మహాభారతం · అధ్యాయం 4.14
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.14.1
ततः कृष्णा सुकेशी सा दर्शनीया शुचिस्मिता ।
वेणीकेशान्समुत्क्षिप्य पीनवृत्तकुचा शुभा ।
जुगूहे दक्षिणे पार्श्वे मृदूनसितलोचना ॥ ४.१४.१ ॥
అప్పుడు అందమైన కేశములు కలిగిన, చూడముచ్చటైన, పవిత్రమైన చిరునవ్వు గల కృష్ణ తన జడల కేశాలను పైకెత్తి, గుండ్రని ఎత్తైన స్తనములతో, కుడి వైపున దాగింది; ఆమె మృదువైన ముఖము, తెల్లని కన్నులు కలది.
4.14.2
वासश्च परिधायैकं कृष्णा सुमलिनं महत् ।
कृत्वा वेषं च सैरन्ध्र्याः कृष्णा व्यचरदार्तवत् ॥ ४.१४.२ ॥
కృష్ణ ఒకే ఒక్క చాలా మురికి పెద్ద వస్త్రాన్ని ధరించి, సైరంధ్రి వేషం వేసుకుని, బాధపడుతున్న దానిలా తిరిగింది.
4.14.3
प्रविष्टा नगरं भीरूः सैरन्ध्रीवेषसंयुता ।
तां नराः परिधावन्तः स्त्रियश्च समुपाद्रवन् ॥ ४.१४.३ ॥
నగరంలో ప్రవేశించిన, భీతురాలైన, సైరంధ్రి వేషంలో ఉన్న ఆమె వెంట పురుషులు పరుగెత్తారు; స్త్రీలు కూడా ఆమె వైపు తరలివచ్చారు.
4.14.4
अपृच्छंस्ते च तां दृष्ट्वा का त्वं किं च चिकीर्षसि ।
सा तानुवाच राजेन्द्र सैरन्ध्र्यहमुपागता।
कर्म चेच्छामि वै कर्तुं तस्य या मां भरिष्यति ॥ ४.१४.४ ॥
వారు ఆమెను చూసి, 'నువ్వు ఎవరు? ఏం చేయాలనుకుంటున్నావు?' అని అడిగారు. ఆమె వారితో, 'ఓ రాజేంద్రా, నేను సైరంధ్రిగా వచ్చాను; నన్ను పోషించేవాని కోసం పని చేయాలనుకుంటున్నాను' అని చెప్పింది.
4.14.5
तस्या रूपेण वेषेण श्लक्ष्णया च गिरा तथा ।
न श्रद्दधानास्तां देवीमन्नहेतोरुपस्थिताम् ॥ ४.१४.५ ॥
ఆమె రూపం, వేషం, మృదువైన మాటలతో కూడా వారు నమ్మలేకపోయారు; ఆహారం కోసం వచ్చి నిలిచిన ఆ దేవి వంటి స్త్రీని.
4.14.6
विराटस्य तु कैकेयी भार्या परमसंमता ।
आलोकयन्ती ददृशे प्रासादाद्द्रुपदात्मजाम् ॥ ४.१४.६ ॥
విరాటుని అత్యంత గౌరవనీయ భార్య కైకేయి, మేడ నుండి చూస్తూ ద్రుపదుని కుమార్తెను చూసింది.
4.14.7
सा समीक्ष्य तथारूपामनाथामेकवाससम् ।
स्त्रीभिश्च पुरुषैश्चापि सर्वतः परिवारिताम् ॥ ४.१४.७ ॥
ఆమెను అలాంటి స్థితిలో, రక్షకులు లేకుండా, ఒకే వస్త్రంతో, స్త్రీలు మరియు పురుషులచే అన్ని వైపులా చుట్టుముట్టబడినదిగా చూసి
4.14.8
विराटभार्या तां देवी कारुण्याज्जातसंभ्रमा ।
अप्रेषयत्समीपस्थाः स्त्रियो वृद्धाश्च तत्पराः ॥ ४.१४.८ ॥
విరాటుని భార్య ఆ దేవి కారుణ్యంతో కలతచెంది, సమీపంలో ఉన్న స్త్రీలను, ఆ పనిలో నిమగ్నులైన వృద్ధులను పంపింది
4.14.9
अपनीय ततः सर्वा आनयध्वमिहैव ताम् ।
यदा दृष्टा मया साध्वी कम्पते मे मनस्तदा।
तस्माच्छीघ्रमिहानाय दर्शयध्वं यदीच्छथ ॥ ४.१४.९ ॥
అప్పుడు మీరందరూ ఆమెను తీసుకువచ్చి ఇక్కడే చూపండి. ఆ సాధ్విని నేను చూసినప్పటి నుండి నా మనస్సు వణుకుతోంది; కాబట్టి మీరు కోరితే ఆమెను త్వరగా ఇక్కడికి తెచ్చి చూపండి
4.14.10
तास्तथोक्ता उपागम्य द्रौपदीं परिसंगताः ।
आनीय सर्वथा त्वेनामब्रुवन्मधुराक्षरम् ॥ ४.१४.१० ॥
