ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 4.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.24.1
आश्वासयंस्तां पाञ्चालीं भीमसेन उवाच ह ।
शृणु भद्रे वरारोहे क्रोधात्तत्र तु चिन्तितम् ॥ ४.२४.१ ॥
ಪಾಂಚಾಲಿಯನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸುತ್ತಾ ಭೀಮಸೇನನು ಹೇಳಿದನು: ಕೇಳು, ಶುಭೆಯೇ, ಸುಂದರ ಸೊಂಟವುಳ್ಳವಳೇ, ಅಲ್ಲಿ ಕೋಪದಿಂದ ನಾನು ಚಿಂತಿಸಿದ್ದನ್ನು.
4.24.2
त्वं वै सभागतां दृष्ट्वा मात्स्यानां कदनं महत् ।
कर्तुकामेन भद्रं ते वृक्षश्चावेक्षितो मया ॥ ४.२४.२ ॥
ಸಭೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ, ಮತ್ಸ್ಯರ ಮಹಾ ನಾಶ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ, ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ — ನಾನು ವೃಕ್ಷವನ್ನು ನೋಡಿದೆ.
4.24.3
तत्र मां धर्मराजस्तु कटाक्षेण न्यवारयत् ।
तज्ज्ञात्वाऽवाङ्भुखस्तूष्णीमास्थितोस्मि महानसं ॥ ४.२४.३ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಧರ್ಮರಾಜನು ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ತಡೆದನು. ಅದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಮುಖ ತಗ್ಗಿಸಿ ಮೌನವಾಗಿ ಅಡುಗೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತೆ.
4.24.4
शृणुष्वान्यत्प्रतिज्ञातं यद्वदामीह भामिनि ।
धिगस्तु मे बाहुबलं गाण्डीवं फल्गुनस्य च।
यत्ते रक्तौ पुरा भूत्वा पाणी कृतकिणाविमौ ॥ ४.२४.४ ॥
ಭಾಮಿನಿಯೇ, ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೇಳುವ ಮತ್ತೊಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕೇಳು — ನನ್ನ ಬಾಹುಬಲಕ್ಕೆ ಧಿಕ್ಕಾರ, ಫಲ್ಗುನನ ಗಾಂಡೀವಕ್ಕೂ ಧಿಕ್ಕಾರ; ನಿನ್ನ ಈ ಎರಡು ಕೈಗಳು ಮೊದಲು ಕೆಂಪಾಗಿ ಗಟ್ಟಿಯಾದವಲ್ಲವೇ.
4.24.5
तदद्य मां तु तपति यत्कृतं न मया पुरा ।
सभायां स्म विराटस्य करोमि कदनं महत् ॥ ४.२४.५ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಇಂದು ನನ್ನನ್ನು ಸುಡುವುದು: ಹಿಂದೆ ನಾನು ಮಾಡದಿದ್ದದ್ದು — ವಿರಾಟನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಾ ನಾಶ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
4.24.6
तत्र मे कारणं भाति कौन्तेयो यत्प्रतीक्षते ।
तदहं तस्य विज्ञाय स्थितो धर्मस्य शासने ॥ ४.२४.६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕಾರಣ ಇದು ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ: ಕೌಂತೇಯನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಧರ್ಮದ ಶಾಸನದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ.
4.24.7
यच्च राज्यात्प्रच्यवनं कुरूणामवधश्च यः ।
सुयोधनस्य कर्णस्य शकुनेः सौबलस्य च ॥ ४.२४.७ ॥
ಕುರುಗಳು ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಪತನವಾದುದು ಮತ್ತು ಸುಯೋಧನ, ಕರ್ಣ, ಶಕುನಿ ಸೌಬಲನಿಂದ ಆದ ವಧ.
4.24.8
दुःशासनस्य पापस्य यन्मया न हृतं शिरः ।
तन्मां दहति कल्याणि हृदि शल्यमिवार्पितम् ॥ ४.२४.८ ॥
ಪಾಪಿ ದುಃಶಾಸನನ ತಲೆಯನ್ನು ನಾನು ಕಡಿಯಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ, ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ಅದು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಚುಚ್ಚಿದ ಮುಳ್ಳಿನಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಸುಡುತ್ತಿದೆ.
