Mahābhārata · Adhyāya 3.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.97.1
इल्वलस्तान्विदित्वा तु महर्षिसहितान्नृपान् ।
उपस्थितान्सहामात्यो विषयान्ते ह्यपूजयत् ॥ ३.९७.१ ॥
Ilvala, reconhecendo-os, os reis acompanhados dos grandes sábios que haviam chegado à fronteira, honrou-os junto com seus ministros.
3.97.2
तेषां ततोऽसुरश्रेष्ठस्त्वातिथ्यमकरोत्तदा ।
सुसंस्कृतेन कौरव्य भ्रात्रा वातापिना तदा ॥ ३.९७.२ ॥
Então o primeiro dos asuras lhes ofereceu hospitalidade, ó descendente de Kuru, naquele tempo, com alimento bem preparado por seu irmão Vātāpi.
3.97.3
ततो राजर्षयः सर्वे विषण्णा गतचेतसः ।
वातापिं संस्कृतं दृष्ट्वा मेषभूतं महासुरम् ॥ ३.९७.३ ॥
Então todos os reis-sábios, abatidos e com a mente perturbada, vendo Vātāpi, o grande asura, cozido e transformado em carneiro.
3.97.4
अथाब्रवीदगस्त्यस्तान्राजर्षीनृषिसत्तमः ।
विषादो वो न कर्तव्यो ह्यहं भोक्ष्ये महासुरम् ॥ ३.९७.४ ॥
Então Agastya, o melhor dos sábios, disse àqueles reis-sábios: Não deveis abater-vos; eu mesmo comerei o grande asura.
3.97.5
धुर्यासनमथासाद्य निषसाद महानृषिः ।
तं पर्यवेषद्दैत्येन्द्र इल्वलः प्रहसन्निव ॥ ३.९७.५ ॥
Tendo obtido o assento de honra, o grande sábio sentou-se; o senhor dos daitya, Ilvala, serviu-o, rindo como se fosse.
3.97.6
अगस्त्य एव कृत्स्नं तु वातापिं बुभुजे ततः ।
बह्वन्नाशापि ते मेऽस्तीत्यवदद्भक्षयन्स्वयम् ॥ ३.९७.६ ॥
Agastya sozinho devorou Vātāpi inteiro; e enquanto comia, ele mesmo disse: «Ainda tenho muito alimento para vós.»
3.97.7
भुक्तवत्यसुरोऽह्वानमकरोत्तस्य चेल्वलः ।
वातापे प्रतिबुध्यस्व दर्शयन्बलतेजसी।
तपसा दुर्जयो यावदेष त्वां नातिवर्तते ॥ ३.९७.७ ॥
Depois que ele comeu, o demônio Ilvala fez o sinal para chamá-lo. Vātāpi, acorda e mostra tua força e teu esplendor, antes que este, invencível pela austeridade, te supere.
3.97.8
ततस्तस्योदरं भेत्तुं वातापिर्वेगमाहरत् ।
तमबुध्यत तेजस्वी कुम्भयोनिर्महातपाः ॥ ३.९७.८ ॥
Então Vātāpi, para rasgar-lhe o ventre, empregou toda a sua força; o resplandecente grande asceta, nascido de um pote, percebeu-o.
3.97.9
स वीर्यात्तपसोग्रस्तु ननर्द भगवानृषिः ।
एष जीर्णोसि वातापे मया लोकस्य शान्तये ॥ ३.९७.९ ॥
Então o bendito sábio, com o poder e a fúria de sua austeridade, rugiu: Vātāpi, tu foste digerido por mim; isto é para a paz do mundo.
3.97.10
इत्युक्त्वा स्वकराग्रेण उदरं समताडयत् ।
त्रिरेवं प्रतिसंरब्धस्तेजसा प्रज्वलन्निव ॥ ३.९७.१० ॥
Dito isto, golpeou-lhe o ventre com a ponta da mão; três vezes assim, enfurecido em retorno, ardendo como com esplendor.
