مهابهاراتا · أدهيايا 3.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.97.1
इल्वलस्तान्विदित्वा तु महर्षिसहितान्नृपान् ।
उपस्थितान्सहामात्यो विषयान्ते ह्यपूजयत् ॥ ३.९७.१ ॥
فعرف إلفالا أولئك الملوك مع كبار الحكماء الذين وصلوا إلى الحدود، فأكرمهم مع وزرائه.
3.97.2
तेषां ततोऽसुरश्रेष्ठस्त्वातिथ्यमकरोत्तदा ।
सुसंस्कृतेन कौरव्य भ्रात्रा वातापिना तदा ॥ ३.९७.२ ॥
ثم أكرمهم أفضل الأسوريين، يا سليل كورو، في ذلك الوقت بطعام أعدّه أخوه فاتابي على أحسن وجه.
3.97.3
ततो राजर्षयः सर्वे विषण्णा गतचेतसः ।
वातापिं संस्कृतं दृष्ट्वा मेषभूतं महासुरम् ॥ ३.९७.३ ॥
ثم أصاب الحكماء الملكيين جميعاً الحزن واضطرب عقلهم، إذ رأوا فاتابي، الأسور العظيم، مطبوخاً ومتحولاً إلى كبش.
3.97.4
अथाब्रवीदगस्त्यस्तान्राजर्षीनृषिसत्तमः ।
विषादो वो न कर्तव्यो ह्यहं भोक्ष्ये महासुरम् ॥ ३.९७.४ ॥
فقال أغاستيا، أفضل الحكماء، لأولئك الحكماء الملكيين: لا ينبغي أن تحزنوا؛ أنا سآكل ذلك الأسور العظيم بنفسي.
3.97.5
धुर्यासनमथासाद्य निषसाद महानृषिः ।
तं पर्यवेषद्दैत्येन्द्र इल्वलः प्रहसन्निव ॥ ३.९७.५ ॥
نال الحكيم الكبير مقعد الشرف فجلس؛ فأخذ سيد الدايتيا إلفالا يقدم له الطعام وكأنه يضحك.
3.97.6
अगस्त्य एव कृत्स्नं तु वातापिं बुभुजे ततः ।
बह्वन्नाशापि ते मेऽस्तीत्यवदद्भक्षयन्स्वयम् ॥ ३.९७.६ ॥
فالتهم أغاستيا وحده فاتابي كله؛ وبينما كان يأكل قال بنفسه: «لديّ ما يكفيكم من الطعام بعد.»
3.97.7
भुक्तवत्यसुरोऽह्वानमकरोत्तस्य चेल्वलः ।
वातापे प्रतिबुध्यस्व दर्शयन्बलतेजसी।
तपसा दुर्जयो यावदेष त्वां नातिवर्तते ॥ ३.९७.७ ॥
بعد أن أكل، أشار الأسورا إيلفالا بالإشارة لاستدعائه. يا فاتابي، استيقظ وأظهر قوتك وبهاءك، قبل أن يتجاوزك هذا الذي لا يُقهر بالتقشف.
3.97.8
ततस्तस्योदरं भेत्तुं वातापिर्वेगमाहरत् ।
तमबुध्यत तेजस्वी कुम्भयोनिर्महातपाः ॥ ३.९७.८ ॥
ثم اندفع فاتابي بكل قوته ليمزّق بطنه؛ فأدرك ذلك الزاهد العظيم المتألق، المولود من الجرّة.
3.97.9
स वीर्यात्तपसोग्रस्तु ननर्द भगवानृषिः ।
एष जीर्णोसि वातापे मया लोकस्य शान्तये ॥ ३.९७.९ ॥
فصاح الحكيم المبارك، بقوة زهده وشدته: يا فاتابي، لقد هضمتك؛ وهذا من أجل سلام العالم.
3.97.10
इत्युक्त्वा स्वकराग्रेण उदरं समताडयत् ।
त्रिरेवं प्रतिसंरब्धस्तेजसा प्रज्वलन्निव ॥ ३.९७.१० ॥
وبعد أن قال هذا، ضرب بطنه بطرف يده؛ ثلاث مرات هكذا، مغضبًا في المقابل، متوهجًا كأنه يشتعل بالبهاء.
3.97.11
ततो वायुः प्रादुरभूदधस्तस्य महात्मनः ।
शब्देन महता तात गर्जन्निव यथा घनः ॥ ३.९७.११ ॥
ثم انبعثت ريح من تحت ذلك العظيم النفس، يا عزيزي، بصوت عظيم، تزمجر كأنها سحابة رعدية.
3.97.12
वातापे निष्क्रमस्वेति पुनः पुनरुवाच ह ।
तं प्रहस्याब्रवीद्राजन्नगस्त्यो मुनिसत्तमः।
कुतो निष्क्रमितुं शक्तो मया जीर्णस्तु सोसुरः ॥ ३.९७.१२ ॥
«يا فاتابي، اخرج!» كان يكرر مرارًا. فضحك أغاستيا، أفضل الحكماء، وقال له، أيها الملك: كيف يستطيع ذلك الأسورا، الذي هضمته أنا، أن يخرج؟
3.97.13
इल्वलस्तु विषण्णोऽभूद्दृष्ट्वा जीर्णं महासुरम् ।
प्राञ्जलिश्च सहामात्यैरिदं वचनमब्रवीत्।
किमर्थमुपयाताः स्थ ब्रूत किं करवाणि वः ॥ ३.९७.१३ ॥
لما رأى إلفالا الأسورا العظيم قد هُضم، اغتمّ، ثم قال مع وزرائه ويداه مضمومتان هذه الكلمات: «لماذا جئتم؟ قولوا، ماذا أفعل لأجلكم؟»
3.97.14
प्रत्युवाच ततोऽगस्त्यः प्रहसन्निल्वलं तदा ।
ईशोस्यसुर विद्मस्त्वां वयं सर्वे धनेश्वरम् ॥ ३.९७.१४ ॥
فأجابه أغستيا ضاحكًا لإلفالا: «أيها الأسورا، أنت رب الثروة، ونحن جميعًا نعلم ذلك.»
3.97.15
एते च नातिधनिनो धनाशा महती मम ।
यथाशक्त्यविहिंस्यान्यान्संविभागं प्रयच्छ नः ॥ ३.९७.१५ ॥
«هؤلاء ليسوا أغنياء كثيرًا، ورغبتي في الثروة عظيمة. بحسب قدرتك، دون أن تضر بغيرك، أعطِنا نصيبًا.»
3.97.16
ततोऽवमत्य तमृषिमिल्वलो वाक्यमब्रवीत् ।
दित्सितं यदि वेत्सि त्वंततो दास्यामि ते वसु ॥ ३.९७.१६ ॥
ثم ازدرى إلفالا ذلك الحكيم وقال هذه الكلمات: «إن كنتَ تعرف ما أريد أن أعطيه، فسأعطيك ثروة.»
3.97.17
गवां दशसहस्राणि राज्ञामेकैकशोऽसुर ।
तावदेव सुवर्णस्य दित्सितं ते महासुर ॥ ३.९७.१७ ॥
«أيها الأسورا، عشرة آلاف بقرة لكل ملك، ومثلها من الذهب — هذا ما أريد أن أعطيكه، أيها الأسورا العظيم.»
3.97.18
मह्यं ततो वै द्विगुणं रथश्चैव हिरण्मयः ।
मनोजवौ वाजिनौ च दित्सितं ते महासुर ॥ ३.९७.१८ ॥
«ثم لي ضعف ذلك — عربة من الذهب وفرسان سريعان كالفكر — وهذا أيضًا أريد أن أعطيكه، أيها الأسورا العظيم.»
3.97.19
उल्वलस्तु मुनिं प्राह सर्वमस्ति यथाऽऽत्थ माम् ।
सर्वमेतत्प्रदास्यामि हिरण्यं गाश्च यद्धनम्।
रथं तु यदवोचो मां नैतं विद्म हिरण्मयम् ॥ ३.९७.१९ ॥
فقال إلفالا للحكيم: «كل ما قلته صحيح؛ سأعطيك كل هذا الذهب والأبقار والثروة. أما ذلك العربة الذهبية التي ذكرتها، فلست أعرفها.»
