മഹാഭാരതം · അധ്യായം 3.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.97.1
इल्वलस्तान्विदित्वा तु महर्षिसहितान्नृपान् ।
उपस्थितान्सहामात्यो विषयान्ते ह्यपूजयत् ॥ ३.९७.१ ॥
ഇല്വലൻ അവരെ, മഹർഷിമാരോടൊപ്പമുള്ള രാജാക്കന്മാരെ, തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, രാജ്യാതിർത്തിയിൽ എത്തിയവരെ, മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം ആദരിച്ചു.
3.97.2
तेषां ततोऽसुरश्रेष्ठस्त्वातिथ्यमकरोत्तदा ।
सुसंस्कृतेन कौरव्य भ्रात्रा वातापिना तदा ॥ ३.९७.२ ॥
അപ്പോൾ അസുരശ്രേഷ്ഠൻ അവർക്ക് ആതിഥ്യം നൽകി, ഓ കൗരവ്യാ, ആ സമയത്ത് സഹോദരൻ വാതാപി നന്നായി തയ്യാറാക്കിയ ഭക്ഷണംകൊണ്ട്.
3.97.3
ततो राजर्षयः सर्वे विषण्णा गतचेतसः ।
वातापिं संस्कृतं दृष्ट्वा मेषभूतं महासुरम् ॥ ३.९७.३ ॥
അപ്പോൾ രാജർഷിമാരെല്ലാം ദുഃഖിതരും മനസ്സു കെട്ടവരുമായി; പാകം ചെയ്യപ്പെട്ട വാതാപിയെ, ആ മഹാസുരനെ, ആട്ടുകൊറ്റനായി മാറിയ നിലയിൽ കണ്ടപ്പോൾ.
3.97.4
अथाब्रवीदगस्त्यस्तान्राजर्षीनृषिसत्तमः ।
विषादो वो न कर्तव्यो ह्यहं भोक्ष्ये महासुरम् ॥ ३.९७.४ ॥
അപ്പോൾ ഋഷിശ്രേഷ്ഠനായ അഗസ്ത്യൻ ആ രാജർഷിമാരോട് പറഞ്ഞു: നിങ്ങൾ വിഷാദിക്കേണ്ട; ഞാൻ ആ മഹാസുരനെ ഭക്ഷിക്കും.
3.97.5
धुर्यासनमथासाद्य निषसाद महानृषिः ।
तं पर्यवेषद्दैत्येन्द्र इल्वलः प्रहसन्निव ॥ ३.९७.५ ॥
മുഖ്യാസനം പ്രാപിച്ച് മഹർഷി ഇരുന്നു; ദൈത്യേന്ദ്രനായ ഇല്വലൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ടെന്നപോലെ അദ്ദേഹത്തിന് വിളമ്പി.
3.97.6
अगस्त्य एव कृत्स्नं तु वातापिं बुभुजे ततः ।
बह्वन्नाशापि ते मेऽस्तीत्यवदद्भक्षयन्स्वयम् ॥ ३.९७.६ ॥
അഗസ്ത്യൻ ഒറ്റയ്ക്ക് വാതാപിയെ മുഴുവൻ ഭക്ഷിച്ചു; ഭക്ഷിച്ചുകൊണ്ടുതന്നെ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾക്കായി എന്റെ പക്കൽ ഇനിയും വളരെ ഭക്ഷണമുണ്ട്.'
3.97.7
भुक्तवत्यसुरोऽह्वानमकरोत्तस्य चेल्वलः ।
वातापे प्रतिबुध्यस्व दर्शयन्बलतेजसी।
तपसा दुर्जयो यावदेष त्वां नातिवर्तते ॥ ३.९७.७ ॥
ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞശേഷം അസുരനായ ഇൽവലൻ അവനെ വിളിക്കുന്ന സൂചന നൽകി. വാതാപീ, ഉണരൂ, നിന്റെ ബലവും തേജസ്സും കാണിക്കൂ; തപസ്സിനാൽ ജയിക്കാനാവാത്ത ഇവൻ നിന്നെ മറികടക്കുന്നതിനുമുമ്പ്.
3.97.8
ततस्तस्योदरं भेत्तुं वातापिर्वेगमाहरत् ।
तमबुध्यत तेजस्वी कुम्भयोनिर्महातपाः ॥ ३.९७.८ ॥
അപ്പോൾ വാതാപി അവന്റെ വയർ പിളർക്കാൻ വേഗത്തിൽ ആഞ്ഞടിച്ചു. തേജസ്വിയും മഹാതപസ്വിയുമായ കുംഭയോനി (അഗസ്ത്യൻ) അത് മനസ്സിലാക്കി.
