Mahābhārata · Adhyāya 4.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.10.1
अथापरस्यां दिशि भीमदर्शनो वृकोदरोऽदृश्यत सिंहविक्रमः ।
असिप्रवेके प्रतिमुच्य शाणिते खजां च दर्वी च करेण धारयन् ॥ ४.१०.१ ॥
Dann erschien in der westlichen Richtung Vṛkodara, furchterregend anzusehen, von löwenhafter Tapferkeit, der in der Hand einen Schöpflöffel und einen Löffel hielt, befestigt am Griff eines geschärften Schwertes.
4.10.2
त्वचं च गोचर्ममयीं सुमर्दितां समुक्षितां पानकरागषाडवैः ।
किलासमालम्ब्य करेण चायसं सशृङ्गिबेरार्द्रकभूस्तृणाङ्कुरम् ॥ ४.१०.२ ॥
und eine Haut aus Kuhleder, gut eingerieben und mit Getränken, Farben und Soßen besprengt; und in der Hand hielt er Eisen, zusammen mit Hornpfeffer, Ingwer, Erde und Grashalmen.
4.10.3
गम्भीररूपः परमेण तेजसा रविर्यथा लोकमिमं प्रकाशयन् ।
स कृष्णवासा गिरिराजसारवान् स मत्स्यराजं समुपेत्य तस्थिवान् ॥ ४.१०.३ ॥
Von ernstem Aussehen, diese Welt mit höchstem Glanz erhellend wie die Sonne, dunkel gekleidet und stark wie der König der Berge, trat er zum König der Matsya und blieb stehen.
4.10.4
सभागतो वारणयूथपोपमस्तमिस्रहा रात्रिमिवावभासयन् ।
सहस्रनेत्रावरजान्तकोपमस्त्रिलोकपालाधिपतिर्यथा हरिः ॥ ४.१०.४ ॥
In die Versammlung getreten, war er wie der Führer einer Elefantenherde, der Zerstörer der Finsternis, der die Nacht erhellt, wie Yama, der jüngere Bruder des Tausendäugigen, wie Hari, der Herr der Hüter der drei Welten.
4.10.5
तमाव्रजन्तं गजयूथपोपमं निरीक्षमाणो नवसूर्यवर्चसम् ।
भयात्समुद्विग्नविपण्णचेतनो दिशश्च सर्वाः प्रसमीक्ष्य चासकृत् ॥ ४.१०.५ ॥
Während er ihn herannahen sah, dem Führer einer Elefantenherde gleich, mit dem Glanz der eben aufgegangenen Sonne, blickte er, im Geist aufgewühlt und vor Furcht niedergedrückt, immer wieder in alle Richtungen.
4.10.6
तमेकवस्त्रं परसैन्यवारणं सभाऽविदूरान्नृपतिर्नृपात्मजम् ।
समीक्ष्य वैक्लब्यमुपेयिवाञ्शनैर्जनाश्च भीताः परिसर्पिरे भृशम् ॥ ४.१०.६ ॥
Als der König den Prinzen sah, der nur ein einziges Gewand trug und das feindliche Heer abwehrte, nicht weit von der Versammlungshalle, geriet er in Verwirrung; und die Leute, erschrocken, wichen langsam weit zurück.
4.10.7
अथाब्रवीन्मात्स्यपतिः सभागतान् भृशातुरोष्णं परिनिश्वसन्निव ।
कोऽयं युवा वारणराजसन्निभः सभामभिप्रैति हि मामिकामिमाम् ॥ ४.१०.७ ॥
Da sprach der Herr der Matsya, sehr erregt und tief heiß seufzend, zu den in die Versammlung Gekommenen: "Wer ist dieser junge Mann, dem Elefantenkönig gleich, der allein auf mich zu, in diese Versammlung kommt?"
4.10.8
को वा विजानाति पुराऽस्य दर्शनं मृगेन्द्रशार्दूलगतिं हि मामकः ।
व्यूढान्तरांसो मृगराडिवोत्कटो य एष दिव्यः पुरुषः प्रकाशते ॥ ४.१०.८ ॥
Wer unter den Meinen kennt sein Aussehen schon von früher? Dieser göttliche Mann, mit dem Gang eines Löwen oder Tigers, breitschultrig, wild wie der König der Tiere, erstrahlt.
