ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 3.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.97.1
इल्वलस्तान्विदित्वा तु महर्षिसहितान्नृपान् ।
उपस्थितान्सहामात्यो विषयान्ते ह्यपूजयत् ॥ ३.९७.१ ॥
ಇಲ್ವಲನು ಅವರನ್ನು, ಮಹರ್ಷಿಗಳೊಂದಿಗಿದ್ದ ರಾಜರನ್ನು, ಗುರುತಿಸಿ, ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದವರನ್ನು, ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಗೌರವಿಸಿದನು.
3.97.2
तेषां ततोऽसुरश्रेष्ठस्त्वातिथ्यमकरोत्तदा ।
सुसंस्कृतेन कौरव्य भ्रात्रा वातापिना तदा ॥ ३.९७.२ ॥
ನಂತರ ಅಸುರಶ್ರೇಷ್ಠನು ಅವರಿಗೆ ಆತಿಥ್ಯ ನೀಡಿದನು, ಓ ಕೌರವ್ಯ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ವಾತಾಪಿಯು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಆಹಾರದಿಂದ.
3.97.3
ततो राजर्षयः सर्वे विषण्णा गतचेतसः ।
वातापिं संस्कृतं दृष्ट्वा मेषभूतं महासुरम् ॥ ३.९७.३ ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರ್ಷಿಗಳು ವಿಷಣ್ಣರಾಗಿ, ಮನಸ್ಸು ಕಳೆದುಕೊಂಡವರಾಗಿ, ವಾತಾಪಿಯನ್ನು, ಆ ಮಹಾಸುರನನ್ನು, ಮೇಷರೂಪಿಯಾಗಿ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದರು.
3.97.4
अथाब्रवीदगस्त्यस्तान्राजर्षीनृषिसत्तमः ।
विषादो वो न कर्तव्यो ह्यहं भोक्ष्ये महासुरम् ॥ ३.९७.४ ॥
ಆಗ ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಆ ರಾಜರ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: ನೀವು ವಿಷಾದಪಡಬೇಡಿ; ನಾನೇ ಆ ಮಹಾಸುರನನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತೇನೆ.
3.97.5
धुर्यासनमथासाद्य निषसाद महानृषिः ।
तं पर्यवेषद्दैत्येन्द्र इल्वलः प्रहसन्निव ॥ ३.९७.५ ॥
ಮುಖ್ಯ ಆಸನವನ್ನು ಪಡೆದು ಮಹರ್ಷಿ ಕುಳಿತನು; ದೈತ್ಯೇಂದ್ರ ಇಲ್ವಲನು ನಗುತ್ತಾ ಅವನಿಗೆ ಬಡಿಸಿದನು.
3.97.6
अगस्त्य एव कृत्स्नं तु वातापिं बुभुजे ततः ।
बह्वन्नाशापि ते मेऽस्तीत्यवदद्भक्षयन्स्वयम् ॥ ३.९७.६ ॥
ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ವಾತಾಪಿಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಿಂದನು; ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಅವನು ಹೇಳಿದನು, 'ನಿಮಗಾಗಿ ನನ್ನ ಬಳಿ ಇನ್ನೂ ಬಹಳ ಆಹಾರವಿದೆ.'
3.97.7
भुक्तवत्यसुरोऽह्वानमकरोत्तस्य चेल्वलः ।
वातापे प्रतिबुध्यस्व दर्शयन्बलतेजसी।
तपसा दुर्जयो यावदेष त्वां नातिवर्तते ॥ ३.९७.७ ॥
ಊಟವಾದ ನಂತರ ಅಸುರ ಇಲ್ವಲನು ಅವನನ್ನು ಕರೆಯುವ ಸಂಕೇತ ಮಾಡಿದನು. ವಾತಾಪಿ, ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು ನಿನ್ನ ಬಲ ಮತ್ತು ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ತೋರಿಸು; ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಜೇಯನಾದ ಇವನು ನಿನ್ನನ್ನು ಮೀರುವವರೆಗೆ.
3.97.8
ततस्तस्योदरं भेत्तुं वातापिर्वेगमाहरत् ।
तमबुध्यत तेजस्वी कुम्भयोनिर्महातपाः ॥ ३.९७.८ ॥
ಆಗ ವಾತಾಪಿ ಅವನ ಹೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಸೀಳಲು ವೇಗದಿಂದ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು. ತೇಜಸ್ವಿ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಕುಂಭಯೋನಿ (ಅಗಸ್ತ್ಯ) ಅದನ್ನು ಅರಿತನು.
