Mahābhārata · Adhyāya 4.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.24.1
आश्वासयंस्तां पाञ्चालीं भीमसेन उवाच ह ।
शृणु भद्रे वरारोहे क्रोधात्तत्र तु चिन्तितम् ॥ ४.२४.१ ॥
Consolando Draupadī, Bhīmasena disse: «Ouve, ó bem-aventurada, de belos quadris, o que em minha ira ali resolvi.»
4.24.2
त्वं वै सभागतां दृष्ट्वा मात्स्यानां कदनं महत् ।
कर्तुकामेन भद्रं ते वृक्षश्चावेक्षितो मया ॥ ४.२४.२ ॥
Ao te ver na assembleia, e desejando causar grande matança aos Matsya — que sejas bem-aventurada — olhei para a árvore.
4.24.3
तत्र मां धर्मराजस्तु कटाक्षेण न्यवारयत् ।
तज्ज्ञात्वाऽवाङ्भुखस्तूष्णीमास्थितोस्मि महानसं ॥ ४.२४.३ ॥
Ali o rei Dharma me conteve com um olhar de soslaio. Compreendendo isso, permaneci em silêncio na cozinha, com o rosto baixo.
4.24.4
शृणुष्वान्यत्प्रतिज्ञातं यद्वदामीह भामिनि ।
धिगस्तु मे बाहुबलं गाण्डीवं फल्गुनस्य च।
यत्ते रक्तौ पुरा भूत्वा पाणी कृतकिणाविमौ ॥ ४.२४.४ ॥
Ouve, ó bela, outro voto que faço aqui: maldita seja a minha força de braços e maldito seja o arco Gāṇḍīva de Phalguna, pois tuas duas mãos, antes avermelhadas, tornaram-se calejadas.
4.24.5
तदद्य मां तु तपति यत्कृतं न मया पुरा ।
सभायां स्म विराटस्य करोमि कदनं महत् ॥ ४.२४.५ ॥
Por isso hoje me queima o que antes não fiz: na assembleia de Virāṭa farei grande matança.
4.24.6
तत्र मे कारणं भाति कौन्तेयो यत्प्रतीक्षते ।
तदहं तस्य विज्ञाय स्थितो धर्मस्य शासने ॥ ४.२४.६ ॥
Ali minha razão parece ser esta: o filho de Kuntī está esperando. Assim, conhecendo sua intenção, permaneço sob o comando do dharma.
4.24.7
यच्च राज्यात्प्रच्यवनं कुरूणामवधश्च यः ।
सुयोधनस्य कर्णस्य शकुनेः सौबलस्य च ॥ ४.२४.७ ॥
E a queda dos Kurus do reino, e o massacre causado por Suyodhana, Karṇa, Śakuni, filho de Subala.
4.24.8
दुःशासनस्य पापस्य यन्मया न हृतं शिरः ।
तन्मां दहति कल्याणि हृदि शल्यमिवार्पितम् ॥ ४.२४.८ ॥
Que não cortei a cabeça do perverso Duḥśāsana—isso me queima, ó auspiciosa, como um espinho cravado no coração.
4.24.9
अपि चान्यद्वरारोहे स्मरिष्यसि वचो मम ।
पुण्ये तीरे सरस्वत्या यत्प्रतिष्ठाम संगताः ।
तत्राहमब्रवं कृष्णे सर्वक्लेशाननुस्मरन् ॥ ४.२४.९ ॥
E, ó de quadris belos, lembrarás outra palavra minha: na margem sagrada do Sarasvatī, quando nos reunimos para fixar nossa morada, lembrando todos os sofrimentos, ali falei.
4.24.10
न चाहमनुगच्छेयं धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
धनञ्जयं च पाञ्चालि माद्रिपुत्रौ च भ्रातरौ।
कृत्वैतां च मतिं कृष्णे युधिष्ठिरमगर्हयम् ॥ ४.२४.१० ॥
Não seguiria o rei Dharma Yudhiṣṭhira, nem Dhanañjaya, ó filha de Pañcāla, nem os dois irmãos, filhos de Mādrī. Tomando esta resolução, ó Kṛṣṇā, censurei Yudhiṣṭhira.