3.97.11
ततो वायुः प्रादुरभूदधस्तस्य महात्मनः ।
शब्देन महता तात गर्जन्निव यथा घनः ॥ ३.९७.११ ॥
Então um vento surgiu debaixo daquele de grande alma, querido, rugindo com grande estrondo, como uma nuvem que troveja.
3.97.12
वातापे निष्क्रमस्वेति पुनः पुनरुवाच ह ।
तं प्रहस्याब्रवीद्राजन्नगस्त्यो मुनिसत्तमः।
कुतो निष्क्रमितुं शक्तो मया जीर्णस्तु सोसुरः ॥ ३.९७.१२ ॥
"Vātāpi, sai!", dizia ele repetidas vezes. Então Agastya, o melhor dos sábios, rindo, disse-lhe, ó rei: Como pode aquele demônio, digerido por mim, sair?
3.97.13
इल्वलस्तु विषण्णोऽभूद्दृष्ट्वा जीर्णं महासुरम् ।
प्राञ्जलिश्च सहामात्यैरिदं वचनमब्रवीत्।
किमर्थमुपयाताः स्थ ब्रूत किं करवाणि वः ॥ ३.९७.१३ ॥
Ao ver o grande asura digerido, Ilvala ficou abatido. Então, com as mãos juntas e seus ministros, disse estas palavras: "Por que vieram? Dizei, o que devo fazer por vós?"
3.97.14
प्रत्युवाच ततोऽगस्त्यः प्रहसन्निल्वलं तदा ।
ईशोस्यसुर विद्मस्त्वां वयं सर्वे धनेश्वरम् ॥ ३.९७.१४ ॥
Então Agastya, rindo, respondeu a Ilvala: "Ó asura, tu és o senhor da riqueza; todos nós o sabemos."
3.97.15
एते च नातिधनिनो धनाशा महती मम ।
यथाशक्त्यविहिंस्यान्यान्संविभागं प्रयच्छ नः ॥ ३.९७.१५ ॥
"Estes não são muito ricos, e o meu desejo de riqueza é grande. Segundo o teu poder, sem prejudicar outros, dá-nos uma parte."
3.97.16
ततोऽवमत्य तमृषिमिल्वलो वाक्यमब्रवीत् ।
दित्सितं यदि वेत्सि त्वंततो दास्यामि ते वसु ॥ ३.९७.१६ ॥
Então Ilvala, desprezando aquele sábio, disse estas palavras: "Se sabes o que desejo dar, dar-te-ei riquezas."
3.97.17
गवां दशसहस्राणि राज्ञामेकैकशोऽसुर ।
तावदेव सुवर्णस्य दित्सितं ते महासुर ॥ ३.९७.१७ ॥
"Ó asura, dez mil vacas por cada rei, e tanto ouro — isto é o que desejo dar-te, ó grande asura."
3.97.18
मह्यं ततो वै द्विगुणं रथश्चैव हिरण्मयः ।
मनोजवौ वाजिनौ च दित्सितं ते महासुर ॥ ३.९७.१८ ॥
"Depois, para mim, o dobro disso — um carro dourado e dois cavalos rápidos como o pensamento — também isto desejo dar-te, ó grande asura."
3.97.19
उल्वलस्तु मुनिं प्राह सर्वमस्ति यथाऽऽत्थ माम् ।
सर्वमेतत्प्रदास्यामि हिरण्यं गाश्च यद्धनम्।
रथं तु यदवोचो मां नैतं विद्म हिरण्मयम् ॥ ३.९७.१९ ॥
Então Ilvala disse ao sábio: "Tudo é como disseste; darei todo este ouro, as vacas e a riqueza. Mas esse carro de ouro de que falaste, eu não o conheço."