3.97.9
स वीर्यात्तपसोग्रस्तु ननर्द भगवानृषिः ।
एष जीर्णोसि वातापे मया लोकस्य शान्तये ॥ ३.९७.९ ॥
ಆಗ ಭಗವಾನ್ ಋಷಿಯು ತನ್ನ ವೀರ್ಯ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನ ಉಗ್ರತೆಯಿಂದ ಗರ್ಜಿಸಿದನು: ವಾತಾಪಿ, ಇಗೋ ನೀನು ನನ್ನಿಂದ ಜೀರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆ; ಇದು ಲೋಕದ ಶಾಂತಿಗಾಗಿ.
3.97.10
इत्युक्त्वा स्वकराग्रेण उदरं समताडयत् ।
त्रिरेवं प्रतिसंरब्धस्तेजसा प्रज्वलन्निव ॥ ३.९७.१० ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ತನ್ನ ಕೈಯ ತುದಿಯಿಂದ ಅವನ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಹೊಡೆದನು; ಮೂರು ಬಾರಿ ಹೀಗೆ ಕೋಪಗೊಂಡು, ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ.
3.97.11
ततो वायुः प्रादुरभूदधस्तस्य महात्मनः ।
शब्देन महता तात गर्जन्निव यथा घनः ॥ ३.९७.११ ॥
ಆಗ ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಕೆಳಗಿನಿಂದ ವಾಯು ಪ್ರಕಟಗೊಂಡನು; ತಾತಾ, ದೊಡ್ಡ ಶಬ್ದದಿಂದ, ಮೇಘದಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತ.
3.97.12
वातापे निष्क्रमस्वेति पुनः पुनरुवाच ह ।
तं प्रहस्याब्रवीद्राजन्नगस्त्यो मुनिसत्तमः।
कुतो निष्क्रमितुं शक्तो मया जीर्णस्तु सोसुरः ॥ ३.९७.१२ ॥
"ವಾತಾಪಿ, ಹೊರಬಾ" ಎಂದು ಅವನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು. ಆಗ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ನಗುತ್ತ ಅವನಿಗೆ, ಅರಸನೇ, ಹೇಳಿದನು: ನನ್ನಿಂದ ಜೀರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಅಸುರನು ಹೇಗೆ ಹೊರಬರಲು ಸಾಧ್ಯ?
3.97.13
इल्वलस्तु विषण्णोऽभूद्दृष्ट्वा जीर्णं महासुरम् ।
प्राञ्जलिश्च सहामात्यैरिदं वचनमब्रवीत्।
किमर्थमुपयाताः स्थ ब्रूत किं करवाणि वः ॥ ३.९७.१३ ॥
ಜೀರ್ಣಗೊಂಡ ಆ ಮಹಾಸುರನನ್ನು ನೋಡಿ ಇಲ್ವಲನು ಬಹಳ ವಿಷಾದಗೊಂಡನು. ಆಗ ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೈಮುಗಿದು ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು: "ನೀವು ಏಕಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ? ಹೇಳಿ, ನಿಮಗಾಗಿ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?"
3.97.14
प्रत्युवाच ततोऽगस्त्यः प्रहसन्निल्वलं तदा ।
ईशोस्यसुर विद्मस्त्वां वयं सर्वे धनेश्वरम् ॥ ३.९७.१४ ॥
ಆಗ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ನಗುತ್ತಾ ಇಲ್ವಲನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: "ಅಸುರನೇ, ನೀನು ಧನಾಧಿಪತಿ ಎಂದು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಬಲ್ಲೆವು."
3.97.15
एते च नातिधनिनो धनाशा महती मम ।
यथाशक्त्यविहिंस्यान्यान्संविभागं प्रयच्छ नः ॥ ३.९७.१५ ॥
"ಇವರು ಹೆಚ್ಚು ಧನಿಕರಲ್ಲ; ನನಗೆ ದೊಡ್ಡ ಧನಾಸೆ ಇದೆ. ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಇತರರಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡದೆ ನಮಗೆ ಪಾಲನ್ನು ಕೊಡು."
3.97.16
ततोऽवमत्य तमृषिमिल्वलो वाक्यमब्रवीत् ।
दित्सितं यदि वेत्सि त्वंततो दास्यामि ते वसु ॥ ३.९७.१६ ॥
ಆಗ ಇಲ್ವಲನು ಆ ಋಷಿಯನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು: "ನಾನು ಏನನ್ನು ಕೊಡಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಧನವನ್ನು ಕೊಡುವೆನು."
