Mahābhārata · Adhyāya 4.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.16.1
वसमानेषु पार्थेषु मत्स्यस्य नगरे तदा ।
महारथेषु च्छन्नेषु मासा दश समाययुः ॥ ४.१६.१ ॥
Während die Pāṇḍavas verborgen in der Stadt des Königs Matsya wohnten und die großen Wagenkämpfer verborgen blieben, vergingen zehn Monate.
4.16.2
याज्ञसेनी सुदेष्णां तु शुश्रूषन्ती विशांपते ।
आवसत्परिचारार्हा सुदुःखं जनमेजय ॥ ४.१६.२ ॥
O Janamejaya, Herr der Völker, Draupadī, die Tochter des Yajñasena, diente Sudeṣṇā und wohnte dort in großem Leid, obwohl sie eines solchen Dienstes würdig war.
4.16.3
तथा चरन्ती पाञ्चाली सुदेष्णाया निवेशने ।
ता देवीं तोपयामास तथा चान्तःपुरस्त्रियः ॥ ४.१६.३ ॥
So wandelte Draupadī der Pañcāla im Hause Sudeṣṇās und erfreute jene Königin, ebenso auch die Frauen der inneren Gemächer.
4.16.4
तस्मिन्वर्षे गतप्राये कीचकस्तु महाबलः ।
सेनापतिर्विराटस्य ददर्श द्रुपदात्मजाम् ॥ ४.१६.४ ॥
Als jenes Jahr fast vergangen war, sah der mächtige Kīcaka, der Feldherr Virāṭas, die Tochter Drupadas.
4.16.5
तां दृष्ट्वा देवगर्भायां चरन्तीं देवतामिव ।
कीचकः कामयामास कामबाणप्रपीडितः ॥ ४.१६.५ ॥
Als er sie sah, wie sie sich gleich einer Göttin mit göttlicher Gestalt bewegte, begehrte Kīcaka, von den Pfeilen der Begierde gequält, sie.
4.16.6
स तु कामाग्निसंतप्तः सुदेष्णामभिगम्य वै ।
प्रहसन्निव सेनानीरिदं वचनमब्रवीत् ॥ ४.१६.६ ॥
Jener Feldherr, vom Feuer der Begierde versengt, trat zu Sudeṣṇā und sprach, gleichsam lachend, diese Worte.
4.16.7
नेयं मया जातु पुरेह दृष्टा राज्ञी विराटस्य निवेशने शुभा ।
रूपेण चोन्मादयतीव मां भृशं गन्धेन जाता मदिरेव भामिनी ॥ ४.१६.७ ॥
Diese verheißungsvolle Königin habe ich in Virāṭas Wohnsitz zuvor nie gesehen. Ihre Schönheit macht mich überaus rasend, und ihr Duft ist, als wäre diese schöne Frau dem Wein entsprungen.
4.16.8
का देवरूपा हृदयंगमा शुभे ह्याचक्ष्व मे कस्य कुतोत्र शोभने ।
चित्तं हि निर्मथ्य करोति मां वशे न चान्यदत्रौपधमस्ति मे मतम् ॥ ४.१६.८ ॥
O Glückverheißende, wer ist diese Frau von göttlicher Gestalt, herzbewegend? Sag mir, wessen sie ist und woher sie hierher gekommen ist. Sie quält meinen Geist und zwingt mich in ihre Gewalt; meines Erachtens gibt es kein anderes Heilmittel dafür.
4.16.9
अहो तवेयं परिचारिका शुभा प्रत्यग्ररूपा प्रतिभाति मामियम् ।
अयुक्तरूपं हि करोति कर्म ते प्रशास्तु मां यच्च ममास्ति किंचन ॥ ४.१६.९ ॥
Ach, diese schöne Dienerin von dir erscheint mir in neuer Gestalt. Obwohl sie von unpassender Gestalt ist, verrichtet sie deine Arbeit; möge sie mich in dem unterweisen, was ich besitze.
4.16.10
प्रभूतनागाश्वरथं महाजनं समृद्धियुक्तं बहुपानयोजनम् ।
मनोहरं काञ्चनचित्रभूषणं गृहं महच्छोभयतामियं मम ॥ ४.१६.१० ॥
Dieses mein großes Haus, reich an Elefanten, Pferden und Streitwagen, mit großem Gefolge, mit Wohlstand begabt, mit viel Trank und Speise versorgt, entzückend, mit goldenen, bunten Zierden geschmückt, wird sie verschönern.
4.16.11
ततः सुदेष्णामनुमन्त्र्य कीचकस्ततः समभ्येत्य नराधिपात्मजाम् ।
उवाच कृष्णामभिसान्त्वयंस्तदा मृगेन्द्रकन्यामिव जम्बुको वने ॥ ४.१६.११ ॥
Dann, nachdem er sich mit Sudeṣṇā beraten hatte, trat Kīcaka zur Königstochter, besänftigte Kṛṣṇā und sprach zu ihr, wie der Schakal im Wald zur Löwentochter spricht.
