ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 3.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.97.1
इल्वलस्तान्विदित्वा तु महर्षिसहितान्नृपान् ।
उपस्थितान्सहामात्यो विषयान्ते ह्यपूजयत् ॥ ३.९७.१ ॥
ଇଲ୍ବଲ ସେମାନଙ୍କୁ, ମହର୍ଷିଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ରାଜାମାନଙ୍କୁ, ଚିହ୍ନି, ସୀମାରେ ଉପସ୍ଥିତ ସେମାନଙ୍କୁ, ଅମାତ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ମାନିତ କଲା।
3.97.2
तेषां ततोऽसुरश्रेष्ठस्त्वातिथ्यमकरोत्तदा ।
सुसंस्कृतेन कौरव्य भ्रात्रा वातापिना तदा ॥ ३.९७.२ ॥
ତା'ପରେ ଅସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେମାନଙ୍କୁ ଆତିଥ୍ୟ କଲା, ହେ କୌରବ୍ୟ, ସେହି ସମୟରେ ଭାଇ ବାତାପିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୁସଜ୍ଜିତ ଭୋଜନ ସହିତ।
3.97.3
ततो राजर्षयः सर्वे विषण्णा गतचेतसः ।
वातापिं संस्कृतं दृष्ट्वा मेषभूतं महासुरम् ॥ ३.९७.३ ॥
ତା'ପରେ ସମସ୍ତ ରାଜର୍ଷି ବିଷଣ୍ଣ ଓ ମନହୀନ ହୋଇଗଲେ, ବାତାପିକୁ, ସେହି ମହାସୁରକୁ, ମେଷରୂପେ ରନ୍ଧା ହୋଇଥିବା ଦେଖି।
3.97.4
अथाब्रवीदगस्त्यस्तान्राजर्षीनृषिसत्तमः ।
विषादो वो न कर्तव्यो ह्यहं भोक्ष्ये महासुरम् ॥ ३.९७.४ ॥
ତା'ପରେ ଋଷିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ସେହି ରାଜର୍ଷିମାନଙ୍କୁ କହିଲେ: ତୁମେମାନେ ବିଷଣ୍ଣ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ମୁଁ ହିଁ ସେହି ମହାସୁରକୁ ଖାଇବି।
3.97.5
धुर्यासनमथासाद्य निषसाद महानृषिः ।
तं पर्यवेषद्दैत्येन्द्र इल्वलः प्रहसन्निव ॥ ३.९७.५ ॥
ପ୍ରଧାନ ଆସନ ପାଇ ମହାଋଷି ବସିଲେ; ଦୈତ୍ୟେନ୍ଦ୍ର ଇଲ୍ବଳ ହସି ହସି ତାଙ୍କୁ ପରିବେଷଣ କଲା।
3.97.6
अगस्त्य एव कृत्स्नं तु वातापिं बुभुजे ततः ।
बह्वन्नाशापि ते मेऽस्तीत्यवदद्भक्षयन्स्वयम् ॥ ३.९७.६ ॥
ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଏକାକୀ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବାତାପିକୁ ଖାଇଲେ; ଖାଇବାବେଳେ ସେ ନିଜେ କହିଲେ, 'ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୋ ପାଖରେ ଏବେ ବି ବହୁତ ଅନ୍ନ ଅଛି।'
3.97.7
भुक्तवत्यसुरोऽह्वानमकरोत्तस्य चेल्वलः ।
वातापे प्रतिबुध्यस्व दर्शयन्बलतेजसी।
तपसा दुर्जयो यावदेष त्वां नातिवर्तते ॥ ३.९७.७ ॥
ଭୋଜନ ପରେ ଅସୁର ଇଲ୍ବଳ ତାକୁ ଡାକିବାର ସଙ୍କେତ କଲା। ବାତାପି, ଜାଗ, ତୁମର ବଳ ଓ ତେଜ ଦେଖାଅ; ତପସ୍ୟାରେ ଅଜେୟ ଏ ତୁମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ପୂର୍ବରୁ।
