மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.33.1
ततस्तेषां महाराज तत्रैवामिततेजसाम् ।
छद्मलिङ्गप्रविष्टानां पाण्डवानां महात्मनाम् ॥ ४.३३.१ ॥
அப்பொழுது, மன்னரே, அங்கேயே அளவற்ற தேஜஸ் கொண்ட, மறைந்த வேடத்தில் புகுந்த மகாத்மாக்களான பாண்டவர்களுக்கு…
4.33.2
व्यतीतः समयः सम्यग्विराटनगरे सताम् ।
कुर्वतां तस्य कर्माणि वीराटस्य महीपतेः ॥ ४.३३.२ ॥
விராட நகரில் அந்த நல்லோர்கள் பூமியின் அதிபதியான விராடனின் பணிகளைச் செய்த காலம் நன்றாகக் கழிந்தது.
4.33.3
कीचके तु हते राजा विराटः परवीरहा ।
परां संभावनां चक्रे कुन्तीपुत्रे युधिष्ठिरे ॥ ४.३३.३ ॥
கீசகன் கொல்லப்பட்ட பின், பகைவீரர்களைக் கொல்லும் விராட மன்னன் குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரருக்கு மிக்க மரியாதை அளித்தான்.
4.33.4
ततस्त्रयोदशस्वान्ते तस्य वर्षस्य भारत ।
शुशर्मणा गृहीतं तु गोधनं तरसा बहु ॥ ४.३३.४ ॥
பின்னர், பரதனின் வழிவந்தவனே, அந்த ஆண்டின் பதின்மூன்றாம் முடிவில், சுசர்மனால் பல பசுச் செல்வங்கள் பலவந்தமாகக் கவரப்பட்டன.
4.33.5
ततः शब्दो महानासीद्रेणुश्च दिवमस्पृशत् ।
शङ्खदुन्दुभिघोषश्च भेरीणां च महास्वनः।
गवाश्वरथनागानां निश्वनश्च पदातिनाम् ॥ ४.३३.५ ॥
பின்னர் பெரும் ஒலி எழுந்தது, புழுதி வானைத் தொட்டது; சங்கு, துந்துபிகளின் முழக்கமும், பேரிகைகளின் பெரும் ஒலியும், பசு, குதிரை, தேர், யானை, காலாள்களின் ஆரவாரமும் எழுந்தன.
4.33.6
एवं तैस्त्वभिनिर्याय मत्स्यराजस्य गोधने ।
त्रिगर्तैर्गृह्यमाणे तु गोपालाः प्रत्यषेधयन् ॥ ४.३३.६ ॥
இவ்வாறு அவர்கள் வெளிப்பட்டு, மத்ஸ்ய அரசனின் பசுச் செல்வம் திரிகர்த்தர்களால் கவரப்படுவதைக் கண்டு, இடையர்கள் எதிர்த்தனர்.
4.33.7
अथ त्रिगर्ता बहवः परिगृह्य धनं बहु ।
परिक्षिप्य हयैः शीघ्रै रथव्रातैश्च भारत।
गोपालान्प्रत्ययुध्यन्त रणे कृत्वा जये धृतिम् ॥ ४.३३.७ ॥
பின்னர் த்ரிகர்த்தர்கள் பெருஞ்செல்வமும் மாடுகளும் பலவற்றைப் பற்றிக்கொண்டு, விரைந்த குதிரைகளாலும் தேர்ப்படைகளாலும் சுற்றி வளைத்து, பாரதா, வெற்றியை உறுதியாகக் கொண்டு போரில் கோபாலர்களை எதிர்த்துப் போரிட்டனர்.
4.33.8
ते हन्यमाना बहुभिः प्रासतोमरपाणिभिः ।
गोपाला गोकुले भक्ता वारयामासुरोजसा ॥ ४.३३.८ ॥
பல ஈட்டிகளையும் தோமரங்களையும் கையில் ஏந்திய எதிரிகளால் தாக்கப்பட்டபோதும், பசுத்தொழுவத்தில் பற்றுடைய அந்தக் கோபாலர்கள் வலிமையுடன் அவர்களைத் தடுத்தனர்.