4.24.11
परुषं वचनं श्रुत्वा मम धर्मात्मजस्तदा ।
हीमान्वाक्यमहीनार्थं ब्रुवन्राजा युधिष्ठिरः ।
सर्वानन्वनयद्भ्रातॄन्मुनेर्धौम्यस्य पश्यतः ॥ ४.२४.११ ॥
Ao ouvir minhas palavras duras, então o filho justo, o rei Yudhiṣṭhira, modesto, falando palavras cheias de sentido, trouxe de volta todos os irmãos diante dos olhos do sábio Dhaumya.
4.24.12
मा रोदी राज्ञि लोकानां सर्वागमगुणान्विता ।
रक्षितव्यं सहास्माभिः सत्यमप्रतिमं भुवि ॥ ४.२४.१२ ॥
Rainha, dotada de todas as virtudes das escrituras, não chores. Devemos proteger juntos a verdade, que na terra não tem igual.
4.24.13
अनुनीतेषु चास्मासु अनुनीता त्वमप्यसि ।
मा धर्मं जहि सुश्रोणि क्रोधं जहि महामते ॥ ४.२४.१३ ॥
Como fomos apaziguados, também tu foste apaziguada. Ó de belos quadris, não abandones o dharma; ó de grande mente, abandona a ira.
4.24.14
इमं तु समुपालम्भं त्वत्तो राजा युधिष्ठिरः ।
शृणुयाद्यदि कल्याणि कृत्स्नं जह्यात्स जीवितं ॥ ४.२४.१४ ॥
Ó auspiciosa, se o rei Yudhiṣṭhira ouvisse de ti esta censura, abandonaria toda a sua vida.
4.24.15
धनञ्जयो वा सुश्रोणि यमौ चापि सुमध्यमे ।
लोकान्तरगतेष्वेषु नाहं शक्ष्यामि जीवितुम् ॥ ४.२४.१५ ॥
Ó de belos quadris, ó de cintura esbelta, se Dhanañjaya ou os gêmeos partissem para outro mundo, eu não poderia viver.
4.24.16
धर्मं शृणुष्व पाञ्चालि यत्ते वक्ष्यामि मानिनि ॥ ४.२४.१६ ॥
Ouve o dharma, Pāñcālī, nobre senhora, que te vou contar.
4.24.17
दुहिता जनकस्यासीद्वैदेही यदि ते श्रुता ।
पतिमन्वचरत्सीता महारण्यनिवासिनम् ॥ ४.२४.१७ ॥
Se ouviste falar, Sītā, filha de Janaka, a Vaidehī, seguiu o marido que habitava a grande floresta.
4.24.18
वसन्ती च महारण्ये रामस्य महिषी प्रिया ।
रावणेन हृता सीता राक्षसीभिश्च तर्जिता।
सा क्लिश्यमाना सुश्रोणी राममेवान्वपद्यत ॥ ४.२४.१८ ॥
Sītā, a amada rainha principal de Rāma que vivia na grande floresta, foi raptada por Rāvaṇa e ameaçada pelas mulheres rākṣasa. Afligida, a de belas ancas apegou-se somente a Rāma.
4.24.19
लोपामुद्रा तथा भीरु भर्तारमृषिसत्तमम् ।
भगवन्तमगस्त्यं सा वनायैवान्वपद्यत ॥ ४.२४.१९ ॥
Da mesma forma, a tímida Lopāmudrā seguiu Agastya, o venerável melhor dos sábios, como seu marido, indo para a floresta atrás dele.
4.24.20
सुकन्या नाम शर्यातेर्भार्गवच्यवनं वने ।
वल्मीकभूतं साध्वी तमन्वपद्यत भामिनी ॥ ४.२४.२० ॥
Sukanyā, filha de Śaryāti, a virtuosa e radiante mulher, seguiu Cyavana da linhagem de Bhṛgu, que no bosque se tornara um formigueiro.
4.24.21
नालायनी चेन्द्रसेना रूपेणाप्रतिमा भुवि ।
पतिमन्वचरद्वृद्धं पुरा वर्षसहस्रिणम् ॥ ४.२४.२१ ॥
Nālāyanī e Indrasenā, incomparáveis em beleza na terra, outrora serviram seu marido, que tinha mil anos de idade.
