Mahābhārata · Adhyāya 4.30
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.30.1
ततो दुर्योधनो राजा श्रुत्वा तेषां वचस्तदा ।
चिरमन्तर्मना भूत्वा इदमाह सभासदः ॥ ४.३०.१ ॥
Da dachte König Duryodhana, nachdem er ihre Worte gehört hatte, lange in seinem Inneren nach und sprach dann diese Worte zu den Versammelten.
4.30.2
अशक्यं खलु कार्यस्य गतिं ज्ञातुं हि तत्वतः ।
तस्मात्सर्वे परीक्षध्वं क्वनु स्युः पाण्डवा गताः ॥ ४.३०.२ ॥
Wahrlich, es ist unmöglich, den wahren Verlauf der Sache zu erkennen. Darum untersucht ihr alle, wohin die Pāṇḍava gegangen sein mögen.
4.30.3
अल्पावशिष्टः कालस्तु गतो भूयिष्ठ एव च ।
तेषामज्ञातचर्यायामस्मिन्वर्षे त्रयोदशे ॥ ४.३०.३ ॥
Nur wenig Zeit bleibt ihnen, und das meiste ist schon vergangen, in diesem dreizehnten Jahr des unerkannten Lebens.
4.30.4
अपि वर्षस्य शेषं ते ह्यतीयुरिह पाण्डवाः ।
निवृत्तसमयास्ते हि सत्यव्रतपरायणाः ॥ ४.३०.४ ॥
Die Pāṇḍava mögen sogar den Rest des Jahres schon verbracht haben; ihre Frist ist abgelaufen, denn sie sind dem Gelübde der Wahrheit ergeben.
4.30.5
क्षरन्त इव नागेन्द्राः सर्वे ह्याशीविषोपमाः ।
दुःखाद्भवेयुः संरब्धाः कौरवान्प्रति ते ध्रुवम् ॥ ४.३०.५ ॥
Sie alle gleichen mächtigen, brunstsprühenden Elefanten und giftigen Schlangen; aus Kummer werden sie gewiss zornig auf die Kaurava.
4.30.6
विज्ञातव्या मनुष्येन्द्रास्तर्कया सुप्रणीतया ।
निपुणैश्चारपुरुषैः प्राज्ञैर्दक्षैः सुसंवृतैः ॥ ४.३०.६ ॥
Die Herren der Menschen sind durch wohlgeleitetes Schlussfolgern zu erkunden, mittels geschickter, weiser, fähiger und gut verborgener Kundschafter.
4.30.7
अज्ञातसमये ज्ञाताः कृच्छ्ररूपसमाश्रिताः ।
प्रविशेयुर्जितक्रोधास्तावदेव पुनर्वनम् ॥ ४.३०.७ ॥
Erkannt zu einer unbekannten Zeit, die Gestalt der Not annehmend, den Zorn besiegt, sollen sie für eben so lange wieder in den Wald eintreten.
4.30.8
तस्मात्क्षिप्रं विचिन्वध्वं यथा चात्यन्तमव्ययम् ।
राज्यं निर्द्वन्द्वमव्यग्रं निःसपत्नं चिरं भवेत् ॥ ४.३०.८ ॥
Darum sucht schnell, damit das Reich lange bestehe, ganz unvergänglich, frei von Gegensätzen, ungestört und ohne Rivalen.
4.30.9
दुर्योधनेनैवमुक्ते वचनेऽतीव दुःखिना ।
ततः कर्णोऽब्रवीद्वाक्यं सत्यधर्मार्थसंयुतम् ॥ ४.३०.९ ॥
Als Duryodhana so, tief betrübt, gesprochen hatte, sprach Karṇa daraufhin Worte, verbunden mit Wahrheit, Dharma und Nutzen.
4.30.10
एते पुनर्न गच्छन्तु अन्ये गच्छन्तु भारत ।
शीघ्रवृत्ता नरा योग्या निपुणाश्छन्नचारिणः ॥ ४.३०.१० ॥
O Bhārata, diese sollen nicht wieder gehen; andere sollen gehen – schnell handelnde, taugliche, geschickte Männer, die im Verborgenen umherziehen.
4.30.11
चरन्तु देशान्विविधान्स्फीताञ्जनपदाकुलान् ।
तत्र गोष्ठीषु रम्यासु सिद्धा ब्राह्मणरूपिणः ॥ ४.३०.११ ॥
Sie sollen durch die verschiedenen blühenden, von Siedlungen erfüllten Länder ziehen; dort, in angenehmen Versammlungen, geschickte Männer in Gestalt von Brahmanen.
4.30.12
परिवाहेषु तीर्थेषु विविधेष्वाकरेषु च ।
अन्वेष्टव्या मनुष्येन्द्र पाण्डवाश्छन्नचारिणः ॥ ४.३०.१२ ॥
O Herr der Menschen, die Pāṇḍavas, die im Verborgenen ziehen, müssen in Flussläufen, an heiligen Furten und in den verschiedenen Bergwerken gesucht werden.