3.97.8
ततस्तस्योदरं भेत्तुं वातापिर्वेगमाहरत् ।
तमबुध्यत तेजस्वी कुम्भयोनिर्महातपाः ॥ ३.९७.८ ॥
ତା'ପରେ ବାତାପି ତାର ପେଟ ଚିରିବାକୁ ବେଗରେ ଆକ୍ରମଣ କଲା। ତେଜସ୍ବୀ, ମହାତପସ୍ବୀ କୁମ୍ଭଯୋନି (ଅଗସ୍ତ୍ୟ) ତାହା ଜାଣିପାରିଲେ।
3.97.9
स वीर्यात्तपसोग्रस्तु ननर्द भगवानृषिः ।
एष जीर्णोसि वातापे मया लोकस्य शान्तये ॥ ३.९७.९ ॥
ତା'ପରେ ଭଗବାନ ଋଷି ନିଜ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ତପସ୍ୟାର ଉଗ୍ରତାରେ ଗର୍ଜନ କଲେ: ବାତାପି, ଦେଖ ତୁମେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ଜୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲ; ଲୋକଶାନ୍ତି ପାଇଁ।
3.97.10
इत्युक्त्वा स्वकराग्रेण उदरं समताडयत् ।
त्रिरेवं प्रतिसंरब्धस्तेजसा प्रज्वलन्निव ॥ ३.९७.१० ॥
ଏହା କହି ସେ ନିଜ ହାତର ଅଗ୍ରଭାଗରେ ତାର ପେଟରେ ଆଘାତ କଲେ; ତିନିଥର ଏହିପରି କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ତେଜରେ ଯେପରି ଜଳୁଥିଲେ।
3.97.11
ततो वायुः प्रादुरभूदधस्तस्य महात्मनः ।
शब्देन महता तात गर्जन्निव यथा घनः ॥ ३.९७.११ ॥
ତା'ପରେ ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ତଳୁ ପବନ ପ୍ରକଟ ହେଲା; ହେ ତାତ, ବଡ଼ ଶବ୍ଦରେ, ମେଘ ପରି ଗର୍ଜି।
3.97.12
वातापे निष्क्रमस्वेति पुनः पुनरुवाच ह ।
तं प्रहस्याब्रवीद्राजन्नगस्त्यो मुनिसत्तमः।
कुतो निष्क्रमितुं शक्तो मया जीर्णस्तु सोसुरः ॥ ३.९७.१२ ॥
"ବାତାପି, ବାହାରକୁ ଆସ" ଏପରି ସେ ବାରମ୍ବାର କହିଲା। ତା'ପରେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ହସି ତାକୁ କହିଲେ, ରାଜନ୍: ମୋ ଦ୍ୱାରା ଜୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବା ସେ ଅସୁର କିପରି ବାହାରି ପାରିବ?
3.97.13
इल्वलस्तु विषण्णोऽभूद्दृष्ट्वा जीर्णं महासुरम् ।
प्राञ्जलिश्च सहामात्यैरिदं वचनमब्रवीत्।
किमर्थमुपयाताः स्थ ब्रूत किं करवाणि वः ॥ ३.९७.१३ ॥
ଜୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବା ସେହି ମହାସୁରକୁ ଦେଖି ଇଲ୍ୱଳ ବିଷଣ୍ଣ ହେଲା। ପରେ ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୋଡ଼ହାତ କରି ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲା — "ଆପଣମାନେ କାହିଁକି ଆସିଛନ୍ତି? କୁହନ୍ତୁ, ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ କ'ଣ କରିବି?"
