Mahābhārata · Adhyāya 3.98
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.98.1
युधिष्ठिर निबोधेदं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् ।
भृगोस्तीर्थं महाराज महर्षिगणसेवितम् ॥ ३.९८.१ ॥
Yudhiṣṭhira, höre von dieser heiligen Furt Bhṛgus, berühmt in den drei Welten, o großer König, besucht von Scharen großer Weiser.
3.98.2
यत्रोपस्पृष्टवान्रामो हृतंतेजस्तदाप्तवान् ।
अत्र त्वंभ्रातृभिः सार्धं कृष्णया चैव पाण्डव ॥ ३.९८.२ ॥
Dort, wo Rāma sich badete und den ihm geraubten Glanz zurückgewann—hier, Pāṇḍava, bist du nun mit deinen Brüdern und mit Kṛṣṇā.
3.98.3
दुर्योधनहृतंतेजः पुनरादातुमर्हसि ।
कृतवैरेण रामेण यथा कचोपहृतं पुनः ॥ ३.९८.३ ॥
Den von Duryodhana geraubten Glanz sollst du wieder zurücknehmen, wie Rāma, der Feindschaft hegte, das von Kaca Geraubte zurückholte.
3.98.4
स तत्रभ्रातृभिश्चैव कृष्णया चैव पाण्डवः ।
स्नात्वा देवान्पितॄंश्चैव तर्पयामास भारत ॥ ३.९८.४ ॥
Dort brachte jener Pāṇḍava, mit seinen Brüdern und auch mit Kṛṣṇā, nachdem er gebadet hatte, den Göttern und Ahnen Spenden dar, o Bhārata.
3.98.5
तस्य तीर्थस्य रूपं वै दीप्ताद्दीप्ततरं बभौ ।
अप्रवृष्यतरश्चासीच्छात्रवाणां नरर्षभ ॥ ३.९८.५ ॥
Die Gestalt jener heiligen Furt strahlte heller als das Helle; und sie wurde für die Feinde noch unangreifbarer, o Bester der Menschen.
3.98.6
अपृच्छच्चैव राजेन्द्र लोमशं पाण्डुनन्दनः ।
भगवन्किमर्थं रामस्य हृतमासीद्वपुः प्रभो।
कथं प्रत्याहृतंचैव एतदाचक्ष्व पृच्छतः ॥ ३.९८.६ ॥
O Herr der Könige, der Sohn Pāṇḍus fragte Lomaśa: »Ehrwürdiger, o Herr, aus welchem Grund wurde der Körper (Glanz) Rāmas geraubt? Und wie wurde er wieder zurückgenommen? Sage mir das, der ich frage.«
3.98.7
शृणु रामस्य राजेन्द्र भार्गवस्य च धीमतः ।
जातो दशरथस्यासीत्पुत्रो रामो महात्मनः ॥ ३.९८.७ ॥
Höre, o Herr der Könige, die Geschichte Rāmas, des Bhārgava, und des weisen Rāma. Rāma, der Sohn des großmütigen Daśaratha, wurde geboren.
3.98.8
विष्णुः स्वेन शरीरेण रावणस्य वधाय वै ।
पश्यामस्तमयोध्यायां जातं दाशरथिं ततः ॥ ३.९८.८ ॥
Viṣṇu wurde mit seinem eigenen Körper zur Tötung Rāvaṇas in Ayodhyā als Sohn Daśarathas geboren; das haben wir gesehen.
3.98.9
ऋचीकनन्दनो राभो भार्गवो रेणुकासुतः ।
तस् दाशरथेः श्रुत्वा ररामस्याक्लिष्टकर्मणः ॥ ३.९८.९ ॥
Rāma der Bhārgava, Sohn Ṛcīkas und Reṇukās, hörte von Rāma, dem Sohn Daśarathas, dessen Taten unermüdlich waren.
3.98.10
कौतूहलान्वितो रामस्त्वयोध्यामगमत्पुनः ।
जिज्ञासमानो रामस्य वीर्यं दाशरथेस्तदा ॥ ३.९८.१० ॥
Von Neugier erfüllt, ging Rāma erneut nach Ayodhyā, um die Tapferkeit Rāmas, des Sohnes Daśarathas, zu erfahren.
3.98.11
तं वै दशरथः श्रुत्वा वियान्तमुपागतम् ।
प्रेषयामास रामस्य रामं पुत्रं पुरस्कृतम् ॥ ३.९८.११ ॥
Als Daśaratha hörte, dass er gekommen war, schickte er seinen Sohn Rāma voraus, ihm entgegen.
3.98.12
स तमभ्यागतं दृष्ट्वा उद्यतास्त्रमवस्थितम् ।
प्रहसन्निव कोन्तेय रामो वचनमब्रवीत् ॥ ३.९८.१२ ॥
O Sohn der Kuntī, als Rāma ihn angekommen und mit erhobener Waffe stehen sah, sprach er, wie lächelnd, diese Worte.
