Mahābhārata · Adhyāya 4.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.33.1
ततस्तेषां महाराज तत्रैवामिततेजसाम् ।
छद्मलिङ्गप्रविष्टानां पाण्डवानां महात्मनाम् ॥ ४.३३.१ ॥
Dann, o großer König, dort eben, von den Pāṇḍavas unermesslichen Glanzes und großen Geistes, die in verhüllter Gestalt eingetreten waren…
4.33.2
व्यतीतः समयः सम्यग्विराटनगरे सताम् ।
कुर्वतां तस्य कर्माणि वीराटस्य महीपतेः ॥ ४.३३.२ ॥
In der Stadt Virāṭa verging die Zeit gut für jene Rechtschaffenen, während sie die Aufgaben des Königs Virāṭa verrichteten.
4.33.3
कीचके तु हते राजा विराटः परवीरहा ।
परां संभावनां चक्रे कुन्तीपुत्रे युधिष्ठिरे ॥ ४.३३.३ ॥
Als Kīcaka erschlagen war, erwies König Virāṭa, der Bezwinger feindlicher Helden, dem Sohn der Kuntī, Yudhiṣṭhira, höchste Ehre.
4.33.4
ततस्त्रयोदशस्वान्ते तस्य वर्षस्य भारत ।
शुशर्मणा गृहीतं तु गोधनं तरसा बहु ॥ ४.३३.४ ॥
Dann, o Bhārata, am Ende des dreizehnten Jahres, raubte Suśarman gewaltsam eine große Herde Vieh.
4.33.5
ततः शब्दो महानासीद्रेणुश्च दिवमस्पृशत् ।
शङ्खदुन्दुभिघोषश्च भेरीणां च महास्वनः।
गवाश्वरथनागानां निश्वनश्च पदातिनाम् ॥ ४.३३.५ ॥
Dann erhob sich ein gewaltiger Lärm, und der Staub berührte den Himmel; es erklang der Ton von Muscheln und Trommeln, das mächtige Dröhnen der Kriegstrommeln und das Getöse von Vieh, Pferden, Streitwagen, Elefanten und Fußsoldaten.
4.33.6
एवं तैस्त्वभिनिर्याय मत्स्यराजस्य गोधने ।
त्रिगर्तैर्गृह्यमाणे तु गोपालाः प्रत्यषेधयन् ॥ ४.३३.६ ॥
So, als jene hervorkamen und die Trigarta die Herde des Matsya-Königs an sich rissen, leisteten die Hirten ihnen Widerstand.
4.33.7
अथ त्रिगर्ता बहवः परिगृह्य धनं बहु ।
परिक्षिप्य हयैः शीघ्रै रथव्रातैश्च भारत।
गोपालान्प्रत्ययुध्यन्त रणे कृत्वा जये धृतिम् ॥ ४.३३.७ ॥
Da umringten die Trigartas, nachdem sie viel Reichtum und viele Herden ergriffen hatten, sie mit schnellen Pferden und Wagenscharen, und, o Bhārata, im Entschluss zum Sieg kämpften sie im Gefecht gegen die Hirten.
4.33.8
ते हन्यमाना बहुभिः प्रासतोमरपाणिभिः ।
गोपाला गोकुले भक्ता वारयामासुरोजसा ॥ ४.३३.८ ॥
Von vielen mit Speeren und Wurfspießen in den Händen getroffen, hielten die Hirten, dem Kuhgehege ergeben, sie mit Kraft zurück.
4.33.9
परश्वथैश्च मुसलैर्भिण्डिपालैश्च मुद्गरैः ।
गोपालाः कर्षणैश्चित्रैर्जघ्नुरश्वान्समन्ततः ॥ ४.३३.९ ॥
Mit Beilen, Keulen, Wurfschleudern und Streitkolben sowie mit verschiedenen Stachelstöcken schlugen die Hirten die Pferde von allen Seiten.
