ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 4.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.33.1
ततस्तेषां महाराज तत्रैवामिततेजसाम् ।
छद्मलिङ्गप्रविष्टानां पाण्डवानां महात्मनाम् ॥ ४.३३.१ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ମହାରାଜ, ସେଠାରେ ଅମିତ ତେଜସ୍ୱୀ, ଛଦ୍ମ ବେଶରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବଙ୍କର…
4.33.2
व्यतीतः समयः सम्यग्विराटनगरे सताम् ।
कुर्वतां तस्य कर्माणि वीराटस्य महीपतेः ॥ ४.३३.२ ॥
ବିରାଟ ନଗରରେ ସେ ସଜ୍ଜନମାନଙ୍କର, ମହୀପତି ବିରାଟଙ୍କ କର୍ମ କରୁଥିବା ସମୟ ଭଲରେ ବିତି ଗଲା।
4.33.3
कीचके तु हते राजा विराटः परवीरहा ।
परां संभावनां चक्रे कुन्तीपुत्रे युधिष्ठिरे ॥ ४.३३.३ ॥
କୀଚକ ନିହତ ହେଲା ପରେ, ଶତ୍ରୁବୀରଙ୍କ ସଂହାରକ ରାଜା ବିରାଟ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ପରମ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ।
4.33.4
ततस्त्रयोदशस्वान्ते तस्य वर्षस्य भारत ।
शुशर्मणा गृहीतं तु गोधनं तरसा बहु ॥ ४.३३.४ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ଭାରତ, ସେ ବର୍ଷର ତେରଟି ମାସ ଶେଷରେ ସୁଶର୍ମା ବଳପୂର୍ବକ ବହୁ ଗୋଧନ ନେଲା।
4.33.5
ततः शब्दो महानासीद्रेणुश्च दिवमस्पृशत् ।
शङ्खदुन्दुभिघोषश्च भेरीणां च महास्वनः।
गवाश्वरथनागानां निश्वनश्च पदातिनाम् ॥ ४.३३.५ ॥
ତା'ପରେ ମହା ଶବ୍ଦ ଉଠିଲା, ଧୂଳି ଆକାଶକୁ ଛୁଇଁଲା; ଶଙ୍ଖ ଓ ଦୁନ୍ଦୁଭିର ଘୋଷ, ଭେରୀର ମହାନାଦ ଏବଂ ଗୋ, ଅଶ୍ୱ, ରଥ, ହାତୀ ଓ ପଦାତିକଙ୍କର କୋଳାହଳ ହେଲା।
4.33.6
एवं तैस्त्वभिनिर्याय मत्स्यराजस्य गोधने ।
त्रिगर्तैर्गृह्यमाणे तु गोपालाः प्रत्यषेधयन् ॥ ४.३३.६ ॥
ଏପରି ଭାବେ ସେମାନେ ବାହାରି, ମତ୍ସ୍ୟରାଜଙ୍କ ଗୋଧନ ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିଆ ଯାଉଥିବାର ଦେଖି ଗୋପାଳମାନେ ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ।
4.33.7
अथ त्रिगर्ता बहवः परिगृह्य धनं बहु ।
परिक्षिप्य हयैः शीघ्रै रथव्रातैश्च भारत।
गोपालान्प्रत्ययुध्यन्त रणे कृत्वा जये धृतिम् ॥ ४.३३.७ ॥
ତା'ପରେ ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତମାନେ ବହୁ ଧନ ଓ ଗୋରୁ ଧରି, ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥସମୂହ ଦ୍ୱାରା ଘେରି, ହେ ଭାରତ, ଜୟର ସଂକଳ୍ପ କରି ରଣରେ ଗୋପାଳମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
4.33.8
ते हन्यमाना बहुभिः प्रासतोमरपाणिभिः ।
गोपाला गोकुले भक्ता वारयामासुरोजसा ॥ ४.३३.८ ॥
ପ୍ରାସ ଓ ତୋମର ହାତରେ ଧରିଥିବା ବହୁଜଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହତ ହେଲେ ହେଁ, ଗୋକୁଳରେ ଅନୁରକ୍ତ ସେହି ଗୋପାଳମାନେ ବଳରେ ସେମାନଙ୍କୁ ରୋକିଲେ।
