Mahābhārata · Adhyāya 4.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.34.1
निर्याय नगराच्छूरा व्यूढानीकाः प्रहारिणः ।
त्रिगर्तानस्पृशन्मात्स्याः मूर्येऽस्तंगमिते सति ॥ ४.३४.१ ॥
Quando o sol se pôs, os heroicos Matsyas saíram da cidade com seus exércitos em formação de batalha e atacaram os Trigartas.
4.34.2
ते त्रिगर्ताश्च मात्स्याश्च व्यूढानीकाः प्रहारिणः ।
अन्योन्यमभिवर्तन्ते गोषु गृद्धा महाबलाः ॥ ४.३४.२ ॥
Aqueles Trigartas e Matsyas, com seus exércitos formados, guerreiros poderosos ávidos pelas vacas, voltaram-se uns contra os outros.
4.34.3
भीमाश्च मत्तमातङ्गास्तोमराङ्कुशचोदिताः ।
ग्रामणीयैः समारूढाः कुशलैर्हस्तिसादिभिः ॥ ४.३४.३ ॥
Elefantes furiosos e temíveis, impelidos por lanças e aguilhões, montados pelos chefes, com hábeis condutores de elefantes.
4.34.4
तेषां समागमो घोरस्तुमुलो रोमहर्षणः ।
घ्नतां परस्परं राजन्यमराष्ट्रविवर्धनः ॥ ४.३४.४ ॥
O encontro deles foi terrível, tumultuoso e arrepiante; ó rei, golpeando-se uns aos outros, aumentaram a destruição de reis e nações.
4.34.5
देवासुरसमो राजन्नासीत्सूर्येऽबलम्बति ।
पदातिरथनागेन्द्रहयारोहबलौघवान् ॥ ४.३४.५ ॥
Ó rei, quando o sol se punha, aquela batalha foi como a guerra dos deuses e demônios, com um dilúvio de força de infantes, carros, grandes elefantes e cavaleiros.
4.34.6
अन्योन्यमभ्यापततां निघ्नतां चेतरेतरम् ।
उदतिष्ठद्रजो भौमं न प्राज्ञायत किंचन ॥ ४.३४.६ ॥
Enquanto avançavam uns sobre os outros e se golpeavam, a poeira da terra se ergueu, e nada podia ser percebido.
4.34.7
पक्षिणश्चापतन्भूमौ सैन्येन रजसा वृताः ।
इषुभिर्व्यतिसर्पद्भिरादित्योऽन्तरधीयत ॥ ४.३४.७ ॥
Os pássaros, cobertos pela poeira do exército, caíram ao chão, e o sol ficou escondido pelas flechas que se cruzavam no ar.
4.34.8
खद्योतैरिव संयुक्तमन्तरिक्षमजायत ॥ ४.३४.८ ॥
O céu pareceu cheio de vaga-lumes.
4.34.9
रुक्मपृष्ठानि चापानि विचेरुर्विद्युतो यथा ।
नर्दतां लोकवीराणां सव्यं दक्षिणमस्यताम् ॥ ४.३४.९ ॥
Os arcos de dorso dourado moviam-se como relâmpagos, e as mãos esquerda e direita dos heróis do mundo, rugindo, disparavam flechas.
4.34.10
रथा रथैः समाजग्मुः पत्तयश्च पदातिभिः ।
सादिनः सादिभिर्जग्मुर्गजैश्चापि महागजाः ॥ ४.३४.१० ॥
Carros chocaram-se com carros, soldados de infantaria com infantaria, cavaleiros com cavaleiros, e os grandes elefantes com elefantes.
4.34.11
असिभिः पट्टसैश्चापि शक्तिभिस्तोमरैरपि ।
संरब्धाः समरे योधा निजघ्नुरितरेतरम् ॥ ४.३४.११ ॥
Com espadas, sabres largos, lanças e dardos, os guerreiros, enfurecidos na batalha, abatiam-se uns aos outros.
4.34.12
निघ्नन्तः समरेऽन्योन्यं हृष्टाः परिघपाणयः ।
न शेकुरतिसंक्रुद्धाः शूराः कर्तुं पराङ्भुखम् ॥ ४.३४.१२ ॥
Golpeando-se uns aos outros na batalha, alegres, com maças de ferro nas mãos, os heróis, muito enfurecidos, não conseguiam virar as costas.