అలా చెప్పబడిన వారు ద్రౌపది వద్దకు చేరి, ఆమె చుట్టూ గుమిగూడి, మధురమైన మాటలతో ఆమెతో అన్నారు
4.14.11
भद्रे त्वां द्रष्टुमिच्छन्ती सुदेष्णा हर्म्यभूतले ।
त्वदर्थं प्रैषयच्चास्मान्द्रष्टुं तां त्वं यदीच्छसि।
आयाह्यस्माभिरेवाद्य रक्ष्यमाणा यथेष्टतः ॥ ४.१४.११ ॥
"ఓ భద్రే! సుదేష్ణ మేడ నేలపై నిన్ను చూడాలని కోరుతోంది; నీ కోసమే ఆమె మమ్మల్ని పంపింది. నీవు కోరితే ఈ రోజే మాతో రా; నీకు ఇష్టమైన రీతిలో రక్షించబడి
4.14.12
तच्छ्रुत्वा द्रौपदी तासां वचनं वाक्यकोविदा ।
ईप्सितर्थातिलाभेन हृष्टाऽऽयाता गृहोत्तमम् ॥ ४.१४.१२ ॥
వారి ఆ మాటలు విని, మాటలలో నేర్పరియైన ద్రౌపది, తాను కోరిన ప్రయోజనం లభించినందుకు సంతోషించి ఆ ఉత్తమ గృహానికి వెళ్లింది
4.14.13
राजवेश्म ह्युपाक्रम्य यत्राग्र्यमहिषी स्थिता ।
सुदेष्णामगमत्कृष्णा राजभार्यां यशस्विनीम् ॥ ४.१४.१३ ॥
రాజభవనంలో ప్రవేశించి, పట్టమహిషి నిలిచిఉన్న చోటికి కృష్ణ (ద్రౌపది) యశస్విని అయిన రాణి సుదేష్ణ వద్దకు వెళ్ళింది.
4.14.14
कृष्णान्केशान्मृदून्दीर्घान्समुद्ग्रथ्यासितेक्षणा ।
कुञ्चिताग्रांस्तु सूक्ष्माग्रान्दर्शनीयान्निबध्य च।
जुगूहे दक्षिणे पार्श्वे मृदूनायतलोचना ॥ ४.१४.१४ ॥
నల్లని, మృదువైన, పొడవైన కేశాలను కట్టి, చివర్లు వంకరగా సన్నగా ఉన్న అందమైన ఆ కేశాలను విశాల నేత్రి దక్షిణ పార్శ్వంలో దాచింది.
4.14.15
सा प्रविश्य विराटस्य द्रौपद्यन्तःपुरं शुभा ।
ह्रीनिषेवान्विता बाला कम्पमाना लतेव सा ॥ ४.१४.१५ ॥
విరాటుని అంతఃపురంలో ప్రవేశించిన ఆ శుభ ద్రౌపది, సిగ్గుతో కూడిన బాల, తీగలా వణికిపోయింది.
4.14.16
अभिगम्य च सुश्रोणी सर्वलक्षणसंयुता ।
ददर्शावस्थितां हैमे पीठे रत्नपरिच्छदे ॥ ४.१४.१६ ॥
దగ్గరకు వెళ్లి, అందమైన నడుము కలిగిన, సర్వ శుభలక్షణాలు కలిగిన ఆమె, రత్నాలంకృతమైన బంగారు పీఠంపై కూర్చున్న ఆమెను చూసింది.
4.14.17
रक्तसूक्ष्माम्बरधरां मेघे सौदामिनीमिव ।
नानावर्णविचित्रां च सर्वाभरणभूषिताम् ॥ ४.१४.१७ ॥
ఎర్రని సన్నని వస్త్రాలు ధరించి, మేఘంలో మెరుపులా, అనేక రంగులతో విచిత్రంగా, సర్వాభరణాలతో అలంకరించబడి ఉన్న ఆమె.
4.14.18
सुभ्रूं सुकेशीं सुश्रोणीं कुब्जवामनमध्यगाम् ।
बहुपुष्पोपकीर्णायां भूम्यां वेदिमिवाध्वरे ॥ ४.१४.१८ ॥
అందమైన కనుబొమలు, అందమైన కేశాలు, అందమైన నడుము కలిగిన ఆమె, కుబ్జలు వామనులు మధ్య ఉండగా, పూలతో నిండిన నేలపై యజ్ఞవేదిలా కనిపించింది.
4.14.19
सुदेष्णां राजमहिषीं सर्वालंकारभूषिताम् ।
श्रीमतीं राजपुत्रीणां शतेन परिवारिताम् ॥ ४.१४.१९ ॥
సుదేష్ణ, రాజు ప్రధాన రాణి, అన్ని అలంకారాలతో అలంకరించబడినది, నూరుమంది రాకుమార్తెలతో చుట్టబడినది.
4.14.20
ताः सर्वा द्रौपदीं दृष्ट्वा सन्तप्ताः परमाङ्गनाः ।
परितश्चोपतस्थुस्ताः सहसोत्थाय चासनात् ॥ ४.१४.२० ॥
ద్రౌపదిని చూసి ఆ ఉత్తమ స్త్రీలంతా కలవరపడి, అకస్మాత్తుగా ఆసనాల నుండి లేచి ఆమె చుట్టూ నిలబడ్డారు.
4.14.21
निरीक्षमाणाः सर्वास्ताः शचीं देवीमिवागताम् ।
गूढगुल्फां वरारोहां कृष्णां ताम्रायतेक्षणाम्।
अतिसर्वानवद्याङ्गीं नतगात्रीं सुमध्यमाम् ॥ ४.१४.२१ ॥
వారంతా ఆమెను చూశారు; వచ్చిన దేవి శచీదేవి వలె — దాగిన చీలమండలు, అందమైన నడుము, నల్లని వర్ణం, ఎర్రని విశాల నేత్రాలు, సర్వాంగసుందరి, వంగిన శరీరం, సన్నని నడుము కలది.
4.14.22
न ह्रस्वां नातिमहतीं जातां बहुतृणे वने ।
ऋश्यरोहीमिवानिन्द्यां सुकेशीं मृगलोचनाम् ॥ ४.१४.२२ ॥
పొట్టిది కాదు, మిక్కిలి పొడవైనది కాదు; గడ్డి అధికంగా ఉన్న అడవిలో పుట్టిన ఋశ్యరోహి జింక వలె నిందారహితురాలు, అందమైన జుత్తు కలది, లేడి కన్నులు కలది.
4.14.23
तां मृगीमिव वित्रस्तां यूथभ्रष्टामिव द्विपाम् ।
लक्ष्मीमिव विशालाक्षीं विद्यामिव यशस्विनीम् ॥ ४.१४.२३ ॥
ఆమె భయపడిన ఆడ లేడి వలె, మందనుండి విడిపోయిన ఆడ ఏనుగు వలె, విశాల నేత్రాల లక్ష్మి వలె, యశస్వినియైన విద్య వలె ఉంది.
4.14.24
रोहिणीमिव ताराणां दीप्तामग्निशिखामिव ।
पार्वतीमिव रुद्राणीं वेलामिव महोदधेः ॥ ४.१४.२४ ॥
ఆమె నక్షత్రాలలో రోహిణి వలె, ప్రకాశించే అగ్ని జ్వాల వలె, పార్వతి లేదా రుద్రాణి వలె, మహాసముద్ర తీరం వలె ఉంది.
4.14.25
सुलभामिव नागीनां मृगीणामिव किन्नरीम् ।
गङ्गामिव विशुद्धाङ्गीं शारदीमिव शर्वरीम् ॥ ४.१४.२५ ॥
ఆమె నాగినులవలె సులభంగా కనిపించేది, లేళ్లవంటి కిన్నరి, గంగవలె నిర్మలాంగి, శరద్ రాత్రిలా ఉండెను.
4.14.26
तामचिन्त्यतमां लोके इलामिव यशस्विनीम् ।
सावित्रीमिव दुर्धषां ब्राह्म्या लक्ष्म्या समन्वितां ॥ ४.१४.२६ ॥
లోకంలో అత్యంత అచింత్యురాలు, ఇళవలె యశస్విని, సావిత్రివలె దుర్ధర్షురాలు, బ్రాహ్మీ లక్ష్మితో కూడినది.
4.14.27
सीतामिव सतीं शुद्धामरुन्धतीमिव प्रियाम् ।
सुदेष्णा पर्यपृच्छत्तां विस्मयोत्फुल्ललोचना ॥ ४.१४.२७ ॥
సీతవలె సతి, శుద్ధి కలిగిన, అరుంధతివలె ప్రియురాలైన ఆమెను, విస్మయంతో విప్పారిన కన్నులతో సుదేష్ణ అడిగెను.
4.14.28
का त्वं सर्वानवद्याङ्गि कुतोसि त्वमिहागता ।
कस्य वा त्वं विशालाक्षि किं वा ते करवाण्यहम् ॥ ४.१४.२८ ॥
సర్వాంగసుందరీ, నీవెవరు? ఎక్కడినుండి ఇక్కడికి వచ్చావు? విశాలాక్షీ, నీవు ఎవరిదానవు? లేక నీకు నేను ఏమి చేయాలి?
4.14.29
गूढगुल्फा समानोरूस्त्रिगम्भीरा षडुन्नता ।
स्निग्धा पञ्चसु रक्तेषु हंसगद्गदभाषिणी ॥ ४.१४.२९ ॥
దాగిన చీలమండలాలు, సమానమైన తొడలు, మూడు చోట్ల గాఢత, ఆరు చోట్ల ఉన్నతత, ఐదు ఎర్రని అవయవాలలో మృదుత్వం కలిగి, హంస స్వరంలా మృదువుగా మాట్లాడేది.
4.14.30
शुकेशी सुस्वरा श्यामा पीनश्रोणीपयोधरा ।
अरालपक्ष्मनयना बिम्बोष्ठी तनुमध्यमा ॥ ४.१४.३० ॥
చిలుకవంటి కేశాలు, మధుర స్వరం, శ్యామ, బరువైన నితంబమూ స్తనమూ కలిగినది, వంకర రెప్పల కనులు, బింబఫలం వంటి పెదవులు, సన్నని నడుము కలది.
4.14.31
कम्बुग्रीवा गूढसिरा पूर्णचन्द्रनिभानना ।
दानवी किन्नरी वा त्वं गन्धर्वी वनदेवता ॥ ४.१४.३१ ॥
శంఖంలాంటి మెడ, దాగిన నరములు, పూర్ణచంద్రునిలాంటి ముఖం కలదానా — నీవు దానవివా, కిన్నరివా, గంధర్వివా, లేక వనదేవతవా?
4.14.32
अप्सरा वाऽसि नागी वा तारा वा त्वं विलासिनी ।
अलम्बुसा मिश्रकेशी पुण्डरीकाऽथ मालिनी ॥ ४.१४.३२ ॥
నీవు అప్సరసవా, నాగివా, తారవా, లేక విలాసినివా? అలంబుషవా, మిశ్రకేశివా, పుండరీకవా, లేక మాలినివా?
4.14.33
तेनतेनैव संपन्ना काश्मीरीव तुरंगमा ।
इन्द्राणी त्वथ रुद्राणी स्वधा वाऽप्यथवा रतिः ॥ ४.१४.३३ ॥
వీరిలో ప్రతి ఒక్కరి గుణాలతో సంపన్నురాలా, కాశ్మీరి గుర్రంలా — నీవు ఇంద్రాణివా, రుద్రాణివా, స్వధవా, లేక రతివా?
4.14.34
देवि देवेषु विख्याता ब्रूहि का त्वमिहागता ।
तव ह्यनुपमं रूपं भूषणैरपि वर्जितम् ॥ ४.१४.३४ ॥
దేవీ, దేవతల్లో ప్రసిద్ధురాలా — నీవు ఎవరివి, ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చావో చెప్పు? నీ రూపం అనుపమమైనది, ఆభరణాలు లేకపోయినా.
4.14.35
त्वां सृष्ट्वोपरतं मन्ये लोककर्तारमीश्वरम् ।
न तृप्यन्ति स्त्रियो दृष्ट्वा का न पुंसां रतिर्भवेत् ॥ ४.१४.३५ ॥
నిన్ను సృష్టించి లోకకర్త ఈశ్వరుడు విరమించాడని నేను భావిస్తాను. నిన్ను చూసి స్త్రీలు తృప్తి చెందరు; పురుషులలో ఏ కామం కలగకుండా ఉంటుంది?
4.14.36
प्रवालपुष्पस्तबकैराचिता वनदेवताः ।
त्वामेव हि निरीक्षन्ते विस्मिता रूपसंपदा ॥ ४.१४.३६ ॥
లేత చిగుళ్ళు, పూల గుచ్ఛాలతో అలంకరించబడిన వనదేవతలు కూడా నిన్నే చూస్తున్నారు, నీ రూప సంపదకు విస్మయంతో.
4.14.37
अन्तःपुरगता नार्यो मृगाः पक्षिगणा नराः ।
सर्वे त्वामेव कल्याणि निरीक्षन्ते सुविस्मिताः ॥ ४.१४.३७ ॥
అంతఃపురంలోని స్త్రీలు, జింకలు, పక్షిసమూహాలు, మనుషులు — అందరూ, ఓ కల్యాణీ, అత్యంత విస్మయంతో నిన్నే చూస్తున్నారు.
4.14.38
न त्वादृशी काचन मे त्रिषु लोकेषु सुन्दरी ।
दृष्टपूर्वा श्रुता वाऽपि चक्षुपा विद्यते शुभा ॥ ४.१४.३८ ॥
మూడు లోకాలలోనూ నీలాంటి సుందరిని నేను ఎన్నడూ చూడలేదు, విననూ లేదు; ఈ శుభ రూపంలో మరెవ్వరూ కనిపించరు.
4.14.39
नास्ति देवी न गन्धर्वी न यक्षी न च किन्नरी ।
सैरन्ध्री नाम मे जातिर्वन्यमूलफलाशना ॥ ४.१४.३९ ॥
నేను దేవిని కాను, గంధర్విని కాను, యక్షిని కాను, కిన్నరిని కూడా కాను. సైరంధ్రి అనేది నా పేరు, అదే నా జాతి; అడవి వేర్లు, పండ్లు తింటాను.
4.14.40
पतीनां प्रेक्षमाणानां कस्मिंश्चित्कारणान्तरे ।
केशपाशे परामृष्टा साऽहं त्रस्ता वनं गता ॥ ४.१४.४० ॥
భర్తలు చూస్తుండగా, మరేదో సాకుతో నా జడను పట్టుకున్నారు; భయంతో నేను అడవికి వెళ్ళిపోయాను.
4.14.41
तत्र द्वादशवर्षाणि वन्यमूलफलाशना ।
चराम्यनिलया सुभ्रूः सा तवान्तिकमागता ॥ ४.१४.४१ ॥
అక్కడ పన్నెండు సంవత్సరాలు అడవి వేర్లు, పండ్లు తింటూ, ఇల్లు లేకుండా సంచరించాను; ఓ సుందర భ్రూవతీ, అందుకే నీ దగ్గరకు వచ్చాను.
4.14.42
जानामि केशान्ग्रथितुं विचित्रान्ग्रथितुं मणीन् ।
मल्लिकोत्पलपद्मानां जानामि ग्रथितुं स्रजः ॥ ४.१४.४२ ॥
విచిత్రంగా జడలు వేయడం నాకు తెలుసు; మణులను గుచ్చడమూ తెలుసు; మల్లె, నల్లకలువ, పద్మాల మాలలు కట్టడమూ తెలుసు.
4.14.43
सिन्धुवारकजातीनां रचयाम्यवतंसकान् ।
पत्रं मृगाङ्गमगरुं पिषे च हरिचन्दनम् ।
ग्रथयिष्यामि चित्राश्च स्रजः परमशोभनाः ॥ ४.१४.४३ ॥
సింధువార, జాతి పువ్వులతో చెవి ఆభరణాలు చేస్తాను. కస్తూరి, అగరు, పసుపు చందనాన్ని నూరుతాను. విచిత్రమైన, అత్యంత అందమైన మాలలను గుచ్చుతాను.
4.14.44
आराधनं सत्यभामां कृष्णस्य महिषीं प्रियाम् ।
कृष्णां च भार्यां पार्थानां नारीणामुत्तमां तथा ॥ ४.१४.४४ ॥
కృష్ణుని ప్రియమైన పట్టమహిషి సత్యభామకు, పృథ కుమారుల భార్య, స్త్రీలలో ఉత్తమురాలైన కృష్ణకు నేను సేవ చేశాను.
4.14.45
तथाऽस्मि सुभ्रुवा चाहमिष्टलाभेन तोषिता ।
मालिनी चेति मे नाम स्वयं देवी चकार ह।
कृष्णा कमलपत्राक्षी सा मे प्राणसमा सखी ॥ ४.१४.४५ ॥
ఈ విధంగా సుభ్రువు ఇష్ట లాభంతో నేను సంతోషించాను. ఆ దేవియే నాకు మాలినీ అని పేరు పెట్టింది. తామరరేకుల కన్నుల కృష్ణ నా ప్రాణసమాన మిత్రురాలు.
4.14.46
न चाहं चिरमिच्छामि क्वचिद्वस्तुं शुभानने ।
व्रतं किलैतदस्माकं कुलधर्मोऽयमीदृशः ॥ ४.१४.४६ ॥
శుభాననా, నేను ఎక్కడా చాలాకాలం ఉండాలనుకోను. ఇది మా వ్రతం; మా కుల ధర్మం ఇలాంటిదే.
4.14.47
योऽस्माकं तु हरेद्द्रव्यं देशं वसनमेव वा ।
न क्रोद्धव्यं किलास्माभिरस्मद्गुरुरमर्षणः ॥ ४.१४.४७ ॥
మా ద్రవ్యాన్ని, స్థానాన్ని లేదా వస్త్రాన్ని ఎవరు అపహరించినా మేము కోపించకూడదు; మా గురువు అసహనశీలుడు.
4.14.48
साऽहं वनानि दुर्गाणि तीर्थानि च सरांसि च ।
शैलांश्च विविधान्रम्यान्सरितश्च समुद्रगाः ॥ ४.१४.४८ ॥
ఆ నేను దుర్గమమైన అడవులు, పుణ్యతీర్థాలు, సరస్సులు, అనేక రమణీయ పర్వతాలు, సముద్రంవైపు ప్రవహించే నదులలో సంచరించాను.
4.14.49
भर्तृशोकपरीताङ्गी भर्तृसब्रह्मचारिणी ।
विचरामि महीं दुर्गां यत्र सायंनिवेशना ॥ ४.१४.४९ ॥
భర్తల శోకంతో శరీరం కృశించినదై, భర్తలతో బ్రహ్మచర్యం పాటించే నేను సాయంకాలం విడిది చేసే ఈ కఠినమైన భూమిపై తిరుగుతున్నాను.
4.14.50
वीरपत्नी यदा देवी चरमाणेषु भर्तृषु ।
साऽहं विवत्सा विधिना गन्धमादनपर्वतात्।
शृणोमि तव सौशील्यं भर्तुर्मधुरभाषिणि ॥ ४.१४.५० ॥
వీరుల భార్య అయిన దేవీ, నా భర్తలు సంచరిస్తుండగా విధివశాత్తు నేను గంధమాదన పర్వతం నుండి వేరయ్యాను. మధురంగా మాట్లాడేదానా, నీ సౌశీల్యాన్ని, నీ భర్త సౌశీల్యాన్ని నేను వింటున్నాను.
4.14.51
माहात्म्यं च ततः श्रुत्वा ब्राह्मणानां समीपतः ।
त्वामुपस्थातुमिच्छामि ततश्चाहमिहागता ॥ ४.१४.५१ ॥
అనంతరం బ్రాహ్మణుల వద్ద నీ మహిమను విని, నీకు సేవ చేయాలని కోరి నేను ఇక్కడికి వచ్చాను.
4.14.52
गुरवो मम धर्मश्च वायुः शक्रस्तथाऽश्विनौ ।
तेषां प्रसादाच्च न मां कश्चिद्धर्षयते पुमान् ॥ ४.१४.५२ ॥
నా గురువులు ధర్మదేవుడు, వాయువు, ఇంద్రుడు, అలాగే ఇద్దరు అశ్వినులు. వారి అనుగ్రహంతో ఏ పురుషుడూ నన్ను అవమానించడానికి సాహసించడు.
4.14.53
एवमुक्त्वा सुदेष्णां तां कृताञ्जलिपुटा स्थिता ।
साऽब्रवीद्विस्मयाविष्टा द्रौपदीं योषितां वराम् ॥ ४.१४.५३ ॥
సుదేష్ణతో ఇలా చెప్పి, చేతులు జోడించి నిలిచిన ఆమెను, ఆశ్చర్యంతో నిండిన ఆమె స్త్రీలలో శ్రేష్ఠురాలైన ద్రౌపదితో మాట్లాడింది.
4.14.54
न भरेयमहं भद्रे संशयो मम विद्यते ।
राजा त्वयं हि त्वां दृष्ट्वा मतिं पापां करिष्यति ॥ ४.१४.५४ ॥
శుభురాలా, నేను నిన్ను బాధ్యతగా ఉంచుకోలేను; దీనిలో నాకు సందేహం ఉంది, ఎందుకంటే రాజు నిన్ను చూసి పాపపు ఆలోచన చేస్తాడు.
4.14.55
साऽहं त्वां न क्षमां मन्ये वसन्तीमिह वेश्मनि ।
एष दोषोस्ति सुश्रोणि कथं वाभीरु मन्यसे ॥ ४.१४.५५ ॥
ఈ ఇంట్లో నువ్వు ఉండటం నీకు తగదని నేను భావిస్తున్నాను. అందమైన నడుము గలదానా, ఇది దోషం. భయం లేనిదానా, నువ్వు దీన్ని ఎలా భావిస్తావు?
4.14.56
स्थिता राजकुले नार्यो याश्चेमा मम वेश्मनि ।
त्वामेवैकां निरीक्षन्ते विस्मयाद्वरवर्णिनि ॥ ४.१४.५६ ॥
రాజకుటుంబంలోనూ నా ఇంట్లోనూ ఉన్న ఈ స్త్రీలంతా, అందమైన వర్ణం గలదానా, ఆశ్చర్యంతో నిన్నే ఒక్కదానిని చూస్తున్నారు.
4.14.57
वृक्षांश्चोपस्थितान्पश्य य इमे मम वेश्मनि ।
विनमन्ते हि त्वां दृष्ट्वा पुमांसं कं न लोभयेः ॥ ४.१४.५७ ॥
నా ఇంట్లో దగ్గరగా ఉన్న ఈ చెట్లను చూడు. నిన్ను చూసి అవి వంగి నమస్కరిస్తున్నాయి. ఏ పురుషుడిని నువ్వు మోహింపజేయవు?
4.14.58
बिभर्षि परमं रूपमतिमानुषमद्भुतम् ।
तिर्यग्योनिगताश्चापि निरीक्षन्ते सविस्मयाः ।
तव रूपमनिन्द्याङ्गि किं पुनर्मानवा भुवि ॥ ४.१४.५८ ॥
నువ్వు మనుషులకు మించిన, అద్భుతమైన, అత్యున్నత సౌందర్యాన్ని ధరిస్తున్నావు. జంతు జన్మలో ఉన్నవి కూడా ఆశ్చర్యంతో నిన్ను చూస్తున్నాయి. దోషరహిత అంగాలు గలదానా, భూమిపై ఉన్న మనుషుల మాట ఏముంది?
4.14.59
राजा विराटः सुश्रोणि दृष्ट्वा ते परमं वपुः ।
मां विहाय वरारोहे त्वां गच्छेत्सर्वचेतसा ॥ ४.१४.५९ ॥
అందమైన నడుము గలదానా, విరాట రాజు నీ ఉత్తమ శరీరాన్ని చూసి, అందమైన తొడలు గలదానా, నన్ను విడిచిపెట్టి పూర్ణ హృదయంతో నీ వద్దకు వెళ్తాడు.
4.14.60
यं हि त्वमनवद्याङ्गी नरमायतलोचने ।
सुप्रसन्ना हि वीक्षेथाः स कामवरागो भवेत् ॥ ४.१४.६० ॥
దోషరహిత అంగాలు గలదానా, విశాల నేత్రాలు గలదానా, ఏ పురుషుడిని నువ్వు ఎంతో ప్రసన్నంగా చూస్తావో, అతడు కామంతో ఆకర్షితుడవుతాడు.
4.14.61
सुस्नाताऽलंकृता हि त्वं यमीक्षेथा हि मानुषम् ।
ग्लानिर्न तस्य दुःखं वा न तन्द्रिर्न पराजयः ॥ ४.१४.६१ ॥
నీవు స్నానం చేసి అలంకరించుకొని ఏ మనిషిని చూస్తావో, అతనికి అలసట కాని దుఃఖం కాని బద్ధకం కాని ఓటమి కాని ఉండవు.
4.14.62
न शोको न च सन्तापो न क्रोधो नानृतं वदे ।
यं त्वं सर्वातवद्याङ्गि भजेथाः समलंकृता ॥ ४.१४.६२ ॥
సర్వాంగ సుందరీ, నీవు అలంకరించుకొని ఎవరితో కలుస్తావో, అతనికి శోకం కాని సంతాపం కాని కోపం కాని అబద్ధం కాని ఉండవు.
4.14.63
न व्याधिर्न जरा तस्य न तृष्णा न क्षुधा भवेत् ।
यस्य त्वं वशगा सुभ्रु भवेरङ्कगता सती ॥ ४.१४.६३ ॥
అందమైన కనుబొమలు గలదానా, నీవు ఎవరికి వశమై అతని ఒడిలో కూర్చున్న సతివిగా ఉంటావో, అతనికి వ్యాధి కాని వృద్ధాప్యం కాని తృష్ణ కాని ఆకలి కాని ఉండవు.
4.14.64
पञ्चत्वमपि संप्राप्तं यं च त्वं परिपस्वजेः ।
बाहुभ्यामनुरूपाभ्यां स जीवेदिति मे मतिः ॥ ४.१४.६४ ॥
మృత్యువు పొందినవాడైనా, నీవు తగిన బాహువులతో ఎవరిని గట్టిగా కౌగిలించుకుంటావో, అతడు బ్రతుకుతాడు అని నా అభిప్రాయం.
4.14.65
यस्य हि त्वं भवेर्भार्या यं च हृष्टा परिष्वजेः ।
अतिजीवेस्य सर्वेषु देवेष्विव पुरन्दरः ॥ ४.१४.६५ ॥
నీవు ఎవరికి భార్యవు అవుతావో, ఎవరిని సంతోషంగా కౌగిలించుకుంటావో, అతడు దేవతలందరిలో ఇంద్రునిలా దీర్ఘకాలం జీవిస్తాడు.
4.14.66
अध्यारोहेद्यथा वृक्षं यथा वाऽऽरुह्य तक्षति ।
राजवेश्मनि वामोरु ननु स्यास्त्वं तथा मम ॥ ४.१४.६६ ॥
ఒక వృక్షంపై ఎక్కినట్లు, లేదా ఎక్కి దానిని నరికినట్లు, అందమైన తొడలు గలదానా, రాజభవనంలో నీవు నిశ్చయంగా నాకు అవుతావు.
4.14.67
यथा कर्कटकी गर्भमाधत्ते मृत्युमात्मनः ।
तथाविधमहं मन्ये तव सुभ्रु समागमम् ॥ ४.१४.६७ ॥
ఆడ పీత తన మృత్యువునే గర్భంలో ధరించినట్లు, ఓ అందమైన కనుబొమ్మల దానా, నీతో కలయిక కూడా అలాంటిదే అని నేను భావిస్తున్నాను.
4.14.68
अनुमानये त्वां सैरन्ध्रि नावमन्ये कथंचन ।
भर्तृशीलभयाद्भद्रे तव वासं न रोचये ॥ ४.१४.६८ ॥
సైరంధ్రీ, నిన్ను వేడుకుంటున్నాను; ఏ విధంగానైనా నిన్ను అవమానించను. కానీ భర్త స్వభావానికి భయపడి, ఓ భద్రా, నీవు ఇక్కడ నివసించడం నాకు ఇష్టం లేదు.
4.14.69
नाहं शक्या विराटेन यद्वा चान्येन केनचित् ।
देवगन्धर्वयक्षैर्वा द्रष्टुं दुष्टेन चेतसा ॥ ४.१४.६९ ॥
విరాటుడు గానీ, మరెవరైనా గానీ, దేవతలు, గంధర్వులు లేదా యక్షులు గానీ దుష్ట మనసుతో నన్ను చూడలేరు.
4.14.70
गन्धर्वाः पालयन्ते मां सुकुलाः पञ्च सुव्रताः ।
पुत्रा देवादिदेवानां सूर्यपावकवर्चसः ॥ ४.१४.७० ॥
ఉత్తమ కులం, మంచి వ్రతాలు కలిగిన ఐదుగురు గంధర్వులు నన్ను రక్షిస్తున్నారు; వారు దేవదేవుల కుమారులు, సూర్యాగ్నుల వంటి తేజస్సు కలవారు.
4.14.71
यश्च दुःशीलवान्मर्त्यो मां स्पृशेद्दुष्टचेतसा ।
स तामेव निशां शीघ्रं शयीत मुसलैर्हतः ॥ ४.१४.७१ ॥
దుష్ట మనసుతో నన్ను తాకే దుశ్శీలుడైన మనిషి, అదే రాత్రి వేగంగా రోకళ్లతో కొట్టబడి నిద్రపోతాడు.
4.14.72
यस्यापि हि शतं पूर्णं बान्धवानां भवेदपि ।
सहस्रं वा विशालाक्षि कोटिर्वापि सहस्रिका ।
दुष्टचित्तश्च मां ब्रूयान्न स जीवेत्तवाग्रतः ॥ ४.१४.७२ ॥
అతనికి వందమంది, వేయిమంది, లేదా కోట్ల మంది బంధువులు ఉన్నా, ఓ విశాలాక్షీ, దుష్ట చిత్తంతో నాతో మాట్లాడినవాడు నీ ఎదుట బ్రతకడు.
4.14.73
न तस्य त्रिदशा देवा नासुरा न च पन्नगाः ।
तेभ्यो गन्धर्वराजेभ्यस्त्राणं कुर्युरसंशयम् ॥ ४.१४.७३ ॥
అతనికి దేవతలు, అసురులు, నాగులు కూడా ఆ గంధర్వరాజుల నుండి రక్షణ ఇవ్వలేరు, ఇది నిశ్చయం.
4.14.74
सुदेष्णे विश्वस त्वं मां स्वजने बान्धवेऽपि वा ।
नाहं शक्या नरैर्द्रष्टुं न च मे वृत्तमीदृशम् ॥ ४.१४.७४ ॥
సుదేష్ణా, నన్ను నమ్ము, నీ స్వజనులైనా, బంధువులైనా సరే. నేను మనుషులచే చూడబడదగినదానను కాను, నా నడవడీ అలాంటిది కాదు.
4.14.75
यो मे न दद्यादुच्छिष्टं न च पादौ प्रधावयेत् ।
प्रीयेरंस्तेन वासेन गन्धर्वाः पतयो मम ॥ ४.१४.७५ ॥
నాకు ఎంగిలి ఆహారం ఇవ్వనివాడు, నా పాదాలు కడగనివాడు — ఆ వస్త్రంతో నా గంధర్వ పతులు సంతోషిస్తారు.
4.14.76
यो हि मां पुरुषो गृद्ध्येद्यथाऽन्याः प्राकृतस्त्रियः ।
तामेव स इमां रात्रिं प्रविशेदपरां तनुम् ॥ ४.१४.७६ ॥
సాధారణ ఇతర స్త్రీల వలె నన్ను కోరే పురుషుడు, ఈ రాత్రే వేరొక శరీరంలో ప్రవేశిస్తాడు.
4.14.77
न चाप्यहं चालयितुं शक्या केनचिदङ्गने ।
दुःखशीलाश्च गन्धर्वास्त इमे बलिनः प्रियाः ।
एवं निवसमानायां मयि मा ते भयं हि भूत् ॥ ४.१४.७७ ॥
ఓ అంగనా, నన్ను ఎవ్వరూ కదిలించలేరు. ఈ గంధర్వులు కఠిన స్వభావులు, బలవంతులు, నాకు ప్రియులు. ఇలా నేను ఇక్కడ ఉన్నప్పుడు నీకు భయం ఉండకూడదు.
4.14.78
एवमुक्ता तु सैरन्ध्र्या सुदेष्णा वाक्यमब्रवीत् ।
वसेह मयि कल्याणि यदि ते वृत्तमीदृशम् ॥ ४.१४.७८ ॥
సైరంధ్రి ఇలా చెప్పగా, సుదేష్ణ ఈ మాట అన్నది — ఓ కల్యాణీ, నీ నడవడి ఇలాంటిదైతే, ఇక్కడ నా దగ్గరే ఉండు.
4.14.79
कश्च ते दातुमुच्छिष्टं पुमानर्हति भामिनि ।
प्रसारयेच्च कः पादौ लक्ष्मीं दृष्ट्वैव बुद्धिमान् ॥ ४.१४.७९ ॥
ఓ భామినీ, నీకు ఎంజిలి ఇవ్వదగిన పురుషుడెవడు? లక్ష్మీదేవిలా ఉన్న నిన్ను చూసి బుద్ధిమంతుడెవడు నీ పాదాల వైపు చేయి చాపుతాడు?
4.14.80
एवमाचारसंपन्ना एवं देवपरायणा ।
रक्ष्या त्वमसि भूतानां सावित्रीवद्विजन्मनाम् ॥ ४.१४.८० ॥
ఈ విధంగా సదాచారసంపన్నురాలివి, దేవతాపరాయణురాలివి అయిన నీవు, సావిత్రిలా ద్విజులవలె సర్వప్రాణులచే రక్షింపదగినదానవు.
4.14.81
देवता इव कल्याणि पूजिता वरवर्णिनी ।
वस भद्रे मयि प्रीता प्रीतिर्हि मयि वर्तते।
सर्वकामैः प्रमुदिता निरुद्विग्नमनाः सुखम् ॥ ४.१४.८१ ॥
దేవతలవలె పూజింపబడిన కల్యాణీ, శ్రేష్ఠవర్ణురాలా, భద్రే, నా వద్ద ప్రీతితో ఉండు; నాకు నీపై ప్రీతి ఉంది. అన్ని కోరికలు తీరి, నిశ్చింతమనస్కురాలవై సుఖంగా ఉండు.
4.14.82
सुदेष्णयैवमुक्ता सा संप्रीता चारुहासिनी ।
निर्विशङ्का विराटस्य विवेशान्तःपुरं सुखम् ॥ ४.१४.८२ ॥
సుదేష్ణ ఈ విధంగా పలుకగా, అత్యంత సంతుష్టురాలైన ఆ చారుహాసిని నిర్భయంగా విరాటుని అంతఃపురంలో సుఖంగా ప్రవేశించింది.
4.14.83
याज्ञसेनी सुदेष्णां तु शुश्रूपन्ती विशांपते ।
अवसत्परिचारार्हा सुदुःखं जनमेजय ॥ ४.१४.८३ ॥
ఓ విశాంపతీ, యాజ్ఞసేని (ద్రౌపది) సుదేష్ణకు సేవ చేస్తూ, సేవకు అర్హురాలైనప్పటికీ, అతి దుఃఖంతో నివసించింది. ఓ జనమేజయా.
4.14.84
एवं विराटे न्यवसंस्तु पाण्डवाः कृष्णा तथाऽन्तःपुरमेत्य शोभना ।
अज्ञातचर्यां प्रतिरुद्धमानसा यथाऽग्रथो भस्मनि गूढतेजसः ॥ ४.१४.८४ ॥
ఈ విధంగా పాండవులు విరాటుని రాజ్యంలో నివసించారు; కృష్ణ కూడా శోభతో అంతఃపురంలో ప్రవేశించింది. అజ్ఞాతవాసంలో నిగ్రహించిన మనస్సుతో, బూడిదలో దాగిన అగ్నుల వలె దాగిన తేజస్సుతో వారు ఉన్నారు.