3.97.17
गवां दशसहस्राणि राज्ञामेकैकशोऽसुर ।
तावदेव सुवर्णस्य दित्सितं ते महासुर ॥ ३.९७.१७ ॥
"ಓ ಅಸುರನೇ, ಪ್ರತಿ ರಾಜನಿಗೆ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಹಸುಗಳು, ಅಷ್ಟೇ ಚಿನ್ನ — ಇದೇ ನಾನು ನಿನಗೆ ಕೊಡಬಯಸುವುದು, ಮಹಾಸುರನೇ."
3.97.18
मह्यं ततो वै द्विगुणं रथश्चैव हिरण्मयः ।
मनोजवौ वाजिनौ च दित्सितं ते महासुर ॥ ३.९७.१८ ॥
"ಆಮೇಲೆ ನನಗೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಎರಡರಷ್ಟು — ಚಿನ್ನದ ರಥ, ಮನಸ್ಸಿನಷ್ಟು ವೇಗದ ಎರಡು ಕುದುರೆಗಳು — ಇವೂ ನಿನಗೆ ಕೊಡಬಯಸುವುದು, ಮಹಾಸುರನೇ."
3.97.19
उल्वलस्तु मुनिं प्राह सर्वमस्ति यथाऽऽत्थ माम् ।
सर्वमेतत्प्रदास्यामि हिरण्यं गाश्च यद्धनम्।
रथं तु यदवोचो मां नैतं विद्म हिरण्मयम् ॥ ३.९७.१९ ॥
ಆಗ ಇಲ್ವಲನು ಮುನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನೀವು ಹೇಳಿದಂತೆ ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನ ಬಳಿ ಇದೆ. ಈ ಚಿನ್ನ, ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ನೀವು ಹೇಳಿದ ಆ ಚಿನ್ನದ ರಥವನ್ನು ನಾನು ಬಲ್ಲೆ ಇಲ್ಲ."
3.97.20
न मे वागनृता काचिदुक्तपूर्वा महाऽसुर ।
विज्ञायतां रथः साधु व्यक्तमस्ति हिरण्मयः ॥ ३.९७.२० ॥
ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: "ಓ ಮಹಾಸುರನೇ, ನನ್ನ ಮಾತು ಹಿಂದೆ ಎಂದೂ ಸುಳ್ಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ರಥವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಚಿನ್ನದ್ದಾಗಿದೆ ಎಂದು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೋ."
3.97.21
विज्ञायमानः स रथः कौन्तेयासीद्धिरण्मयः ।
ततः प्रव्यथितो दैत्यो ददावभ्यधिकं वसु ॥ ३.९७.२१ ॥
ಆ ರಥವು ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಅದು ಚಿನ್ನದ್ದೇ ಎಂದು ತಿಳಿಯಿತು. ಆಗ ದೈತ್ಯನು ವ್ಯಥೆಗೊಂಡು ಹೆಚ್ಚಿನ ಧನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
3.97.22
विवाजी च सुवाजी च तस्मिन्युक्तौ रथे हयौ ।
ऊहतुः स वसूनाशु तावगस्त्याश्रमं प्रति।
सर्वान्राज्ञः सहागस्त्यान्निमेषादिव भारत ॥ ३.९७.२२ ॥
ವಿವಾಜಿ ಮತ್ತು ಸುವಾಜಿ ಎಂಬ ಎರಡು ಕುದುರೆಗಳು ಆ ರಥಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು. ಅವು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಬೇಗನೆ ಅಗಸ್ತ್ಯರ ಆಶ್ರಮದ ಕಡೆಗೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ದವು. ಓ ಭಾರತ, ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರು ಅಗಸ್ತ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಒಂದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ತಲುಪಿದಂತಾಯಿತು.
3.97.23
इल्वलस्त्वनुगम्यैनमगस्त्यं हन्तुमैच्छत ।
भस्म चक्रे महातेजा हुङ्कारेण महाऽसुरम् ॥ ३.९७.२३ ॥
ಆದರೆ ಇಲ್ವಲನು ಅವರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಅಗಸ್ತ್ಯರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿದನು. ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಅಗಸ್ತ್ಯರು ಹುಂಕಾರದಿಂದ ಆ ಮಹಾಸುರನನ್ನು ಭಸ್ಮ ಮಾಡಿದರು.