3.97.9
स वीर्यात्तपसोग्रस्तु ननर्द भगवानृषिः ।
एष जीर्णोसि वातापे मया लोकस्य शान्तये ॥ ३.९७.९ ॥
അപ്പോൾ ഭഗവാനായ ഋഷി തന്റെ വീര്യവും തപസ്സിന്റെ ഉഗ്രതയും കൊണ്ട് ഗർജ്ജിച്ചു: വാതാപീ, ഇതാ നീ എന്നാൽ ദഹിപ്പിക്കപ്പെട്ടു; ലോകശാന്തിക്കായി.
3.97.10
इत्युक्त्वा स्वकराग्रेण उदरं समताडयत् ।
त्रिरेवं प्रतिसंरब्धस्तेजसा प्रज्वलन्निव ॥ ३.९७.१० ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് തന്റെ കൈത്തുമ്പുകൊണ്ട് അവന്റെ വയറ്റിൽ അടിച്ചു; മൂന്നു തവണ ഇങ്ങനെ കോപിച്ച്, തേജസ്സിൽ ജ്വലിക്കുന്നതുപോലെ.
3.97.11
ततो वायुः प्रादुरभूदधस्तस्य महात्मनः ।
शब्देन महता तात गर्जन्निव यथा घनः ॥ ३.९७.११ ॥
അപ്പോൾ ആ മഹാത്മാവിന്റെ അധോഭാഗത്തുനിന്ന് വായു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; പ്രിയനേ, വലിയ ശബ്ദത്തോടെ, മേഘംപോലെ ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട്.
3.97.12
वातापे निष्क्रमस्वेति पुनः पुनरुवाच ह ।
तं प्रहस्याब्रवीद्राजन्नगस्त्यो मुनिसत्तमः।
कुतो निष्क्रमितुं शक्तो मया जीर्णस्तु सोसुरः ॥ ३.९७.१२ ॥
"വാതാപീ, പുറത്തുവരൂ" എന്ന് അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ മുനിശ്രേഷ്ഠനായ അഗസ്ത്യൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവനോട്, രാജാവേ, പറഞ്ഞു: എന്നാൽ ദഹിപ്പിക്കപ്പെട്ട ആ അസുരന് എങ്ങനെ പുറത്തുവരാൻ കഴിയും?
3.97.13
इल्वलस्तु विषण्णोऽभूद्दृष्ट्वा जीर्णं महासुरम् ।
प्राञ्जलिश्च सहामात्यैरिदं वचनमब्रवीत्।
किमर्थमुपयाताः स्थ ब्रूत किं करवाणि वः ॥ ३.९७.१३ ॥
ദഹിച്ചുപോയ ആ മഹാസുരനെ കണ്ട് ഇല്വലൻ ദുഃഖിതനായി. പിന്നെ മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം കൈകൂപ്പി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് വന്നത്? പറയൂ, നിങ്ങൾക്കായി ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?"
3.97.14
प्रत्युवाच ततोऽगस्त्यः प्रहसन्निल्वलं तदा ।
ईशोस्यसुर विद्मस्त्वां वयं सर्वे धनेश्वरम् ॥ ३.९७.१४ ॥
അപ്പോൾ അഗസ്ത്യൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഇല്വലനോട് മറുപടി പറഞ്ഞു: "അസുരാ, നീ ധനാധിപതിയാണെന്ന് ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും അറിയുന്നു."
3.97.15
एते च नातिधनिनो धनाशा महती मम ।
यथाशक्त्यविहिंस्यान्यान्संविभागं प्रयच्छ नः ॥ ३.९७.१५ ॥
"ഇവർ അധികം ധനവാന്മാരല്ല; എനിക്കോ വലിയ ധനാഗ്രഹമുണ്ട്. നിന്റെ ശക്തിക്കനുസരിച്ച്, മറ്റുള്ളവർക്ക് ഉപദ്രവമില്ലാതെ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു പങ്ക് തരൂ."
3.97.16
ततोऽवमत्य तमृषिमिल्वलो वाक्यमब्रवीत् ।
दित्सितं यदि वेत्सि त्वंततो दास्यामि ते वसु ॥ ३.९७.१६ ॥
അപ്പോൾ ഇല്വലൻ ആ ഋഷിയെ അവഗണിച്ചുകൊണ്ട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു: "ഞാൻ എന്ത് കൊടുക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നു എന്ന് നിനക്കറിയാമെങ്കിൽ, ഞാൻ നിനക്ക് ധനം തരാം."