3.97.14
प्रत्युवाच ततोऽगस्त्यः प्रहसन्निल्वलं तदा ।
ईशोस्यसुर विद्मस्त्वां वयं सर्वे धनेश्वरम् ॥ ३.९७.१४ ॥
ସେତେବେଳେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ହସି ଇଲ୍ୱଳକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ — "ହେ ଅସୁର, ତୁମେ ଧନର ଅଧିପତି, ଏହା ଆମେ ସମସ୍ତେ ଜାଣୁ।"
3.97.15
एते च नातिधनिनो धनाशा महती मम ।
यथाशक्त्यविहिंस्यान्यान्संविभागं प्रयच्छ नः ॥ ३.९७.१५ ॥
"ଏମାନେ ଅଧିକ ଧନୀ ନୁହଁନ୍ତି, ଏବଂ ମୋର ଧନର ଆଶା ବହୁତ ବଡ଼। ତୁମ ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ, ଅନ୍ୟକୁ ହାନି ନ କରି ଆମକୁ ଅଂଶ ଦିଅ।"
3.97.16
ततोऽवमत्य तमृषिमिल्वलो वाक्यमब्रवीत् ।
दित्सितं यदि वेत्सि त्वंततो दास्यामि ते वसु ॥ ३.९७.१६ ॥
ତେବେ ଇଲ୍ୱଳ ସେହି ଋଷିଙ୍କୁ ଅବମାନନା କରି ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲା — "ମୁଁ କ'ଣ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛି ତାହା ଯଦି ତୁମେ ଜାଣ, ତେବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଧନ ଦେବି।"
3.97.17
गवां दशसहस्राणि राज्ञामेकैकशोऽसुर ।
तावदेव सुवर्णस्य दित्सितं ते महासुर ॥ ३.९७.१७ ॥
"ହେ ଅସୁର, ପ୍ରତି ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଦଶ ହଜାର ଗାଈ, ସେତିକି ସୁନା — ଏହା ହିଁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ହେ ମହାସୁର।"
3.97.18
मह्यं ततो वै द्विगुणं रथश्चैव हिरण्मयः ।
मनोजवौ वाजिनौ च दित्सितं ते महासुर ॥ ३.९७.१८ ॥
"ପରେ ମୋ ପାଇଁ ତାହାର ଦୁଇଗୁଣ — ଏକ ସୁନା ରଥ, ମନ ପରି ବେଗବାନ ଦୁଇ ଘୋଡ଼ା — ଏଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ, ହେ ମହାସୁର।"
3.97.19
उल्वलस्तु मुनिं प्राह सर्वमस्ति यथाऽऽत्थ माम् ।
सर्वमेतत्प्रदास्यामि हिरण्यं गाश्च यद्धनम्।
रथं तु यदवोचो मां नैतं विद्म हिरण्मयम् ॥ ३.९७.१९ ॥
ତେବେ ଇଲ୍ୱଳ ମୁନିଙ୍କୁ କହିଲା, "ଆପଣ କହିଥିବା ପରି ସବୁ ମୋ ପାଖରେ ଅଛି। ଏହି ସୁନା, ଗାଈ ଓ ଧନ ସବୁ ମୁଁ ଦେବି। କିନ୍ତୁ ଆପଣ କହିଥିବା ସେହି ସୁନା ରଥ ମୁଁ ଜାଣେ ନାହିଁ।"
3.97.20
न मे वागनृता काचिदुक्तपूर्वा महाऽसुर ।
विज्ञायतां रथः साधु व्यक्तमस्ति हिरण्मयः ॥ ३.९७.२० ॥
ଅଗସ୍ତ୍ୟ କହିଲେ, "ହେ ମହାସୁର, ମୋ ବାଣୀ ପୂର୍ବରୁ କେବେ ମିଛ କହିନାହିଁ। ଭଲ ଭାବେ ଜାଣ, ଏହି ରଥ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ସୁନାର।"
3.97.21
विज्ञायमानः स रथः कौन्तेयासीद्धिरण्मयः ।
ततः प्रव्यथितो दैत्यो ददावभ्यधिकं वसु ॥ ३.९७.२१ ॥
ସେହି ରଥ ଚିହ୍ନାଯିବାରେ ତାହା ସୁନାର ହେଲା। ତେବେ ଦୈତ୍ୟ ବ୍ୟଥିତ ହୋଇ ଅଧିକ ଧନ ଦେଲା।
3.97.22
विवाजी च सुवाजी च तस्मिन्युक्तौ रथे हयौ ।
ऊहतुः स वसूनाशु तावगस्त्याश्रमं प्रति।
सर्वान्राज्ञः सहागस्त्यान्निमेषादिव भारत ॥ ३.९७.२२ ॥
ବିବାଜୀ ଓ ସୁବାଜୀ ନାମକ ଦୁଇ ଘୋଡା ସେହି ରଥରେ ଯୋଡା ଯାଇଥିଲେ। ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଧନ ବହି ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଆଡ଼କୁ ନେଇଗଲେ। ହେ ଭରତ, ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ଏକ ନିମିଷରେ ଯେପରି ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିଗଲେ।