4.34.13
रक्ताधरोष्ठं सुनसं क्लृप्तश्मश्रु स्वलंकृतम् ।
अदृश्यत शिरश्छिन्नं रजोविध्वस्तकुण्डलम् ॥ ४.३४.१३ ॥
Surgiu uma cabeça decepada, com o lábio inferior avermelhado, nariz belo, barba aparada, bem adornada, com os brincos espalhados no pó.
4.34.14
दृश्यन्ते तत्र गात्राणि वीरैश्छिन्नानि सर्वशः ।
सालस्कन्धनिकाशानि क्षत्रियाणा महामृधे ॥ ४.३४.१४ ॥
Viam-se ali, naquela grande batalha, os membros dos kṣatriyas cortados por heróis por toda parte, semelhantes a troncos de árvores sāla.
4.34.15
नागभोगनिकाशैश्च बाहुभिश्चन्दनोक्षितैः ।
आकीर्णा वसुधा तत्र शिरोभिश्च सकुण्डलैः ॥ ४.३४.१५ ॥
Ali a terra estava coberta de braços semelhantes a anéis de serpentes, aspergidos de sândalo, e de cabeças com brincos.
4.34.16
यथा वा वाससी श्लक्ष्णे महारजतरञ्जिते ।
बिभ्रती युवती श्यामा तद्वद्भाति वसुन्धरा ॥ ४.३४.१६ ॥
Assim como uma jovem morena, trajando duas vestes lisas tingidas de prata, resplandece, assim brilhava a terra.
4.34.17
उपाशाम्यद्रजो भौमं रुधिरेण प्रवर्षता ।
कश्मलं प्राविशद्धोरं निर्मर्यादमवर्तत ॥ ४.३४.१७ ॥
A poeira da terra foi assentada pela chuva de sangue; entrou uma confusão terrível, e todo limite foi rompido.
4.34.18
युधिष्ठिरोऽपि धर्मात्मा भ्रातृभिः सहितस्तदा ।
व्यूहं कृत्वा विराटस्य अन्वयुध्यत पाण्डवः ॥ ४.३४.१८ ॥
Então Yudhiṣṭhira, de alma justa, junto com seus irmãos, formou uma disposição de batalha e combateu em favor de Virāṭa.
4.34.19
आत्मानं श्येनवत्कृत्वा तुण्डमासीद्युधिष्ठिरः ।
पक्षौं यमौ च भवतः पुच्छमासीद्वृकोदरः ॥ ४.३४.१९ ॥
Fazendo-se como um falcão, Yudhiṣṭhira tornou-se o bico; os gêmeos tornaram-se as asas, e Vṛkodara (Bhīma) tornou-se a cauda.
4.34.20
सहस्रं न्यहनत्तत्र कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनस्तु संक्रुद्धः सर्वशस्त्रभृतांवरः ।
द्विसहस्रं रथान्वीरः परलोकं प्रवेशयत् ॥ ४.३४.२० ॥
Ali, o filho de Kuntī, Yudhiṣṭhira, abateu mil; e Bhīmasena, o melhor de todos os portadores de armas, enfurecido, aquele herói enviou dois mil carros ao outro mundo.
4.34.21
नकुलस्त्रिशतं जघ्ने सहदेवश्चतुःशतम् ।
शतानीकः शतं जघ्ने मदिराश्वश्चतुःशतम् ॥ ४.३४.२१ ॥
Nakula abateu trezentos, Sahadeva quatrocentos; Śatānīka abateu cem, e Madirāśva quatrocentos.
4.34.22
प्रहृष्टां महतीं सेनां त्रिगर्तानां महाबलौ ।
आर्च्छतां बहुसंरब्धौ केशाकेशि रथारथि ॥ ४.३४.२२ ॥
Aqueles dois poderosos, muito enfurecidos, lançaram-se contra o grande exército exultante dos Trigartas, agarrando-se pelos cabelos, carro contra carro.