4.16.12
का त्वं कस्यासि कल्याणि कुतो वा त्वं वरानने ।
प्राप्ता विराटनगरं तत्त्वमाचक्ष्व शोभने ॥ ४.१६.१२ ॥
O Glückverheißende, o Schönantlitzige! Wer bist du? Wessen bist du, und woher bist du in die Stadt Virāṭa gekommen? Sag es mir, o Strahlende.
4.16.13
रूपमग्र्यं तथा कान्तिः सौकुमार्यमनुत्तमम् ।
कान्त्या विभाति वक्रं ते शशाङ्क इव निर्मलं ॥ ४.१६.१३ ॥
Deine Schönheit ist unübertroffen, und dein Glanz und deine Zartheit sind unvergleichlich. Dein Antlitz leuchtet in seiner Helle wie der makellose Mond.
4.16.14
नेत्रे सुविपुले सुभ्रु पद्मपत्रनिभेशुभे ।
वाक्यं ते चारुसर्वाङ्गि परपुष्टरुतोपमम् ॥ ४.१६.१४ ॥
Deine Augen sind sehr weit, wie Lotusblätter, o Schönbrauige, o Glückverheißende. O Schönglieder, deine Rede gleicht dem Ruf des Kuckucks.
4.16.15
एवंरूपा मया नारी काचिदन्या महीतले ।
न दृष्टपूर्वा सुश्रोणि यादृशी त्वमनिन्दिते ॥ ४.१६.१५ ॥
O Schönhüftige, o Makellose, eine andere Frau von solcher Gestalt wie du habe ich auf dieser Erde noch nie gesehen.
4.16.16
लक्ष्मीः पद्मालया का त्वमथ भूतिः सुमध्यमे ।
ह्रीः श्रीः कीर्तिरथो कान्तिरासां का त्वं वरानने ॥ ४.१६.१६ ॥
O Schlankmittige, bist du Lakṣmī, die im Lotus wohnt, oder Bhūti? O Schönantlitzige, wer von diesen bist du: Scham, Glanz, Ruhm oder Strahlkraft?
4.16.17
अतीव रूपिणी किं त्वमनङ्गविहारिणी ।
अतीव भ्राजसे सुभ्रु प्रभेवेन्दोरनुत्तमा ॥ ४.१६.१७ ॥
Bist du von höchster Schönheit, die wie mit Ananga (Kāma) umherspielt? O Schönbrauige, du strahlst überaus, wie das unvergleichliche Licht des Mondes.
4.16.18
अपि चेक्षणपक्ष्माणां स्थितज्योत्स्नोपमं शुभम् ।
दिव्यांशुरश्मिभिर्वृत्तं दिव्यकान्तिमनोरमम् ॥ ४.१६.१८ ॥
Und dieser glückverheißende Glanz, wie Mondlicht auf den Wimpern deiner Augen, von göttlichen Strahlen umgeben, ist entzückend durch göttlichen Glanz.
4.16.19
निरीक्ष्य वक्रचन्द्रं ते लक्ष्म्याऽनुपमया युतम् ।
कृत्स्ने जगति को नेह कामस्य वशगो भवेत् ॥ ४.१६.१९ ॥
Wer in dieser ganzen Welt würde, nachdem er dein gebogenes Mondgesicht betrachtet hat, das mit unvergleichlicher Pracht geschmückt ist, nicht der Macht des Begehrens verfallen?
4.16.20
हारालंकारयोग्यौ तु स्तनौ चोभौ शुभोभनौ ।
सुजातौ सहितौ लक्ष्म्या पीनौ वृत्तौ निरन्तरौ ॥ ४.१६.२० ॥
Und deine beiden Brüste, die für Halsketten und Schmuck geeignet sind, sind überaus schön und wohlgeformt, von Glanz erfüllt, voll, rund und dicht beieinander.
4.16.21
कुड्मलाम्बुरुहाकारौ तव सुभ्रु पयोधरौ ।
कामप्रतोदाविव मां तुदतश्चारुहासिनि ॥ ४.१६.२१ ॥
O du Schönbrauige, o du süß Lächelnde! Deine Brüste, geformt wie Lotusknospen, stechen mich, als wären sie die Treibstangen des Verlangens.
4.16.22
वलीविभङ्गचतुरं स्तनभारविनामितम् ।
कराग्रसंमितं मध्यं तवेदं तनुमध्यमे ॥ ४.१६.२२ ॥
O du Schlankmittige! Diese deine Taille, reich an den Falten ihrer Biegungen, vom Gewicht der Brüste geneigt, misst kaum mehr als eine Handspanne.