4.33.10
ते हन्यमानाः संक्रुद्धास्त्रिगर्ता रथयोधिनः ।
विसृज्य शरवर्षणि गोपानद्रावयन्बलात् ॥ ४.३३.१० ॥
Getroffen und zornig ließen die Wagenkämpfer der Trigartas einen Pfeilregen niedergehen und trieben die Hirten mit Gewalt in die Flucht.
4.33.11
हन्यमानेषु गोपेषु विमुखेषु विशांपते ।
ततो युवानः संभीताः श्वसन्तो रेणुगुण्ठिताः ॥ ४.३३.११ ॥
Als die Hirten getroffen die Flucht ergriffen hatten, o Herr der Menschen, da flohen die jungen Männer, verängstigt, keuchend und von Staub bedeckt.
4.33.12
जवेन महता चैव गोपालाः पुरमाव्रजन् ।
विराटनगरं प्राप्य नरा राजानमब्रुवन् ॥ ४.३३.१२ ॥
Mit großer Eile gingen die Hirten in die Stadt; als sie die Stadt Virāṭas erreicht hatten, sprachen die Männer zum König.
4.33.13
सभायां राजशार्दूलमासीनं पाण्डवैः सह ।
शूरैः परिवृतं योधैः कुण्डलाङ्गदधारिभिः ॥ ४.३३.१३ ॥
In der Versammlungshalle saß der Tiger unter den Königen mit den Pāṇḍavas, umgeben von heldenhaften Kriegern mit Ohrringen und Armreifen.
4.33.14
सद्भिश्च पण्डितैः सार्धं मन्त्रिभिश्चापि संवृतम् ।
दृष्ट्वा शीघ्रं तु गोपाला विराटमिदमब्रवन् ॥ ४.३३.१४ ॥
Als sie ihn von würdigen Männern, Gelehrten und Ratgebern umgeben sahen, sprachen die Hirten schnell diese Worte zu Virāṭa.
4.33.15
अस्मान्युधि विनिर्जित्य परिभूय सबान्धवान् ।
षष्टिं गवां सहस्राणि त्रिगर्ताः कालयन्ति ।
ता निवर्तय राजेन्द्र मा नेशुः पशवस्तव ॥ ४.३३.१५ ॥
Nachdem sie uns im Kampf besiegt und zusammen mit unseren Verwandten gedemütigt haben, treiben die Trigarta sechzigtausend Kühe fort. Wende sie, o Herr der Könige, damit dein Vieh nicht verloren geht.
4.33.16
श्रुत्वा तु वचनं तेषां गोपालानामरिंदमः ।
स राजा महतीं सेनां मात्स्यानां समवाहयत्।
रथनागाश्वकलिलां पत्तिध्वजसमाकुलाम् ॥ ४.३३.१६ ॥
Als jener Bezwinger der Feinde ihre Worte hörte, setzte er das große Heer der Matsya in Bewegung, dicht gefüllt mit Streitwagen, Elefanten und Pferden und wimmelnd von Fußsoldaten und Bannern.
4.33.17
राजानो राजपुत्राश्च तनुत्राण्यथ भेजिरे ।
भानुमन्ति विवातानि सूपसेव्यानि भागशः ॥ ४.३३.१७ ॥
Dann legten die Könige und Prinzen ihre Rüstungen an, glänzend, undurchdringlich, gut gepflegt und in Teilen verteilt.
4.33.18
पृथक्काञ्चनसन्नाहान्रथेष्वश्वानयोजयन् ।
उत्कृष्य पाशान्मौर्वीणां शूराश्चापेष्वयोजयन् ॥ ४.३३.१८ ॥
Die Pferde mit goldenem Geschirr wurden einzeln an die Streitwagen gespannt; und die Helden lösten die Bänder ihrer Bogensehnen und zogen sie auf die Bögen.
4.33.19
दृढमायसगर्भं तु कवचं तप्तकाञ्चनम् ।
विराटस्य प्रियो भ्राता शतानीकोऽभ्यहारयत् ॥ ४.३३.१९ ॥
Śatānīka, der geliebte Bruder Virāṭas, brachte einen festen Panzer mit eisernem Kern, aus geglühtem Gold.