4.34.23
लक्षयित्वा त्रिगर्तानां तौ प्रविष्टौ महाचमूम् ।
जग्मतुः सूर्यदत्तश्च वललश्चापि पृष्ठतः ॥ ४.३४.२३ ॥
Tendo avistado os Trigartas, aqueles dois penetraram no grande exército; e Sūryadatta e Valala também avançaram por trás.
4.34.24
शङ्खो विराटपुत्रश्च महेष्वासो महाबलः ।
विनिघ्नन्समरे शूरान्प्रविवेश महाचमूम् ॥ ४.३४.२४ ॥
Śaṅkha, filho de Virāṭa, grande arqueiro e poderoso, abatendo heróis na batalha, penetrou no grande exército.
4.34.25
विराटस्तत्र संग्रामे हत्वा पञ्चशतं रथान् ।
कुञ्जराणां शतं चैव सहस्रं वाजिनां तथा ॥ ४.३४.२५ ॥
Ali, naquela batalha, Virāṭa, tendo abatido quinhentos carros, cem elefantes e igualmente mil cavalos,
4.34.26
चरन्स विविधान्मार्गान्रथेन रथिनांवरः ।
त्रिगर्तानां सुशर्माणमार्च्छद्रुक्मरथं रणे ॥ ४.३४.२६ ॥
Percorrendo em seu carro diversos caminhos, o melhor dos guerreiros de carro alcançou, na batalha, Suśarman dos Trigarta, cujo carro era de ouro.
4.34.27
तौ तु प्राहरतां तत्र महेष्वासौ महाबलौ ।
अन्योन्यमभिनिघ्नन्तौ गोषु गोवृषभाविव ॥ ४.३४.२७ ॥
Aqueles dois grandes arqueiros e poderosos golpeavam-se ali mutuamente, como dois touros entre vacas.
4.34.28
राजसिंहौ सुसंरब्धौ विरेजतुरमर्षणौ ।
कृतास्रौ निशितैर्बाणैरसिशक्तिपरश्वथैः ॥ ४.३४.२८ ॥
Os dois leões entre reis, muito irados e intolerantes, resplandeceram, hábeis nas armas, com flechas afiadas, espadas, lanças e machados.
4.34.29
ततो रथाभ्यां रथिनौ व्यतीयातां समन्ततः ।
शरान्ससृजतुः शीघ्रं तोयधारा घनाविव ॥ ४.३४.२९ ॥
Então os dois guerreiros de carro, de seus carros, avançaram um contra o outro por todos os lados e lançaram flechas rapidamente, como correntes de água das nuvens.
4.34.30
अन्योन्यमभिसंरब्धौ दन्ताभ्यामिव कुञ्जरौ ।
कृतास्त्रौ निशितैर्बाणैर्दारयामासतू रणे ॥ ४.३४.३० ॥
Ferozmente irados um contra o outro, como dois elefantes com suas presas, aqueles dois hábeis nas armas se dilaceravam mutuamente na batalha com flechas afiadas.
4.34.31
मात्स्यो राजा सुशर्माणं विव्याध निशितैः शरैः ।
पञ्चभिः पञ्चभिर्बाणैर्विव्याध चतुरो हयान् ॥ ४.३४.३१ ॥
O rei dos Matsya feriu Suśarman com flechas afiadas e depois feriu os quatro cavalos com cinco flechas cada.
4.34.32
द्वाभ्यां सूतं च विव्याध केतुं च त्रिभिराशुगैः ।
तथैव मात्स्यराजं तु सुशर्मा युद्धदुर्मदः ।
पञ्चाशद्भिः शितैर्बाणैविव्याध परमास्त्रवित् ॥ ४.३४.३२ ॥
Feriu o auriga com duas flechas e o estandarte com três flechas velozes. Do mesmo modo, Suśarman, embriagado pela batalha e perito nas armas supremas, feriu o rei dos Matsya com cinquenta flechas afiadas.
4.34.33
तयोर्बलानि राजेन्द्र समस्तानि महारणे ।
नाजानन्त तदाऽन्योन्यं प्रदोषे रजसा वृते ॥ ४.३४.३३ ॥
Ó senhor dos reis, naquela grande batalha, ao anoitecer e envoltos em poeira, os exércitos de ambos os lados já não podiam reconhecer-se uns aos outros.