4.16.23
दृष्ट्वैव चारुजघनं सरित्पुलिनसंनिभम् ।
कामव्याधिरसाध्यो मामप्याक्रामति भामिनि ॥ ४.१६.२३ ॥
Kaum habe ich deine schönen Hüften gesehen, die dem Ufer eines Flusses gleichen, o leidenschaftliche Frau, da befällt mich auch die Krankheit des Verlangens, die selbst mit Arznei nicht heilbar ist.
4.16.24
जज्वाल चाग्निमदनो दावाग्निरिव निर्दयः ।
त्वत्सङ्गमाभिसंकल्पविवृद्धो मां दहत्ययम् ॥ ४.१६.२४ ॥
Wie ein erbarmungsloser Waldbrand loderte das Feuer Madanas auf; durch den Entschluss zur Vereinigung mit dir gewachsen, verbrennt es mich.
4.16.25
आत्मप्रदानवर्षेण संगमाम्भोधरेण च ।
शमयस्व वरारोहे ज्वलन्तं मन्मथानलम् ॥ ४.१६.२५ ॥
O Frau mit den schönsten Hüften, mit dem Regen deiner Hingabe und der Wolke der Vereinigung lösche das lodernde Feuer Manmathas.
4.16.26
मच्चित्तोन्मादनकरा मन्मथस्य शरोत्कराः ।
त्वत्सङ्गमाशानिशितास्तीव्राः शशिनिभानने ।
मह्यं विदार्य हृदयमिदं निर्दयवेगिताः ॥ ४.१६.२६ ॥
O Mondgesichtige, die Pfeilschwärme Manmathas, die meinen Geist in Raserei versetzen, geschärft durch die Hoffnung auf Vereinigung mit dir, mit erbarmungsloser Wucht geschleudert, haben mein Herz zerrissen.
4.16.27
प्रविष्टा ह्यसितापाङ्गि प्रचण्डाश्चण्डदारुणाः ।
अत्युन्मादसमारम्भाः प्रीत्युन्मादकरा मम।
आत्मप्रदानसंभोगैर्मामुद्धर्तुमिहार्हसि ॥ ४.१६.२७ ॥
O dunkeläugige Frau, diese wilden, schrecklichen Pfeile, die äußersten Wahnsinn hervorrufen, sind in mich eingedrungen und wecken den Wahnsinn der Liebe. Hier sollst du mich erheben, indem du dich hingibst und dich mit mir vereinst.
4.16.28
चित्रमाल्याम्बरधरा सर्वाभरणभूषिता ।
कामं प्रकामं सेव त्वं मया सह विलासिनि ॥ ४.१६.२८ ॥
Mit bunten Girlanden und Gewändern geschmückt, mit allen Ornamenten behängt, o verspielte Frau, erfreue dich mit mir, so sehr du willst, in vollem Verlangen.
4.16.29
नार्हसीहासुखं वस्तुं सुखार्हा सुखवर्जिता ।
प्राप्नुह्यनुत्तमं सौख्यं मत्तस्त्वं मत्तगामिनि ॥ ४.१६.२९ ॥
Du solltest nicht hier im Elend verweilen; würdig des Glücks, bist du dessen beraubt. Empfange von mir das höchste Glück, o Frau mit berauschendem Gang.
4.16.30
स्वादून्यमृतकल्पानि पेयानि विविधानि च ।
पिबमाना मनोज्ञानि रममाणा यथासुखम् ॥ ४.१६.३० ॥
Die köstlichen, nektargleichen, vielfältigen, dem Geist angenehmen Getränke trinkend und sich nach Belieben erfreuend.
4.16.31
भोगोपचारान्विविधान्सौभाग्यं चाप्यनुत्तमम् ।
पानं पिब महाभागे भोगैश्चानुत्तमैः शुभैः ॥ ४.१६.३१ ॥
Vielfältige Genüsse und Bequemlichkeiten, auch höchstes Glück. Trink, o Hochbeglückte, mit den höchsten, glückbringenden Freuden.
4.16.32
इदं हि रूपं प्रथमं तवानघे निरर्थकं केवलमद्य भामिनि ।
अधार्यमाणा स्नगिवोत्तमा शुभा न शोभसे सुन्दरि शोभना सती ॥ ४.१६.३२ ॥
Diese deine erste Schönheit, o Makellose, ist jetzt nutzlos und bloß vergeblich, o Dame. Wie eine vortreffliche, nicht getragene Girlande, o Glückliche, glänzt du nicht, o Schöne, obwohl du reizend bist.
4.16.33
त्यजामि दारान्मम ये पुरातना भवन्तु दास्यस्तव चारुहासिनि ।
अहं च ते सुन्दरि दासवत्स्थितः सदा भविष्ये वशगो वरानने ॥ ४.१६.३३ ॥
O Süßlächelnde, ich verstoße meine alten Gattinnen; sie sollen deine Dienerinnen sein. Und, o Schöne, ich werde immer wie ein Sklave unter deiner Gewalt stehen, o Schönäugige.