Mahābhārata · Adhyāya 3.98
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.98.1
युधिष्ठिर निबोधेदं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ।
भृगोस्तीर्थं महाराज महर्षिगणसेवितम् ॥ ३.९८.१ ॥
Yudhiṣṭhira, escucha de este vado sagrado de Bhṛgu, renombrado en los tres mundos, oh gran rey, frecuentado por multitudes de grandes sabios.
3.98.2
यत्रोपस्पृष्टवान्रामो हृतंतेजस्तदाप्तवान् ।
अत्र त्वंभ्रातृभिः सार्धं कृष्णया चैव पाण्डव ॥ ३.९८.२ ॥
Donde Rāma, tras bañarse, recobró el esplendor que le había sido arrebatado; aquí estás tú, Pāṇḍava, con tus hermanos y con Kṛṣṇā.
3.98.3
दुर्योधनहृतंतेजः पुनरादातुमर्हसि ।
कृतवैरेण रामेण यथा कचोपहृतं पुनः ॥ ३.९८.३ ॥
El esplendor arrebatado por Duryodhana debes recuperarlo de nuevo, como Rāma, que había trabado enemistad, recuperó lo que Kaca le había quitado.
3.98.4
स तत्रभ्रातृभिश्चैव कृष्णया चैव पाण्डवः ।
स्नात्वा देवान्पितॄंश्चैव तर्पयामास भारत ॥ ३.९८.४ ॥
Allí aquel Pāṇḍava, con sus hermanos y también con Kṛṣṇā, tras bañarse, satisfizo a los dioses y a los antepasados con libaciones, oh Bhārata.
3.98.5
तस्य तीर्थस्य रूपं वै दीप्ताद्दीप्ततरं बभौ ।
अप्रवृष्यतरश्चासीच्छात्रवाणां नरर्षभ ॥ ३.९८.५ ॥
La forma de aquel vado sagrado brilló más que lo que ya es brillante; y se volvió más inexpugnable para los enemigos, oh mejor de los hombres.
3.98.6
अपृच्छच्चैव राजेन्द्र लोमशं पाण्डुनन्दनः ।
भगवन्किमर्थं रामस्य हृतमासीद्वपुः प्रभो।
कथं प्रत्याहृतंचैव एतदाचक्ष्व पृच्छतः ॥ ३.९८.६ ॥
Oh señor de reyes, el hijo de Pāṇḍu preguntó a Lomaśa: 'Venerable, oh señor, ¿por qué motivo fue arrebatado el cuerpo (esplendor) de Rāma? ¿Y cómo fue recuperado? Dime esto a mí, que pregunto.'
3.98.7
शृणु रामस्य राजेन्द्र भार्गवस्य च धीमतः ।
जातो दशरथस्यासीत्पुत्रो रामो महात्मनः ॥ ३.९८.७ ॥
Escucha, oh señor de los reyes, la historia de Rāma, descendiente de Bhṛgu, y del sabio Rāma. Nació Rāma, hijo del magnánimo Daśaratha.
3.98.8
विष्णुः स्वेन शरीरेण रावणस्य वधाय वै ।
पश्यामस्तमयोध्यायां जातं दाशरथिं ततः ॥ ३.९८.८ ॥
Viṣṇu, con su propio cuerpo, para la muerte de Rāvaṇa, nació en Ayodhyā como hijo de Daśaratha; lo hemos visto.
3.98.9
ऋचीकनन्दनो राभो भार्गवो रेणुकासुतः ।
तस् दाशरथेः श्रुत्वा ररामस्याक्लिष्टकर्मणः ॥ ३.९८.९ ॥
Rāma el Bhārgava, hijo de Ṛcīka y de Reṇukā, habiendo oído hablar del hijo de Daśaratha, Rāma, de hazañas incansables.
3.98.10
कौतूहलान्वितो रामस्त्वयोध्यामगमत्पुनः ।
जिज्ञासमानो रामस्य वीर्यं दाशरथेस्तदा ॥ ३.९८.१० ॥
Lleno de curiosidad, Rāma volvió a Ayodhyā, deseando conocer el valor de Rāma, hijo de Daśaratha.
3.98.11
तं वै दशरथः श्रुत्वा वियान्तमुपागतम् ।
प्रेषयामास रामस्य रामं पुत्रं पुरस्कृतम् ॥ ३.९८.११ ॥
Al oír que había llegado, Daśaratha envió a su hijo Rāma al frente para recibirlo.
3.98.12
स तमभ्यागतं दृष्ट्वा उद्यतास्त्रमवस्थितम् ।
प्रहसन्निव कोन्तेय रामो वचनमब्रवीत् ॥ ३.९८.१२ ॥
Oh hijo de Kuntī, al verlo llegado y de pie con el arma alzada, Rāma, como sonriendo, pronunció estas palabras.