3.97.24
अगस्त्येनाभ्यनुज्ञाता जग्मू राजर्षयस्तदा ।
कृतवांश् मुनिः सर्वं लोपामुद्राचिकीर्षितम् ॥ ३.९७.२४ ॥
ಅಗಸ್ತ್ಯರ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ರಾಜರ್ಷಿಗಳು ಆಗ ಹೊರಟರು. ಮುನಿಯು ಲೋಪಾಮುದ್ರೆಯ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಿದನು.
3.97.25
कृतवानसि तत्सर्वं भगवन्मम काङ्क्षितम् ।
उत्पादय सकृन्मह्यमपत्यं वीर्यवत्तरम् ॥ ३.९७.२५ ॥
ಭಗವನ್, ನನ್ನ ಆಸೆಯನ್ನೆಲ್ಲ ನೀವು ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದೀರಿ. ನನಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಅತ್ಯಂತ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಸಂತಾನವನ್ನು ಕರುಣಿಸಿ.
3.97.26
तुष्टोऽहमस्मि कल्याणि तव वृत्तेन शोभने ।
विचारणामपत्ये तु तव वक्ष्यामि तां शृणु ॥ ३.९७.२६ ॥
ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಶೋಭನೆ, ನಿನ್ನ ನಡತೆಯಿಂದ ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಸಂತಾನದ ಕುರಿತು ಒಂದು ವಿಚಾರವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು.
3.97.27
सहस्रं तेऽस्तु पुत्राणआं शतं वा तत्समं तव ।
दश वा शततुल्याः स्युरेको वाऽपि सहस्रजित् ॥ ३.९७.२७ ॥
ನಿನಗೆ ಸಾವಿರ ಮಕ್ಕಳಾಗಲಿ, ಅಥವಾ ನೂರು, ಅಥವಾ ಅವರಿಗೆ ಸಮಾನರು. ಅಥವಾ ನೂರಕ್ಕೆ ಸಮಾನರಾದ ಹತ್ತು ಮಂದಿ, ಅಥವಾ ಸಾವಿರವನ್ನು ಗೆದ್ದ ಒಬ್ಬನೇ.
3.97.28
सहस्रसंमितः पुत्र एकोप्यस्तु तपोधन ।
एको हि बहुभिः श्रेयान्विद्वान्साधुरसाधुभिः ॥ ३.९७.२८ ॥
ತಪೋಧನ, ಸಾವಿರಕ್ಕೆ ಸಮಾನನಾದ ಒಬ್ಬ ಮಗನಾದರೂ ಇರಲಿ. ಒಬ್ಬನೇ ಆದರೂ ವಿದ್ವಾಂಸನೂ ಸಜ್ಜನನೂ ಆದವನು ಅನೇಕ ದುಷ್ಟರಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ.
3.97.29
स तथेति प्रतिज्ञाय तया समगमन्मुनिः ।
समये समशीलिन्या श्रद्धावान्श्रद्दधानया ॥ ३.९७.२९ ॥
"ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ" ಎಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿ, ಆ ಮುನಿ ಸಮಾನ ಸ್ವಭಾವದ, ಶ್ರದ್ಧಾವತಿಯಾದ ಅವಳೊಡನೆ ಸೂಕ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿದನು.
3.97.30
तत आधाय गर्भं तमगमद्वनमेव सः ।
तस्मिन्वनगते गर्भो ववृधे सप्त शारदान् ॥ ३.९७.३० ॥
ಆಗ ಅವಳಲ್ಲಿ ಗರ್ಭವನ್ನು ಇರಿಸಿ ಅವನು ಕಾಡಿಗೇ ಹೋದನು. ಅವನು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಆ ಗರ್ಭವು ಏಳು ಶರತ್ಕಾಲಗಳವರೆಗೆ ಬೆಳೆಯಿತು.
3.97.31
सप्तमेऽब्दे गते चापि प्राच्यवत्स महाकविः ।
ज्वलन्निव प्रभावेन दृढस्युर्नाम भारत ॥ ३.९७.३१ ॥
ಏಳನೆಯ ವರ್ಷ ಕಳೆದಾಗ ಮಹಾಕವಿ ಪ್ರಾಚ್ಯವತ್ಸನು, ತನ್ನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ದೃಢಸ್ಯು ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವನು, ಓ ಭಾರತ.
3.97.32
साङ्गोपनिषदान्वेदाञ्जपन्नेव महातपाः ।
तस्य पुत्रोऽभवदृषेः स तेजस्वी महानृषिः ॥ ३.९७.३२ ॥
ಅಂಗ ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳೊಂದಿಗೆ ವೇದಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯ ಆ ಋಷಿಗೆ ಅವನು ಮಗನಾದನು, ಆ ತೇಜಸ್ವಿ ಮಹಾ ಋಷಿ.