3.97.20
न मे वागनृता काचिदुक्तपूर्वा महाऽसुर ।
विज्ञायतां रथः साधु व्यक्तमस्ति हिरण्मयः ॥ ३.९७.२० ॥
قال أغاستيا: «أيها الأسور العظيم، لم يكن كلامي كاذبًا قط من قبل. فاعلم جيدًا أن هذه العربة من ذهب بيّن.»
3.97.21
विज्ञायमानः स रथः कौन्तेयासीद्धिरण्मयः ।
ततः प्रव्यथितो दैत्यो ददावभ्यधिकं वसु ॥ ३.९७.२१ ॥
وعندما عُرفت تلك العربة تبيّن أنها من ذهب. فاضطرب الدَّيتيا وأعطى مزيدًا من الثروة.
3.97.22
विवाजी च सुवाजी च तस्मिन्युक्तौ रथे हयौ ।
ऊहतुः स वसूनाशु तावगस्त्याश्रमं प्रति।
सर्वान्राज्ञः सहागस्त्यान्निमेषादिव भारत ॥ ३.९७.२२ ॥
حملت الحصانان فيفاجي وسوفاجي، المربوطان إلى تلك العربة، الثروة بسرعة نحو ناسك أغاستيا. يا بهاراتا، وصل جميع الملوك مع أغاستيا في طرفة عين.
3.97.23
इल्वलस्त्वनुगम्यैनमगस्त्यं हन्तुमैच्छत ।
भस्म चक्रे महातेजा हुङ्कारेण महाऽसुरम् ॥ ३.९७.२३ ॥
لكن إلفالا تبعه وأراد قتل أغاستيا. فأحرق الحكيم عظيم البهاء ذلك الأسور العظيم إلى رماد بزفرة «هُنْكارا».
3.97.24
अगस्त्येनाभ्यनुज्ञाता जग्मू राजर्षयस्तदा ।
कृतवांश् मुनिः सर्वं लोपामुद्राचिकीर्षितम् ॥ ३.९७.२४ ॥
وبعد أن أذن لهم أغاستيا، انصرف الحكماء الملكيون حينئذ. وكان الحكيم قد أنجز كل ما أرادته لوبامودرا.
3.97.25
कृतवानसि तत्सर्वं भगवन्मम काङ्क्षितम् ।
उत्पादय सकृन्मह्यमपत्यं वीर्यवत्तरम् ॥ ३.९७.२५ ॥
أيها الجليل، لقد حققت كل ما كنت أرغب فيه. امنحني مرة واحدة ولدًا بالغ القوة.
3.97.26
तुष्टोऽहमस्मि कल्याणि तव वृत्तेन शोभने ।
विचारणामपत्ये तु तव वक्ष्यामि तां शृणु ॥ ३.९७.२६ ॥
أنا راضٍ عن سلوكك أيتها المباركة المشرقة. فاسمعي الآن ما أفكر فيه بشأن الذرية.
3.97.27
सहस्रं तेऽस्तु पुत्राणआं शतं वा तत्समं तव ।
दश वा शततुल्याः स्युरेको वाऽपि सहस्रजित् ॥ ३.९७.२७ ॥
ليكن لك ألف ابن، أو مئة، أو ما يعادلهم؛ أو عشرة يعادلون المئة، أو ابن واحد يغلب ألفًا.
3.97.28
सहस्रसंमितः पुत्र एकोप्यस्तु तपोधन ।
एको हि बहुभिः श्रेयान्विद्वान्साधुरसाधुभिः ॥ ३.९७.२८ ॥
أيها الكنز من التقشف، ليكن لنا ابن واحد يعادل ألفًا. فابن واحد عالم صالح خير من كثيرين أشرار.
3.97.29
स तथेति प्रतिज्ञाय तया समगमन्मुनिः ।
समये समशीलिन्या श्रद्धावान्श्रद्दधानया ॥ ३.९७.२९ ॥
فقال «ليكن ذلك»، وتعهد، ثم اتصل بها في وقته ذلك الحكيم، وهي من طبع مماثل، مؤمنة وواثقة.
3.97.30
तत आधाय गर्भं तमगमद्वनमेव सः ।
तस्मिन्वनगते गर्भो ववृधे सप्त शारदान् ॥ ३.९७.३० ॥
ثم أودع الجنين فيها ومضى إلى الغابة. وبعد أن ذهب إلى الغابة نما الجنين سبعة خريفات.
