Mahābhārata · Adhyāya 4.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.34.1
निर्याय नगराच्छूरा व्यूढानीकाः प्रहारिणः ।
त्रिगर्तानस्पृशन्मात्स्याः मूर्येऽस्तंगमिते सति ॥ ४.३४.१ ॥
Cuando el sol se había puesto, los valientes Matsyas salieron de la ciudad con sus ejércitos formados y atacaron a los Trigartas.
4.34.2
ते त्रिगर्ताश्च मात्स्याश्च व्यूढानीकाः प्रहारिणः ।
अन्योन्यमभिवर्तन्ते गोषु गृद्धा महाबलाः ॥ ४.३४.२ ॥
Aquellos Trigartas y Matsyas, con sus ejércitos formados, guerreros poderosos ávidos de las vacas, se volvieron los unos contra los otros.
4.34.3
भीमाश्च मत्तमातङ्गास्तोमराङ्कुशचोदिताः ।
ग्रामणीयैः समारूढाः कुशलैर्हस्तिसादिभिः ॥ ४.३४.३ ॥
Elefantes furiosos y terribles, impulsados por lanzas y aguijones, montados por los jefes, con hábiles jinetes de elefantes.
4.34.4
तेषां समागमो घोरस्तुमुलो रोमहर्षणः ।
घ्नतां परस्परं राजन्यमराष्ट्रविवर्धनः ॥ ४.३४.४ ॥
Su encuentro fue terrible, tumultuoso y espeluznante; oh rey, golpeándose unos a otros, aumentaron la destrucción de reyes y naciones.
4.34.5
देवासुरसमो राजन्नासीत्सूर्येऽबलम्बति ।
पदातिरथनागेन्द्रहयारोहबलौघवान् ॥ ४.३४.५ ॥
Oh rey, cuando el sol se hundía, aquella batalla fue como la guerra de dioses y demonios, con un torrente de fuerza de infantes, carros, grandes elefantes y jinetes.
4.34.6
अन्योन्यमभ्यापततां निघ्नतां चेतरेतरम् ।
उदतिष्ठद्रजो भौमं न प्राज्ञायत किंचन ॥ ४.३४.६ ॥
Mientras se lanzaban unos contra otros y se golpeaban, el polvo de la tierra se levantó, y nada podía percibirse.
4.34.7
पक्षिणश्चापतन्भूमौ सैन्येन रजसा वृताः ।
इषुभिर्व्यतिसर्पद्भिरादित्योऽन्तरधीयत ॥ ४.३४.७ ॥
Los pájaros, cubiertos por el polvo del ejército, cayeron al suelo, y el sol quedó oculto por las flechas que cruzaban en todas direcciones.
4.34.8
खद्योतैरिव संयुक्तमन्तरिक्षमजायत ॥ ४.३४.८ ॥
El cielo se llenó, como si estuviera cubierto de luciérnagas.
4.34.9
रुक्मपृष्ठानि चापानि विचेरुर्विद्युतो यथा ।
नर्दतां लोकवीराणां सव्यं दक्षिणमस्यताम् ॥ ४.३४.९ ॥
Los arcos de dorso dorado se movían como relámpagos, y las manos izquierda y derecha de los héroes del mundo, que rugían, disparaban flechas.
4.34.10
रथा रथैः समाजग्मुः पत्तयश्च पदातिभिः ।
सादिनः सादिभिर्जग्मुर्गजैश्चापि महागजाः ॥ ४.३४.१० ॥
Los carros chocaron con carros, los soldados de a pie con soldados de a pie, los jinetes con jinetes, y los grandes elefantes con elefantes.
4.34.11
असिभिः पट्टसैश्चापि शक्तिभिस्तोमरैरपि ।
संरब्धाः समरे योधा निजघ्नुरितरेतरम् ॥ ४.३४.११ ॥
Con espadas, sables anchos, lanzas y jabalinas, los guerreros, enfurecidos en la batalla, se mataban unos a otros.
4.34.12
निघ्नन्तः समरेऽन्योन्यं हृष्टाः परिघपाणयः ।
न शेकुरतिसंक्रुद्धाः शूराः कर्तुं पराङ्भुखम् ॥ ४.३४.१२ ॥
Golpeándose unos a otros en la batalla, alegres, con mazas de hierro en la mano, los héroes, muy enfurecidos, no pudieron volverse de espaldas.