4.10.9
राजश्रिया ह्येष विभाति राजवद्विरोचते रुक्मगिरिप्रभोपमः ।
नाक्षत्रियो नूनमयं भविष्यति सहस्रनेत्रप्रतिमस्तथा ह्यसौ ॥ ४.१०.९ ॥
Mit königlicher Pracht leuchtet er wie ein König, strahlend wie der Glanz eines goldenen Berges. Gewiss wird er kein Nicht-Kṣatriya sein; er gleicht dem Tausendäugigen.
4.10.10
रूपेण यश्चाप्रतिमो ह्ययं महान्महीमिमां शत्रः इवाभिपालयेत् ।
नाभूमिपोऽयं हि रतिर्ममेति च च्युतः समृद्ध्या नभसीव नाहुषः ॥ ४.१०.१० ॥
An Schönheit unvergleichlich, könnte dieser große Mann diese Erde beschützen, als wäre er ein Feind; er ist kein König der Erde, der sagt: "Dies ist meine Freude" — aus dem Wohlstand gefallen wie Nahuṣa vom Himmel.
4.10.11
वितर्कमाणस्य च तस्य पाण्डवः सभामतिक्रम्य वृकोदरोऽब्रवीत् ।
जयेति राजानमभिप्रमोदयन्सुखेन सभ्यं च सभागतं जनम् ॥ ४.१०.११ ॥
Während jener noch überlegte, trat der Pāṇḍava Vṛkodara durch die Versammlung und rief: »Sieg!«, den König und die versammelten Leute erfreuend.
4.10.12
ततो नृपं वाक्यमुवाच पाण्डवो यथाऽनुपूर्व्यात्कृपयान्वितोत्तरम् ।
त्वां जीवितुं शत्रुहन्नागतोऽहं त्वमेव लोके परमो हि संश्रयः ॥ ४.१०.१२ ॥
Dann sprach der Pāṇḍava der Reihe nach, voll Mitgefühl, zum König: »Bezwinger der Feinde, ich bin gekommen, um dein Leben zu schützen; in dieser Welt bist du allein die höchste Zuflucht.«
4.10.13
नरेन्द्र शूद्रोस्मि चतुर्थवर्णभाग्गुरूपदेशात्परिचारकर्मकृत् ।
जानामि सूपांश्च रसांश्च संस्कृतान्मांसान्यपूपांश्च पचामि शोभनान् ।
रागप्रकाराश्च बहून्फलाश्रयान्महानसे मे न समोस्ति सूपकृत् ॥ ४.१०.१३ ॥
O Herr der Menschen, ich bin ein Śūdra der vierten Klasse, der auf Unterweisung eines Lehrers Dienstarbeiten verrichtet. Ich verstehe mich auf Soßen und zubereitete Aromen, koche vorzügliche Fleischgerichte und Fladen sowie viele Speisen aus Früchten. In der Küche gibt es keinen Koch, der mir gleicht.
4.10.14
तमब्रवीन्मत्स्यपतिः प्रहृष्टवत्प्रियं प्रगल्भं मधुरं विनीतवत् ।
न शूद्रतां कांचन लक्षयामि ते कुबेरचन्द्रेन्द्रदिवाकरप्रभ ॥ ४.१०.१४ ॥
Der Herr der Matsya sprach, wie erfreut, freundlich, kühn, sanft und bescheiden zu ihm: »An dir erkenne ich keinerlei Spur eines Śūdra-Standes, du, dessen Glanz dem Kubera, dem Mond, Indra und der Sonne gleicht.«
4.10.15
हुताशनाशीविषतुल्यतेजसो न कर्म ते योग्यमिदं महानसे ।
न सूपकारो भवितुं त्वमर्हसि सुपर्णगन्धर्वमहोरगोपम ॥ ४.१०.१५ ॥
Du, dessen Glanz dem des Feuers und der giftigen Schlange gleicht, diese Küchenarbeit ist dir nicht angemessen. Du solltest kein Koch werden; du gleichst Suparṇa, einem Gandharva und einer großen Schlange.
4.10.16
अनीककर्णाग्रधरो ध्वजी रथी भवाद्य मे वारणवाहिनीपतिः ।
न नीचकर्मा भवितुं त्वमर्हसि प्रशासितुं भूमिमिमां त्वमर्हसि ॥ ४.१०.१६ ॥
Sei der Träger der Vorhut des Heeres, Bannerträger und Wagenlenker; von heute an sei der Herr meiner Elefantenstreitmacht. Du solltest kein Mensch niederer Taten sein; du bist würdig, diese Erde zu regieren.