4.33.9
परश्वथैश्च मुसलैर्भिण्डिपालैश्च मुद्गरैः ।
गोपालाः कर्षणैश्चित्रैर्जघ्नुरश्वान्समन्ततः ॥ ४.३३.९ ॥
கோடரிகளாலும், உலக்கைகளாலும், பிண்டிபாலங்களாலும், தண்டாயுதங்களாலும், பலவகைக் குத்துக்கோல்களாலும் கோபாலர்கள் நாற்புறமும் குதிரைகளைத் தாக்கினர்.
4.33.10
ते हन्यमानाः संक्रुद्धास्त्रिगर्ता रथयोधिनः ।
विसृज्य शरवर्षणि गोपानद्रावयन्बलात् ॥ ४.३३.१० ॥
தாக்கப்பட்டுச் சினமுற்ற த்ரிகர்த்த தேர்வீரர்கள் அம்பு மழையைப் பொழிந்து, வலிமையுடன் கோபாலர்களை ஓடச்செய்தனர்.
4.33.11
हन्यमानेषु गोपेषु विमुखेषु विशांपते ।
ततो युवानः संभीताः श्वसन्तो रेणुगुण्ठिताः ॥ ४.३३.११ ॥
ஓ மன்னா, கோபாலர்கள் தாக்கப்பட்டுப் புறமுதுகிட்டபோது, அந்த இளைஞர்கள் அச்சத்துடனும் மூச்சிரைப்புடனும் தூசியால் மூடப்பட்டவர்களாய் ஓடினர்.
4.33.12
जवेन महता चैव गोपालाः पुरमाव्रजन् ।
विराटनगरं प्राप्य नरा राजानमब्रुवन् ॥ ४.३३.१२ ॥
பெருவேகத்துடன் கோபாலர்கள் நகரை நோக்கிச் சென்றனர்; விராட நகரை அடைந்து அம்மனிதர்கள் அரசனிடம் கூறினர்.
4.33.13
सभायां राजशार्दूलमासीनं पाण्डवैः सह ।
शूरैः परिवृतं योधैः कुण्डलाङ्गदधारिभिः ॥ ४.३३.१३ ॥
சபையில் அரசர்களில் புலியான அவர் பாண்டவர்களுடன் அமர்ந்திருந்தார்; குண்டலங்களும் தோள்வளைகளும் அணிந்த வீரர்களால் சூழப்பட்டிருந்தார்.
4.33.14
सद्भिश्च पण्डितैः सार्धं मन्त्रिभिश्चापि संवृतम् ।
दृष्ट्वा शीघ्रं तु गोपाला विराटमिदमब्रवन् ॥ ४.३३.१४ ॥
நல்லோர், அறிஞர், அமைச்சர்கள் ஆகியோரால் சூழப்பட்டிருந்த அவரைக் கண்டு, இடையர்கள் விரைவாக விராடனிடம் இவ்வாறு கூறினர்.
4.33.15
अस्मान्युधि विनिर्जित्य परिभूय सबान्धवान् ।
षष्टिं गवां सहस्राणि त्रिगर्ताः कालयन्ति ।
ता निवर्तय राजेन्द्र मा नेशुः पशवस्तव ॥ ४.३३.१५ ॥
போரில் எங்களை வென்று, சுற்றத்தாருடன் சேர்த்து அவமதித்து, த்ரிகர்த்தர்கள் அறுபதினாயிரம் பசுக்களை ஓட்டிச் செல்கின்றனர். அரசர்களில் சிறந்தவரே, அவற்றைத் திருப்புங்கள்; உங்கள் கால்நடைகள் அழிந்துவிடக் கூடாது.
4.33.16
श्रुत्वा तु वचनं तेषां गोपालानामरिंदमः ।
स राजा महतीं सेनां मात्स्यानां समवाहयत्।
रथनागाश्वकलिलां पत्तिध्वजसमाकुलाम् ॥ ४.३३.१६ ॥
இடையர்களின் அந்தச் சொற்களைக் கேட்ட எதிரிகளை அடக்கும் அந்த அரசன், தேர்களும் யானைகளும் குதிரைகளும் நிறைந்து, காலாட்படையும் கொடிகளும் நிரம்பிய மத்ஸ்யரின் பெரும் படையை அனுப்பினான்.