4.34.13
रक्ताधरोष्ठं सुनसं क्लृप्तश्मश्रु स्वलंकृतम् ।
अदृश्यत शिरश्छिन्नं रजोविध्वस्तकुण्डलम् ॥ ४.३४.१३ ॥
Se vio una cabeza cortada, con el labio inferior enrojecido, la nariz fina, la barba recortada, bien adornada, y sus pendientes sacudidos en el polvo.
4.34.14
दृश्यन्ते तत्र गात्राणि वीरैश्छिन्नानि सर्वशः ।
सालस्कन्धनिकाशानि क्षत्रियाणा महामृधे ॥ ४.३४.१४ ॥
Allí, en aquella gran batalla, se veían por todas partes los miembros de los kṣatriyas cortados por los héroes, semejantes a troncos de árboles sāla.
4.34.15
नागभोगनिकाशैश्च बाहुभिश्चन्दनोक्षितैः ।
आकीर्णा वसुधा तत्र शिरोभिश्च सकुण्डलैः ॥ ४.३४.१५ ॥
Allí la tierra estaba cubierta de brazos semejantes a los anillos de serpientes, rociados de sándalo, y de cabezas con pendientes.
4.34.16
यथा वा वाससी श्लक्ष्णे महारजतरञ्जिते ।
बिभ्रती युवती श्यामा तद्वद्भाति वसुन्धरा ॥ ४.३४.१६ ॥
Como una joven morena que luce dos vestiduras suaves teñidas de plata resplandece, así brillaba la tierra.
4.34.17
उपाशाम्यद्रजो भौमं रुधिरेण प्रवर्षता ।
कश्मलं प्राविशद्धोरं निर्मर्यादमवर्तत ॥ ४.३४.१७ ॥
El polvo de la tierra se asentó con la lluvia de sangre; entró una espantosa confusión, y todo límite quedó roto.
4.34.18
युधिष्ठिरोऽपि धर्मात्मा भ्रातृभिः सहितस्तदा ।
व्यूहं कृत्वा विराटस्य अन्वयुध्यत पाण्डवः ॥ ४.३४.१८ ॥
Entonces Yudhiṣṭhira, de alma recta, junto a sus hermanos, formó una disposición de batalla y combatió en favor de Virāṭa.
4.34.19
आत्मानं श्येनवत्कृत्वा तुण्डमासीद्युधिष्ठिरः ।
पक्षौं यमौ च भवतः पुच्छमासीद्वृकोदरः ॥ ४.३४.१९ ॥
Haciéndose semejante a un halcón, Yudhiṣṭhira se convirtió en el pico; los gemelos fueron las alas, y Vṛkodara (Bhīma) fue la cola.
4.34.20
सहस्रं न्यहनत्तत्र कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनस्तु संक्रुद्धः सर्वशस्त्रभृतांवरः ।
द्विसहस्रं रथान्वीरः परलोकं प्रवेशयत् ॥ ४.३४.२० ॥
Allí el hijo de Kuntī, Yudhiṣṭhira, abatió a mil; y Bhīmasena, el mejor de todos los portadores de armas, airado, aquel héroe envió al otro mundo a dos mil carros.
4.34.21
नकुलस्त्रिशतं जघ्ने सहदेवश्चतुःशतम् ।
शतानीकः शतं जघ्ने मदिराश्वश्चतुःशतम् ॥ ४.३४.२१ ॥
Nakula abatió a trescientos, Sahadeva a cuatrocientos; Śatānīka abatió a cien, y Madirāśva a cuatrocientos.
4.34.22
प्रहृष्टां महतीं सेनां त्रिगर्तानां महाबलौ ।
आर्च्छतां बहुसंरब्धौ केशाकेशि रथारथि ॥ ४.३४.२२ ॥
Aquellos dos poderosos, muy airados, se lanzaron sobre el gran ejército exultante de los Trigartas, asiéndose cabello con cabello, carro contra carro.