4.24.9
अपि चान्यद्वरारोहे स्मरिष्यसि वचो मम ।
पुण्ये तीरे सरस्वत्या यत्प्रतिष्ठाम संगताः ।
तत्राहमब्रवं कृष्णे सर्वक्लेशाननुस्मरन् ॥ ४.२४.९ ॥
ಓ ವರಾರೋಹೆ, ನನ್ನ ಇನ್ನೊಂದು ಮಾತನ್ನೂ ನೀನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆ—ಪುಣ್ಯ ಸರಸ್ವತೀ ತೀರದಲ್ಲಿ ನಾವು ನೆಲೆಸುವ ನಿರ್ಧಾರಕ್ಕೆ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದಾಗ, ಎಲ್ಲ ಕ್ಲೇಶಗಳನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತ ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದೆ.
4.24.10
न चाहमनुगच्छेयं धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
धनञ्जयं च पाञ्चालि माद्रिपुत्रौ च भ्रातरौ।
कृत्वैतां च मतिं कृष्णे युधिष्ठिरमगर्हयम् ॥ ४.२४.१० ॥
ನಾನು ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನೂ, ಧನಂಜಯನನ್ನೂ, ಓ ಪಾಂಚಾಲಿ, ಮಾದ್ರಿಯ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಅನುಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಓ ಕೃಷ್ಣೆ, ಈ ನಿರ್ಧಾರದಿಂದ ನಾನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದೆ.
4.24.11
परुषं वचनं श्रुत्वा मम धर्मात्मजस्तदा ।
हीमान्वाक्यमहीनार्थं ब्रुवन्राजा युधिष्ठिरः ।
सर्वानन्वनयद्भ्रातॄन्मुनेर्धौम्यस्य पश्यतः ॥ ४.२४.११ ॥
ನನ್ನ ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆಗ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ನಾಚಿಕೆಯ ರಾಜ, ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುತ್ತ, ಮುನಿ ಧೌಮ್ಯನ ಎದುರೇ ಎಲ್ಲ ಸಹೋದರರನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ಕರೆತಂದನು.
4.24.12
मा रोदी राज्ञि लोकानां सर्वागमगुणान्विता ।
रक्षितव्यं सहास्माभिः सत्यमप्रतिमं भुवि ॥ ४.२४.१२ ॥
ರಾಣಿಯೇ, ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ನೀನು ಅಳಬೇಡ. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಸಮಾನವಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.
4.24.13
अनुनीतेषु चास्मासु अनुनीता त्वमप्यसि ।
मा धर्मं जहि सुश्रोणि क्रोधं जहि महामते ॥ ४.२४.१३ ॥
ನಾವು ಸಮಾಧಾನಗೊಂಡಿದ್ದೇವೆ, ನೀನೂ ಸಮಾಧಾನಗೊಂಡಿದ್ದೀಯೆ. ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳೇ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಿಡಬೇಡ; ಮಹಾಮತಿಯೇ, ಕೋಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸು.
4.24.14
इमं तु समुपालम्भं त्वत्तो राजा युधिष्ठिरः ।
शृणुयाद्यदि कल्याणि कृत्स्नं जह्यात्स जीवितं ॥ ४.२४.१४ ॥
ಕಲ್ಯಾಣಿಯೇ, ನಿನ್ನಿಂದ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಈ ನಿಂದೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ, ಅವನು ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸುವನು.
4.24.15
धनञ्जयो वा सुश्रोणि यमौ चापि सुमध्यमे ।
लोकान्तरगतेष्वेषु नाहं शक्ष्यामि जीवितुम् ॥ ४.२४.१५ ॥
ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳೇ, ಸುಮಧ್ಯಮೆಯೇ, ಧನಂಜಯ ಅಥವಾ ಅವಳಿ ಸಹೋದರರು ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ ನಾನು ಜೀವಿಸಲಾರೆ.