3.97.20
न मे वागनृता काचिदुक्तपूर्वा महाऽसुर ।
विज्ञायतां रथः साधु व्यक्तमस्ति हिरण्मयः ॥ ३.९७.२० ॥
Agastya disse: "Ó grande asura, minha palavra nunca foi falsa antes. Saibas bem que este carro é claramente de ouro."
3.97.21
विज्ञायमानः स रथः कौन्तेयासीद्धिरण्मयः ।
ततः प्रव्यथितो दैत्यो ददावभ्यधिकं वसु ॥ ३.९७.२१ ॥
Quando aquele carro foi reconhecido, era de fato dourado. Então o daitya, aflito, deu ainda mais riquezas.
3.97.22
विवाजी च सुवाजी च तस्मिन्युक्तौ रथे हयौ ।
ऊहतुः स वसूनाशु तावगस्त्याश्रमं प्रति।
सर्वान्राज्ञः सहागस्त्यान्निमेषादिव भारत ॥ ३.९७.२२ ॥
Vivāji e Suvāji, os dois cavalos atrelados àquele carro, levaram rapidamente a riqueza em direção ao eremitério de Agastya. Ó Bhārata, todos os reis, junto com Agastya, chegaram lá num piscar de olhos.
3.97.23
इल्वलस्त्वनुगम्यैनमगस्त्यं हन्तुमैच्छत ।
भस्म चक्रे महातेजा हुङ्कारेण महाऽसुरम् ॥ ३.९७.२३ ॥
Mas Ilvala, seguindo-o, quis matar Agastya. O de grande esplendor reduziu o grande asura a cinzas com um hunkāra.
3.97.24
अगस्त्येनाभ्यनुज्ञाता जग्मू राजर्षयस्तदा ।
कृतवांश् मुनिः सर्वं लोपामुद्राचिकीर्षितम् ॥ ३.९७.२४ ॥
Tendo recebido licença de Agastya, os reis-sábios partiram então. O sábio havia feito tudo o que Lopāmudrā desejava.
3.97.25
कृतवानसि तत्सर्वं भगवन्मम काङ्क्षितम् ।
उत्पादय सकृन्मह्यमपत्यं वीर्यवत्तरम् ॥ ३.९७.२५ ॥
Venerável senhor, cumpriste tudo o que eu desejava. Concede-me uma vez um descendente de máximo vigor.
3.97.26
तुष्टोऽहमस्मि कल्याणि तव वृत्तेन शोभने ।
विचारणामपत्ये तु तव वक्ष्यामि तां शृणु ॥ ३.९७.२६ ॥
Estou satisfeito com a tua conduta, ó auspiciosa e radiante. Ouve agora a minha reflexão sobre a descendência.
3.97.27
सहस्रं तेऽस्तु पुत्राणआं शतं वा तत्समं तव ।
दश वा शततुल्याः स्युरेको वाऽपि सहस्रजित् ॥ ३.९७.२७ ॥
Que tenhas mil filhos, ou cem, ou os iguais a eles; ou dez iguais a cem, ou um só que vença mil.
3.97.28
सहस्रसंमितः पुत्र एकोप्यस्तु तपोधन ।
एको हि बहुभिः श्रेयान्विद्वान्साधुरसाधुभिः ॥ ३.९७.२८ ॥
Ó tesouro de austeridade, que haja um único filho igual a mil. Pois um só filho sábio e virtuoso vale mais que muitos maus.
3.97.29
स तथेति प्रतिज्ञाय तया समगमन्मुनिः ।
समये समशीलिन्या श्रद्धावान्श्रद्दधानया ॥ ३.९७.२९ ॥
Tendo prometido "Assim seja", o sábio uniu-se a ela, de igual índole, fiel e confiante, no tempo devido.
3.97.30
तत आधाय गर्भं तमगमद्वनमेव सः ।
तस्मिन्वनगते गर्भो ववृधे सप्त शारदान् ॥ ३.९७.३० ॥
Então, depositado o embrião nela, ele partiu para a floresta. Depois que ele foi para a floresta, o embrião cresceu durante sete outonos.