4.33.17
राजानो राजपुत्राश्च तनुत्राण्यथ भेजिरे ।
भानुमन्ति विवातानि सूपसेव्यानि भागशः ॥ ४.३३.१७ ॥
பின்னர் அரசர்களும் இளவரசர்களும் ஒளிரும், துளைக்கப்பட முடியாத, நன்கு பராமரிக்கப்பட்ட கவசங்களை பங்கிட்டுக்கொண்டு அணிந்தனர்.
4.33.18
पृथक्काञ्चनसन्नाहान्रथेष्वश्वानयोजयन् ।
उत्कृष्य पाशान्मौर्वीणां शूराश्चापेष्वयोजयन् ॥ ४.३३.१८ ॥
பொன் கவசம் பூட்டிய குதிரைகள் தனித்தனியாகத் தேர்களில் பூட்டப்பட்டன; வீரர்கள் வில்நாண்களின் கட்டுகளை அவிழ்த்து, வில்களில் நாண் பூட்டினர்.
4.33.19
दृढमायसगर्भं तु कवचं तप्तकाञ्चनम् ।
विराटस्य प्रियो भ्राता शतानीकोऽभ्यहारयत् ॥ ४.३३.१९ ॥
விராடனின் அன்புச் சகோதரன் சதானீகன் இரும்புக் கருவுடன் கூடிய உறுதியான, உருக்கிய பொன்னாலான கவசத்தைக் கொண்டு வந்தான்.
4.33.20
सर्वभारसहं वर्म कल्याणपटलं दृढम् ।
शतानीकादवरजो मदिराक्षोऽभ्यहारयत् ॥ ४.३३.२० ॥
எல்லாச் சுமையையும் தாங்கவல்ல, அழகிய அடுக்குகளைக் கொண்ட உறுதியான கவசத்தை சதானீகனின் இளையவனான மதிராக்ஷன் கொண்டு வந்தான்.
4.33.21
उत्सेधे यस्य पद्मानि शतं सौगन्धिकानि च ।
मृष्टहाटकपर्यन्तं सूर्यदत्तोऽभ्यहारयत् ॥ ४.३३.२१ ॥
யதன் உயரத்தில் நூறு தாமரைகளும் சௌகந்திகப் பூக்களும் இருந்தன; மெருகேற்றிய பொன் ஓரங்களைக் கொண்டிருந்த அதனை சூரியதத்தன் கொண்டு வந்தான்.
4.33.22
दृढमायसगर्भं च श्वेतं रुक्मपरिष्कृतम् ।
विराटस्य सुतो ज्येष्ठो वीरः शङ्खोऽभ्यहारयत् ॥ ४.३३.२२ ॥
இரும்புக் கருவுடன் கூடிய உறுதியான வெள்ளை கவசத்தை, பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டது, விராடனின் மூத்த வீர மகன் சங்கன் கொண்டு வந்தான்.
4.33.23
शतसूर्यं शतावर्तं शतबिन्दु शताक्षिमत् ।
अभेद्यकल्पं मत्स्यानां राजा कवचमाहरत् ॥ ४.३३.२३ ॥
நூறு சூரியர்களும், நூறு சுழிகளும், நூறு புள்ளிகளும், நூறு கண்களும் கொண்ட, கிட்டத்தட்ட ஊடுருவ முடியாத கவசத்தை மத்ஸ்யர்களின் அரசன் கொண்டு வந்தான்.
4.33.24
ततो नानातनुत्राणि स्वानिस्वानि महाबलाः ।
युयुत्सवोऽभ्यनह्यन्त देवकल्पाः प्रहारिणः ॥ ४.३३.२४ ॥
பின்னர் மகாபலம் கொண்ட, போர் விரும்பும், தேவர்களுக்கு ஒப்பான, அடிக்கும் வீரர்கள் தத்தமக்கு உரிய பலவகைக் கவசங்களை அணிந்தனர்.