3.97.31
सप्तमेऽब्दे गते चापि प्राच्यवत्स महाकविः ।
ज्वलन्निव प्रभावेन दृढस्युर्नाम भारत ॥ ३.९७.३१ ॥
وعندما مضت السنة السابعة، سُمّي الحكيم العظيم براتشيافاتسا، متوهجًا كأنه بقوته، باسم دريدهاسيو، يا بهاراتا.
3.97.32
साङ्गोपनिषदान्वेदाञ्जपन्नेव महातपाः ।
तस्य पुत्रोऽभवदृषेः स तेजस्वी महानृषिः ॥ ३.९७.३२ ॥
وكان لذلك الحكيم العظيم الزهد، وهو يتلو الفيدات مع فروعها والأوبانيشاد، ولد ابن، ذلك الحكيم العظيم المتوهج.
3.97.33
स बाल एवतेजस्वी पितुस्तस्य निवेशने ।
इध्मानां भारमाजह्रे इध्मवाहस्ततोऽभवत् ॥ ३.९७.३३ ॥
وكان ذلك الفتى أيضًا متوهجًا؛ حمل في منزل أبيه حِمل الحطب، فصار إدهمفاها، حامل الوقود.
3.97.34
तथायुक्तं तु तं दृष्ट्वा मुमुदे स मुनिस्तदा ।
एवं स जनयामास भारतापत्यमुत्तमम्।
लेभिरे पितरश्चास्य लोकान्राजन्यथेप्सितान् ॥ ३.९७.३४ ॥
ولما رأى ذلك الفتى منشغلًا على هذا النحو فرح الحكيم حينها. وهكذا أنجب نسلًا فاضلًا من البهاراتا، وحصل أسلافه، أيها الملك، على العوالم التي اشتهوها.
3.97.35
अगस्त्यस्याश्रमश्चायमत ऊर्ध्वं विशांपते ।
ख्यातो भुवि महाराज तेजसा तस्य धीमतः ॥ ३.९७.३५ ॥
ومنذ ذلك الحين صار هذا الناسك أيضًا لأغاستيا، واشتهر على الأرض، أيها سيد البشر، بجلال ذلك الحكيم، أيها الملك العظيم.
3.97.36
प्राह्लादिरेवं वातापिर्ब्रह्मघ्नो दुष्टचेतनः ।
एवं विनाशितो राजन्नगस्त्येन महात्मना।
तस्यायमाश्रमो राजन्रमणीयैर्गुणैर्युतः ॥ ३.९७.३६ ॥
هكذا أُهلك فاتابي، ابن برهلاد، قاتل البراهمة ذو النفس الشريرة، أيها الملك، على يد أغاستيا العظيم النفس. وهذا الناسك له، أيها الملك، مزود بصفات بهيجة.
3.97.37
एषा भागीरथी पुण्या देवगन्धर्वसेविता ।
वातेरिता पताकेव विराजति नभस्तले ॥ ३.९७.३७ ॥
هذا النهر المقدس بهاغيراثي، الذي تخدمه الآلهة والغاندهارفا، يتلألأ على سطح السماء كراية يحركها الريح.
3.97.38
प्रतार्यमाणा कूटेषु यथा निम्नेषु नित्यशः ।
शिलातलेषु संत्रस्ता पन्नगेन्द्रवधूरिव ॥ ३.९७.३८ ॥
كزوجة ملك الثعابين، تُجرّ دائمًا فوق القمم والمنخفضات، مذعورةً على الأسطح الصخرية.
3.97.39
दक्षिणां वै दिशं सर्वां प्लावयन्ती च मातृवत् ।
पूर्वं शंभोर्जटाभ्रष्टा समुद्रमहिषी प्रिया।
अस्यां नद्यां मुपुण्यायां यथेष्टमवगाह्यताम् ॥ ३.९७.३९ ॥
هذا النهر، الذي يغمر الجهة الجنوبية كلها كأم، والذي سقط في القديم من خصلات شامبهو المتشابكة، هو الزوجة الحبيبة للمحيط. فاغتسلوا في هذا النهر المقدس للغاية كما تشاؤون.