4.30.13
नदीकुञ्जेषु तीर्थेषु ग्रामेषु नगरेषु च ।
आश्रमेषु च रम्येषु पर्वतेषु गुहासु च ॥ ४.३०.१३ ॥
In Flusshainen, an heiligen Furten, in Dörfern und Städten, in lieblichen Einsiedeleien, auf Bergen und in Höhlen.
4.30.14
विज्ञातव्या मनुष्येन्द्र तर्कया सुविनूतया ।
विविधैस्तत्परैः सम्यङ्विपुणैस्तज्ज्ञसंमतैः ॥ ४.३०.१४ ॥
O Herr der Menschen, sie sollen durch sorgfältig verfeinertes Schlussfolgern erkannt werden, durch verschiedene Männer, die sich darauf verlegen, völlig geschickt und von Kundigen gebilligt.
4.30.15
अथाग्रजानन्तरजो भ्रातुः प्रियहिते रतः ।
ज्येष्ठं दुःशासनस्तत्र भ्राता भ्रातरमब्रवीत् ॥ ४.३०.१५ ॥
Da sprach Duḥśāsana, der unmittelbar nach dem Älteren geboren war und sich dem Lieben und Heilsamen seines Bruders widmete, dort zu seinem älteren Bruder.
4.30.16
येषु नः प्रत्ययो राजंश्चारेषु मनुजाधिप ।
ते यान्तु दत्तदेया वै भूयस्तान्परिमार्गितुम् ॥ ४.३०.१६ ॥
O König, Herr der Menschen, mögen jene Späher gehen, denen wir vertrauen, die gegeben worden sind und gegeben werden sollen, um sie noch einmal gründlich zu suchen.
4.30.17
यदाह कर्णो राजेन्द्र सर्वमेतदवेक्ष्यताम् ।
यथोद्दिष्टं चराः सर्वे मृगयन्तु यतस्ततः ॥ ४.३०.१७ ॥
O bester der Könige, es werde alles bedacht, was Karṇa gesagt hat; wie angeordnet mögen alle Späher hier und dort suchen.
4.30.18
घ्राणैः पश्यन्ति पशवो वेदैरेव द्विजोत्तमाः ।
चारैः पश्यन्ति राजानश्चक्षुर्भ्यामितरे जनाः ॥ ४.३०.१८ ॥
Tiere nehmen durch den Geruch wahr; die Besten der Zweimalgeborenen nehmen allein durch die Veden wahr. Könige nehmen durch ihre Späher wahr, die übrigen Menschen durch die Augen.
4.30.19
यथोक्ताश्चारपुरुषा मृगयन्तु पुनःपुनः ।
एते चान्ये च बहवो देशांश्च नगराणि च ॥ ४.३०.१९ ॥
Wie zuvor gesagt, sollen jene Spione immer wieder suchen; diese und viele andere, in den Ländern und Städten.
4.30.20
न हि तेषां गतिर्वासः प्रवृत्तिर्वोपलभ्यते ।
अत्यन्तं वा निगूढास्ते पारं वोर्मिमतो गताः ॥ ४.३०.२० ॥
Weder ihr Weg noch ihr Aufenthalt noch irgendeine Nachricht von ihnen ist zu finden. Entweder sind sie völlig verborgen, oder sie sind jenseits des wogenden Meeres gegangen.
4.30.21
व्यालैर्वाऽपि महारण्ये भक्षिताः शूरमानिनः ।
द्वीपं वा परमं प्राप्ता गिरिदुर्गवनेष्वपि ॥ ४.३०.२१ ॥
Oder jene, die sich für tapfer hielten, sind im großen Wald von wilden Tieren verschlungen worden, oder sie haben eine ferne Insel erreicht, oder sie haben sich sogar in den Bergfestungswäldern verborgen.
4.30.22
हीनदर्पा निराशास्ते भक्षिता वाऽपि राक्षसैः ।
अथवा विषमं प्राप्य विनष्टाः शाश्वतीः समाः ॥ ४.३०.२२ ॥
Ihres Stolzes beraubt und verzweifelt, sind sie vielleicht von Dämonen verschlungen worden, oder sie sind, an einen gefährlichen Ort gelangt, für endlose Jahre zugrunde gegangen.
4.30.23
तस्मान्मानसमव्यग्रं कृत्वाऽऽत्मानं नियम्य च ।
कुरु कार्यं महोत्साहं मन्यसे यन्नराधिप ॥ ४.३०.२३ ॥
Darum, o Herr der Menschen, halte deinen Geist ungestört und beherrsche dich, und vollende mit großem Eifer das Werk, das du für angemessen hältst.