3.98.13
कृतकालं हि राजेन्द्र धनुरेतन्मया विभो ।
समारोपय यत्नेन यदि शक्नोषि पार्तिव ॥ ३.९८.१३ ॥
O Herr der Könige, dieser Bogen ist von mir zeitlich bestimmt. O Mächtiger, o König, wenn du es vermagst, spanne ihn mit Mühe.
3.98.14
इत्युक्तस्त्वाह भगवंस्त्वं नाधिक्षेप्तुमर्हसि ।
नाहमप्यधमो धर्मे क्षत्रियाणां द्विजातिषु।
इश्र्वाकूणां विशेषेण बाहुवीर्ये न कत्थनम् ॥ ३.९८.१४ ॥
So angesprochen, sprach er: O Ehrwürdiger, du solltest mich nicht beleidigen. Auch ich bin im Dharma unter den Kṣatriyas und den Zweimalgeborenen, besonders unter den Ikṣvākus, nicht geringer; ich prahle nicht mit der Tapferkeit meiner Arme.
3.98.15
तमेवं वादिनं तत्र रामो वचनमब्रवीत् ।
अलं वै व्यपदेशेन धनुरायच्छ राघव ॥ ३.९८.१५ ॥
Da sprach Rāma zu ihm, der so redete: Genug, was nützt bloßes Behaupten? O Rāghava, reiche den Bogen her.
3.98.16
ततो जग्राह रोषेण क्षत्रियर्षभमूदनम् ।
रामो दाशरथिर्दिव्यं हस्ताद्रामस्य कार्मुकम् ॥ ३.९८.१६ ॥
Da ergriff Rāma, der Sohn Daśarathas, der Stier unter den Kṣatriyas, der Vernichter der Feinde, im Zorn den göttlichen Bogen aus der Hand Rāmas (Paraśurāmas).
3.98.17
धनुरारोपयामास सलील इव भारत ।
ज्याशब्दमकरोच्चैव स्मयमानः स वीर्यवान्।
तस्य शब्दस् भूतानि वित्रसन्त्यशनेरिव ॥ ३.९८.१७ ॥
O Bhārata, er spannte jenen Bogen wie spielend. Der Mächtige ließ lächelnd die Sehne schnellen, und bei ihrem Klang erschraken die Wesen wie vor einem Donnerschlag.
3.98.18
अथाब्रवीत्तदा रामो रामं दाशरथिस्तदा ।
इदमारोपितं ब्र्हमन्किमन्यत्करवाणि ते ॥ ३.९८.१८ ॥
Da sprach Rāma, der Sohn Daśarathas, zu Rāma: O Brahmane, dies ist gespannt. Was soll ich sonst noch für dich tun?
3.98.19
तस्य रामो ददौ दिव्यं जामदग्न्यो महात्मनः ।
शरमाकर्णदेशान्तमयमाकृष्यतामिति ॥ ३.९८.१९ ॥
Rāma gab dem großmütigen Sohn des Jamadagni einen göttlichen Pfeil und sprach: »Zieh ihn bis zum Ohr.«
3.98.20
एतच्छ्रुत्वाऽब्रवीद्रामः प्रदीप्त इव मन्युना ।
श्रूयते क्षम्यते चैव दर्पपूर्णोसि भार्गव ॥ ३.९८.२० ॥
Als er dies hörte, sprach Rāma, wie von Zorn entflammt: »Bhārgava, du bist voller Hochmut; (dein Name) wird gehört, und er wird auch verziehen.«
3.98.21
त्वया ह्यधिगतं तेजः क्षत्रियेभ्यो विशेषतः ।
पितामहप्रसादेन तेन मां क्षिपसि ध्रुवम्।
पश्य मां स्वेन रूपेण चक्षुस्ते वितराम्यहम् ॥ ३.९८.२१ ॥
Du hast jene Kraft von den Kṣatriyas erlangt, vor allem durch die Gnade des Großvaters; durch eben diese Kraft wirfst du sie gewiss auf mich. Sieh mich in meiner eigenen Gestalt an; ich gebe dir das Augenlicht.
3.98.22
ततो रामशरीरे वै रामः पश्यति भार्गवः ।
आदित्यान्सवसून्रुद्रान्साध्यांश्च समरुद्गणान् ॥ ३.९८.२२ ॥
Da sah Bhārgava Rāma im Leib Rāmas die Ādityas, die Vasus, die Rudras, die Sādhyas und die Scharen der Maruts.
3.98.23
पितरो हुताशनश्चैव नक्षत्राणि ग्रहास्तथा ।
गन्धर्वा राक्षसा यक्षा नद्यस्तीर्थानि यानि च ॥ ३.९८.२३ ॥
Die Ahnen, das Feuer, die Sternbilder, die Planeten, die Gandharven, Rākṣasas, Yakṣas, die Flüsse und alle heiligen Furten, die es gibt.
3.98.24
ऋषयो वालखिल्याश्च ब्र्हमभूताः सनातनाः ।
देवर्षयश्च कार्त्स्न्येन समुद्राः पर्वतास्तथा ॥ ३.९८.२४ ॥
Die Weisen, die Vālakhilyas, die ewigen Brahman-Gestalten, die göttlichen Weisen, sowie alle Meere und Berge.