3.98.13
कृतकालं हि राजेन्द्र धनुरेतन्मया विभो ।
समारोपय यत्नेन यदि शक्नोषि पार्तिव ॥ ३.९८.१३ ॥
Oh señor de los reyes, este arco ha sido fijado en tiempo por mí. Oh poderoso, oh rey, si eres capaz, tensa el arco con esfuerzo.
3.98.14
इत्युक्तस्त्वाह भगवंस्त्वं नाधिक्षेप्तुमर्हसि ।
नाहमप्यधमो धर्मे क्षत्रियाणां द्विजातिषु।
इश्र्वाकूणां विशेषेण बाहुवीर्ये न कत्थनम् ॥ ३.९८.१४ ॥
Así interpelado, dijo: Oh venerable, no debes insultarme. Yo tampoco soy inferior en el deber entre los kṣatriyas y los dvijas, especialmente entre los Ikṣvākus; no me jacto del valor de mis brazos.
3.98.15
तमेवं वादिनं तत्र रामो वचनमब्रवीत् ।
अलं वै व्यपदेशेन धनुरायच्छ राघव ॥ ३.९८.१५ ॥
Allí, a quien así hablaba, Rāma dijo: Basta, ¿de qué sirve la mera pretensión? Oh Rāghava, entrega el arco.
3.98.16
ततो जग्राह रोषेण क्षत्रियर्षभमूदनम् ।
रामो दाशरथिर्दिव्यं हस्ताद्रामस्य कार्मुकम् ॥ ३.९८.१६ ॥
Entonces, con ira, Rāma, hijo de Daśaratha, toro entre los kṣatriyas, destructor de enemigos, tomó el arco divino de la mano de Rāma (Paraśurāma).
3.98.17
धनुरारोपयामास सलील इव भारत ।
ज्याशब्दमकरोच्चैव स्मयमानः स वीर्यवान्।
तस्य शब्दस् भूतानि वित्रसन्त्यशनेरिव ॥ ३.९८.१७ ॥
Oh Bhārata, tensó aquel arco como jugando. El poderoso, sonriendo, hizo resonar la cuerda, y ante su sonido las criaturas se aterraron como ante un rayo.
3.98.18
अथाब्रवीत्तदा रामो रामं दाशरथिस्तदा ।
इदमारोपितं ब्र्हमन्किमन्यत्करवाणि ते ॥ ३.९८.१८ ॥
Entonces Rāma, hijo de Daśaratha, dijo a Rāma: Oh brahmín, esto ha sido tensado. ¿Qué más debo hacer por ti?
3.98.19
तस्य रामो ददौ दिव्यं जामदग्न्यो महात्मनः ।
शरमाकर्णदेशान्तमयमाकृष्यतामिति ॥ ३.९८.१९ ॥
Rāma entregó a aquel magnánimo hijo de Jamadagni una flecha divina, diciendo: "Tira de esta hasta la oreja."
3.98.20
एतच्छ्रुत्वाऽब्रवीद्रामः प्रदीप्त इव मन्युना ।
श्रूयते क्षम्यते चैव दर्पपूर्णोसि भार्गव ॥ ३.९८.२० ॥
Al oír esto, Rāma, como si ardiera de ira, dijo: "Bhārgava, estás lleno de orgullo; se oye (tu nombre), y también se perdona."
3.98.21
त्वया ह्यधिगतं तेजः क्षत्रियेभ्यो विशेषतः ।
पितामहप्रसादेन तेन मां क्षिपसि ध्रुवम्।
पश्य मां स्वेन रूपेण चक्षुस्ते वितराम्यहम् ॥ ३.९८.२१ ॥
Has obtenido ese poder de los kṣatriyas, especialmente por la gracia del abuelo; con ese mismo poder ciertamente me lo arrojas. Mírame en mi propia forma; te concedo la vista.
3.98.22
ततो रामशरीरे वै रामः पश्यति भार्गवः ।
आदित्यान्सवसून्रुद्रान्साध्यांश्च समरुद्गणान् ॥ ३.९८.२२ ॥
Entonces Bhārgava Rāma vio en el cuerpo de Rāma a los Ādityas, los Vasus, los Rudras, los Sādhyas y las huestes de los Maruts.
3.98.23
पितरो हुताशनश्चैव नक्षत्राणि ग्रहास्तथा ।
गन्धर्वा राक्षसा यक्षा नद्यस्तीर्थानि यानि च ॥ ३.९८.२३ ॥
Los antepasados, el Fuego, las constelaciones, los planetas, los Gandharvas, los Rākṣasas, los Yakṣas, los ríos y cuantos vados sagrados existen.
3.98.24
ऋषयो वालखिल्याश्च ब्र्हमभूताः सनातनाः ।
देवर्षयश्च कार्त्स्न्येन समुद्राः पर्वतास्तथा ॥ ३.९८.२४ ॥
Los sabios, los Vālakhilyas, los eternos encarnados en Brahman, los devarṣis, y también todos los océanos y montañas.