3.97.23
इल्वलस्त्वनुगम्यैनमगस्त्यं हन्तुमैच्छत ।
भस्म चक्रे महातेजा हुङ्कारेण महाऽसुरम् ॥ ३.९७.२३ ॥
କିନ୍ତୁ ଇଲ୍ୱଳ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲା। ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ହୁଙ୍କାରରେ ସେହି ମହାସୁରକୁ ଭସ୍ମ କଲେ।
3.97.24
अगस्त्येनाभ्यनुज्ञाता जग्मू राजर्षयस्तदा ।
कृतवांश् मुनिः सर्वं लोपामुद्राचिकीर्षितम् ॥ ३.९७.२४ ॥
ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ ରାଜର୍ଷିମାନେ ସେତେବେଳେ ଚାଲିଗଲେ। ମୁନି ଲୋପାମୁଦ୍ରାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଥିବା ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।
3.97.25
कृतवानसि तत्सर्वं भगवन्मम काङ्क्षितम् ।
उत्पादय सकृन्मह्यमपत्यं वीर्यवत्तरम् ॥ ३.९७.२५ ॥
ହେ ଭଗବନ୍, ଆପଣ ମୋର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଛନ୍ତି। ମୋତେ ଥରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ସନ୍ତାନ ଦିଅନ୍ତୁ।
3.97.26
तुष्टोऽहमस्मि कल्याणि तव वृत्तेन शोभने ।
विचारणामपत्ये तु तव वक्ष्यामि तां शृणु ॥ ३.९७.२६ ॥
ହେ କଲ୍ୟାଣୀ, ହେ ଶୋଭନେ, ତୁମ ଆଚରଣରେ ମୁଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ। ସନ୍ତାନ ବିଷୟରେ ଏକ ବିଚାର ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି, ଶୁଣ।
3.97.27
सहस्रं तेऽस्तु पुत्राणआं शतं वा तत्समं तव ।
दश वा शततुल्याः स्युरेको वाऽपि सहस्रजित् ॥ ३.९७.२७ ॥
ତୁମର ହଜାରେ ପୁତ୍ର ହେଉ, କିମ୍ବା ଶହେ, କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କ ସମାନ। କିମ୍ବା ଶହେ ସମାନ ଦଶଜଣ, କିମ୍ବା ହଜାରକୁ ଜିଣିଥିବା ଜଣେ।
3.97.28
सहस्रसंमितः पुत्र एकोप्यस्तु तपोधन ।
एको हि बहुभिः श्रेयान्विद्वान्साधुरसाधुभिः ॥ ३.९७.२८ ॥
ହେ ତପୋଧନ, ହଜାରେ ସମାନ ଏକ ପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ ହେଉ। ଜଣେ ବିଦ୍ୱାନ ଓ ସାଧୁ ପୁତ୍ର ଅନେକ ଅସାଧୁଙ୍କଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
3.97.29
स तथेति प्रतिज्ञाय तया समगमन्मुनिः ।
समये समशीलिन्या श्रद्धावान्श्रद्दधानया ॥ ३.९७.२९ ॥
"ସେହିପରି ହେଉ" ବୋଲି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରି ସେ ମୁନି, ସମାନ ସ୍ୱଭାବର, ଶ୍ରଦ୍ଧାବତୀ ଓ ବିଶ୍ୱାସୀ ସେହି ନାରୀ ସହିତ ଯଥାସମୟରେ ମିଳିତ ହେଲେ।
3.97.30
तत आधाय गर्भं तमगमद्वनमेव सः ।
तस्मिन्वनगते गर्भो ववृधे सप्त शारदान् ॥ ३.९७.३० ॥
ତା'ପରେ ତାଙ୍କଠାରେ ଗର୍ଭ ସ୍ଥାପନ କରି ସେ ବନକୁ ହିଁ ଚାଲିଗଲେ। ସେ ବନକୁ ଯିବା ପରେ ସେହି ଗର୍ଭ ସାତ ଶରତ୍ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଢ଼ିଲା।
3.97.31
सप्तमेऽब्दे गते चापि प्राच्यवत्स महाकविः ।
ज्वलन्निव प्रभावेन दृढस्युर्नाम भारत ॥ ३.९७.३१ ॥
