มหาภารตะ · อัธยายะ 3.90
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.90.1
धनंजयेन चाप्युक्तं यत्तच्छृणु युधिष्ठिर ।
युधिष्ठिरं भ्रातरं मे योजयेर्धर्म्यया धिया ॥ ३.९०.१ ॥
ยุธิษฐิระ จงฟังสิ่งที่ธนัญชัยได้กล่าวไว้ด้วย ขอท่านโปรดจัดให้พี่ชายของข้าคือยุธิษฐิระเข้าร่วมด้วยด้วยจิตที่ชอบธรรม
3.90.2
त्वं हि धर्मान्परान्वेत्थ तपांसि च तपोधन ।
श्रीमतां चापि जानासि धर्मं राज्ञां सनातनम् ॥ ३.९०.२ ॥
ท่านรู้ธรรมอันสูงสุดและการบำเพ็ญตบะ ข้าแต่ผู้มั่งคั่งด้วยตบะ และท่านยังรู้ธรรมอันนิรันดร์ของบรรดากษัตริย์ผู้รุ่งเรือง
3.90.3
स भवान्परमं वेद रपावनं पुरुषं प्रति ।
तेन संयोजयेथास्त्वं तीर्थपुण्येन पाण्डवान् ॥ ३.९०.३ ॥
ท่านรู้จักบุรุษสูงสุดผู้ชำระให้บริสุทธิ์ ด้วยท่านนั้น ขอท่านโปรดนำบรรดาปาณฑพให้เข้าร่วมด้วยบุญแห่งสถานศักดิ์สิทธิ์
3.90.4
यथा तीर्थानि गच्छेत गाश्च दद्यात्स पार्थिवः ।
तथा सर्वात्मना कार्यमिति मामर्जुनोऽब्रवीत् ॥ ३.९०.४ ॥
กษัตริย์ควรไปยังสถานศักดิ์สิทธิ์และถวายโคฉันใด ก็ควรกระทำด้วยทั้งตัวตนฉันนั้น ธนัญชัยได้กล่าวกับข้าพเจ้าเช่นนี้
3.90.5
भवता चानुगुप्तोऽसौ चरेत्तीर्थानि सर्वशः ।
रक्षोभ्यो रक्षितव्यश्च दुर्गेषु विषमेषु च ॥ ३.९०.५ ॥
ได้รับการคุ้มครองจากท่าน ขอให้พระองค์ท่องไปยังสถานศักดิ์สิทธิ์ทั้งปวงทุกแห่ง และต้องได้รับการปกป้องจากรากษสในป้อมปราการและในที่ทุรกันดารทั้งหลาย
3.90.6
दधीच इव देवेन्द्रं यथा चाप्यङ्गिरा रविम् ।
तथा रक्षस्व कौन्तेयान्राक्षसेभ्यो द्विजोत्तम ॥ ३.९०.६ ॥
ดังทธีจิที่ปกป้องพระอินทร์เจ้าแห่งเทพ และดังอังคิรัสที่ปกป้องพระอาทิตย์ ข้าแต่ผู้ประเสริฐแห่งทวิชาติ ขอท่านจงปกป้องบุตรแห่งกุนตีจากรากษสฉันนั้น
3.90.7
यातुधाना हि बहवो राक्षसाः पर्वतोपमाः ।
त्वयाऽभिगुप्तान्कौन्तेयान्न विवर्तेयुरन्तिकम् ॥ ३.९०.७ ॥
แท้จริงมียาตุธานและรากษสมากมาย ดุจขุนเขา เมื่อได้รับการคุ้มครองจากท่าน บุตรแห่งกุนตีก็จะไม่เข้าใกล้ความตาย
3.90.8
सोऽहमिन्द्रस्य वचनान्नियोगादर्जुनस्य च ।
रक्षमाणो भयेभ्यस्त्वां चरिष्यामि त्वा सह ॥ ३.९०.८ ॥
ข้าพเจ้านี้ ด้วยพระดำรัสของพระอินทร์และตามคำสั่งของอรชุน จะปกป้องท่านให้พ้นจากภยันตราย และจะเดินทางไปพร้อมกับท่าน
3.90.9
द्विस्तीर्थानि मया पूर्वं दृष्टानि कुरुनन्दन ।
इदं तृतीयं द्रक्ष्यामि तान्येव भवता सह ॥ ३.९०.९ ॥
ข้าแต่ผู้ทำให้ชาวกุรุชื่นชม ข้าพเจ้าเคยเห็นสถานศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้มาแล้วสองครั้ง ครั้งที่สามนี้ข้าพเจ้าจะได้เห็นสถานเหล่านั้นอีกครั้งพร้อมกับท่าน