4.33.25
सोपस्करेषु शुभ्रेषु महत्सु च महारथाः ।
पृथक्काञ्चनसन्नाहान्रथेष्वश्वानयोजयन् ॥ ४.३३.२५ ॥
அலங்கரிக்கப்பட்ட பிரகாசமான பெரிய தேர்களில், மகாரதர்கள் தங்கக் கவசம் பூட்டிய குதிரைகளைத் தனித்தனியாகப் பூட்டினர்.
4.33.26
सूर्यचन्द्रप्रतीकाशे मणिहेमविभूषिते ।
महाप्रमाणं मत्स्यस्य ध्वजमुच्छ्रियते रथे ॥ ४.३३.२६ ॥
சூரியனையும் சந்திரனையும் போன்று ஒளிரும், மணியும் பொன்னும் அணிந்த மத்ஸ்யரின் பெரிய கொடி தேரில் உயர்த்தப்பட்டது.
4.33.27
ध्वजान्बहुविधाकारान्सौवर्णान्हेममालिनः ।
यथास्वं क्षत्रियाः शूरा रथेषु समयोजयन् ॥ ४.३३.२७ ॥
பல வடிவங்களுடைய, பொன்னாலான, பொன் மாலைகள் அணிந்த கொடிகளை வீர க்ஷத்திரியர்கள் தங்களுக்குரியபடி தேர்களில் பொருத்தினர்.
4.33.28
रथेषु युज्यमानेषु कङ्को राजानमब्रवीत् ।
मया ह्यस्रं चतुर्वर्गमवाप्तमृषिसत्तमात् ॥ ४.३३.२८ ॥
தேர்கள் பூட்டப்பட்டுக்கொண்டிருந்த போது கங்கன் அரசனிடம் சொன்னான்: "சிறந்த முனிவரிடமிருந்து நான்கு வகைப் படைக்கலங்களை நான் பெற்றேன்."
4.33.29
दंशितो रथमास्थाय पदं निर्याम्यहं गवाम् ।
अयं च बलवाञ्छरो वललो दृश्यतेऽनघ ॥ ४.३३.२९ ॥
கவசமணிந்து தேரில் ஏறி நான் பசுக்களை நோக்கிப் புறப்படுகிறேன்; ஓ குற்றமற்றவனே, இதோ வலிமையான சரனும் வலலனும் தெரிகின்றனர்.
4.33.30
गोसङ्ख्यमश्वबन्धं च संयोजय रथेषु वैः ।
नैतेन जातु युध्द्येयुर्गवार्थमिति मे मतिः ॥ ४.३३.३० ॥
பசுக்களின் எண்ணிக்கையையும் குதிரைக் கட்டுகளையும் தேர்களில் பூட்டு; இதனால் அவர்கள் பசுக்களுக்காக ஒருபோதும் போரிட மாட்டார்கள் என்பது என் கருத்து.
4.33.31
अथ मात्स्योऽब्रवीद्राजा शतानीकं जघन्यजम् ।
कङ्कश्च वललः सूदो दामग्रन्थिश्च वीर्यवान् ॥ ४.३३.३१ ॥
அப்போது மத்ஸ்ய மன்னன் தன் இளைய சகோதரன் சதானீகனிடம் கூறினான்; கங்கனும், வல்லலனும், சூதனும், வீரியவான் தாமக்ரந்தியும் (அவ்வாறே).
4.33.32
तन्त्रिपालश्च गोसङ्ख्यो यथा ते पुरुषर्षभाः ।
शूराः सुवीराः पुरुषा नागराजवरोपमाः ।
युद्ध्येयुरिति मे बुद्धिर्वर्तते नात्र संशयः ॥ ४.३३.३२ ॥
தந்திரிபாலனும் கோசங்கியனும் — நீங்கள் போன்ற நரர்களில் காளைகளான, சூரர்களும் நல்ல வீரர்களுமான, சிறந்த அரச யானைக்கு ஒப்பான மனிதர்கள் — அவர்கள் போரிடுவார்கள் என்பது என் எண்ணம்; இதில் ஐயமில்லை.
4.33.33
एतेपामपि दीयन्तां रथा ध्वजपताकिनः ।
कवचानि विचित्राणि दृढानि च लघूनि च ॥ ४.३३.३३ ॥
இவர்களுக்கும் கொடிகளும் பதாகைகளும் கொண்ட தேர்கள் கொடுக்கப்படட்டும்; பல வண்ணமுள்ள, உறுதியான, இலகுவான கவசங்களும்.
