மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.16.1
वसमानेषु पार्थेषु मत्स्यस्य नगरे तदा ।
महारथेषु च्छन्नेषु मासा दश समाययुः ॥ ४.१६.१ ॥
பாண்டவர்கள் மத்சய மன்னனின் நகரில் மறைந்து வாழ்ந்தபோது, மகாரதர்கள் மறைந்திருக்க பத்து மாதங்கள் கழிந்தன.
4.16.2
याज्ञसेनी सुदेष्णां तु शुश्रूषन्ती विशांपते ।
आवसत्परिचारार्हा सुदुःखं जनमेजय ॥ ४.१६.२ ॥
ஜனமேஜயா, மக்களின் தலைவனே! யாஜ்ஞசேனி திரௌபதி சுதேஷ்ணையைப் பணிவிடை செய்து, பணிவிடைக்குத் தகுதியானவளாக மிகுந்த துயரத்துடன் வாழ்ந்தாள்.
4.16.3
तथा चरन्ती पाञ्चाली सुदेष्णाया निवेशने ।
ता देवीं तोपयामास तथा चान्तःपुरस्त्रियः ॥ ४.१६.३ ॥
அவ்வாறு சுதேஷ்ணையின் மாளிகையில் நடந்துகொண்டிருந்த பாஞ்சாலி அந்தத் தேவியை மகிழ்வித்தாள்; அந்தப்புரப் பெண்களையும் அவ்வாறே மகிழ்வித்தாள்.
4.16.4
तस्मिन्वर्षे गतप्राये कीचकस्तु महाबलः ।
सेनापतिर्विराटस्य ददर्श द्रुपदात्मजाम् ॥ ४.१६.४ ॥
அந்த ஆண்டு கிட்டத்தட்ட கழிந்தபோது, விராடனின் படைத்தலைவனாகிய மகாபலசாலி கீசகன் துருபதனின் மகளைக் கண்டான்.
4.16.5
तां दृष्ट्वा देवगर्भायां चरन्तीं देवतामिव ।
कीचकः कामयामास कामबाणप्रपीडितः ॥ ४.१६.५ ॥
தேவதையைப் போல் நடந்துகொண்டிருந்த தெய்வீக அழகுடைய அவளைக் கண்டு, காமபாணங்களால் வருத்தப்பட்ட கீசகன் அவளை விரும்பினான்.
4.16.6
स तु कामाग्निसंतप्तः सुदेष्णामभिगम्य वै ।
प्रहसन्निव सेनानीरिदं वचनमब्रवीत् ॥ ४.१६.६ ॥
காமத் தீயால் வெந்த அந்தத் தளபதி சுதேஷ்ணையை அணுகி, சிரிப்பவனைப் போல் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
4.16.7
नेयं मया जातु पुरेह दृष्टा राज्ञी विराटस्य निवेशने शुभा ।
रूपेण चोन्मादयतीव मां भृशं गन्धेन जाता मदिरेव भामिनी ॥ ४.१६.७ ॥
விராடனின் அரண்மனையில் இதற்கு முன் இந்த அழகிய அரசியை நான் ஒருபோதும் கண்டதில்லை. அவளுடைய அழகு என்னை மிகவும் பித்துப்பிடிக்கச் செய்கிறது; அவளுடைய நறுமணம் மதுவிலிருந்து பிறந்ததுபோல் இருக்கிறது.
4.16.8
का देवरूपा हृदयंगमा शुभे ह्याचक्ष्व मे कस्य कुतोत्र शोभने ।
चित्तं हि निर्मथ्य करोति मां वशे न चान्यदत्रौपधमस्ति मे मतम् ॥ ४.१६.८ ॥
ஓ அழகியே, தெய்வ உருவும் இதயம் கவரும் தன்மையும் கொண்ட இவள் யார்? இவள் யாருடையவள், இங்கு எங்கிருந்து வந்தாள் என்று எனக்குச் சொல். என் மனத்தைக் கலக்கி என்னை அவள் வசப்படுத்துகிறாள்; இதற்கு வேறு மருந்து இல்லை என்பது என் கருத்து.