4.33.9
परश्वथैश्च मुसलैर्भिण्डिपालैश्च मुद्गरैः ।
गोपालाः कर्षणैश्चित्रैर्जघ्नुरश्वान्समन्ततः ॥ ४.३३.९ ॥
ପରଶୁ, ମୁସଳ, ଭିଣ୍ଡିପାଳ ଓ ମୁଦ୍ଗର ଏବଂ ବିବିଧ ଅଙ୍କୁଶ ଦ୍ୱାରା ଗୋପାଳମାନେ ଚାରିଆଡ଼ୁ ଘୋଡ଼ାଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ।
4.33.10
ते हन्यमानाः संक्रुद्धास्त्रिगर्ता रथयोधिनः ।
विसृज्य शरवर्षणि गोपानद्रावयन्बलात् ॥ ४.३३.१० ॥
ଆଘାତପ୍ରାପ୍ତ ଓ କ୍ରୋଧିତ ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତ ରଥଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଶରବର୍ଷଣ କରି ବଳରେ ଗୋପାଳମାନଙ୍କୁ ପଳାଇ ଦେଲେ।
4.33.11
हन्यमानेषु गोपेषु विमुखेषु विशांपते ।
ततो युवानः संभीताः श्वसन्तो रेणुगुण्ठिताः ॥ ४.३३.११ ॥
ହେ ନରପତି, ଗୋପାଳମାନେ ଆହତ ହୋଇ ବିମୁଖ ହେଲେ, ସେତେବେଳେ ଭୀତ, ହାଂଫୁଳୁଥିବା ଓ ଧୂଳିରେ ଆବୃତ ଯୁବକମାନେ ପଳାଇଲେ।
4.33.12
जवेन महता चैव गोपालाः पुरमाव्रजन् ।
विराटनगरं प्राप्य नरा राजानमब्रुवन् ॥ ४.३३.१२ ॥
ମହାବେଗରେ ଗୋପାଳମାନେ ନଗର ଆଡ଼କୁ ଗଲେ; ବିରାଟ ନଗରରେ ପହଞ୍ଚି ସେ ଲୋକମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ।
4.33.13
सभायां राजशार्दूलमासीनं पाण्डवैः सह ।
शूरैः परिवृतं योधैः कुण्डलाङ्गदधारिभिः ॥ ४.३३.१३ ॥
ସଭାରେ ରାଜଶାର୍ଦୂଳ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସହ ବସିଥିଲେ; କୁଣ୍ଡଳ ଓ ଅଙ୍ଗଦ ଧାରଣ କରିଥିବା ଶୂର ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ।
4.33.14
सद्भिश्च पण्डितैः सार्धं मन्त्रिभिश्चापि संवृतम् ।
दृष्ट्वा शीघ्रं तु गोपाला विराटमिदमब्रवन् ॥ ४.३३.१४ ॥
ସତ୍ପୁରୁଷ, ପଣ୍ଡିତ ଓ ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ରହିଥିବା ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଗୋପାଳମାନେ ଶୀଘ୍ର ବିରାଟଙ୍କୁ ଏହା କହିଲେ।
4.33.15
अस्मान्युधि विनिर्जित्य परिभूय सबान्धवान् ।
षष्टिं गवां सहस्राणि त्रिगर्ताः कालयन्ति ।
ता निवर्तय राजेन्द्र मा नेशुः पशवस्तव ॥ ४.३३.१५ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମକୁ ପରାସ୍ତ କରି, ବନ୍ଧୁବାନ୍ଧବଙ୍କ ସହିତ ଅପମାନ କରି, ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତମାନେ ଷାଠିଏ ହଜାର ଗାଈ ତଡ଼ି ନେଉଛନ୍ତି। ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଫେରାନ୍ତୁ; ଆପଣଙ୍କ ପଶୁମାନେ ଯେମିତି ନଷ୍ଟ ନ ହୁଅନ୍ତି।
4.33.16
श्रुत्वा तु वचनं तेषां गोपालानामरिंदमः ।
स राजा महतीं सेनां मात्स्यानां समवाहयत्।
रथनागाश्वकलिलां पत्तिध्वजसमाकुलाम् ॥ ४.३३.१६ ॥