4.34.23
लक्षयित्वा त्रिगर्तानां तौ प्रविष्टौ महाचमूम् ।
जग्मतुः सूर्यदत्तश्च वललश्चापि पृष्ठतः ॥ ४.३४.२३ ॥
Habiendo divisado a los Trigartas, aquellos dos penetraron en el gran ejército; y Sūryadatta y Valala también avanzaron por detrás.
4.34.24
शङ्खो विराटपुत्रश्च महेष्वासो महाबलः ।
विनिघ्नन्समरे शूरान्प्रविवेश महाचमूम् ॥ ४.३४.२४ ॥
Śaṅkha, hijo de Virāṭa, gran arquero y poderoso, abatiendo héroes en la batalla, penetró en el gran ejército.
4.34.25
विराटस्तत्र संग्रामे हत्वा पञ्चशतं रथान् ।
कुञ्जराणां शतं चैव सहस्रं वाजिनां तथा ॥ ४.३४.२५ ॥
Allí, en aquella batalla, Virāṭa, habiendo abatido quinientos carros, cien elefantes y asimismo mil caballos,
4.34.26
चरन्स विविधान्मार्गान्रथेन रथिनांवरः ।
त्रिगर्तानां सुशर्माणमार्च्छद्रुक्मरथं रणे ॥ ४.३४.२६ ॥
Recorriendo en su carro diversos caminos, el mejor de los aurigas alcanzó en la batalla a Suśarman de los Trigarta, cuyo carro era de oro.
4.34.27
तौ तु प्राहरतां तत्र महेष्वासौ महाबलौ ।
अन्योन्यमभिनिघ्नन्तौ गोषु गोवृषभाविव ॥ ४.३४.२७ ॥
Aquellos dos grandes arqueros y poderosos se golpeaban allí mutuamente, como dos toros entre vacas.
4.34.28
राजसिंहौ सुसंरब्धौ विरेजतुरमर्षणौ ।
कृतास्रौ निशितैर्बाणैरसिशक्तिपरश्वथैः ॥ ४.३४.२८ ॥
Los dos leones de reyes, muy airados e intolerantes, resplandecieron, diestros en las armas, con flechas afiladas, espadas, lanzas y hachas.
4.34.29
ततो रथाभ्यां रथिनौ व्यतीयातां समन्ततः ।
शरान्ससृजतुः शीघ्रं तोयधारा घनाविव ॥ ४.३४.२९ ॥
Entonces los dos aurigas, desde sus carros, avanzaron el uno contra el otro por todos lados y lanzaron flechas rápidamente, como corrientes de agua de las nubes.
4.34.30
अन्योन्यमभिसंरब्धौ दन्ताभ्यामिव कुञ्जरौ ।
कृतास्त्रौ निशितैर्बाणैर्दारयामासतू रणे ॥ ४.३४.३० ॥
Violentamente airados el uno contra el otro, como dos elefantes con sus colmillos, aquellos dos diestros en las armas se desgarraban mutuamente en la batalla con flechas afiladas.
4.34.31
मात्स्यो राजा सुशर्माणं विव्याध निशितैः शरैः ।
पञ्चभिः पञ्चभिर्बाणैर्विव्याध चतुरो हयान् ॥ ४.३४.३१ ॥
El rey de los Matsya hirió a Suśarman con flechas afiladas, y luego hirió a los cuatro caballos con cinco flechas cada uno.
4.34.32
द्वाभ्यां सूतं च विव्याध केतुं च त्रिभिराशुगैः ।
तथैव मात्स्यराजं तु सुशर्मा युद्धदुर्मदः ।
पञ्चाशद्भिः शितैर्बाणैविव्याध परमास्त्रवित् ॥ ४.३४.३२ ॥
Hirió al auriga con dos flechas y el estandarte con tres flechas veloces. Asimismo, Suśarman, enloquecido por la batalla y experto en armas supremas, hirió al rey de los Matsya con cincuenta flechas afiladas.
4.34.33
तयोर्बलानि राजेन्द्र समस्तानि महारणे ।
नाजानन्त तदाऽन्योन्यं प्रदोषे रजसा वृते ॥ ४.३४.३३ ॥
Oh señor de reyes, en aquella gran batalla, al anochecer y envueltos en polvo, los ejércitos de ambos bandos ya no podían reconocerse unos a otros.