4.16.9
अहो तवेयं परिचारिका शुभा प्रत्यग्ररूपा प्रतिभाति मामियम् ।
अयुक्तरूपं हि करोति कर्म ते प्रशास्तु मां यच्च ममास्ति किंचन ॥ ४.१६.९ ॥
அடடா! உன்னுடைய இந்த அழகிய பணிப்பெண் எனக்குப் புதிய அழகுடன் தோன்றுகிறாள். தகுதியற்ற அழகுடையவளாயினும் உனக்காக இவள் வேலை செய்கிறாள்; என்னிடம் உள்ளதை எதுவானாலும் இவள் எனக்குக் கற்பிக்கட்டும்.
4.16.10
प्रभूतनागाश्वरथं महाजनं समृद्धियुक्तं बहुपानयोजनम् ।
मनोहरं काञ्चनचित्रभूषणं गृहं महच्छोभयतामियं मम ॥ ४.१६.१० ॥
ஏராளமான யானைகளும் குதிரைகளும் தேர்களும் கொண்டது, பெரும் மக்கள் கூட்டம் நிறைந்தது, செல்வத்தால் நிரம்பியது, ஏராளமான பானமும் உணவும் அமைந்தது, மனத்தைக் கவர்வது, பொன்னாலும் பல்வேறு அணிகலன்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட என் பெரிய இல்லம் இவளால் அழகுறும்.
4.16.11
ततः सुदेष्णामनुमन्त्र्य कीचकस्ततः समभ्येत्य नराधिपात्मजाम् ।
उवाच कृष्णामभिसान्त्वयंस्तदा मृगेन्द्रकन्यामिव जम्बुको वने ॥ ४.१६.११ ॥
பின்னர் சுதேஷ்ணையுடன் ஆலோசித்த கீசகன், அரசன் மகளிடம் சென்று, கிருஷ்ணையை ஆறுதல் கூறி, காட்டில் நரி சிங்கத்தின் மகளிடம் பேசுவதுபோல் பேசினான்.
4.16.12
का त्वं कस्यासि कल्याणि कुतो वा त्वं वरानने ।
प्राप्ता विराटनगरं तत्त्वमाचक्ष्व शोभने ॥ ४.१६.१२ ॥
நல்லவளே, அழகிய முகம் கொண்டவளே, நீ யார்? யாருடையவள்? எங்கிருந்து விராட நகரத்திற்கு வந்தாய்? அழகியவளே, அதைச் சொல்.
4.16.13
रूपमग्र्यं तथा कान्तिः सौकुमार्यमनुत्तमम् ।
कान्त्या विभाति वक्रं ते शशाङ्क इव निर्मलं ॥ ४.१६.१३ ॥
உன் அழகு மிகச் சிறந்தது, உன் ஒளியும் மென்மையும் ஒப்பற்றவை. உன் முகம் தன் ஒளியால் களங்கமற்ற சந்திரனைப் போல் பிரகாசிக்கிறது.
4.16.14
नेत्रे सुविपुले सुभ्रु पद्मपत्रनिभेशुभे ।
वाक्यं ते चारुसर्वाङ्गि परपुष्टरुतोपमम् ॥ ४.१६.१४ ॥
உன் கண்கள் மிகவும் விசாலமானவை, தாமரை இதழ்களைப் போன்றவை; அழகிய புருவங்களை உடையவளே, மங்களமானவளே. எல்லா அங்கங்களும் அழகானவளே, உன் சொல் குயிலின் கூவல் போன்றது.
4.16.15
एवंरूपा मया नारी काचिदन्या महीतले ।
न दृष्टपूर्वा सुश्रोणि यादृशी त्वमनिन्दिते ॥ ४.१६.१५ ॥
அழகிய இடையுடையவளே, குற்றமற்றவளே, இந்த பூமியில் உன்னைப் போன்ற வடிவுடைய வேறு எந்தப் பெண்ணையும் நான் முன்பு பார்த்ததில்லை.
4.16.16
लक्ष्मीः पद्मालया का त्वमथ भूतिः सुमध्यमे ।
ह्रीः श्रीः कीर्तिरथो कान्तिरासां का त्वं वरानने ॥ ४.१६.१६ ॥
அழகிய இடையுடையவளே, நீ தாமரையில் வாழும் லட்சுமியோ, அல்லது செல்வமோ? வரமுகத்தவளே, இவர்களில் நாணமோ, சிறப்போ, புகழோ, ஒளியோ, எவள் நீ?