3.90.10
इयं राजर्षिभिर्याता पुण्यकृद्भिर्युधिष्ठिर ।
मन्वादिभिर्महाराज तीर्थयात्रा भयापहा ॥ ३.९०.१० ॥
ข้าแต่ยุธิษฐิระ การจาริกแสวงบุญนี้ได้ถูกกระทำโดยบรรดาราชฤๅษีผู้สร้างบุญ และโดยมนุและผู้อื่น ข้าแต่มหาราช การจาริกแสวงบุญนี้ขจัดความกลัว
3.90.11
नानृजुर्नाकृतात्मा च नाविद्यो न च पापकृत् ।
स्नाति तीर्थेषु कौरव्य न च वक्रमतिर्नरः ॥ ३.९०.११ ॥
ข้าแต่กาวรวะ ผู้ที่ไม่ซื่อตรง จิตใจยังไม่ได้ขัดเกลา เขลา เป็นผู้ทำบาป และมีใจคด ย่อมไม่อาบน้ำในสถานศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย
3.90.12
त्वं तु धर्ममतिर्नित्यं धर्मज्ञः सत्यसंगरः ।
विमुक्तः सर्वपापेभ्यो भूय एव भविष्यसि ॥ ३.९०.१२ ॥
ส่วนท่านนั้นมีใจมุ่งธรรมอยู่เสมอ รู้ธรรม และรักษาคำสัตย์ เมื่อพ้นจากบาปทั้งปวงแล้ว ท่านจะยิ่งบริสุทธิ์ขึ้นอีก
3.90.13
यथा भगीरथो राजा राजानश्च गयादयः ।
यथा ययातिः कौन्तेय तथा त्वमपि पाण्डव ॥ ३.९०.१३ ॥
ดังพระเจ้าภคีรถ และบรรดากษัตริย์มีคยาเป็นต้นได้กระทำ ดังยยาติได้กระทำ ข้าแต่บุตรแห่งกุนตี ข้าแต่ปาณฑพ ท่านก็ฉันนั้นเช่นกัน
3.90.14
न हर्षात्संप्रपश्यामि वाक्यस्यास्योत्तरं क्वचित् ।
यन्मां स्मरति देवेशः किं नामाभ्यधिकं ततः ॥ ३.९०.१४ ॥
ด้วยความยินดี ข้าพเจ้ามองไม่เห็นถ้อยคำตอบสำหรับพระดำรัสเหล่านี้เลย ที่เจ้าแห่งเทพทรงระลึกถึงข้าพเจ้า จะมีสิ่งใดยิ่งใหญ่กว่านั้นอีกเล่า
3.90.15
भवता संगमो यस् भ्राता चैव धनंजयः ।
वासवः स्मरते यस् को नामाभ्यधिकस्ततः ॥ ३.९०.१५ ॥
การได้พบท่าน และพี่ชายธนัญชัย และวาสพผู้ทรงระลึกถึง จะมีสิ่งใดยิ่งใหญ่กว่านี้อีกเล่า
3.90.16
यच्च मां भगवानाह तीर्थानां गमनं प्रति ।
धौम्यस्य वचनादेषा बुद्धिः पूर्वं कृतैव मे ॥ ३.९०.१६ ॥
และที่พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสกับข้าพเจ้าเรื่องการเสด็จไปยังเขตแดนศักดิ์สิทธิ์ ความตั้งใจนี้ข้าพเจ้าได้ตัดสินใจไว้ก่อนแล้วตามคำของธౌมยะ
3.90.17
तद्यदा मन्यसे ब्रह्मन्गमनं तीर्तदर्शने ।
तदैव गन्तास्मि तीर्तान्येष मे निश्चयः परः ॥ ३.९०.१७ ॥
ดังนั้น ข้าแต่พราหมณ์ เมื่อใดที่ท่านเห็นว่าถึงเวลาจะไปชมสถานศักดิ์สิทธิ์ ข้าพเจ้าก็จะไปยังสถานศักดิ์สิทธิ์ในเวลานั้น นี่คือความตั้งใจสูงสุดของข้าพเจ้า
3.90.18
गमने कृतबुद्धिं तं पाण्डवं लोमशोऽब्रवीत् ।
लघुर्भव महाराज लघुः स्वैरं गमिष्यसि ॥ ३.९०.१८ ॥