4.33.20
सर्वभारसहं वर्म कल्याणपटलं दृढम् ।
शतानीकादवरजो मदिराक्षोऽभ्यहारयत् ॥ ४.३३.२० ॥
Madirākṣa, der jüngere Bruder Śatānīkas, brachte einen festen Panzer, der jede Last tragen kann, mit schönen Plattenlagen.
4.33.21
उत्सेधे यस्य पद्मानि शतं सौगन्धिकानि च ।
मृष्टहाटकपर्यन्तं सूर्यदत्तोऽभ्यहारयत् ॥ ४.३३.२१ ॥
Sūryadatta brachte jenen, an dessen Höhe hundert Lotosse und Saugandhika-Blumen waren, mit Rändern aus poliertem Gold.
4.33.22
दृढमायसगर्भं च श्वेतं रुक्मपरिष्कृतम् ।
विराटस्य सुतो ज्येष्ठो वीरः शङ्खोऽभ्यहारयत् ॥ ४.३३.२२ ॥
Der heldenhafte älteste Sohn Virāṭas, Śaṅkha, brachte einen festen weißen Panzer mit eisernem Kern, mit Gold verziert.
4.33.23
शतसूर्यं शतावर्तं शतबिन्दु शताक्षिमत् ।
अभेद्यकल्पं मत्स्यानां राजा कवचमाहरत् ॥ ४.३३.२३ ॥
Der König der Matsyas brachte einen Panzer mit hundert Sonnen, hundert Wirbeln, hundert Punkten und hundert Augen, nahezu undurchdringlich.
4.33.24
ततो नानातनुत्राणि स्वानिस्वानि महाबलाः ।
युयुत्सवोऽभ्यनह्यन्त देवकल्पाः प्रहारिणः ॥ ४.३३.२४ ॥
Da legten die mächtigen, kampfbegierigen, gottgleichen Kämpfer jeder seine eigene Rüstung an.
4.33.25
सोपस्करेषु शुभ्रेषु महत्सु च महारथाः ।
पृथक्काञ्चनसन्नाहान्रथेष्वश्वानयोजयन् ॥ ४.३३.२५ ॥
Auf glänzenden, großen, ausgerüsteten Streitwagen spannten die großen Wagenkämpfer die Pferde in goldenen Panzern einzeln an.
4.33.26
सूर्यचन्द्रप्रतीकाशे मणिहेमविभूषिते ।
महाप्रमाणं मत्स्यस्य ध्वजमुच्छ्रियते रथे ॥ ४.३३.२६ ॥
Auf dem Streitwagen wurde das große Banner des Matsya-Königs erhoben, das wie Sonne und Mond strahlte und mit Juwelen und Gold geschmückt war.
4.33.27
ध्वजान्बहुविधाकारान्सौवर्णान्हेममालिनः ।
यथास्वं क्षत्रियाः शूरा रथेषु समयोजयन् ॥ ४.३३.२७ ॥
Die tapferen Kshatriyas befestigten auf ihren Streitwagen, jeder nach dem Seinen, goldene Banner vielerlei Gestalt, mit goldenen Girlanden geschmückt.
4.33.28
रथेषु युज्यमानेषु कङ्को राजानमब्रवीत् ।
मया ह्यस्रं चतुर्वर्गमवाप्तमृषिसत्तमात् ॥ ४.३३.२८ ॥
Während die Streitwagen angespannt wurden, sprach Kanka zum König: "Vom besten der Weisen habe ich die Waffen der vierfachen Art erhalten."
4.33.29
दंशितो रथमास्थाय पदं निर्याम्यहं गवाम् ।
अयं च बलवाञ्छरो वललो दृश्यतेऽनघ ॥ ४.३३.२९ ॥
Gepanzert und auf meinen Wagen gestiegen, schreite ich zu den Rindern hin; und, du Makelloser, sieh, der mächtige Śara und Valala sind hier zu sehen.