4.16.17
अतीव रूपिणी किं त्वमनङ्गविहारिणी ।
अतीव भ्राजसे सुभ्रु प्रभेवेन्दोरनुत्तमा ॥ ४.१६.१७ ॥
நீ மிக அழகியவளோ, மன்மதனுடன் விளையாடுபவளோ? அழகிய புருவங்களை உடையவளே, நீ மிகவும் ஒளிர்கிறாய், சந்திரனின் ஒப்பற்ற ஒளியைப் போல.
4.16.18
अपि चेक्षणपक्ष्माणां स्थितज्योत्स्नोपमं शुभम् ।
दिव्यांशुरश्मिभिर्वृत्तं दिव्यकान्तिमनोरमम् ॥ ४.१६.१८ ॥
உன் கண்ணிமைகளில் நிலைத்த நிலவொளி போன்ற மங்கலமான ஒளி, தெய்வீகக் கதிர்களால் சூழப்பட்டு, தெய்வீக அழகால் மனதை மயக்குகிறது.
4.16.19
निरीक्ष्य वक्रचन्द्रं ते लक्ष्म्याऽनुपमया युतम् ।
कृत्स्ने जगति को नेह कामस्य वशगो भवेत् ॥ ४.१६.१९ ॥
ஒப்பற்ற அழகுடன் கூடிய உன் வளைந்த சந்திர முகத்தைப் பார்த்த பின், இந்த முழு உலகிலும் காமத்தின் வசப்படாதவர் யார்?
4.16.20
हारालंकारयोग्यौ तु स्तनौ चोभौ शुभोभनौ ।
सुजातौ सहितौ लक्ष्म्या पीनौ वृत्तौ निरन्तरौ ॥ ४.१६.२० ॥
மாலைகளுக்கும் அணிகலன்களுக்கும் பொருத்தமான உன் இரு மார்பகங்களும் மிக அழகானவை, நன்கு அமைந்தவை, செழிப்பானவை, வட்டமானவை, நெருக்கமாக அமைந்தவை.
4.16.21
कुड्मलाम्बुरुहाकारौ तव सुभ्रु पयोधरौ ।
कामप्रतोदाविव मां तुदतश्चारुहासिनि ॥ ४.१६.२१ ॥
அழகிய புருவமுடையவளே, இனிய சிரிப்புடையவளே! தாமரை மொட்டுகளின் வடிவம் கொண்ட உன் மார்பகங்கள் காமனின் தூண்டுகோல்கள் போல் என்னைக் குத்துகின்றன.
4.16.22
वलीविभङ्गचतुरं स्तनभारविनामितम् ।
कराग्रसंमितं मध्यं तवेदं तनुमध्यमे ॥ ४.१६.२२ ॥
மெல்லிய இடையுடையவளே! மடிப்புகளின் அழகால் நேர்த்தியான உன் இடை, மார்பகங்களின் பாரத்தால் வளைந்து, கையின் நுனியளவே உள்ளது.
4.16.23
दृष्ट्वैव चारुजघनं सरित्पुलिनसंनिभम् ।
कामव्याधिरसाध्यो मामप्याक्रामति भामिनि ॥ ४.१६.२३ ॥
ஆற்றங்கரை போன்ற அழகிய பிருஷ்டத்தைக் கண்டதுமே, பாமினியே! மருந்தாலும் குணமாகாத காமநோய் என்னையும் ஆக்கிரமிக்கிறது.
4.16.24
जज्वाल चाग्निमदनो दावाग्निरिव निर्दयः ।
त्वत्सङ्गमाभिसंकल्पविवृद्धो मां दहत्ययम् ॥ ४.१६.२४ ॥
இரக்கமற்ற காட்டுத்தீ போல மதன நெருப்பு எரிந்தது. உன்னுடன் கூடும் எண்ணத்தால் பெருகிய இது என்னை எரிக்கிறது.
4.16.25
आत्मप्रदानवर्षेण संगमाम्भोधरेण च ।
शमयस्व वरारोहे ज्वलन्तं मन्मथानलम् ॥ ४.१६.२५ ॥
சிறந்த தொடைகள் கொண்டவளே, உன்னை அர்ப்பணிக்கும் மழையாலும் கூடலாகிய மேகத்தாலும் எரியும் மன்மத நெருப்பை அணை.