3.98.25
वेदाश्च सोपनिषदो वषट्कारैः सहाध्वरैः ।
चेतोमन्ति च सामानि धनुर्वेदश्च भारत।
मेघवृन्दानि वर्षाणि विद्युतश्च युधिष्ठिर ॥ ३.९८.२५ ॥
Die Veden samt den Upaniṣaden, mit den vaṣaṭ-Opfern und den Opferhandlungen, die bewussten Sāma-Gesänge und die Wissenschaft des Bogens, o Bhārata; die Wolkenmassen, die Regen und die Blitze, o Yudhiṣṭhira.
3.98.26
ततः स भगवान्विष्णुस्तं वै बाणं मुमोच ह ।
शुष्काशनिसमाकीर्णं महोल्काभिश्च भारत ॥ ३.९८.२६ ॥
Dann ließ der gesegnete Viṣṇu jenen Pfeil los, angefüllt mit trockenen Donnerkeilen und großen Meteoren, o Bhārata.
3.98.27
पांसुवर्षेण महता मेघवर्षैश्च भूतलम् ।
भूमिकम्पैश्च निर्घातैर्नादैश्च विपुलैरपि ॥ ३.९८.२७ ॥
Die Erdoberfläche wurde von einem gewaltigen Staubregen und Wolkenschauern erfüllt, dazu mit Erdbeben, Donnerschlägen und gewaltigem Getöse.
3.98.28
स रामं विह्वलं कृत्वा तेजश्चाक्षिप्य केवलम् ।
आगच्छज्ज्वलितो बाणो रामबाहुप्रचोदितः ॥ ३.९८.२८ ॥
Er brachte Rāma in Verwirrung und nahm ihm seinen Glanz gänzlich; der brennende Pfeil kam, angetrieben vom Arm Rāmas.
3.98.29
स तु विह्वलतां गत्वा प्रतिलभ्य च चेतनाम् ।
रामः प्रत्यागतप्राणः प्राणमद्विष्णुतेजसम् ॥ ३.९८.२९ ॥
Er verfiel in Verwirrung, gewann dann aber das Bewusstsein zurück; Rāmas Atem kehrte zurück, und er nahm den Glanz Viṣṇus auf.
3.98.30
विष्णुना सोभ्यनुज्ञातो महेन्द्रमगमत्पुनः ।
भीतस्तु तत्रन्यवसद्ब्रीडितस्तु महातपाः ॥ ३.९८.३० ॥
Von Viṣṇu erlaubt, kehrte er wieder zu Mahendra zurück; verängstigt und beschämt blieb der große Asket dort.
3.98.31
ततः संवत्सरेऽतीते हृतौजसमवस्थितम् ।
निर्मदं दुःखितं दृष्ट्वा पितरो राममब्रुवन् ॥ ३.९८.३१ ॥
Als ein Jahr vergangen war, sahen die Ahnen Rāma dort stehen, seines Glanzes beraubt, ohne Stolz und betrübt, und sprachen zu Rāma.
3.98.32
न वै सम्यगिदं पुत्र विष्णुमासाद्य वैकृतम् ।
स हि पूज्यश्च मान्यश्च त्रिषु लोकेषु सर्वदा ॥ ३.९८.३२ ॥
Sohn, es ist nicht recht, dass dir diese Niederlage widerfahren ist, nachdem du dich Viṣṇu genähert hast; er ist in den drei Welten stets verehrungswürdig und ehrenwert.
3.98.33
गच्छ पुत्रनदीं पुण्यां वधूसरकृताह्वयाम् ।
तत्रोपस्पृश्य तीर्थेषु पुनर्वपुरवाप्स्यसि ॥ ३.९८.३३ ॥
Sohn, geh zu jenem heiligen Fluss namens Vadhūsara; dort wirst du, indem du dich an seinen heiligen Furten badest, deinen Körper wiedererlangen.
3.98.34
दीप्तोदं नाम तत्तीर्थं यत्रते प्रतितामहः ।
भृगुर्देवयुगे राम तप्तवानुत्तमं तपः ॥ ३.९८.३४ ॥
Jene heilige Furt namens Dīptoda ist der Ort, an dem dein Urgroßvater Bhṛgu im Zeitalter der Götter höchste Askese übte, Rāma.
3.98.35
तत्तथा कृतवान्रामः कौन्तेय वचनात्पितुः ।
प्राप्तवांश्च पुनस्तेजस्तीर्थेऽस्मिन्पाण्डुनन्दन ॥ ३.९८.३५ ॥
Rāma tat so auf das Wort seines Vaters hin, und, Sohn des Pāṇḍu, Sohn der Kuntī, an dieser Furt erlangte er seinen Glanz wieder.
3.98.36
एतदीदृशकं तात रामेणाक्लिष्टकर्मणा ।
प्राप्तमासीन्महाराज विष्णुमासाद्य वै पुरा ॥ ३.९८.३६ ॥
Lieber, großer König, so war das Ergebnis, das Rāma, dessen Taten mühelos waren, einst erlangte, nachdem er sich Viṣṇu genähert hatte.