4.24.16
धर्मं शृणुष्व पाञ्चालि यत्ते वक्ष्यामि मानिनि ॥ ४.२४.१६ ॥
ಪಾಂಚಾಲಿಯೇ, ಮಾನಿನಿಯೇ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುವ ಧರ್ಮವನ್ನು ಕೇಳು.
4.24.17
दुहिता जनकस्यासीद्वैदेही यदि ते श्रुता ।
पतिमन्वचरत्सीता महारण्यनिवासिनम् ॥ ४.२४.१७ ॥
ಜನಕನ ಮಗಳಾದ ವೈದೇಹಿ ಸೀತೆ, ನೀನು ಕೇಳಿದ್ದರೆ, ಮಹಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ತನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿದಳು.
4.24.18
वसन्ती च महारण्ये रामस्य महिषी प्रिया ।
रावणेन हृता सीता राक्षसीभिश्च तर्जिता।
सा क्लिश्यमाना सुश्रोणी राममेवान्वपद्यत ॥ ४.२४.१८ ॥
ಮಹಾರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ರಾಮನ ಪ್ರಿಯ ಪಟ್ಟಮಹಿಷಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ರಾವಣನು ಅಪಹರಿಸಿದನು; ರಾಕ್ಷಸಿಯರು ಅವಳನ್ನು ಬೆದರಿಸಿದರು. ನೋವಿನಿಂದ ಬಳಲಿದ ಆ ಸುಂದರ ಸೊಂಟದ ಸತಿ ರಾಮನಿಗೇ ಅನುರಕ್ತಳಾಗಿದ್ದಳು.
4.24.19
लोपामुद्रा तथा भीरु भर्तारमृषिसत्तमम् ।
भगवन्तमगस्त्यं सा वनायैवान्वपद्यत ॥ ४.२४.१९ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಭೀರು ಲೋಪಾಮುದ್ರೆಯು ಋಷಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಗವಾನ್ ಅಗಸ್ತ್ಯನನ್ನು ಪತಿಯಾಗಿ ಅನುಸರಿಸಿ ವನಕ್ಕೆ ಹೋದಳು.
4.24.20
सुकन्या नाम शर्यातेर्भार्गवच्यवनं वने ।
वल्मीकभूतं साध्वी तमन्वपद्यत भामिनी ॥ ४.२४.२० ॥
ಶರ್ಯಾತಿಯ ಮಗಳಾದ ಸುಕನ್ಯಾ ಎಂಬ ಪತಿವ್ರತೆ ವನದಲ್ಲಿ ಹುತ್ತವಾಗಿದ್ದ ಭಾರ್ಗವ ಚ್ಯವನನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸಿದಳು.
4.24.21
नालायनी चेन्द्रसेना रूपेणाप्रतिमा भुवि ।
पतिमन्वचरद्वृद्धं पुरा वर्षसहस्रिणम् ॥ ४.२४.२१ ॥
ನಾಲಾಯನಿ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಸೇನೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಪ್ರತಿಮರು; ಹಿಂದೆ ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಿನ ವೃದ್ಧ ಪತಿಯನ್ನು ಅವರು ಸೇವಿಸಿದರು.
4.24.22
नलं राजानमेवाथ दमयन्ती वनान्तरे ।
अन्वगच्छत्पुरा कृष्णे तथा भर्तॄंस्त्वमन्वगाः ॥ ४.२४.२२ ॥
ಹಿಂದೆ ದಮಯಂತಿ ವನದ ನಡುವೆ ರಾಜ ನಳನನ್ನೇ ಅನುಸರಿಸಿದಳು; ಕೃಷ್ಣೇ, ಹಾಗೆಯೇ ನೀನೂ ನಿನ್ನ ಪತಿಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದೆ.
4.24.23
यथैताः कीर्तिता नार्यो रूपवत्यः पतिव्रताः ।
तथा त्वमपि कल्याणि सर्वैः समुदिता गुणैः ॥ ४.२४.२३ ॥
ಈ ರೂಪವತಿಯರು, ಪತಿವ್ರತೆಯರು ಹೇಗೆ ಕೀರ್ತಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಓ ಕಲ್ಯಾಣಿ, ನೀನೂ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದೀಯ.