4.16.26
मच्चित्तोन्मादनकरा मन्मथस्य शरोत्कराः ।
त्वत्सङ्गमाशानिशितास्तीव्राः शशिनिभानने ।
मह्यं विदार्य हृदयमिदं निर्दयवेगिताः ॥ ४.१६.२६ ॥
சந்திரமுகியே, என் மனதை வெறியாக்கும் மன்மதனின் அம்புக்குவியல்கள், உன்னுடன் கூடும் நம்பிக்கையால் கூர்மையாகி, இரக்கமற்ற வேகத்தில் என் இதயத்தைப் பிளந்தன.
4.16.27
प्रविष्टा ह्यसितापाङ्गि प्रचण्डाश्चण्डदारुणाः ।
अत्युन्मादसमारम्भाः प्रीत्युन्मादकरा मम।
आत्मप्रदानसंभोगैर्मामुद्धर्तुमिहार्हसि ॥ ४.१६.२७ ॥
கருங்கண்ணியே, கடுமையும் பயங்கரமுமான இந்த அம்புகள் என்னுள் நுழைந்து மிகுந்த வெறியைத் தொடங்கி, காதல் வெறியை உண்டாக்குகின்றன. உன்னை அர்ப்பணித்து கூடி என்னை இங்கு மீட்க வேண்டும்.
4.16.28
चित्रमाल्याम्बरधरा सर्वाभरणभूषिता ।
कामं प्रकामं सेव त्वं मया सह विलासिनि ॥ ४.१६.२८ ॥
பல வண்ண மாலைகளும் ஆடைகளும் அணிந்து, எல்லா அணிகலன்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட நீ, விலாசினியே, என்னுடன் உன் விருப்பம்போல் முழு விருப்பத்துடன் இன்புறு.
4.16.29
नार्हसीहासुखं वस्तुं सुखार्हा सुखवर्जिता ।
प्राप्नुह्यनुत्तमं सौख्यं मत्तस्त्वं मत्तगामिनि ॥ ४.१६.२९ ॥
இங்கு துன்பத்தில் வாழ்வது உனக்குத் தகாது. இன்பத்திற்குரியவளாயிருந்தும் இன்பமற்றவளாய் இருக்கிறாய்; மத்த-கामिनியே, என்னிடமிருந்து மேலான இன்பத்தைப் பெறு.
4.16.30
स्वादून्यमृतकल्पानि पेयानि विविधानि च ।
पिबमाना मनोज्ञानि रममाणा यथासुखम् ॥ ४.१६.३० ॥
அமிர்தம் போன்ற சுவையான, பலவகையான, மனதிற்கினிய பானங்களை அருந்தி, விருப்பம்போல் மகிழ்ந்திருக்க.
4.16.31
भोगोपचारान्विविधान्सौभाग्यं चाप्यनुत्तमम् ।
पानं पिब महाभागे भोगैश्चानुत्तमैः शुभैः ॥ ४.१६.३१ ॥
பலவகை இன்ப வசதிகளையும், உயர்ந்த செல்வத்தையும் பெறுவாயாக. ஓ மகாபாகியே, உயர்ந்த நல்ல இன்பங்களுடன் பானத்தை அருந்துவாயாக.
4.16.32
इदं हि रूपं प्रथमं तवानघे निरर्थकं केवलमद्य भामिनि ।
अधार्यमाणा स्नगिवोत्तमा शुभा न शोभसे सुन्दरि शोभना सती ॥ ४.१६.३२ ॥
குற்றமற்றவளே, உன் இந்த முதல் அழகு இப்போது வீணாகவும் வெறுமையாகவும் இருக்கிறது, ஓ பெண்ணே. அணியப்படாத சிறந்த மாலைபோல், ஓ அழகியே, அழகாயிருந்தும் நீ சோபிக்கவில்லை.
4.16.33
त्यजामि दारान्मम ये पुरातना भवन्तु दास्यस्तव चारुहासिनि ।
अहं च ते सुन्दरि दासवत्स्थितः सदा भविष्ये वशगो वरानने ॥ ४.१६.३३ ॥
இனிய சிரிப்புடையவளே, என் பழைய மனைவியரை விட்டுவிடுகிறேன்; அவர்கள் உன் பணிப்பெண்களாகட்டும். அழகியே, நான் அடிமையைப் போல் எப்போதும் உனக்கு அடங்கியிருப்பேன், அழகிய முகத்தவளே.