3.98.25
वेदाश्च सोपनिषदो वषट्कारैः सहाध्वरैः ।
चेतोमन्ति च सामानि धनुर्वेदश्च भारत।
मेघवृन्दानि वर्षाणि विद्युतश्च युधिष्ठिर ॥ ३.९८.२५ ॥
Los Vedas junto con las Upaniṣads, con los vaṣaṭ-ofrendas y los sacrificios, los cantos Sāma llenos de conciencia y la ciencia del arco, oh Bhārata; las masas de nubes, las lluvias y los relámpagos, oh Yudhiṣṭhira.
3.98.26
ततः स भगवान्विष्णुस्तं वै बाणं मुमोच ह ।
शुष्काशनिसमाकीर्णं महोल्काभिश्च भारत ॥ ३.९८.२६ ॥
Entonces el bienaventurado Viṣṇu lanzó aquella flecha, repleta de rayos secos y grandes meteoros, oh Bhārata.
3.98.27
पांसुवर्षेण महता मेघवर्षैश्च भूतलम् ।
भूमिकम्पैश्च निर्घातैर्नादैश्च विपुलैरपि ॥ ३.९८.२७ ॥
La superficie de la tierra se llenó con una gran lluvia de polvo y lluvias de nubes, con terremotos, truenos y vastos estruendos también.
3.98.28
स रामं विह्वलं कृत्वा तेजश्चाक्षिप्य केवलम् ।
आगच्छज्ज्वलितो बाणो रामबाहुप्रचोदितः ॥ ३.९८.२८ ॥
Dejó a Rāma aturdido y le arrebató por completo su resplandor; llegó la flecha ardiente, impulsada por el brazo de Rāma.
3.98.29
स तु विह्वलतां गत्वा प्रतिलभ्य च चेतनाम् ।
रामः प्रत्यागतप्राणः प्राणमद्विष्णुतेजसम् ॥ ३.९८.२९ ॥
Cayó en el aturdimiento, pero luego recobró la conciencia; el aliento de Rāma regresó, y recibió el resplandor de Viṣṇu.
3.98.30
विष्णुना सोभ्यनुज्ञातो महेन्द्रमगमत्पुनः ।
भीतस्तु तत्रन्यवसद्ब्रीडितस्तु महातपाः ॥ ३.९८.३० ॥
Permitido por Viṣṇu, regresó de nuevo ante Mahendra; atemorizado y avergonzado, el de gran austeridad habitó allí.
3.98.31
ततः संवत्सरेऽतीते हृतौजसमवस्थितम् ।
निर्मदं दुःखितं दृष्ट्वा पितरो राममब्रुवन् ॥ ३.९८.३१ ॥
Entonces, cuando había pasado un año, al ver a Rāma allí de pie, privado de su esplendor, sin orgullo y afligido, los antepasados le hablaron.
3.98.32
न वै सम्यगिदं पुत्र विष्णुमासाद्य वैकृतम् ।
स हि पूज्यश्च मान्यश्च त्रिषु लोकेषु सर्वदा ॥ ३.९८.३२ ॥
Hijo, no es correcto que esta derrota te haya sobrevenido tras acercarte a Viṣṇu; él es siempre digno de culto y honor en los tres mundos.
3.98.33
गच्छ पुत्रनदीं पुण्यां वधूसरकृताह्वयाम् ।
तत्रोपस्पृश्य तीर्थेषु पुनर्वपुरवाप्स्यसि ॥ ३.९८.३३ ॥
Hijo, ve a aquel río sagrado llamado Vadhūsara; allí, bañándote en sus vados sagrados, recobrarás tu cuerpo.
3.98.34
दीप्तोदं नाम तत्तीर्थं यत्रते प्रतितामहः ।
भृगुर्देवयुगे राम तप्तवानुत्तमं तपः ॥ ३.९८.३४ ॥
Ese vado sagrado llamado Dīptoda es donde tu tatarabuelo Bhṛgu practicó la austeridad suprema en la edad de los dioses, Rāma.
3.98.35
तत्तथा कृतवान्रामः कौन्तेय वचनात्पितुः ।
प्राप्तवांश्च पुनस्तेजस्तीर्थेऽस्मिन्पाण्डुनन्दन ॥ ३.९८.३५ ॥
Rāma hizo así por la palabra de su padre, y, hijo de Pāṇḍu, hijo de Kuntī, en este vado recobró su esplendor.
3.98.36
एतदीदृशकं तात रामेणाक्लिष्टकर्मणा ।
प्राप्तमासीन्महाराज विष्णुमासाद्य वै पुरा ॥ ३.९८.३६ ॥
Querido, gran rey, tal fue el resultado que Rāma, de obras sin esfuerzo, obtuvo en el pasado tras acercarse a Viṣṇu.