ଗୋପାଳମାନଙ୍କ ସେହି କଥା ଶୁଣି ଶତ୍ରୁଦମନକାରୀ ସେହି ରାଜା ରଥ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ାରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ପଦାତିକ ଓ ଧ୍ୱଜାରେ ଭରପୂର ମତ୍ସ୍ୟମାନଙ୍କର ମହାସେନାକୁ ଅଗ୍ରସର କଲେ।
4.33.17
राजानो राजपुत्राश्च तनुत्राण्यथ भेजिरे ।
भानुमन्ति विवातानि सूपसेव्यानि भागशः ॥ ४.३३.१७ ॥
ତା'ପରେ ରାଜା ଓ ରାଜପୁତ୍ରମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅଭେଦ୍ୟ, ଭଲ ଭାବେ ରକ୍ଷିତ କବଚ ଭାଗ କରି ପିନ୍ଧିଲେ।
4.33.18
पृथक्काञ्चनसन्नाहान्रथेष्वश्वानयोजयन् ।
उत्कृष्य पाशान्मौर्वीणां शूराश्चापेष्वयोजयन् ॥ ४.३३.१८ ॥
ସୁନା ସଜ୍ଜା ଥିବା ଘୋଡ଼ାମାନେ ପୃଥକ୍ ଭାବେ ରଥରେ ଯୋଡ଼ାଗଲେ; ଶୂରମାନେ ଧନୁର ଦଉଡ଼ିର ବନ୍ଧନ ଖୋଲି ଧନୁରେ ଦଉଡ଼ି ଲଗାଇଲେ।
4.33.19
दृढमायसगर्भं तु कवचं तप्तकाञ्चनम् ।
विराटस्य प्रियो भ्राता शतानीकोऽभ्यहारयत् ॥ ४.३३.१९ ॥
ବିରାଟଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଭ୍ରାତା ଶତାନୀକ ଲୌହଗର୍ଭ ବିଶିଷ୍ଟ ଦୃଢ଼ ତପ୍ତ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣର କବଚ ଆଣିଲେ।
4.33.20
सर्वभारसहं वर्म कल्याणपटलं दृढम् ।
शतानीकादवरजो मदिराक्षोऽभ्यहारयत् ॥ ४.३३.२० ॥
ସମସ୍ତ ଭାର ସହିବା ସୁନ୍ଦର ସ୍ତରଯୁକ୍ତ ଦୃଢ଼ କବଚ ଶତାନୀକଙ୍କ କନିଷ୍ଠ ମଦିରାକ୍ଷ ଆଣିଲେ।
4.33.21
उत्सेधे यस्य पद्मानि शतं सौगन्धिकानि च ।
मृष्टहाटकपर्यन्तं सूर्यदत्तोऽभ्यहारयत् ॥ ४.३३.२१ ॥
ଯାହାର ଉଚ୍ଚତାରେ ଶହେ ପଦ୍ମ ଓ ସୌଗନ୍ଧିକ ପୁଷ୍ପ ଥିଲା, ମସୃଣ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରାନ୍ତ ବିଶିଷ୍ଟ ତାହାକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟଦତ୍ତ ଆଣିଲେ।
4.33.22
दृढमायसगर्भं च श्वेतं रुक्मपरिष्कृतम् ।
विराटस्य सुतो ज्येष्ठो वीरः शङ्खोऽभ्यहारयत् ॥ ४.३३.२२ ॥
ଲୌହଗର୍ଭ ବିଶିଷ୍ଟ ଦୃଢ଼ ଶ୍ୱେତ କବଚ, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣାଳଙ୍କୃତ, ବିରାଟଙ୍କ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ବୀର ପୁତ୍ର ଶଙ୍ଖ ଆଣିଲେ।
4.33.23
शतसूर्यं शतावर्तं शतबिन्दु शताक्षिमत् ।
अभेद्यकल्पं मत्स्यानां राजा कवचमाहरत् ॥ ४.३३.२३ ॥
ଶହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଶହେ ଆବର୍ତ୍ତ, ଶହେ ବିନ୍ଦୁ ଓ ଶହେ ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ, ପ୍ରାୟ ଅଭେଦ୍ୟ କବଚ ମତ୍ସ୍ୟରାଜ ଆଣିଲେ।
4.33.24
ततो नानातनुत्राणि स्वानिस्वानि महाबलाः ।
युयुत्सवोऽभ्यनह्यन्त देवकल्पाः प्रहारिणः ॥ ४.३३.२४ ॥
ତା'ପରେ ମହାବଳୀ, ଯୁଦ୍ଧେଚ୍ଛୁ, ଦେବତୁଲ୍ୟ ପ୍ରହାରୀ ବୀରମାନେ ନିଜ ନିଜର ବିବିଧ କବଚ ପରିଧାନ କଲେ।
4.33.25