3.97.17
गवां दशसहस्राणि राज्ञामेकैकशोऽसुर ।
तावदेव सुवर्णस्य दित्सितं ते महासुर ॥ ३.९७.१७ ॥
"അസുരാ, ഓരോ രാജാവിനും പതിനായിരം പശുക്കൾ, അത്രയും സ്വർണ്ണവും — ഇതാണ് ഞാൻ നിനക്ക് തരാനാഗ്രഹിക്കുന്നത്, മഹാസുരാ."
3.97.18
मह्यं ततो वै द्विगुणं रथश्चैव हिरण्मयः ।
मनोजवौ वाजिनौ च दित्सितं ते महासुर ॥ ३.९७.१८ ॥
"പിന്നെ എനിക്ക് അതിന്റെ ഇരട്ടി — സ്വർണ്ണരഥവും മനസ്സിനെപ്പോലെ വേഗമുള്ള രണ്ട് കുതിരകളും — ഇവയും നിനക്ക് തരാനാഗ്രഹിക്കുന്നു, മഹാസുരാ."
3.97.19
उल्वलस्तु मुनिं प्राह सर्वमस्ति यथाऽऽत्थ माम् ।
सर्वमेतत्प्रदास्यामि हिरण्यं गाश्च यद्धनम्।
रथं तु यदवोचो मां नैतं विद्म हिरण्मयम् ॥ ३.९७.१९ ॥
അപ്പോൾ ഇല്വലൻ മുനിയോട് പറഞ്ഞു: "അങ്ങ് പറഞ്ഞതുപോലെ എല്ലാം എന്റെ പക്കലുണ്ട്. ഈ സ്വർണ്ണവും പശുക്കളും സമ്പത്തും ഞാൻ തരാം. എന്നാൽ അങ്ങ് പറഞ്ഞ ആ സ്വർണ്ണരഥത്തെക്കുറിച്ച് എനിക്കറിയില്ല."
3.97.20
न मे वागनृता काचिदुक्तपूर्वा महाऽसुर ।
विज्ञायतां रथः साधु व्यक्तमस्ति हिरण्मयः ॥ ३.९७.२० ॥
അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞു: "മഹാസുരനേ, എന്റെ വാക്ക് മുമ്പൊരിക്കലും അസത്യമായി പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ഈ രഥം വ്യക്തമായും സ്വർണ്ണമയമാണെന്ന് നന്നായി അറിഞ്ഞുകൊള്ളുക."
3.97.21
विज्ञायमानः स रथः कौन्तेयासीद्धिरण्मयः ।
ततः प्रव्यथितो दैत्यो ददावभ्यधिकं वसु ॥ ३.९७.२१ ॥
ആ രഥം തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടപ്പോൾ അത് സ്വർണ്ണമയമായിരുന്നു. അപ്പോൾ ദൈത്യൻ വ്യസനിച്ച് അധികം ധനം നൽകി.
3.97.22
विवाजी च सुवाजी च तस्मिन्युक्तौ रथे हयौ ।
ऊहतुः स वसूनाशु तावगस्त्याश्रमं प्रति।
सर्वान्राज्ञः सहागस्त्यान्निमेषादिव भारत ॥ ३.९७.२२ ॥
വിവാജിയും സുവാജിയും എന്ന രണ്ടു കുതിരകൾ ആ രഥത്തിൽ കെട്ടപ്പെട്ടിരുന്നു. അവ ധനം വേഗത്തിൽ അഗസ്ത്യാശ്രമത്തിലേക്ക് വഹിച്ചു. ഭാരതാ, എല്ലാ രാജാക്കന്മാരും അഗസ്ത്യനോടൊപ്പം ഒരു നിമിഷംകൊണ്ടെന്നപോലെ അവിടെയെത്തി.
3.97.23
इल्वलस्त्वनुगम्यैनमगस्त्यं हन्तुमैच्छत ।
भस्म चक्रे महातेजा हुङ्कारेण महाऽसुरम् ॥ ३.९७.२३ ॥
എന്നാൽ ഇല്വലൻ അവനെ പിന്തുടർന്ന് അഗസ്ത്യനെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. മഹാതേജസ്വിയായ അഗസ്ത്യൻ ഹുങ്കാരത്താൽ ആ മഹാസുരനെ ഭസ്മമാക്കി.