4.24.24
मा दीर्घं क्षम कालं त्वं त्रिंशद्रात्रमनिन्दिते ।
पूर्णे त्रयोदशे वर्षे राज्ञां राज्ञी भविष्यसि ॥ ४.२४.२४ ॥
ಓ ನಿರ್ದೋಷೆಯೇ, ದೀರ್ಘಕಾಲ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದಿರು. ಮೂವತ್ತು ರಾತ್ರಿಗಳು ಮತ್ತು ಹದಿಮೂರನೇ ವರ್ಷ ಪೂರ್ಣಗೊಂಡಾಗ ನೀನು ರಾಜರ ರಾಣಿಯಾಗುವೆ.
4.24.25
सत्येन ते शपे चाहं भविता नान्यथेति च ॥ ४.२४.२५ ॥
ಸತ್ಯದ ಮೇಲೆ ನಿನಗೆ ಆಣೆ ಇಡುತ್ತೇನೆ; ಅದು ಹೀಗೆಯೇ ನಡೆಯುವುದು, ಬೇರೆಯಾಗಿ ಅಲ್ಲ.
4.24.26
सर्वासां परमस्त्रीणां प्रामाण्यं कर्तुमर्हसि ।
सर्वेषां च नरेन्द्राणां मूर्ध्नि स्थास्यसि भामिनि ॥ ४.२४.२६ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಮೇಲೆ ನೀನು ಅಧಿಕಾರ ನಡೆಸಲು ಅರ್ಹಳು; ಓ ಭಾಮಿನಿ, ಎಲ್ಲ ರಾಜರ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ನೀನು ನಿಲ್ಲುವೆ.
4.24.27
भर्तृभक्त्या च वृत्तेन भोगानाप्स्यसि दुर्लभान् ।
यातायां तु प्रतिज्ञायां महान्तं भोगमाप्नुयाः ॥ ४.२४.२७ ॥
ಪತಿಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸದಾಚಾರದಿಂದ ನೀನು ಅಪರೂಪದ ಸುಖಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ; ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯ ಕಾಲ ಕಳೆದ ನಂತರ ಮಹಾ ಸುಖವನ್ನು ಹೊಂದುವೆ.
4.24.28
गुरुभक्तिकृतं ज्ञात्वा राज्ञां मूर्ध्नि स्थिता भवेः ॥ ४.२४.२८ ॥
ಹಿರಿಯರ ಬಗ್ಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದು ನೀನು ರಾಜರ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲುವೆ.
4.24.29
आर्तप्रलापा कौन्तेय न राजानमुपालभे ।
अपारयन्त्या दुःखानि कृतं बाष्पप्रमोचनम् ॥ ४.२४.२९ ॥
ಕೌಂತೇಯನೇ, ದುಃಖದಿಂದ ಅಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ರಾಜನನ್ನು ದೂಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ದುಃಖವನ್ನು ತಾಳಲಾರದೆ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿದ್ದೇನೆ.
4.24.30
इदं तु दुःखं कौन्तेय ममासद्यं निबोध तत् ॥ ४.२४.३० ॥
ಓ ಕುಂತೀಪುತ್ರನೇ, ಆದರೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬಂದೊದಗಿದ ಈ ದುಃಖವನ್ನು ಕೇಳು.
4.24.31
योऽयं राज्ञो विराटस्य सूतपुत्रस्तु कीचकः ।
स्यालो नाम प्रवादेन भोजस्त्रैगर्तदेशजः ॥ ४.२४.३१ ॥
ರಾಜ ವಿರಾಟನ ಸೂತಪುತ್ರನಾದ ಕೀಚಕನು ಇದ್ದಾನಲ್ಲ, ಅವನು ಖ್ಯಾತಿಯಿಂದ ಸೋದರ ಮಾವನೆನಿಸಿದವನು; ಭೋಜವಂಶದವನು, ತ್ರಿಗರ್ತ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವನು.