सोपस्करेषु शुभ्रेषु महत्सु च महारथाः ।
पृथक्काञ्चनसन्नाहान्रथेष्वश्वानयोजयन् ॥ ४.३३.२५ ॥
ସଜ୍ଜିତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବଡ଼ ରଥରେ ମହାରଥୀମାନେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କବଚଯୁକ୍ତ ଘୋଡ଼ା ପୃଥକ ଭାବେ ଯୋଡ଼ିଲେ।
4.33.26
सूर्यचन्द्रप्रतीकाशे मणिहेमविभूषिते ।
महाप्रमाणं मत्स्यस्य ध्वजमुच्छ्रियते रथे ॥ ४.३३.२६ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମଣି ଓ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ମତ୍ସ୍ୟରାଜଙ୍କ ବିଶାଳ ଧ୍ୱଜା ରଥରେ ଉତ୍ତୋଳିତ ହେଲା।
4.33.27
ध्वजान्बहुविधाकारान्सौवर्णान्हेममालिनः ।
यथास्वं क्षत्रियाः शूरा रथेषु समयोजयन् ॥ ४.३३.२७ ॥
ବହୁ ପ୍ରକାରର, ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମାଳାଯୁକ୍ତ ଧ୍ୱଜା ଶୂର କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ନିଜ ନିଜ ରୀତି ଅନୁସାରେ ରଥରେ ଲଗାଇଲେ।
4.33.28
रथेषु युज्यमानेषु कङ्को राजानमब्रवीत् ।
मया ह्यस्रं चतुर्वर्गमवाप्तमृषिसत्तमात् ॥ ४.३३.२८ ॥
ରଥରେ ଘୋଡ଼ା ଯୋଡ଼ାଯାଉଥିବାବେଳେ କଙ୍କ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ: "ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିଙ୍କଠାରୁ ମୁଁ ଚତୁର୍ବର୍ଗ ଅସ୍ତ୍ର ପାଇଛି।"
4.33.29
दंशितो रथमास्थाय पदं निर्याम्यहं गवाम् ।
अयं च बलवाञ्छरो वललो दृश्यतेऽनघ ॥ ४.३३.२९ ॥
ବର୍ମ ପିନ୍ଧି ରଥରେ ଚଢ଼ି ମୁଁ ଗାଈମାନଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଯାତ୍ରା କରୁଛି; ହେ ନିଷ୍ପାପ, ଏହି ବଳବାନ ଶର ଓ ବଲଲ ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି।
4.33.30
गोसङ्ख्यमश्वबन्धं च संयोजय रथेषु वैः ।
नैतेन जातु युध्द्येयुर्गवार्थमिति मे मतिः ॥ ४.३३.३० ॥
ଗାଈଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଓ ଘୋଡ଼ାର ବନ୍ଧନ ରଥରେ ଯୋଡ଼; ମୋ ମତ ଏହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଗାଈ ପାଇଁ କଦାପି ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ ନାହିଁ।
4.33.31
अथ मात्स्योऽब्रवीद्राजा शतानीकं जघन्यजम् ।
कङ्कश्च वललः सूदो दामग्रन्थिश्च वीर्यवान् ॥ ४.३३.३१ ॥
ତା'ପରେ ମତ୍ସ୍ୟରାଜ ନିଜ କନିଷ୍ଠ ଭ୍ରାତା ଶତାନୀକଙ୍କୁ କହିଲେ — କଙ୍କ, ବଲ୍ଲଭ, ସୂଦ ଏବଂ ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ଦାମଗ୍ରନ୍ଥି।
4.33.32
तन्त्रिपालश्च गोसङ्ख्यो यथा ते पुरुषर्षभाः ।
शूराः सुवीराः पुरुषा नागराजवरोपमाः ।
युद्ध्येयुरिति मे बुद्धिर्वर्तते नात्र संशयः ॥ ४.३३.३२ ॥