3.97.24
अगस्त्येनाभ्यनुज्ञाता जग्मू राजर्षयस्तदा ।
कृतवांश् मुनिः सर्वं लोपामुद्राचिकीर्षितम् ॥ ३.९७.२४ ॥
അഗസ്ത്യന്റെ അനുവാദം ലഭിച്ച രാജർഷികൾ അപ്പോൾ പോയി. ലോപാമുദ്ര ആഗ്രഹിച്ചതെല്ലാം മുനി ചെയ്തു.
3.97.25
कृतवानसि तत्सर्वं भगवन्मम काङ्क्षितम् ।
उत्पादय सकृन्मह्यमपत्यं वीर्यवत्तरम् ॥ ३.९७.२५ ॥
ഭഗവാനേ, എന്റെ ആഗ്രഹമെല്ലാം അങ്ങ് നിറവേറ്റി. എനിക്ക് ഒരിക്കൽ ഏറ്റവും വീര്യവത്തായ ഒരു സന്താനത്തെ നൽകണമേ.
3.97.26
तुष्टोऽहमस्मि कल्याणि तव वृत्तेन शोभने ।
विचारणामपत्ये तु तव वक्ष्यामि तां शृणु ॥ ३.९७.२६ ॥
കല്യാണീ, ശോഭനേ, നിന്റെ നടപ്പുകൊണ്ട് ഞാൻ സന്തുഷ്ടനായിരിക്കുന്നു. സന്താനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ആലോചന ഞാൻ നിന്നോട് പറയാം, കേൾക്കുക.
3.97.27
सहस्रं तेऽस्तु पुत्राणआं शतं वा तत्समं तव ।
दश वा शततुल्याः स्युरेको वाऽपि सहस्रजित् ॥ ३.९७.२७ ॥
നിനക്ക് ആയിരം പുത്രന്മാരുണ്ടാകട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ നൂറ്, അല്ലെങ്കിൽ അതിനു തുല്യർ. അല്ലെങ്കിൽ നൂറിനു തുല്യരായ പത്തുപേർ, അല്ലെങ്കിൽ ആയിരത്തെ ജയിക്കുന്ന ഒരുവൻ.
3.97.28
सहस्रसंमितः पुत्र एकोप्यस्तु तपोधन ।
एको हि बहुभिः श्रेयान्विद्वान्साधुरसाधुभिः ॥ ३.९७.२८ ॥
തപോധനാ, ആയിരത്തിനു തുല്യനായ ഒരു പുത്രനെങ്കിലും ഉണ്ടാകട്ടെ. ഒരുവൻ പണ്ഡിതനും സജ്ജനവുമാണെങ്കിൽ അനേകം ദുഷ്ടന്മാരെക്കാൾ അവൻ ശ്രേഷ്ഠനാണ്.
3.97.29
स तथेति प्रतिज्ञाय तया समगमन्मुनिः ।
समये समशीलिन्या श्रद्धावान्श्रद्दधानया ॥ ३.९७.२९ ॥
"അങ്ങനെയാകട്ടെ" എന്ന് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്ത് ആ മുനി, തുല്യസ്വഭാവമുള്ള, ശ്രദ്ധയുള്ള അവളോടൊപ്പം യഥാസമയം ചേർന്നു.
3.97.30
तत आधाय गर्भं तमगमद्वनमेव सः ।
तस्मिन्वनगते गर्भो ववृधे सप्त शारदान् ॥ ३.९७.३० ॥
പിന്നെ അവളിൽ ഗർഭം ധരിപ്പിച്ച് അദ്ദേഹം കാട്ടിലേക്ക് തന്നെ പോയി. അദ്ദേഹം കാട്ടിൽ പോയതിനുശേഷം ആ ഗർഭം ഏഴു ശരത്കാലങ്ങളോളം വളർന്നു.
3.97.31
सप्तमेऽब्दे गते चापि प्राच्यवत्स महाकविः ।
ज्वलन्निव प्रभावेन दृढस्युर्नाम भारत ॥ ३.९७.३१ ॥
ഏഴാം വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മഹാകവിയായ പ്രാച്യവത്സൻ, തന്റെ പ്രഭാവത്താൽ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട്, ദൃഢസ്യു എന്ന പേരിൽ, ഹേ ഭാരത.
3.97.32
साङ्गोपनिषदान्वेदाञ्जपन्नेव महातपाः ।
तस्य पुत्रोऽभवदृषेः स तेजस्वी महानृषिः ॥ ३.९७.३२ ॥
അംഗങ്ങളും ഉപനിഷത്തുകളുമായി വേദങ്ങൾ ജപിച്ചിരുന്ന മഹാതപസ്വിയായ ആ ഋഷിയുടെ പുത്രനായി അവൻ ജനിച്ചു, ആ തേജസ്വിയായ മഹർഷി.