4.10.17
चतुर्थवर्णोस्म्यहमुग्रशासन न वै वृणे त्वामहमीदृशं पदम् ।
जात्याऽस्मि शूद्रो बललेति नाम्ना जिजीविषुस्त्वद्विषयं समागतः ॥ ४.१०.१७ ॥
O strenger Herrscher, ich gehöre zur vierten Klasse. Ich wähle von dir keine solche Stellung. Von Geburt bin ich ein Śūdra, mit Namen Bala; begierig zu leben, bin ich in dein Gebiet gekommen.
4.10.18
युधिष्ठिरस्यास्मि महानसे पुरा बभूव सर्वप्रभुरन्नपानदः ।
अथापि मामुत्सृजसे महीपते व्रजाम्यहं यावदितो यथागतम् ॥ ४.१०.१८ ॥
Früher war ich in der Küche Yudhiṣṭhiras, des Herrn aller und Gebers von Speise und Trank. Doch, o Herr der Erde, wenn du mich entlässt, gehe ich von hier, so wie ich kam.
4.10.19
त्वमन्नसंस्कारविधौ प्रशाधि मां भवामि तेऽहं नरदेव सूपकृत् ।
बलेन तुल्यश्च न विद्यते मया नियुद्धशीलोस्मि सदा हि पार्थिव ॥ ४.१०.१९ ॥
Unterweise mich in der Zubereitung der Speisen, dann werde ich dein Koch sein, o Herr der Menschen. Niemand ist mir an Stärke gleich, und ich bin stets im Ringen geübt, o König.
4.10.20
गजांश्च सिंहांश्च समेयिवानहं सदा करिष्यामि तवानघ प्रियम् ।
न नीचकर्मा तव मादृशः प्रभो बलस्य नेताऽप्यबलो भवेदिति ॥ ४.१०.२० ॥
Immer werde ich mit Elefanten und Löwen kämpfen, um dir Freude zu bereiten, o Makelloser. Möge ein Mann niederer Taten wie ich, auch wenn er Führer deiner Stärke ist, nicht schwach sein, o Herr.
4.10.21
स्वकर्मतुष्टाश्च वयं नराधिप प्रशाधि मां सूदपदे यदीच्छसि ।
ये सन्ति मल्ला बलवीर्यसंमतास्तानेव योत्स्यामि तवाभिहर्पयन् ॥ ४.१०.२१ ॥
O Herr der Menschen, wir sind mit unserer Arbeit zufrieden. Wenn du willst, ernenne mich zum Koch. Mit den Ringern, die für Kraft und Tapferkeit geschätzt werden, werde ich kämpfen, um dich zu erfreuen.
4.10.22
तमेवमुक्ते वचने नराधिपः प्रत्यब्रवीन्मत्स्यपतिः प्रहृष्टवत् ।
सोहं न मन्ये तव कर्म तत्समं समुद्रनेमिं पृथिवीं त्वमर्हसि ॥ ४.१०.२२ ॥
Als er diese Worte gesprochen hatte, antwortete der Herr der Menschen, der König der Matsya, freudig: Ich halte deine Tat nicht für gleich dem; du bist würdig der vom Ozean umgürteten Erde.
4.10.23
त्रिलोकपालो हि यथा विराजसे तथाऽद्य मे विष्णुरिवातिरोचसे ।
यथा तु कामस्तव तत्तथा कृतं महानसे मे भव मे पुरस्कृतः ।
नराश्च मे तत्र मया सदाऽर्चिता भवाद्य तेषामधिपो मया कृतः ॥ ४.१०.२३ ॥
Wie du als Hüter der drei Welten erstrahlst, so strahlst du heute für mich wie Viṣṇu. Wie es dein Wunsch ist, so werde es getan; in der Küche sei mein Geehrter. Die Männer dort habe ich stets geehrt; heute machte ich dich zu ihrem Herrn.
4.10.24
तथा स भीमो विहितो महानसे विराटराजस्य बभूव वै प्रियः ।
उवास राजन्न च तं पृथग्जनो बुबोध तस्यानुचरश्च कश्चन ॥ ४.१०.२४ ॥
So wurde Bhīma, in der Küche eingesetzt, dem König Virāṭa lieb. O König, er wohnte dort, und kein gewöhnlicher Mensch und keiner seiner Diener erkannte ihn.