4.24.22
नलं राजानमेवाथ दमयन्ती वनान्तरे ।
अन्वगच्छत्पुरा कृष्णे तथा भर्तॄंस्त्वमन्वगाः ॥ ४.२४.२२ ॥
Outrora Damayantī, no fundo da floresta, seguiu apenas o rei Nala. Ó Kṛṣṇā, assim também seguiste teus maridos.
4.24.23
यथैताः कीर्तिता नार्यो रूपवत्यः पतिव्रताः ।
तथा त्वमपि कल्याणि सर्वैः समुदिता गुणैः ॥ ४.२४.२३ ॥
Assim como estas mulheres belas e devotadas aos maridos foram citadas, assim também tu, ó auspiciosa, és dotada de todas as virtudes.
4.24.24
मा दीर्घं क्षम कालं त्वं त्रिंशद्रात्रमनिन्दिते ।
पूर्णे त्रयोदशे वर्षे राज्ञां राज्ञी भविष्यसि ॥ ४.२४.२४ ॥
Ó irrepreensível, suporta com paciência por muito tempo. Quando trinta noites e o décimo terceiro ano estiverem completos, serás a rainha dos reis.
4.24.25
सत्येन ते शपे चाहं भविता नान्यथेति च ॥ ४.२४.२५ ॥
Pela verdade te juro: assim será, e não de outra forma.
4.24.26
सर्वासां परमस्त्रीणां प्रामाण्यं कर्तुमर्हसि ।
सर्वेषां च नरेन्द्राणां मूर्ध्नि स्थास्यसि भामिनि ॥ ४.२४.२६ ॥
És digna de exercer autoridade sobre todas as mulheres excelentes, e, ó radiante, estarás acima da cabeça de todos os reis.
4.24.27
भर्तृभक्त्या च वृत्तेन भोगानाप्स्यसि दुर्लभान् ।
यातायां तु प्रतिज्ञायां महान्तं भोगमाप्नुयाः ॥ ४.२४.२७ ॥
Pela devoção ao teu marido e pela tua conduta obterás prazeres raros; e quando passar o tempo do voto, alcançarás grande prazer.
4.24.28
गुरुभक्तिकृतं ज्ञात्वा राज्ञां मूर्ध्नि स्थिता भवेः ॥ ४.२४.२८ ॥
Sabendo que foi feito por devoção aos mais velhos, estarás sobre as cabeças dos reis.
4.24.29
आर्तप्रलापा कौन्तेय न राजानमुपालभे ।
अपारयन्त्या दुःखानि कृतं बाष्पप्रमोचनम् ॥ ४.२४.२९ ॥
Ó filho de Kuntī, lamentando-me na angústia, não culpo o rei. Não podendo suportar as minhas dores, derramei lágrimas.
4.24.30
इदं तु दुःखं कौन्तेय ममासद्यं निबोध तत् ॥ ४.२४.३० ॥
Mas ouve, filho de Kuntī, esta dor que me sobreveio.
4.24.31
योऽयं राज्ञो विराटस्य सूतपुत्रस्तु कीचकः ।
स्यालो नाम प्रवादेन भोजस्त्रैगर्तदेशजः ॥ ४.२४.३१ ॥
Este Kīcaka, filho do cocheiro do rei Virāṭa, que pela fama é cunhado, um Bhoja nascido na terra dos Traigarta.
4.24.32
त्यक्तधर्मो नृशंसश्च सर्वार्थेषु च वल्लभः ।
नित्यमेवाह दुष्टात्मा भार्या मे भव शोभने ।
अविनीतः सुदुष्टात्मा मामनाथेति चिन्तयन् ॥ ४.२४.३२ ॥
Aquele de mente perversa, que abandonou o dharma, cruel e favorecido em todos os assuntos, diz sempre: 'Bela, torna-te minha esposa.' O mal-educado, profundamente perverso, pensa assim, julgando-me sem protetor.
4.24.33
किमुक्तेन व्यतीतेन भीमसेन महाबल ।
प्रत्युपस्थितकालस्य कार्यस्यानन्तरो भव ॥ ४.२४.३३ ॥
De que serve falar do passado? Ó Bhīmasena, de grande força, dedica-te de imediato à tarefa cujo tempo chegou.