ତନ୍ତ୍ରିପାଳ ଓ ଗୋସଙ୍ଖ୍ୟ ମଧ୍ୟ — ଆପଣମାନଙ୍କ ପରି ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୂର, ସୁବୀର ପୁରୁଷ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜହସ୍ତୀ ତୁଲ୍ୟ — ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ ବୋଲି ମୋ ମତ; ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
4.33.33
एतेपामपि दीयन्तां रथा ध्वजपताकिनः ।
कवचानि विचित्राणि दृढानि च लघूनि च ॥ ४.३३.३३ ॥
ଏମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଧ୍ୱଜ-ପତାକାଯୁକ୍ତ ରଥ ଦିଆଯାଉ; ବିଚିତ୍ର, ଦୃଢ଼ ଓ ହାଲ୍କା କବଚ ମଧ୍ୟ।
4.33.34
प्रतिमुञ्चन्तु गात्रेषु दीयन्तामायुधानि च ।
नेमे जातु न युद्ध्य्रेयुरिति मे धीयते मतिः ॥ ४.३३.३४ ॥
ସେମାନେ ନିଜ ଶରୀରରେ କବଚ ଧାରଣ କରନ୍ତୁ; ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଉ। ଏମାନେ କେବେ ଯୁଦ୍ଧ ନ କରନ୍ତୁ ବୋଲି ମୋ ମନ ସ୍ଥିର ହୋଇଛି।
4.33.35
तच्छ्रुत्वा नृपतेर्वाक्यं शीघ्रं त्वरितमानसः ।
शतानीकः स पार्थभ्यो रथान्राजन्समादिशत् ॥ ४.३३.३५ ॥
ରାଜାଙ୍କ ସେହି ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ଶୀଘ୍ର ଓ ଉତ୍ସୁକ ମନରେ ଶତାନୀକ, ହେ ରାଜନ୍, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ରଥ ଦେବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ।
4.33.36
सहदेवाय राज्ञे च भीमाय नकुलाय च ।
तान्दृष्ट्वा सहसा सूता राजभक्तिपुरस्कृताः ॥ ४.३३.३६ ॥
ସହଦେବ, ରାଜା (ଯୁଧିଷ୍ଠିର), ଭୀମ ଓ ନକୁଳଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ। ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ରାଜଭକ୍ତିରେ ଅଗ୍ରସର ସାରଥିମାନେ ସହସା (ଧାଇଁଲେ)।
4.33.37
निर्दिष्टा नरदेवेन रथाञ्छीघ्रमयोजयन् ।
कवचानि विचित्राणि नवानि च दृढानि च ॥ ४.३३.३७ ॥
ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ସାରଥିମାନେ ଶୀଘ୍ର ରଥ ଯୋଡ଼ିଲେ; ବିଚିତ୍ର, ନୂତନ ଓ ଦୃଢ଼ କବଚ ମଧ୍ୟ (ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ)।
4.33.38
विराटः प्रददौ यानि तेषामक्लिष्टकर्मणाम् ।
तान्यामुच्य शरीरेषु दंशितास्ते महारथाः ॥ ४.३३.३८ ॥
ଅକ୍ଳିଷ୍ଟକର୍ମା ସେମାନଙ୍କୁ ବିରାଟ ଯାହା ଦେଇଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଶରୀରରେ ଧାରଣ କରି ସେ ମହାରଥୀମାନେ ସଜ୍ଜିତ ହେଲେ।
4.33.39
तरस्विनश्छन्नरूपाः सर्वशस्त्रविशारदाः ।
रथान्हेमपरिष्कारान्समास्थाय महारथाः।
पाण्डवा निर्ययुर्हृष्टा दंशिता राजसत्तम ॥ ४.३३.३९ ॥
ବେଗବାନ, ବେଶ ବଦଳାଇଥିବା, ସର୍ବଶସ୍ତ୍ରରେ ନିପୁଣ ସେ ମହାରଥୀ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଳଙ୍କାରିତ ରଥରେ ଆରୂଢ଼ ହୋଇ ହର୍ଷରେ, ସଜ୍ଜିତ ହୋଇ ବାହାରିଲେ — ହେ ରାଜଶ୍ରେଷ୍ଠ!
