुनः ।
नैव शक्नोति तं भारमुद्वोढुं पश्य वासव ॥ ३.९.१३ ॥
Vom Stachel geschlagen und immer wieder gestoßen, vermag er jene Last nicht zu tragen. Sieh, Vāsava.
3.9.14
ततोऽहं तस्य शोकार्ता विरौमि भृशदुःखिता ।
अश्रूण्यावर्तयन्ती च नेत्राभ्यां करुणायती ॥ ३.९.१४ ॥
Da schrie ich, von Kummer um ihn gequält und tief betrübt, Tränen aus den Augen vergießend, und klagte voll Mitgefühl.
3.9.15
तव पुत्रसहस्रेषु पीड्यमानेषु शोभने ।
किं कृपायितवत्यत्र पुत्र एको निपीड्यते ॥ ३.९.१५ ॥
O Schöne, während deine tausend Söhne gequält werden, warum hast du hier Mitleid gezeigt mit dem einen Sohn, der bedrängt wird?
3.9.16
यदि पुत्रसहस्राणि सर्वत्रसमतैव मे ।
दीनस्य तु सतः शक्र पुत्रस्याभ्यधिकाकृपा ॥ ३.९.१६ ॥
Obwohl meine tausend Söhne mir überall gleich sind, so ist doch mein Mitleid, o Śakra, größer für jenen elenden Sohn.
3.9.17
तदिन्द्रः सुरभेर्वाक्यं निशम्य भृशविस्मितः ।
जीवितेनापि कौरव्य मेनेऽभ्यधिकमात्मजम् ॥ ३.९.१७ ॥
Als Indra die Worte Surabhis vernahm, war er tief erstaunt; o Kaurava, er hielt jenen Sohn für teurer noch als sein eigenes Leben.
3.9.18
प्रववर्ष च तत्रैव सहसा तोयमुल्वणम् ।
कर्षकस्याचरन्विघ्नं भगवान्पाकशासनः ॥ ३.९.१८ ॥
Und genau dort brach plötzlich ein heftiger Regen los; der erhabene Pākaśāsana (Indra) schuf dem Bauern ein Hindernis und ließ eine Wasserflut herabströmen.
3.9.19
तद्यथा सुरभिः प्राह सममेवास्तु ते तथा ।
सुतेषु राजन्सर्वेषु हीनेष्वभ्यधिका कृपा ॥ ३.९.१९ ॥
So wie Surabhi sprach: »Mögen alle dir gleich sein« — so sei es. O König, unter allen deinen Söhnen sei das Mitgefühl größer gegenüber den Schwachen.
3.9.20
यादृशो मे सुतः पाण्डुस्तादृशो मेऽसि पुत्रक ।
विदुरश्च महाप्राज्ञः स्नेहादेतद्ब्रवीम्यहम् ॥ ३.९.२० ॥
So wie Pāṇḍu mein Sohn ist, so bist auch du mein Sohn, lieber Sohn. Und der sehr weise Vidura ebenso. Aus Zuneigung sage ich dies.
3.9.21
चिराय तव पुत्राणां शतमेकश्च भारत ।
पाण्डौः पञ्चैव लक्ष्यन्ते तेऽपि मन्दाःसुदुःखिताः ॥ ३.९.२१ ॥
O Nachfahre Bharatas, deine hundert Söhne und einer haben lange gelebt; von Pāṇḍus Söhnen sieht man nur fünf, und auch sie sind schwach und tief betrübt.
3.9.22
कथं जीवेयुरत्यन्तं कथं वर्धेयुरित्यपि ।
इति दीनेषु पार्थेषु मनो मे परितप्यते ॥ ३.९.२२ ॥
Wie könnten sie für immer leben, und wie könnten sie wachsen? So denkend, quält sich mein Geist um die betrübten Söhne Pṛthās.
3.9.23
यदि पार्थिव कौख्याञ्जीवमानानिहेच्छसि ।
दुर्योधनस्तव सुतः शमं गच्छतु पाण्डवैः ॥ ३.९.२३ ॥
O König, wenn du willst, dass die Kaurava hier weiterleben, so soll dein Sohn Duryodhana mit den Pāṇḍava Frieden schließen.