3.97.33
स बाल एवतेजस्वी पितुस्तस्य निवेशने ।
इध्मानां भारमाजह्रे इध्मवाहस्ततोऽभवत् ॥ ३.९७.३३ ॥
ಆ ಬಾಲಕನೂ ತೇಜಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದನು; ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಆ ನಿವಾಸದಲ್ಲಿ ಸಮಿತ್ತುಗಳ ಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತನು, ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಇಧ್ಮವಾಹನಾದನು.
3.97.34
तथायुक्तं तु तं दृष्ट्वा मुमुदे स मुनिस्तदा ।
एवं स जनयामास भारतापत्यमुत्तमम्।
लेभिरे पितरश्चास्य लोकान्राजन्यथेप्सितान् ॥ ३.९७.३४ ॥
ಅವನು ಹಾಗೆ ತೊಡಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಆ ಮುನಿ ಆಗ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ಹೀಗೆ ಅವನು ಭಾರತರ ಉತ್ತಮ ಸಂತತಿಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು. ಓ ರಾಜನೇ, ಅವನ ಪಿತೃಗಳು ಬಯಸಿದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆದರು.
3.97.35
अगस्त्यस्याश्रमश्चायमत ऊर्ध्वं विशांपते ।
ख्यातो भुवि महाराज तेजसा तस्य धीमतः ॥ ३.९७.३५ ॥
ಅಂದಿನಿಂದ ಇದು ಅಗಸ್ತ್ಯನ ಆಶ್ರಮವಾಗಿದೆ; ಓ ಪ್ರಜಾಪತಿ, ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಇದು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ, ಮಹಾರಾಜ.
3.97.36
प्राह्लादिरेवं वातापिर्ब्रह्मघ्नो दुष्टचेतनः ।
एवं विनाशितो राजन्नगस्त्येन महात्मना।
तस्यायमाश्रमो राजन्रमणीयैर्गुणैर्युतः ॥ ३.९७.३६ ॥
ಪ್ರಹ್ಲಾದನ ಮಗ ವಾತಾಪಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಘಾತಕನು, ದುಷ್ಟಚಿತ್ತನು, ಹೀಗೆ ಓ ರಾಜನೇ, ಮಹಾತ್ಮ ಅಗಸ್ತ್ಯನಿಂದ ನಾಶಗೊಂಡನು. ಅವನ ಈ ಆಶ್ರಮವು, ಓ ರಾಜನೇ, ರಮಣೀಯ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದೆ.
3.97.37
एषा भागीरथी पुण्या देवगन्धर्वसेविता ।
वातेरिता पताकेव विराजति नभस्तले ॥ ३.९७.३७ ॥
ದೇವಗಂಧರ್ವರಿಂದ ಸೇವಿತವಾದ ಈ ಪವಿತ್ರ ಭಾಗೀರಥಿ, ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅಲುಗಾಡುವ ಧ್ವಜದಂತೆ ಆಕಾಶತಲದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ.
3.97.38
प्रतार्यमाणा कूटेषु यथा निम्नेषु नित्यशः ।
शिलातलेषु संत्रस्ता पन्नगेन्द्रवधूरिव ॥ ३.९७.३८ ॥
ಎತ್ತರ-ತಗ್ಗುಗಳಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯವೂ ಎಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಶಿಲಾತಲಗಳಲ್ಲಿ ಭಯಭೀತಳಾದ ನಾಗರಾಜನ ಪತ್ನಿಯಂತೆ.
3.97.39
दक्षिणां वै दिशं सर्वां प्लावयन्ती च मातृवत् ।
पूर्वं शंभोर्जटाभ्रष्टा समुद्रमहिषी प्रिया।
अस्यां नद्यां मुपुण्यायां यथेष्टमवगाह्यताम् ॥ ३.९७.३९ ॥
ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಾಯಿಯಂತೆ ತುಂಬಿಸುತ್ತಾ, ಹಿಂದೆ ಶಂಭುವಿನ ಜಟೆಯಿಂದ ಜಾರಿದ, ಸಮುದ್ರನ ಪ್ರಿಯ ಪತ್ನಿಯಾದ ಈ ನದಿ. ಈ ಪರಮ ಪುಣ್ಯ ನದಿಯಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟಾನುಸಾರ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ.