ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 4.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.16.1
वसमानेषु पार्थेषु मत्स्यस्य नगरे तदा ।
महारथेषु च्छन्नेषु मासा दश समाययुः ॥ ४.१६.१ ॥
ಪಾಂಡವರು ಮತ್ಸ್ಯರಾಜನ ನಗರದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮಹಾರಥರು ಮರೆಯಾಗಿರುವಾಗ ಹತ್ತು ತಿಂಗಳುಗಳು ಕಳೆದವು.
4.16.2
याज्ञसेनी सुदेष्णां तु शुश्रूषन्ती विशांपते ।
आवसत्परिचारार्हा सुदुःखं जनमेजय ॥ ४.१६.२ ॥
ಓ ಜನಮೇಜಯ! ಯಾಜ್ಞಸೇನಿ ದ್ರೌಪದಿ ಸುದೇಷ್ಣೆಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತ, ಸೇವೆಗೆ ಅರ್ಹಳಾಗಿದ್ದರೂ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಿದಳು.
4.16.3
तथा चरन्ती पाञ्चाली सुदेष्णाया निवेशने ।
ता देवीं तोपयामास तथा चान्तःपुरस्त्रियः ॥ ४.१६.३ ॥
ಹೀಗೆ ಸುದೇಷ್ಣೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಂಚಾಲಿ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದಳು; ಅಂತಃಪುರದ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದಳು.
4.16.4
तस्मिन्वर्षे गतप्राये कीचकस्तु महाबलः ।
सेनापतिर्विराटस्य ददर्श द्रुपदात्मजाम् ॥ ४.१६.४ ॥
ಆ ವರ್ಷ ಬಹುತೇಕ ಕಳೆದಾಗ, ವಿರಾಟನ ಸೇನಾಪತಿ ಮಹಾಬಲ ಕೀಚಕನು ದ್ರುಪದನ ಮಗಳನ್ನು ಕಂಡನು.
4.16.5
तां दृष्ट्वा देवगर्भायां चरन्तीं देवतामिव ।
कीचकः कामयामास कामबाणप्रपीडितः ॥ ४.१६.५ ॥
ದೇವತೆಯಂತೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದಿವ್ಯರೂಪಿಣಿಯಾದ ಆಕೆಯನ್ನು ಕಂಡು, ಕಾಮಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಕೀಚಕನು ಆಕೆಯನ್ನು ಬಯಸಿದನು.
4.16.6
स तु कामाग्निसंतप्तः सुदेष्णामभिगम्य वै ।
प्रहसन्निव सेनानीरिदं वचनमब्रवीत् ॥ ४.१६.६ ॥
ಕಾಮಾಗ್ನಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟುಹೋದ ಆ ಸೇನಾಪತಿ ಸುದೇಷ್ಣೆಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
4.16.7
नेयं मया जातु पुरेह दृष्टा राज्ञी विराटस्य निवेशने शुभा ।
रूपेण चोन्मादयतीव मां भृशं गन्धेन जाता मदिरेव भामिनी ॥ ४.१६.७ ॥
ವಿರಾಟನ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಮೊದಲು ನಾನು ಈ ಶುಭಕರ ರಾಣಿಯನ್ನು ಎಂದೂ ಕಂಡಿಲ್ಲ. ಅವಳ ರೂಪ ನನ್ನನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಮತ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ; ಅವಳ ಸುಗಂಧ ಮದಿರೆಯಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದಂತಿದೆ.
4.16.8
का देवरूपा हृदयंगमा शुभे ह्याचक्ष्व मे कस्य कुतोत्र शोभने ।
चित्तं हि निर्मथ्य करोति मां वशे न चान्यदत्रौपधमस्ति मे मतम् ॥ ४.१६.८ ॥
ಓ ಶುಭೆಯೇ, ದೇವರೂಪದ, ಹೃದಯ ಸೆಳೆಯುವ ಈಕೆ ಯಾರು? ಈಕೆ ಯಾರವಳು, ಇಲ್ಲಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮಥಿಸಿ ಅವಳು ನನ್ನನ್ನು ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ; ಇದಕ್ಕೆ ಬೇರೆ ಔಷಧವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
4.16.9
अहो तवेयं परिचारिका शुभा प्रत्यग्ररूपा प्रतिभाति मामियम् ।
अयुक्तरूपं हि करोति कर्म ते प्रशास्तु मां यच्च ममास्ति किंचन ॥ ४.१६.९ ॥
ಅಹೋ, ನಿನ್ನ ಈ ಶುಭ ಪರಿಚಾರಿಕೆ ಹೊಸ ರೂಪದಿಂದ ನನಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಅಯೋಗ್ಯ ರೂಪವುಳ್ಳವಳಾದರೂ ಅವಳು ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ; ನನ್ನಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಅವಳು ನನಗೆ ಬೋಧಿಸಲಿ.
4.16.10
प्रभूतनागाश्वरथं महाजनं समृद्धियुक्तं बहुपानयोजनम् ।
मनोहरं काञ्चनचित्रभूषणं गृहं महच्छोभयतामियं मम ॥ ४.१६.१० ॥
ಬಹಳ ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಮಹಾ ಜನಸಮೂಹವುಳ್ಳ, ಸಮೃದ್ಧಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಬಹಳ ಪಾನೀಯ ಭೋಜನ ಏರ್ಪಾಡುಳ್ಳ, ಮನೋಹರವಾದ, ಚಿನ್ನದ ಚಿತ್ರಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ನನ್ನ ಈ ಮಹಾ ಗೃಹವನ್ನು ಇವಳು ಶೋಭೆಗೊಳಿಸುವಳು.
4.16.11
ततः सुदेष्णामनुमन्त्र्य कीचकस्ततः समभ्येत्य नराधिपात्मजाम् ।
उवाच कृष्णामभिसान्त्वयंस्तदा मृगेन्द्रकन्यामिव जम्बुको वने ॥ ४.१६.११ ॥
ನಂತರ ಸುದೇಷ್ಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಮಾಲೋಚಿಸಿದ ಕೀಚಕನು, ರಾಜಪುತ್ರಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಕೃಷ್ಣೆಗೆ ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳುತ್ತ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನರಿಯು ಸಿಂಹದ ಮರಿಯೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುವಂತೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
4.16.12
का त्वं कस्यासि कल्याणि कुतो वा त्वं वरानने ।
प्राप्ता विराटनगरं तत्त्वमाचक्ष्व शोभने ॥ ४.१६.१२ ॥
ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಓ ಸುಂದರಮುಖಿ, ನೀನು ಯಾರು? ಯಾರವಳು? ಎಲ್ಲಿಂದ ವಿರಾಟನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದೆ? ಓ ಶೋಭನೆ, ಅದನ್ನು ಹೇಳು.
4.16.13
रूपमग्र्यं तथा कान्तिः सौकुमार्यमनुत्तमम् ।
कान्त्या विभाति वक्रं ते शशाङ्क इव निर्मलं ॥ ४.१६.१३ ॥
ನಿನ್ನ ರೂಪ ಅತ್ಯುತ್ತಮ, ನಿನ್ನ ಕಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸುಕುಮಾರತೆ ಅನುಪಮ. ನಿನ್ನ ಮುಖ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ನಿರ್ಮಲ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ.
4.16.14
नेत्रे सुविपुले सुभ्रु पद्मपत्रनिभेशुभे ।
वाक्यं ते चारुसर्वाङ्गि परपुष्टरुतोपमम् ॥ ४.१६.१४ ॥
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು ವಿಶಾಲವಾಗಿವೆ, ಕಮಲದ ಎಸಳುಗಳಂತಿವೆ; ಸುಂದರ ಹುಬ್ಬಿನವಳೇ, ಶುಭೆಯೇ. ಚಾರುಸರ್ವಾಂಗಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಮಾತು ಕೋಗಿಲೆಯ ಕೂಗಿನಂತಿದೆ.
4.16.15
एवंरूपा मया नारी काचिदन्या महीतले ।
न दृष्टपूर्वा सुश्रोणि यादृशी त्वमनिन्दिते ॥ ४.१६.१५ ॥
ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳೇ, ಅನಿಂದಿತೆಯೇ, ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಂತಹ ರೂಪವುಳ್ಳ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ನಾನು ಈ ಮೊದಲು ನೋಡಿಲ್ಲ.
4.16.16
लक्ष्मीः पद्मालया का त्वमथ भूतिः सुमध्यमे ।
ह्रीः श्रीः कीर्तिरथो कान्तिरासां का त्वं वरानने ॥ ४.१६.१६ ॥
ಸುಮಧ್ಯಮೆಯೇ, ನೀನು ಪದ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೋ, ಅಥವಾ ಸಂಪತ್ತೋ? ವರಾನನೇ, ಇವರಲ್ಲಿ ಲಜ್ಜೆಯೋ, ಶ್ರೀಯೋ, ಕೀರ್ತಿಯೋ, ಕಾಂತಿಯೋ, ನೀನು ಯಾರು?
4.16.17
अतीव रूपिणी किं त्वमनङ्गविहारिणी ।
अतीव भ्राजसे सुभ्रु प्रभेवेन्दोरनुत्तमा ॥ ४.१६.१७ ॥
ನೀನು ಅತಿ ರೂಪವತಿಯೋ, ಅನಂಗನ (ಮನ್ಮಥನ) ಜೊತೆ ವಿಹರಿಸುವವಳೋ? ಸುಂದರ ಹುಬ್ಬಿನವಳೇ, ಚಂದ್ರನ ಅನುಪಮ ಪ್ರಭೆಯಂತೆ ನೀನು ಅತಿಶಯವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.
4.16.18
अपि चेक्षणपक्ष्माणां स्थितज्योत्स्नोपमं शुभम् ।
दिव्यांशुरश्मिभिर्वृत्तं दिव्यकान्तिमनोरमम् ॥ ४.१६.१८ ॥
ನಿನ್ನ ಕಣ್ರೆಪ್ಪೆಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತ ಚಂದ್ರಿಕೆಯಂತಹ ಶುಭಕಾಂತಿ ದಿವ್ಯ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ದಿವ್ಯ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಮನೋಹರವಾಗಿದೆ.
4.16.19
निरीक्ष्य वक्रचन्द्रं ते लक्ष्म्याऽनुपमया युतम् ।
कृत्स्ने जगति को नेह कामस्य वशगो भवेत् ॥ ४.१६.१९ ॥
ನಿನ್ನ ಹೋಲಿಕೆಯಿಲ್ಲದ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಓರೆಯಾದ ಚಂದ್ರಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿ, ಈ ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಯಾರು ಕಾಮಕ್ಕೆ ವಶರಾಗದಿರುವರು?
4.16.20
हारालंकारयोग्यौ तु स्तनौ चोभौ शुभोभनौ ।
सुजातौ सहितौ लक्ष्म्या पीनौ वृत्तौ निरन्तरौ ॥ ४.१६.२० ॥
ಹಾರ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ನಿನ್ನ ಎರಡು ಸ್ತನಗಳು ಅತಿ ಸುಂದರ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡ, ಶೋಭೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಪುಷ್ಟವಾದ, ಸುತ್ತಾದ, ಪರಸ್ಪರ ಹತ್ತಿರವಿರುವವು.
4.16.21
कुड्मलाम्बुरुहाकारौ तव सुभ्रु पयोधरौ ।
कामप्रतोदाविव मां तुदतश्चारुहासिनि ॥ ४.१६.२१ ॥
ಸುಂದರ ಹುಬ್ಬುಗಳುಳ್ಳವಳೇ, ಮಧುರವಾಗಿ ನಗುವವಳೇ! ತಾವರೆ ಮೊಗ್ಗಿನ ಆಕಾರದ ನಿನ್ನ ಸ್ತನಗಳು ಕಾಮದೇವನ ಅಂಕುಶಗಳಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಚುಚ್ಚುತ್ತಿವೆ.
4.16.22
वलीविभङ्गचतुरं स्तनभारविनामितम् ।
कराग्रसंमितं मध्यं तवेदं तनुमध्यमे ॥ ४.१६.२२ ॥
ತೆಳ್ಳನೆಯ ಸೊಂಟವುಳ್ಳವಳೇ! ಮಡಿಕೆಗಳ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಚತುರವಾದ ನಿನ್ನ ಈ ಸೊಂಟ, ಸ್ತನಗಳ ಭಾರದಿಂದ ಬಾಗಿದೆ; ಕೈಯ ತುದಿಯಷ್ಟೇ ಅಳತೆಯಾಗಿದೆ.
4.16.23
दृष्ट्वैव चारुजघनं सरित्पुलिनसंनिभम् ।
कामव्याधिरसाध्यो मामप्याक्रामति भामिनि ॥ ४.१६.२३ ॥
ನದಿ ತೀರದಂತೆ ಸುಂದರವಾದ ಕಟಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಕೂಡಲೇ, ಭಾಮಿನಿ! ಔಷಧಕ್ಕೂ ಗುಣವಾಗದ ಕಾಮರೋಗ ನನ್ನನ್ನೂ ಆಕ್ರಮಿಸುತ್ತಿದೆ.
4.16.24
जज्वाल चाग्निमदनो दावाग्निरिव निर्दयः ।
त्वत्सङ्गमाभिसंकल्पविवृद्धो मां दहत्ययम् ॥ ४.१६.२४ ॥
ನಿರ್ದಯ ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚಿನಂತೆ ಮದನಾಗ್ನಿ ಉರಿಯಿತು. ನಿನ್ನೊಡನೆ ಕೂಡುವ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಬೆಳೆದ ಇದು ನನ್ನನ್ನು ಸುಡುತ್ತಿದೆ.
4.16.25
आत्मप्रदानवर्षेण संगमाम्भोधरेण च ।
शमयस्व वरारोहे ज्वलन्तं मन्मथानलम् ॥ ४.१६.२५ ॥
ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೊಡೆಗಳುಳ್ಳವಳೇ, ನಿನ್ನನ್ನೇ ಅರ್ಪಿಸುವ ಮಳೆಯಿಂದ, ಕೂಡುವ ಮೇಘದಿಂದ, ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಮನ್ಮಥಾಗ್ನಿಯನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸು.
4.16.26
मच्चित्तोन्मादनकरा मन्मथस्य शरोत्कराः ।
त्वत्सङ्गमाशानिशितास्तीव्राः शशिनिभानने ।
मह्यं विदार्य हृदयमिदं निर्दयवेगिताः ॥ ४.१६.२६ ॥
ಚಂದ್ರಮುಖಿಯೇ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಉನ್ಮತ್ತಗೊಳಿಸುವ ಮನ್ಮಥನ ಬಾಣಗಳ ರಾಶಿ, ನಿನ್ನೊಡನೆ ಕೂಡುವ ಆಶೆಯಿಂದ ಹರಿತವಾಗಿ, ತೀವ್ರವಾಗಿ, ನಿರ್ದಯ ವೇಗದಿಂದ ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಸೀಳಿ ಬಿದ್ದಿವೆ.
4.16.27
प्रविष्टा ह्यसितापाङ्गि प्रचण्डाश्चण्डदारुणाः ।
अत्युन्मादसमारम्भाः प्रीत्युन्मादकरा मम।
आत्मप्रदानसंभोगैर्मामुद्धर्तुमिहार्हसि ॥ ४.१६.२७ ॥
ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣಿನವಳೇ, ತೀವ್ರ, ಭಯಂಕರ, ಅತ್ಯಂತ ಉನ್ಮಾದಕರ ಈ ಬಾಣಗಳು ನನ್ನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಉನ್ಮಾದವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿವೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ಕೂಡಿ ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಬೇಕು.
4.16.28
चित्रमाल्याम्बरधरा सर्वाभरणभूषिता ।
कामं प्रकामं सेव त्वं मया सह विलासिनि ॥ ४.१६.२८ ॥
ವಿಚಿತ್ರ ಮಾಲೆ ಮತ್ತು ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾದ ನೀನು, ವಿಲಾಸಿನಿಯೇ, ನನ್ನೊಡನೆ ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ, ಪೂರ್ಣ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ರಮಿಸು.
4.16.29
नार्हसीहासुखं वस्तुं सुखार्हा सुखवर्जिता ।
प्राप्नुह्यनुत्तमं सौख्यं मत्तस्त्वं मत्तगामिनि ॥ ४.१६.२९ ॥
ಇಲ್ಲಿ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಸುಖಕ್ಕೆ ಅರ್ಹಳಾಗಿದ್ದರೂ ಸುಖರಹಿತಳಾಗಿರುವೆ; ಮತ್ತಗಾಮಿನಿಯೇ, ನನ್ನಿಂದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆ.
4.16.30
स्वादून्यमृतकल्पानि पेयानि विविधानि च ।
पिबमाना मनोज्ञानि रममाणा यथासुखम् ॥ ४.१६.३० ॥
ಅಮೃತದಂತಿರುವ ರುಚಿಕರವಾದ, ವಿವಿಧ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿತವಾದ ಪಾನೀಯಗಳನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಾ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸುಖಿಸುತ್ತಾ.
4.16.31
भोगोपचारान्विविधान्सौभाग्यं चाप्यनुत्तमम् ।
पानं पिब महाभागे भोगैश्चानुत्तमैः शुभैः ॥ ४.१६.३१ ॥
ವಿವಿಧ ಭೋಗೋಪಚಾರಗಳನ್ನು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನೂ ಸಹ. ಓ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿಯೇ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶುಭ ಭೋಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಪಾನ ಮಾಡು.
4.16.32
इदं हि रूपं प्रथमं तवानघे निरर्थकं केवलमद्य भामिनि ।
अधार्यमाणा स्नगिवोत्तमा शुभा न शोभसे सुन्दरि शोभना सती ॥ ४.१६.३२ ॥
ಓ ನಿರ್ದೋಷೆಯೇ, ನಿನ್ನ ಈ ಮೊದಲ ರೂಪ ಈಗ ವ್ಯರ್ಥವೂ ಕೇವಲ ನಿರರ್ಥಕವೂ ಆಗಿದೆ, ಓ ಭಾಮಿನಿ. ಧರಿಸದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಹೂಮಾಲೆಯಂತೆ, ಓ ಶುಭೆ, ಸುಂದರಿಯೇ, ಸುಂದರಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ನೀನು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ.
4.16.33
त्यजामि दारान्मम ये पुरातना भवन्तु दास्यस्तव चारुहासिनि ।
अहं च ते सुन्दरि दासवत्स्थितः सदा भविष्ये वशगो वरानने ॥ ४.१६.३३ ॥
ಓ ಚಾರುಹಾಸಿನಿಯೇ, ನನ್ನ ಹಳೆಯ ಪತ್ನಿಯರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅವರು ನಿನ್ನ ದಾಸಿಯರಾಗಲಿ. ಓ ಸುಂದರಿಯೇ, ನಾನು ದಾಸನಂತೆ ಸದಾ ನಿನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿರುವೆನು, ಓ ವರಾನನೆ.