3.97.31
सप्तमेऽब्दे गते चापि प्राच्यवत्स महाकविः ।
ज्वलन्निव प्रभावेन दृढस्युर्नाम भारत ॥ ३.९७.३१ ॥
Quando o sétimo ano passou, o grande sábio Prācyavatsa, resplandecendo como que pelo seu poder, recebeu o nome de Dṛḍhasyu, ó Bhārata.
3.97.32
साङ्गोपनिषदान्वेदाञ्जपन्नेव महातपाः ।
तस्य पुत्रोऽभवदृषेः स तेजस्वी महानृषिः ॥ ३.९७.३२ ॥
Recitando os Vedas junto com seus membros e Upaniṣads, aquele grande asceta teve um filho, aquele resplandecente grande sábio.
3.97.33
स बाल एवतेजस्वी पितुस्तस्य निवेशने ।
इध्मानां भारमाजह्रे इध्मवाहस्ततोऽभवत् ॥ ३.९७.३३ ॥
Aquele menino também era resplandecente; na morada de seu pai carregou o peso da lenha, e assim tornou-se Idhmavāha, o carregador de lenha.
3.97.34
तथायुक्तं तु तं दृष्ट्वा मुमुदे स मुनिस्तदा ।
एवं स जनयामास भारतापत्यमुत्तमम्।
लेभिरे पितरश्चास्य लोकान्राजन्यथेप्सितान् ॥ ३.९७.३४ ॥
Ao vê-lo assim ocupado, aquele sábio se alegrou. Assim gerou uma excelente descendência dos Bhāratas, e seus antepassados, ó rei, obtiveram os mundos que desejavam.
3.97.35
अगस्त्यस्याश्रमश्चायमत ऊर्ध्वं विशांपते ।
ख्यातो भुवि महाराज तेजसा तस्य धीमतः ॥ ३.९७.३५ ॥
A partir de então este eremitério também pertenceu a Agastya, e tornou-se renomado na terra, ó senhor dos homens, pelo esplendor daquele sábio, ó grande rei.
3.97.36
प्राह्लादिरेवं वातापिर्ब्रह्मघ्नो दुष्टचेतनः ।
एवं विनाशितो राजन्नगस्त्येन महात्मना।
तस्यायमाश्रमो राजन्रमणीयैर्गुणैर्युतः ॥ ३.९७.३६ ॥
Assim Vātāpi, filho de Prahlāda, assassino de brâmanes de mente perversa, foi destruído, ó rei, pelo magnânimo Agastya. E este seu eremitério, ó rei, é dotado de qualidades encantadoras.
3.97.37
एषा भागीरथी पुण्या देवगन्धर्वसेविता ।
वातेरिता पताकेव विराजति नभस्तले ॥ ३.९७.३७ ॥
Este sagrado Bhāgīrathī, servido por deuses e gandharvas, resplandece na superfície do céu como um estandarte agitado pelo vento.
3.97.38
प्रतार्यमाणा कूटेषु यथा निम्नेषु नित्यशः ।
शिलातलेषु संत्रस्ता पन्नगेन्द्रवधूरिव ॥ ३.९७.३८ ॥
Como a esposa do rei das serpentes, arrastada sem cessar por cumes e depressões, assustada sobre as superfícies rochosas.
3.97.39
दक्षिणां वै दिशं सर्वां प्लावयन्ती च मातृवत् ।
पूर्वं शंभोर्जटाभ्रष्टा समुद्रमहिषी प्रिया।
अस्यां नद्यां मुपुण्यायां यथेष्टमवगाह्यताम् ॥ ३.९७.३९ ॥
Este rio, que inunda toda a região meridional como uma mãe e que outrora caiu das madeixas emaranhadas de Śambhu, é a amada esposa do oceano. Banhem-se à vontade neste rio sumamente sagrado.