3.97.33
स बाल एवतेजस्वी पितुस्तस्य निवेशने ।
इध्मानां भारमाजह्रे इध्मवाहस्ततोऽभवत् ॥ ३.९७.३३ ॥
ആ ബാലനും തേജസ്വിയായിരുന്നു; പിതാവിന്റെ ആ ആശ്രമത്തിൽ വിറകുഭാരം ചുമന്നു, അതിനാൽ അവൻ ഇധ്മവാഹനായി.
3.97.34
तथायुक्तं तु तं दृष्ट्वा मुमुदे स मुनिस्तदा ।
एवं स जनयामास भारतापत्यमुत्तमम्।
लेभिरे पितरश्चास्य लोकान्राजन्यथेप्सितान् ॥ ३.९७.३४ ॥
അവൻ അങ്ങനെ വ്യാപൃതനായിരിക്കുന്നത് കണ്ട് ആ മുനി അപ്പോൾ സന്തോഷിച്ചു. ഇങ്ങനെ അദ്ദേഹം ഭാരതരുടെ ഉത്തമ സന്താനം ജനിപ്പിച്ചു. രാജാവേ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതൃക്കൾ ആഗ്രഹിച്ച ലോകങ്ങൾ നേടി.
3.97.35
अगस्त्यस्याश्रमश्चायमत ऊर्ध्वं विशांपते ।
ख्यातो भुवि महाराज तेजसा तस्य धीमतः ॥ ३.९७.३५ ॥
അതിനുശേഷം ഇതും അഗസ്ത്യന്റെ ആശ്രമമായിരുന്നു; ജനങ്ങളുടെ നാഥാ, ആ ധീമാന്റെ തേജസ്സിനാൽ ഇത് ഭൂമിയിൽ പ്രസിദ്ധമായി, മഹാരാജാവേ.
3.97.36
प्राह्लादिरेवं वातापिर्ब्रह्मघ्नो दुष्टचेतनः ।
एवं विनाशितो राजन्नगस्त्येन महात्मना।
तस्यायमाश्रमो राजन्रमणीयैर्गुणैर्युतः ॥ ३.९७.३६ ॥
പ്രഹ്ലാദന്റെ പുത്രനായ വാതാപി, ബ്രാഹ്മണഘാതകനും ദുഷ്ടമനസ്സുള്ളവനുമായിരുന്നു; ഇങ്ങനെ, രാജാവേ, മഹാത്മാവായ അഗസ്ത്യനാൽ അവൻ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഈ ആശ്രമം, രാജാവേ, രമണീയമായ ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നമാണ്.
3.97.37
एषा भागीरथी पुण्या देवगन्धर्वसेविता ।
वातेरिता पताकेव विराजति नभस्तले ॥ ३.९७.३७ ॥
ദേവഗന്ധർവന്മാരാൽ സേവിക്കപ്പെടുന്ന ഈ പുണ്യമായ ഭാഗീരഥി, കാറ്റിൽ ഇളകുന്ന കൊടിപോലെ ആകാശത്തിൽ തിളങ്ങുന്നു.
3.97.38
प्रतार्यमाणा कूटेषु यथा निम्नेषु नित्यशः ।
शिलातलेषु संत्रस्ता पन्नगेन्द्रवधूरिव ॥ ३.९७.३८ ॥
കുന്നുകളിലും താഴ്വരകളിലും നിരന്തരം ഒഴുക്കിനാൽ വലിക്കപ്പെട്ട്, ശിലാതലങ്ങളിൽ ഭയന്ന നാഗരാജന്റെ പത്നിയെപ്പോലെ.
3.97.39
दक्षिणां वै दिशं सर्वां प्लावयन्ती च मातृवत् ।
पूर्वं शंभोर्जटाभ्रष्टा समुद्रमहिषी प्रिया।
अस्यां नद्यां मुपुण्यायां यथेष्टमवगाह्यताम् ॥ ३.९७.३९ ॥
തെക്കൻ ദിക്കെല്ലാം അമ്മയെപ്പോലെ നനയ്ക്കുന്ന, പണ്ട് ശംഭുവിന്റെ ജടയിൽനിന്ന് വീണ, സമുദ്രത്തിന്റെ പ്രിയ പത്നിയായ ഈ നദി. ഈ പരമ പുണ്യനദിയിൽ ഇഷ്ടംപോലെ സ്നാനം ചെയ്യുക.