4.33.40
विराटमन्वयुः पश्चात्सहिताः कुरुपुङ्गवाः ।
चत्वारो भ्रातरः शूराः पाण्डवाः सत्यविक्रमाः ॥ ४.३३.४० ॥
କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସତ୍ୟପରାକ୍ରମୀ ସେ ଚାରି ଶୂର ଭାଇ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ବିରାଟଙ୍କ ପଛେ ଅନୁସରଣ କଲେ।
4.33.41
दीर्घानां च दृढानां च धनुषां ते यथाबलम् ।
उत्कृष्य पाशान्मौर्वीणां वीराश्चापेष्वयोजयन् ॥ ४.३३.४१ ॥
ଦୀର୍ଘ ଓ ଦୃଢ଼ ଧନୁର ଜ୍ୟା-ପାଶ ସେ ବୀରମାନେ ନିଜ ବଳାନୁସାରେ ଟାଣି ଧନୁରେ ଯୋଡ଼ିଲେ।
4.33.42
ततः सुवाससः सर्वे वीराश्चन्दनरूषिताः ।
चोदिता नरदेवेन क्षिप्रमश्वानचोदयन् ॥ ४.३३.४२ ॥
ତା'ପରେ ସୁନ୍ଦର ବସ୍ତ୍ର ପରିହିତ, ଚନ୍ଦନ ଲେପିତ ସମସ୍ତ ବୀର ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ା ଚଳାଇଲେ।
4.33.43
ते हया हेमसंच्छन्ना बृहन्तः साधुवाहिनः ।
चोदिताः प्रत्यदृश्यन्त पत्रिणामिव पङ्क्तयः ॥ ४.३३.४३ ॥
ସୁନାରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ, ବିଶାଳ, ସୁଶିକ୍ଷିତ ଅଶ୍ୱମାନେ ଚାଳିତ ହୋଇ ପକ୍ଷୀଙ୍କ ପଂକ୍ତି ପରି ଦେଖାଗଲେ।
4.33.44
भीमरूपाश्च मातङ्गाः प्रभिन्नकरटामुखाः ।
स्वारूढा युद्धकुशलैर्महामात्राधिरोहिताः ॥ ४.३३.४४ ॥
ଭୟଙ୍କର ରୂପର ହାତୀମାନେ, ମଦରେ ଝରୁଥିବା କପୋଳ ଓ ମୁଖ ସହିତ, ଯୁଦ୍ଧନିପୁଣ ମାହୁତମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭଲ ଭାବେ ଚଢ଼ାଯାଇଥିଲା।
4.33.45
क्षरन्त इव जीमूताः सुदन्ताः षाष्टिहायनाः ।
राजानमन्वयुः पश्चात्क्रामन्त इव पर्वताः ॥ ४.३३.४५ ॥
ବର୍ଷୁଥିବା ମେଘ ପରି, ସୁନ୍ଦର ଦାନ୍ତବିଶିଷ୍ଟ, ଷାଠିଏ ବର୍ଷ ବୟସ୍କ ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କ ପଛେ ଚାଲିଲେ; ଚାଲୁଥିବା ପର୍ବତ ପରି।
4.33.46
दृढायुधजनाकीर्णं रथाश्वगजसंकुलम् ।
तद्बलाग्रं विराटस्य शक्रस्येव तदा बभौ ॥ ४.३३.४६ ॥
ଦୃଢ଼ ଆୟୁଧଧାରୀ ଲୋକମାନଙ୍କରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ରଥ, ଅଶ୍ୱ ଓ ହାତୀରେ ଠାସି ହୋଇଥିବା ବିରାଟଙ୍କ ସେନାର ଅଗ୍ରଭାଗ ସେତେବେଳେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେଖାଗଲା।
4.33.47
तं प्रयान्तं महाराज निनीषन्तं गवां पदम् ।
विशारदानां वैश्यानां प्रकृष्टानां तदा नृप ॥ ४.३३.४७ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ହେ ନୃପ, ସେତେବେଳେ ଗାଈମାନଙ୍କ ସ୍ଥାନ ନେଇଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ବାହାରୁଥିବା ତାଙ୍କୁ ଦକ୍ଷ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୈଶ୍ୟମାନେ ଦେଖିଲେ।
4.33.48
विंशतिस्तु सहस्राणि नराणामनुयायिनाम् ।
अष्टौ रथसहस्राणि दश नागशतानि च ।
विंशच्चाश्वसहस्राणि मात्स्यानां त्वरितं ययुः ॥ ४.३३.४८ ॥
କୋଡ଼ିଏ ହଜାର ଅନୁଗାମୀ ଲୋକ, ଆଠ ହଜାର ରଥ, ଏକ ହଜାର ହାତୀ, କୋଡ଼ିଏ ହଜାର ଅଶ୍ୱ — ମତ୍ସ୍ୟମାନଙ୍କ ସେନା ଶୀଘ୍ର ଗଲା।
4.33.49
तदनीकं विराटस्य शुशुभेऽतीव भारत ।
वसन्ते बहुपुष्पाढ्यं काननं चित्रितं यथा ॥ ४.३३.४९ ॥
ହେ ଭରତ, ବିରାଟଙ୍କ ସେହି ସେନା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭାମୟ ହୋଇ ଉଠିଲା, ଯେପରି ବସନ୍ତରେ ବହୁ ଫୁଲରେ ଭରପୂର ବନ ବିଚିତ୍ର ରଙ୍ଗରେ ସଜ୍ଜିତ ହୁଏ।