ସପ୍ତମ ବର୍ଷ ଗଲା ପରେ ମହାକବି ପ୍ରାଚ୍ୟବତ୍ସ, ନିଜ ପ୍ରଭାବରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ପରି, ଦୃଢସ୍ୟୁ ନାମରେ, ହେ ଭାରତ।
3.97.32
साङ्गोपनिषदान्वेदाञ्जपन्नेव महातपाः ।
तस्य पुत्रोऽभवदृषेः स तेजस्वी महानृषिः ॥ ३.९७.३२ ॥
ଅଙ୍ଗ ଓ ଉପନିଷଦ ସହିତ ବେଦ ଜପୁଥିବା ମହାତପସ୍ୱୀ ସେହି ଋଷିଙ୍କ ପୁତ୍ର ସେ ହେଲେ, ସେହି ତେଜସ୍ୱୀ ମହାନ ଋଷି।
3.97.33
स बाल एवतेजस्वी पितुस्तस्य निवेशने ।
इध्मानां भारमाजह्रे इध्मवाहस्ततोऽभवत् ॥ ३.९७.३३ ॥
ସେହି ବାଳକ ମଧ୍ୟ ତେଜସ୍ୱୀ ଥିଲା; ନିଜ ପିତାଙ୍କ ସେହି ଆଶ୍ରମରେ ସେ କାଠ-ଭାର ବହିଲା, ତେଣୁ ସେ ଇଧ୍ମବାହ ହେଲା।
3.97.34
तथायुक्तं तु तं दृष्ट्वा मुमुदे स मुनिस्तदा ।
एवं स जनयामास भारतापत्यमुत्तमम्।
लेभिरे पितरश्चास्य लोकान्राजन्यथेप्सितान् ॥ ३.९७.३४ ॥
ତାଙ୍କୁ ସେପରି ନିୟୁକ୍ତ ଦେଖି ସେହି ମୁନି ତେବେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ଏହିପରି ସେ ଭାରତଙ୍କର ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ହେ ରାଜନ, ତାଙ୍କ ପିତୃଗଣ ଇଚ୍ଛିତ ଲୋକ ପାଇଲେ।
3.97.35
अगस्त्यस्याश्रमश्चायमत ऊर्ध्वं विशांपते ।
ख्यातो भुवि महाराज तेजसा तस्य धीमतः ॥ ३.९७.३५ ॥
ସେଠାରୁ ପରେ ଏହି ଆଶ୍ରମ ମଧ୍ୟ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କର; ହେ ପ୍ରଜାପତି, ସେହି ଧୀମାନଙ୍କ ତେଜରେ ଏହା ପୃଥିବୀରେ ବିଖ୍ୟାତ ହେଲା, ହେ ମହାରାଜ।
3.97.36
प्राह्लादिरेवं वातापिर्ब्रह्मघ्नो दुष्टचेतनः ।
एवं विनाशितो राजन्नगस्त्येन महात्मना।
तस्यायमाश्रमो राजन्रमणीयैर्गुणैर्युतः ॥ ३.९७.३६ ॥
ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କ ପୁତ୍ର ବାତାପି, ବ୍ରାହ୍ମଣଘାତକ ଓ ଦୁଷ୍ଟଚିତ୍ତ, ଏହିପରି ହେ ରାଜନ, ମହାତ୍ମା ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିନଷ୍ଟ ହେଲା। ତାଙ୍କର ଏହି ଆଶ୍ରମ, ହେ ରାଜନ, ରମଣୀୟ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ।
3.97.37
एषा भागीरथी पुण्या देवगन्धर्वसेविता ।
वातेरिता पताकेव विराजति नभस्तले ॥ ३.९७.३७ ॥
ଦେବ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ଏହି ପବିତ୍ର ଭାଗୀରଥୀ, ପବନରେ ଦୋହଲୁଥିବା ପତାକା ପରି ଆକାଶତଳେ ଶୋଭା ପାଉଛି।
3.97.38
प्रतार्यमाणा कूटेषु यथा निम्नेषु नित्यशः ।
शिलातलेषु संत्रस्ता पन्नगेन्द्रवधूरिव ॥ ३.९७.३८ ॥
ପର୍ବତ ଶିଖର ଓ ନିମ୍ନ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକରେ ସର୍ବଦା ଟଣାଯାଇ, ଶିଳାତଳେ ଭୀତ ହୋଇଥିବା ନାଗରାଜଙ୍କ ପତ୍ନୀ ପରି।
3.97.39
दक्षिणां वै दिशं सर्वां प्लावयन्ती च मातृवत् ।
पूर्वं शंभोर्जटाभ्रष्टा समुद्रमहिषी प्रिया।
अस्यां नद्यां मुपुण्यायां यथेष्टमवगाह्यताम् ॥ ३.९७.३९ ॥
ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗ ସମଗ୍ରକୁ ମା ପରି ପ୍ଲାବିତ କରୁଥିବା, ପୂର୍ବେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଜଟାରୁ ଖସି ପଡ଼ିଥିବା, ସମୁଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପତ୍ନୀ ଏହି ନଦୀ। ଏହି ପରମ ପୁଣ୍ୟ ନଦୀରେ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ସ୍ନାନ କର।