4.24.34
ममेह भीम कैकेयी रूपाद्धि भयशङ्किता ।
नित्यमुद्विजते राजा कथं नेयादिमामिति ॥ ४.२४.३४ ॥
Ó Bhīma, aqui Kaikeyī, por temor por causa da minha beleza, está sempre apreensiva; o rei está constantemente inquieto, pensando: 'Como não a levarão até ele?'
4.24.35
तस्या विदित्वा तं भावं स्वयं चानृतदर्शनः ।
कीचकोपि च दुष्टात्मा पुनः प्रार्थयते च मां ॥ ४.२४.३५ ॥
Tendo compreendido a intenção dela, e sendo ele mesmo de aparência enganosa, o perverso Kīcaka me suplica novamente.
4.24.36
तमहं कुपिता भीम पुनः कोपं नियम्य च ।
अब्रवं कामसंमूढमात्मानं रक्ष कीचक ॥ ४.२४.३६ ॥
Irritada, e novamente contendo minha ira, falei a ele, iludido pelo desejo: Kīcaka, proteja-te.
4.24.37
गन्धर्वाणामहं भार्या पञ्चानां महिषी प्रिया ।
ते त्वां निहन्युर्दुर्धर्षाः शूराः साहसकारिणः ॥ ४.२४.३७ ॥
Sou a esposa dos Gandharvas, a amada rainha principal dos cinco. Eles, invencíveis, heróis e audaciosos, te matariam.
4.24.38
एवमुक्तस्तु दुष्टात्मा कीचकः प्रत्युवाच ह ।
नाहं बिभेमि भैरन्ध्रि गन्धर्वाणां शुचिस्मिते ॥ ४.२४.३८ ॥
Assim interpelado, o malvado Kīcaka respondeu: Não temo os Gandharvas, ó Bhairandhrī, ó de sorriso puro.
4.24.39
शतं सहस्रमपि वा गन्धर्वाणामहं रणे ।
समागतं हनिष्यामि त्वं भीरु कुरु मे क्षणम् ॥ ४.२४.३९ ॥
Mesmo que cem ou mil Gandharvas se reunissem na batalha, eu os matarei. Ó tímida, concede-me um momento.
4.24.40
इत्युक्ता चाब्रवं सूतं कामातुरमहं पुनः ।
न त्वं प्रतिबलस्तेषां गन्धर्वाणां यशस्विनाम् ॥ ४.२४.४० ॥
Tendo dito isso, falei novamente ao cocheiro consumido pelo desejo: Tu não és páreo para aqueles gloriosos Gandharvas.
4.24.41
धर्मे स्थिताऽस्मि सततं कुलशीलसमन्विता ।
नेच्छामि किंचिद्वध्यं त्वां तस्माज्जीवसि कीचक ॥ ४.२४.४१ ॥
Estou sempre firme no dharma, dotada de linhagem e conduta nobres. Não desejo nenhum mal a ti; por isso, Kīcaka, tu vives.
4.24.42
एवमुक्तस्तु दुष्टात्मा प्रहस्य स्वनवत्ततः ।
न तिष्ठिति स सन्मार्गे न च धर्मं बुभूषति ॥ ४.२४.४२ ॥
Assim interpelado, o de mente perversa Kīcaka riu e rugiu alto. Ele não permanece no bom caminho, nem deseja observar o dharma.
4.24.43
पापात्मा पापकारी च कामराजवशानुगः ।
अविनीतश्च दुष्टात्मा प्रत्याख्यातः पुनः पुनः ॥ ४.२४.४३ ॥
O de mente pecaminosa, que pratica o mal, segue a vontade do rei do desejo, mal-educado e de mente perversa Kīcaka foi rejeitado repetidas vezes.
4.24.44
दर्शनेदर्शने हन्याद्यदि जह्यां च जीवितम् ।
धर्मे प्रयतमानानां महान्धर्मो नशिष्यति ॥ ४.२४.४४ ॥
Se ele me matar, vista ou não vista, eu também abandonarei a vida; o grande dharma dos que se esforçam pelo dharma não perecerá.