โลมศะได้กล่าวกับปาณฑพผู้ตั้งใจจะไป ข้าแต่มหาราช ขอพระองค์จงเบาใจ พระองค์จะเสด็จไปอย่างเบาสบายตามพระประสงค์
3.90.19
भिक्षाभुजो निवर्तन्तां ब्राह्मणा यतयश्च ये ॥ ३.९०.१९ ॥
ขอให้บรรดาพราหมณ์ที่เลี้ยงชีพด้วยการขอทาน และบรรดาดาบสที่อาศัยอยู่ จงกลับไปเสีย
3.90.20
क्षुत्तृडध्वश्रमायासशीतार्तिमसहिष्णवः ।
ते सर्वे विनिवर्तन्तां ये च मृष्टभुजो द्विजाः ॥ ३.९०.२० ॥
ขอให้ผู้ที่ทนความหิว ความกระหาย ความเหนื่อยยากของการเดินทาง ความอ่อนเพลีย ความหนาวและความทุกข์ไม่ได้ จงกลับไปทั้งหมด และขอให้พราหมณ์ทวิชาติผู้กินอาหารอันประณีต จงกลับไปด้วยเช่นกัน
3.90.21
पक्वान्नलेह्यपानानां मांसानां च विकल्पकाः ।
तेऽपि सर्वे निवर्तन्तां ये च सूदानुयायिनः।
मया यथोचिताऽऽजीव्यौः संविभक्ताश्च वृत्तिभिः ॥ ३.९०.२१ ॥
ผู้ที่ปรุงอาหารสุก ของเลียกิน เครื่องดื่ม และเนื้อสัตว์ ขอให้กลับไปเถิด และผู้ที่ตามพ่อครัวมาด้วยก็เช่นกัน ขอให้ทุกคนที่เราได้เลี้ยงดูด้วยค่าจ้างและการดำรงชีพที่เหมาะสมแต่ละคนกลับไปเช่นกัน
3.90.22
ये चाप्यनुगताः पौरा राजभक्तिपुरःसराः ।
धृतराष्ट्रं महाराजमभिगच्छन्तु ते च वै। ॥ ३.९०.२२ ॥
ขอให้ชาวเมืองที่ตามเรามา ซึ่งนำด้วยความจงรักภักดีต่อพระราชา ไปเฝ้าท้าวธฤตราษฎร์ มหาราชเถิด
3.90.23
स दास्यति यथाकालमुचिता यस्य या भृतिः ।
स चेद्यथोचितां वृत्तिं न दद्यान्मनुजेश्वरः।
अस्मत्प्रियहितार्थायपाञ्चाल्यो वः प्रदास्यति ॥ ३.९०.२३ ॥
พระองค์จะประทานค่าจ้างที่เหมาะสมแก่แต่ละคนตามเวลาอันควร หากพระราชาแห่งมนุษย์นั้นมิได้ประทานการดำรงชีพอันเหมาะสม พระราชาแห่งปัญจาละก็จะประทานแก่พวกท่านเพื่อประโยชน์และความปรารถนาดีของพวกเรา
3.90.24
ततो भूयिष्ठशः पौरा गुरौ भारे समाहिते ।
विप्राश्च यतयो मुख्या जग्मुर्नागपुरं प्रति ॥ ३.९०.२४ ॥
ครั้นแล้ว ชาวเมืองส่วนใหญ่ พราหมณ์ และนักบวชผู้ประเสริฐ เมื่อภาระหนักได้ถูกวางลงแล้ว ก็เดินทางมุ่งสู่เมืองหัสตินาปุระ
3.90.25
तान्सर्वान्धर्मराजस्य प्रेम्णा राजाऽम्बिकासुतः ।
प्रतिजग्राह विधिवद्धनैश्च समतर्पयत् ॥ ३.९०.२५ ॥
ด้วยความรักใคร่ต่อยุธิษฐิระ พระราชาผู้เป็นโอรสของอัมพิกา ได้รับคนทั้งหมดนั้นตามแบบแผน และเลี้ยงดูให้อิ่มหนำด้วยทรัพย์
3.90.26
ततः कुन्तीसुतो राजा लघुभिर्ब्राह्मणैः सह ।
लोमशेन च सुप्रीतस्त्रिरात्रं काम्यकेऽवसत् ॥ ३.९०.२६ ॥
ต่อมา พระราชาผู้เป็นโอรสของกุนตี พร้อมด้วยพราหมณ์รุ่นน้อย และมีความยินดียิ่งต่อโลมศะ ได้ประทับอยู่ในป่ากาไมยกะเป็นเวลาสามราตรี