4.33.34
प्रतिमुञ्चन्तु गात्रेषु दीयन्तामायुधानि च ।
नेमे जातु न युद्ध्य्रेयुरिति मे धीयते मतिः ॥ ४.३३.३४ ॥
அவர்கள் தங்கள் உடல்களில் கவசங்களை அணியட்டும்; ஆயுதங்களும் கொடுக்கப்படட்டும். இவர்கள் ஒருபோதும் போரிடாமல் இருக்கக்கூடாது என்பது என் உறுதியான எண்ணம்.
4.33.35
तच्छ्रुत्वा नृपतेर्वाक्यं शीघ्रं त्वरितमानसः ।
शतानीकः स पार्थभ्यो रथान्राजन्समादिशत् ॥ ४.३३.३५ ॥
மன்னனின் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டதும், விரைந்த மனதுடன் சதானீகன், ஓ அரசே, பாண்டவர்களுக்காகத் தேர்களை உடனே ஏற்பாடு செய்யுமாறு கட்டளையிட்டான்.
4.33.36
सहदेवाय राज्ञे च भीमाय नकुलाय च ।
तान्दृष्ट्वा सहसा सूता राजभक्तिपुरस्कृताः ॥ ४.३३.३६ ॥
சகதேவனுக்கும், அரசனுக்கும் (யுதிஷ்டிரனுக்கும்), பீமனுக்கும், நகுலனுக்கும். அவர்களைக் கண்டதும், அரசப்பற்றால் முன்னிடப்பட்ட சாரதிகள் உடனே (விரைந்தனர்).
4.33.37
निर्दिष्टा नरदेवेन रथाञ्छीघ्रमयोजयन् ।
कवचानि विचित्राणि नवानि च दृढानि च ॥ ४.३३.३७ ॥
மன்னனால் கட்டளையிடப்பட்ட சாரதிகள் விரைவாகத் தேர்களைப் பூட்டினர்; வண்ணமயமானதும் புதியதும் உறுதியானதுமான கவசங்களையும் அவர்கள் (தயார் செய்தனர்).
4.33.38
विराटः प्रददौ यानि तेषामक्लिष्टकर्मणाम् ।
तान्यामुच्य शरीरेषु दंशितास्ते महारथाः ॥ ४.३३.३८ ॥
களைப்பறியாத செயல்களைச் செய்த அவர்களுக்கு விராடன் கொடுத்த அவற்றை உடலில் அணிந்து, அந்த மகாரதர்கள் கவசமணிந்து தயாரானார்கள்.
4.33.39
तरस्विनश्छन्नरूपाः सर्वशस्त्रविशारदाः ।
रथान्हेमपरिष्कारान्समास्थाय महारथाः।
पाण्डवा निर्ययुर्हृष्टा दंशिता राजसत्तम ॥ ४.३३.३९ ॥
வேகமுடையவர்களும், மாறுவேடம் பூண்டவர்களும், எல்லா ஆயுதங்களிலும் வல்லவர்களுமான அந்த மகாரதர்களாகிய பாண்டவர்கள், பொன்னலங்காரத் தேர்களில் ஏறி மகிழ்ச்சியுடனும் கவசமணிந்தும் புறப்பட்டனர் — ஓ அரசர்களில் சிறந்தவரே!
4.33.40
विराटमन्वयुः पश्चात्सहिताः कुरुपुङ्गवाः ।
चत्वारो भ्रातरः शूराः पाण्डवाः सत्यविक्रमाः ॥ ४.३३.४० ॥
குருக்களில் சிறந்த நால்வராகிய வீர சகோதரர்களான பாண்டவர்கள், உண்மையான வீரமுடையவர்களாய், ஒன்றாக விராடனைப் பின்தொடர்ந்தனர்.