4.24.45
समयं रक्षमाणानां दारा वो न भवन्ति च ।
भार्याजां रक्ष्यमाणायां प्रजा भवति रक्षिता।
प्रजायां रक्ष्यमाणायामात्मा भवति रक्षितः ॥ ४.२४.४५ ॥
Para aqueles que guardam seu voto, suas esposas não se perdem. Quando a esposa é protegida, a descendência é protegida; quando a descendência é protegida, o eu é protegido.
4.24.46
वंदतां वर्णधर्मांश्च ब्राह्मणानां च मे श्रुतम् ।
क्षत्रियस्य सदा धर्मो नान्यो दस्युनिबर्हणात् ॥ ४.२४.४६ ॥
Ouvi dos brâmanes que expõem os deveres das castas: o dharma do kṣatriya é sempre nada além de abater os bandidos.
4.24.47
पश्यतो धर्मराजस्य कीचको माऽन्वधावत ।
तवेव च समक्षं वै भीमसेन महाबल ॥ ४.२४.४७ ॥
Que Kīcaka não me persiga enquanto o rei do dharma observa; ó Bhīmasena de grande força, isto acontece bem diante dos teus olhos.
4.24.48
त्वया चाहं परित्राता भीम तस्माञ्जटासुरात् ॥ ४.२४.४८ ॥
Bhīma, foi você quem me salvou daquele demônio Jaṭāsura.
4.24.49
जयद्रथं तथैव त्वमजैषीर्भ्रातृभिः सह ।
जहीममपि पापिष्ठं योयं मामवमन्यते ।
कीचको राजवाल्लभ्याच्छोककृन्मम भारत ॥ ४.२४.४९ ॥
Você venceu Jayadratha da mesma forma, junto com seus irmãos. Mate também este Kīcaka, o mais pecaminoso, que me despreza. Pelo favor do rei, Kīcaka me causa aflição, ó Bhārata.
4.24.50
कीचकं कामसन्तप्तं भिन्धि कुम्भमिवाश्मनि ।
यो निमित्तमनर्थानां बहूनां मम भारत ॥ ४.२४.५० ॥
Esmague Kīcaka, atormentado pelo desejo, como se quebra um pote contra uma pedra. Ele é a causa de muitas desgraças para mim, ó Bhārata.
4.24.51
तं चेञ्जीवन्तमादित्यः प्रातरभ्युदयिष्यति ।
विषमालोड्य पास्यामि मा कीचकवशंगमम् ॥ ४.२४.५१ ॥
Se o sol nascer amanhã de manhã enquanto ele ainda estiver vivo, misturarei veneno e beberei; não cairei no poder de Kīcaka.
4.24.52
श्रेयो हि मरणं मह्यं भीमसेन तवाग्रतः ।
इत्युक्त्वा प्रारुदत्कृष्णा भीमस्योरसि संश्रिता ॥ ४.२४.५२ ॥
Bhīmasena, para mim é melhor morrer diante de você. Dito isso, Kṛṣṇā agarrou-se ao peito de Bhīma e chorou em voz alta.
4.24.53
भीमश्च तां परिष्वज्य महत्सान्त्वं प्रयुज्य च ।
कीचकं मनसाऽगच्छत्सृक्किणी परिलेलिहन् ॥ ४.२४.५३ ॥
Bhīma a abraçou, ofereceu grande consolo e, em seu pensamento, foi até Kīcaka, lambendo os lábios.
4.24.54
आश्वासयित्वा बहुशो भृशमार्तां सुमध्यमाम् ।
हेतुतत्वार्थसंयुक्तैर्वचोभिर्द्रुपदात्मजाम् ॥ ४.२४.५४ ॥
Tendo-a consolado muitas vezes, a muito aflita filha de Drupada de cintura esguia, com palavras cheias de razões, verdade e sentido.
4.24.55
प्रमृज्य वदनं तस्याः पाणिनाऽश्रुसमाकुलम् ।
उवाच चैनां दुःखार्तां भीमः क्रोधसमन्वितः ॥ ४.२४.५५ ॥
Enxugando com a mão o rosto dela, molhado de lágrimas, Bhīma, tomado de cólera, falou-lhe assim, a ela, atormentada pela dor.