4.24.32
त्यक्तधर्मो नृशंसश्च सर्वार्थेषु च वल्लभः ।
नित्यमेवाह दुष्टात्मा भार्या मे भव शोभने ।
अविनीतः सुदुष्टात्मा मामनाथेति चिन्तयन् ॥ ४.२४.३२ ॥
ಧರ್ಮವನ್ನು ತೊರೆದ, ಕ್ರೂರನೂ, ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಿಯನೂ ಆದ ಆ ದುಷ್ಟಾತ್ಮನು ಸದಾ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, 'ಸುಂದರಿ, ನನ್ನ ಭಾರ್ಯೆಯಾಗು' ಎಂದು; ವಿನಯವಿಲ್ಲದ, ಅತಿ ದುಷ್ಟನಾದ ಅವನು ನನಗೆ ರಕ್ಷಕರಿಲ್ಲವೆಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾನೆ.
4.24.33
किमुक्तेन व्यतीतेन भीमसेन महाबल ।
प्रत्युपस्थितकालस्य कार्यस्यानन्तरो भव ॥ ४.२४.३३ ॥
ಕಳೆದುಹೋದದ್ದನ್ನು ಹೇಳುವುದರಿಂದ ಏನು ಲಾಭ? ಓ ಭೀಮಸೇನ, ಮಹಾಬಲನೇ, ಈಗ ಒದಗಿದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣ ತೊಡಗು.
4.24.34
ममेह भीम कैकेयी रूपाद्धि भयशङ्किता ।
नित्यमुद्विजते राजा कथं नेयादिमामिति ॥ ४.२४.३४ ॥
ಓ ಭೀಮ, ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ರೂಪದ ಕಾರಣದಿಂದ ಕೈಕೇಯಿ ಭಯದಿಂದ ಶಂಕಿತಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ; ರಾಜನು ಸದಾ ಕಳವಳಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, 'ಇವಳನ್ನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ಒಯ್ಯದಿರುವುದು' ಎಂದು.
4.24.35
तस्या विदित्वा तं भावं स्वयं चानृतदर्शनः ।
कीचकोपि च दुष्टात्मा पुनः प्रार्थयते च मां ॥ ४.२४.३५ ॥
ಅವಳ ಆ ಭಾವವನ್ನು ತಿಳಿದು, ತಾನೂ ವಂಚಕ ರೂಪದ ದುಷ್ಟಾತ್ಮನಾದ ಕೀಚಕನು ಪುನಃ ನನ್ನನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಾನೆ.
4.24.36
तमहं कुपिता भीम पुनः कोपं नियम्य च ।
अब्रवं कामसंमूढमात्मानं रक्ष कीचक ॥ ४.२४.३६ ॥
ನಾನು ಕೋಪಗೊಂಡು, ಮತ್ತೆ ಕೋಪವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಂಡು, ಕಾಮಮೋಹಿತನಾದ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದೆ: ಕೀಚಕ, ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊ.
4.24.37
गन्धर्वाणामहं भार्या पञ्चानां महिषी प्रिया ।
ते त्वां निहन्युर्दुर्धर्षाः शूराः साहसकारिणः ॥ ४.२४.३७ ॥
ನಾನು ಗಂಧರ್ವರ ಪತ್ನಿ, ಐವರಿಗೂ ಪ್ರಿಯ ಪಟ್ಟಮಹಿಷಿ. ಅವರು ಅಜೇಯರು, ಶೂರರು, ಸಾಹಸಿಗಳು; ಅವರು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವರು.
4.24.38
एवमुक्तस्तु दुष्टात्मा कीचकः प्रत्युवाच ह ।
नाहं बिभेमि भैरन्ध्रि गन्धर्वाणां शुचिस्मिते ॥ ४.२४.३८ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ದುಷ್ಟಾತ್ಮ ಕೀಚಕನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಭೈರಂಧ್ರಿ, ಶುಚಿಸ್ಮಿತೆ, ನಾನು ಗಂಧರ್ವರಿಗೆ ಹೆದರುವುದಿಲ್ಲ.
4.24.39
शतं सहस्रमपि वा गन्धर्वाणामहं रणे ।
समागतं हनिष्यामि त्वं भीरु कुरु मे क्षणम् ॥ ४.२४.३९ ॥
ಗಂಧರ್ವರು ನೂರೋ ಸಾವಿರವೋ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಾದರೂ ನಾನು ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ. ಭೀರು, ನನಗೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕೊಡು.
4.24.40
इत्युक्ता चाब्रवं सूतं कामातुरमहं पुनः ।
न त्वं प्रतिबलस्तेषां गन्धर्वाणां यशस्विनाम् ॥ ४.२४.४० ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕಾಮಾತುರನಾದ ಸೂತನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದೆ: ಆ ಯಶಸ್ವಿ ಗಂಧರ್ವರಿಗೆ ನೀನು ಸಮಾನನಲ್ಲ.
4.24.41
धर्मे स्थिताऽस्मि सततं कुलशीलसमन्विता ।
नेच्छामि किंचिद्वध्यं त्वां तस्माज्जीवसि कीचक ॥ ४.२४.४१ ॥
ನಾನು ಸದಾ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದೇನೆ, ಕುಲಶೀಲಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವಳು. ನಿನಗೆ ಯಾವುದೇ ವಧೆಯನ್ನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಕೀಚಕ, ನೀನು ಜೀವಿಸಿರುವೆ.
4.24.42
एवमुक्तस्तु दुष्टात्मा प्रहस्य स्वनवत्ततः ।
न तिष्ठिति स सन्मार्गे न च धर्मं बुभूषति ॥ ४.२४.४२ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ದುಷ್ಟಾತ್ಮನಾದ ಕೀಚಕನು ನಕ್ಕು ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದನು. ಅವನು ಸನ್ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಲು ಬಯಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ.
4.24.43
पापात्मा पापकारी च कामराजवशानुगः ।
अविनीतश्च दुष्टात्मा प्रत्याख्यातः पुनः पुनः ॥ ४.२४.४३ ॥
ಪಾಪಾತ್ಮನು, ಪಾಪಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವವನು, ಕಾಮರಾಜನ ವಶದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವನು, ಅವಿನೀತನು, ದುಷ್ಟಾತ್ಮನಾದ ಕೀಚಕನನ್ನು ಪದೇಪದೇ ತಿರಸ್ಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.
4.24.44
दर्शनेदर्शने हन्याद्यदि जह्यां च जीवितम् ।
धर्मे प्रयतमानानां महान्धर्मो नशिष्यति ॥ ४.२४.४४ ॥
ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೋ ನೋಡದಿದ್ದಾಗಲೋ ಕೊಂದರೆ, ನಾನೂ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ; ಧರ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವವರ ಮಹಾಧರ್ಮ ನಾಶವಾಗದು.
4.24.45
समयं रक्षमाणानां दारा वो न भवन्ति च ।
भार्याजां रक्ष्यमाणायां प्रजा भवति रक्षिता।
प्रजायां रक्ष्यमाणायामात्मा भवति रक्षितः ॥ ४.२४.४५ ॥
ತಮ್ಮ ಸಮಯವನ್ನು (ನಿಯಮವನ್ನು) ಕಾಪಾಡುವವರಿಗೆ ಹೆಂಡತಿಯರು ದೂರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಪತ್ನಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದರೆ ಸಂತಾನ ರಕ್ಷಿತವಾಗುತ್ತದೆ; ಸಂತಾನ ರಕ್ಷಿತವಾದರೆ ಆತ್ಮವೂ ರಕ್ಷಿತವಾಗುತ್ತದೆ.
4.24.46
वंदतां वर्णधर्मांश्च ब्राह्मणानां च मे श्रुतम् ।
क्षत्रियस्य सदा धर्मो नान्यो दस्युनिबर्हणात् ॥ ४.२४.४६ ॥
ವರ್ಣಧರ್ಮಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ: ಕ್ಷತ್ರಿಯನ ಧರ್ಮ ಸದಾ ದಸ್ಯುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವುದೇ ಹೊರತು ಬೇರೇನಲ್ಲ.
4.24.47
पश्यतो धर्मराजस्य कीचको माऽन्वधावत ।
तवेव च समक्षं वै भीमसेन महाबल ॥ ४.२४.४७ ॥
ಧರ್ಮರಾಜನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಕೀಚಕನು ನನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಬಾರದು; ಮಹಾಬಲ ಭೀಮಸೇನನೇ, ಇದು ನಿನ್ನ ಎದುರಿನಲ್ಲೇ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ.
4.24.48
त्वया चाहं परित्राता भीम तस्माञ्जटासुरात् ॥ ४.२४.४८ ॥
ಭೀಮ, ಆ ಜಟಾಸುರನಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ನೀನೇ ರಕ್ಷಿಸಿದೆ.
4.24.49
जयद्रथं तथैव त्वमजैषीर्भ्रातृभिः सह ।
जहीममपि पापिष्ठं योयं मामवमन्यते ।
कीचको राजवाल्लभ्याच्छोककृन्मम भारत ॥ ४.२४.४९ ॥
ನೀನು ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಜಯದ್ರಥನನ್ನೂ ಹಾಗೆಯೇ ಗೆದ್ದೆ. ನನ್ನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವ ಆ ಪಾಪಿ ಕೀಚಕನನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲು. ರಾಜನ ಒಲವಿನಿಂದ ಕೀಚಕನು ನನಗೆ ದುಃಖ ತರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಭಾರತ.
4.24.50
कीचकं कामसन्तप्तं भिन्धि कुम्भमिवाश्मनि ।
यो निमित्तमनर्थानां बहूनां मम भारत ॥ ४.२४.५० ॥
ಕಾಮದಿಂದ ಬೇಯುತ್ತಿರುವ ಕೀಚಕನನ್ನು ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಮಡಕೆಯನ್ನು ಒಡೆದಂತೆ ಒಡೆದುಬಿಡು. ಅವನು ನನ್ನ ಅನೇಕ ಅನರ್ಥಗಳಿಗೆ ಕಾರಣ, ಭಾರತ.
4.24.51
तं चेञ्जीवन्तमादित्यः प्रातरभ्युदयिष्यति ।
विषमालोड्य पास्यामि मा कीचकवशंगमम् ॥ ४.२४.५१ ॥
ಅವನು ಬದುಕಿರುವಾಗಲೇ ನಾಳೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸೂರ್ಯ ಉದಯಿಸಿದರೆ, ನಾನು ವಿಷ ಕಲೆಸಿ ಕುಡಿಯುತ್ತೇನೆ; ಕೀಚಕನ ವಶಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
4.24.52
श्रेयो हि मरणं मह्यं भीमसेन तवाग्रतः ।
इत्युक्त्वा प्रारुदत्कृष्णा भीमस्योरसि संश्रिता ॥ ४.२४.५२ ॥
ಭೀಮಸೇನ, ನಿನ್ನ ಮುಂದೆಯೇ ನನ್ನ ಸಾವೇ ನನಗೆ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಕೃಷ್ಣೆ ಭೀಮನ ಎದೆಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಅಳತೊಡಗಿದಳು.
4.24.53
भीमश्च तां परिष्वज्य महत्सान्त्वं प्रयुज्य च ।
कीचकं मनसाऽगच्छत्सृक्किणी परिलेलिहन् ॥ ४.२४.५३ ॥
ಭೀಮನು ಅವಳನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ ಬಹಳ ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳಿ, ತುಟಿ ನೆಕ್ಕುತ್ತಾ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಕೀಚಕನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.
4.24.54
आश्वासयित्वा बहुशो भृशमार्तां सुमध्यमाम् ।
हेतुतत्वार्थसंयुक्तैर्वचोभिर्द्रुपदात्मजाम् ॥ ४.२४.५४ ॥
ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತಳಾದ ಸುಂದರ ಸೊಂಟದ ದ್ರುಪದನ ಮಗಳನ್ನು, ಕಾರಣ, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಅರ್ಥಯುಕ್ತ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಹಲವು ಬಾರಿ ಸಂತೈಸಿ.
4.24.55
प्रमृज्य वदनं तस्याः पाणिनाऽश्रुसमाकुलम् ।
उवाच चैनां दुःखार्तां भीमः क्रोधसमन्वितः ॥ ४.२४.५५ ॥
ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಅವಳ ಮುಖವನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ಒರೆಸಿ, ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಭೀಮ ದುಃಖಪೀಡಿತಳಾದ ಅವಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.