4.33.41
दीर्घानां च दृढानां च धनुषां ते यथाबलम् ।
उत्कृष्य पाशान्मौर्वीणां वीराश्चापेष्वयोजयन् ॥ ४.३३.४१ ॥
நீண்டதும் உறுதியானதுமான வில்களின் நாண்கண்ணிகளை அவர்கள் தம் வலிமைக்கேற்ப இழுத்து, வீரர்கள் அவற்றை வில்களில் பூட்டினர்.
4.33.42
ततः सुवाससः सर्वे वीराश्चन्दनरूषिताः ।
चोदिता नरदेवेन क्षिप्रमश्वानचोदयन् ॥ ४.३३.४२ ॥
அதன்பின் நல்ல ஆடையணிந்து, சந்தனம் பூசிய எல்லா வீரர்களும், மன்னனால் தூண்டப்பட்டு, விரைவாகக் குதிரைகளைச் செலுத்தினர்.
4.33.43
ते हया हेमसंच्छन्ना बृहन्तः साधुवाहिनः ।
चोदिताः प्रत्यदृश्यन्त पत्रिणामिव पङ्क्तयः ॥ ४.३३.४३ ॥
தங்கத்தால் மூடப்பட்ட, பெரிய, நன்கு பயிற்சி பெற்ற குதிரைகள் தூண்டப்பட்டு பறவைகளின் வரிசைகள் போலத் தோன்றின.
4.33.44
भीमरूपाश्च मातङ्गाः प्रभिन्नकरटामुखाः ।
स्वारूढा युद्धकुशलैर्महामात्राधिरोहिताः ॥ ४.३३.४४ ॥
பயங்கர வடிவுடைய யானைகளும், மதத்தால் வழியும் கன்னங்களும் முகங்களும் கொண்டவையும், போரில் திறமையான பாகர்களால் நன்கு ஏற்றப்பட்டவையுமாக இருந்தன.
4.33.45
क्षरन्त इव जीमूताः सुदन्ताः षाष्टिहायनाः ।
राजानमन्वयुः पश्चात्क्रामन्त इव पर्वताः ॥ ४.३३.४५ ॥
மழை பொழியும் மேகங்கள் போல, அழகிய தந்தங்களையுடைய, அறுபது ஆண்டு வயதான அவை அரசனைப் பின்தொடர்ந்தன; நகரும் மலைகள் போல இருந்தன.
4.33.46
दृढायुधजनाकीर्णं रथाश्वगजसंकुलम् ।
तद्बलाग्रं विराटस्य शक्रस्येव तदा बभौ ॥ ४.३३.४६ ॥
உறுதியான ஆயுதம் ஏந்திய மக்களால் நிறைந்து, தேர்களும் குதிரைகளும் யானைகளும் செறிந்த அந்த விராடனின் படையின் முன்னணி அப்போது இந்திரனைப் போல ஒளிர்ந்தது.
4.33.47
तं प्रयान्तं महाराज निनीषन्तं गवां पदम् ।
विशारदानां वैश्यानां प्रकृष्टानां तदा नृप ॥ ४.३३.४७ ॥
மகாராஜனே, அரசே, அப்போது பசுக்களின் இருப்பிடத்தை கொண்டு செல்ல விரும்பி புறப்பட்ட அவனை, திறமையான சிறந்த வைசியர்கள் கண்டனர்.
4.33.48
विंशतिस्तु सहस्राणि नराणामनुयायिनाम् ।
अष्टौ रथसहस्राणि दश नागशतानि च ।
विंशच्चाश्वसहस्राणि मात्स्यानां त्वरितं ययुः ॥ ४.३३.४८ ॥
இருபதாயிரம் மனிதர்கள் பின்தொடர்பவர்களாக, எட்டாயிரம் தேர்கள், பத்து நூறு யானைகள், இருபதாயிரம் குதிரைகள் — மத்ஸ்யர்களின் படை விரைவாகச் சென்றது.
4.33.49
तदनीकं विराटस्य शुशुभेऽतीव भारत ।
वसन्ते बहुपुष्पाढ्यं काननं चित्रितं यथा ॥ ४.३३.४९ ॥
ஓ பாரதா, விராடனின் அந்தப் படை மிகவும் அழகாக ஒளிர்ந்தது; வசந்த காலத்தில் பல மலர்கள் நிறைந்த காடு வண்ணமயமாக விளங்குவது போல.