4.33.30
गोसङ्ख्यमश्वबन्धं च संयोजय रथेषु वैः ।
नैतेन जातु युध्द्येयुर्गवार्थमिति मे मतिः ॥ ४.३३.३० ॥
Verbinde die Zählung der Rinder und das Geschirr der Pferde mit den Streitwagen; nach meiner Ansicht werden sie auf diese Weise niemals um die Rinder kämpfen.
4.33.31
अथ मात्स्योऽब्रवीद्राजा शतानीकं जघन्यजम् ।
कङ्कश्च वललः सूदो दामग्रन्थिश्च वीर्यवान् ॥ ४.३३.३१ ॥
Da sprach der König der Matsya zu Śatānīka, seinem jüngeren Bruder: Kaṅka, Vallala, der Koch und der mächtige Dāmagranthi ebenso.
4.33.32
तन्त्रिपालश्च गोसङ्ख्यो यथा ते पुरुषर्षभाः ।
शूराः सुवीराः पुरुषा नागराजवरोपमाः ।
युद्ध्येयुरिति मे बुद्धिर्वर्तते नात्र संशयः ॥ ४.३३.३२ ॥
Auch Tantripāla und Gosaṅkhya — wie ihr, Stiere unter den Menschen, Helden und tapfere Krieger, dem besten königlichen Elefanten gleich — werden kämpfen; so ist meine Meinung, und daran besteht kein Zweifel.
4.33.33
एतेपामपि दीयन्तां रथा ध्वजपताकिनः ।
कवचानि विचित्राणि दृढानि च लघूनि च ॥ ४.३३.३३ ॥
Diesen sollen auch Wagen mit Fahnen und Wimpeln gegeben werden, dazu bunte, feste und leichte Rüstungen.
4.33.34
प्रतिमुञ्चन्तु गात्रेषु दीयन्तामायुधानि च ।
नेमे जातु न युद्ध्य्रेयुरिति मे धीयते मतिः ॥ ४.३३.३४ ॥
Sie sollen Rüstungen am Körper tragen, und auch Waffen sollen ihnen gegeben werden; meine feste Meinung ist, dass diese niemals nicht kämpfen sollen.
4.33.35
तच्छ्रुत्वा नृपतेर्वाक्यं शीघ्रं त्वरितमानसः ।
शतानीकः स पार्थभ्यो रथान्राजन्समादिशत् ॥ ४.३३.३५ ॥
Als Śatānīka die Worte des Königs gehört hatte, befahl er mit eiligem Sinn, o König, sogleich, den Pāṇḍava Wagen zuzuteilen.
4.33.36
सहदेवाय राज्ञे च भीमाय नकुलाय च ।
तान्दृष्ट्वा सहसा सूता राजभक्तिपुरस्कृताः ॥ ४.३३.३६ ॥
Für Sahadeva, den König (Yudhiṣṭhira), Bhīma und Nakula. Als die Wagenlenker sie sahen, eilten sie, von der Treue zum König getrieben, plötzlich herbei.
4.33.37
निर्दिष्टा नरदेवेन रथाञ्छीघ्रमयोजयन् ।
कवचानि विचित्राणि नवानि च दृढानि च ॥ ४.३३.३७ ॥
Auf Geheiß des Menschenherrschers spannten die Wagenlenker rasch die Streitwagen an und (bereiteten) bunte, neue und feste Rüstungen (vor).
4.33.38
विराटः प्रददौ यानि तेषामक्लिष्टकर्मणाम् ।
तान्यामुच्य शरीरेषु दंशितास्ते महारथाः ॥ ४.३३.३८ ॥
Nachdem sie jene (Rüstungen) am Körper angelegt hatten, die Virāṭa jenen Helden unermüdlicher Taten gegeben hatte, standen die großen Wagenkämpfer gerüstet da.
4.33.39
तरस्विनश्छन्नरूपाः सर्वशस्त्रविशारदाः ।
रथान्हेमपरिष्कारान्समास्थाय महारथाः।
पाण्डवा निर्ययुर्हृष्टा दंशिता राजसत्तम ॥ ४.३३.३९ ॥
Schnell, in verwandelter Gestalt, in allen Waffen erfahren, bestiegen jene großen Wagenkämpfer, die Pāṇḍava, goldgeschmückte Wagen und zogen fröhlich und gerüstet aus, o bester der Könige!
4.33.40
विराटमन्वयुः पश्चात्सहिताः कुरुपुङ्गवाः ।
चत्वारो भ्रातरः शूराः पाण्डवाः सत्यविक्रमाः ॥ ४.३३.४० ॥
Die vier tapferen Brüder, die Pāṇḍava, Stiere der Kuru von wahrer Tapferkeit, folgten gemeinsam Virāṭa von hinten.
4.33.41
दीर्घानां च दृढानां च धनुषां ते यथाबलम् ।
उत्कृष्य पाशान्मौर्वीणां वीराश्चापेष्वयोजयन् ॥ ४.३३.४१ ॥
Jene Helden zogen nach ihrer Kraft die Schlingen der Bogensehnen der langen und festen Bögen auseinander und spannten sie auf die Bögen.
4.33.42
ततः सुवाससः सर्वे वीराश्चन्दनरूषिताः ।
चोदिता नरदेवेन क्षिप्रमश्वानचोदयन् ॥ ४.३३.४२ ॥
Dann trieben alle Helden, prächtig gekleidet und mit Sandelholz gesalbt, auf Geheiß des Königs rasch die Pferde an.
4.33.43
ते हया हेमसंच्छन्ना बृहन्तः साधुवाहिनः ।
चोदिताः प्रत्यदृश्यन्त पत्रिणामिव पङ्क्तयः ॥ ४.३३.४३ ॥
Die großen, mit Gold bedeckten, gut zum Ziehen abgerichteten Pferde erschienen, angetrieben, wie Reihen von Vögeln.
4.33.44
भीमरूपाश्च मातङ्गाः प्रभिन्नकरटामुखाः ।
स्वारूढा युद्धकुशलैर्महामात्राधिरोहिताः ॥ ४.३३.४४ ॥
Die Elefanten, furchterregend von Gestalt, mit brunstigen Schläfen und Stirnen, waren von den im Kampf geschickten Oberlenkern gut bestiegen.
4.33.45
क्षरन्त इव जीमूताः सुदन्ताः षाष्टिहायनाः ।
राजानमन्वयुः पश्चात्क्रामन्त इव पर्वताः ॥ ४.३३.४५ ॥
Wie tropfende Wolken, mit schönen Stoßzähnen, sechzig Jahre alt, folgten sie dem König von hinten, wie Berge sich bewegend.
4.33.46
दृढायुधजनाकीर्णं रथाश्वगजसंकुलम् ।
तद्बलाग्रं विराटस्य शक्रस्येव तदा बभौ ॥ ४.३३.४६ ॥
Jene Vorhut des Heeres Virāṭas, erfüllt von Männern mit festen Waffen und gedrängt von Streitwagen, Pferden und Elefanten, erstrahlte damals wie die Indras.
4.33.47
तं प्रयान्तं महाराज निनीषन्तं गवां पदम् ।
विशारदानां वैश्यानां प्रकृष्टानां तदा नृप ॥ ४.३३.४७ ॥
O großer König, o Herr der Menschen, da sahen ihn die geschickten, vortrefflichen Vaiśyas aufbrechen, da er den Ort der Rinder fortführen wollte.
4.33.48
विंशतिस्तु सहस्राणि नराणामनुयायिनाम् ।
अष्टौ रथसहस्राणि दश नागशतानि च ।
विंशच्चाश्वसहस्राणि मात्स्यानां त्वरितं ययुः ॥ ४.३३.४८ ॥
Zwanzigtausend Männer als Gefolge, achttausend Streitwagen, tausend Elefanten und zwanzigtausend Pferde: Das Heer der Matsya zog rasch dahin.
4.33.49
तदनीकं विराटस्य शुशुभेऽतीव भारत ।
वसन्ते बहुपुष्पाढ्यं काननं चित्रितं यथा ॥ ४.३३.४९ ॥
O Bhārata, jenes Heer Virāṭas strahlte überaus, wie ein Wald voller Blüten im Frühling, bunt gezeichnet.