Mahābhārata · Adhyāya 4.34
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.34.1
निर्याय नगराच्छूरा व्यूढानीकाः प्रहारिणः ।
त्रिगर्तानस्पृशन्मात्स्याः मूर्येऽस्तंगमिते सति ॥ ४.३४.१ ॥
Als die Sonne untergegangen war, zogen die tapferen Matsyas aus der Stadt, ihre Heere in Schlachtordnung, und griffen die Trigartas an.
4.34.2
ते त्रिगर्ताश्च मात्स्याश्च व्यूढानीकाः प्रहारिणः ।
अन्योन्यमभिवर्तन्ते गोषु गृद्धा महाबलाः ॥ ४.३४.२ ॥
Jene Trigartas und Matsyas, ihre Heere in Schlachtordnung, mächtige Kämpfer, gierig nach den Rindern, wandten sich einander zu.
4.34.3
भीमाश्च मत्तमातङ्गास्तोमराङ्कुशचोदिताः ।
ग्रामणीयैः समारूढाः कुशलैर्हस्तिसादिभिः ॥ ४.३४.३ ॥
Furchtbare, tobende Elefanten, angetrieben von Speeren und Stacheln, bestiegen von den Anführern, mit geschickten Elefantenlenkern.
4.34.4
तेषां समागमो घोरस्तुमुलो रोमहर्षणः ।
घ्नतां परस्परं राजन्यमराष्ट्रविवर्धनः ॥ ४.३४.४ ॥
Ihr Zusammentreffen war furchtbar, tosend und haarsträubend; o König, indem sie einander schlugen, mehrten sie den Untergang der Könige und Reiche.
4.34.5
देवासुरसमो राजन्नासीत्सूर्येऽबलम्बति ।
पदातिरथनागेन्द्रहयारोहबलौघवान् ॥ ४.३४.५ ॥
O König, als die Sonne sich senkte, glich jene Schlacht dem Krieg der Götter und Dämonen, mit einer Flut an Kraft aus Fußsoldaten, Streitwagen, großen Elefanten und Reitern.
4.34.6
अन्योन्यमभ्यापततां निघ्नतां चेतरेतरम् ।
उदतिष्ठद्रजो भौमं न प्राज्ञायत किंचन ॥ ४.३४.६ ॥
Während sie einander anfielen und sich gegenseitig schlugen, erhob sich der Staub der Erde, und nichts war mehr zu erkennen.
4.34.7
पक्षिणश्चापतन्भूमौ सैन्येन रजसा वृताः ।
इषुभिर्व्यतिसर्पद्भिरादित्योऽन्तरधीयत ॥ ४.३४.७ ॥
Die Vögel, vom Staub des Heeres bedeckt, fielen zu Boden, und die Sonne wurde von den einander kreuzenden Pfeilen verborgen.
4.34.8
खद्योतैरिव संयुक्तमन्तरिक्षमजायत ॥ ४.३४.८ ॥
Der Himmel schien voller Glühwürmchen zu sein.
4.34.9
रुक्मपृष्ठानि चापानि विचेरुर्विद्युतो यथा ।
नर्दतां लोकवीराणां सव्यं दक्षिणमस्यताम् ॥ ४.३४.९ ॥
Die Bögen mit goldenen Rücken bewegten sich wie Blitze, und die linke und rechte Hand der brüllenden Helden der Welt schossen Pfeile.
4.34.10
रथा रथैः समाजग्मुः पत्तयश्च पदातिभिः ।
सादिनः सादिभिर्जग्मुर्गजैश्चापि महागजाः ॥ ४.३४.१० ॥
Wagen trafen auf Wagen, Fußsoldaten auf Fußsoldaten, Reiter auf Reiter und die großen Elefanten auf Elefanten.
4.34.11
असिभिः पट्टसैश्चापि शक्तिभिस्तोमरैरपि ।
संरब्धाः समरे योधा निजघ्नुरितरेतरम् ॥ ४.३४.११ ॥
Mit Schwertern, Breitschwertern, Speeren und Wurfspießen schlugen die im Kampf erzürnten Krieger einander nieder.
4.34.12
निघ्नन्तः समरेऽन्योन्यं हृष्टाः परिघपाणयः ।
न शेकुरतिसंक्रुद्धाः शूराः कर्तुं पराङ्भुखम् ॥ ४.३४.१२ ॥
Einander im Kampf schlagend, froh, mit eisernen Keulen in den Händen, vermochten die heftig erzürnten Helden nicht, den Rücken zu kehren.
4.34.13
रक्ताधरोष्ठं सुनसं क्लृप्तश्मश्रु स्वलंकृतम् ।
अदृश्यत शिरश्छिन्नं रजोविध्वस्तकुण्डलम् ॥ ४.३४.१३ ॥
Ein abgetrennter Kopf wurde sichtbar, mit rot gefärbter Unterlippe, schöner Nase, gestutztem Bart, wohlgeschmückt, die Ohrringe im Staub verstreut.
4.34.14
दृश्यन्ते तत्र गात्राणि वीरैश्छिन्नानि सर्वशः ।
सालस्कन्धनिकाशानि क्षत्रियाणा महामृधे ॥ ४.३४.१४ ॥
Dort, in jener großen Schlacht, waren die von Helden überall abgetrennten Glieder der Kṣatriyas zu sehen, gleich Stämmen von Sāla-Bäumen.
4.34.15
नागभोगनिकाशैश्च बाहुभिश्चन्दनोक्षितैः ।
आकीर्णा वसुधा तत्र शिरोभिश्च सकुण्डलैः ॥ ४.३४.१५ ॥
Dort war die Erde übersät mit Armen, gleich Schlangenwindungen und mit Sandelholz besprengt, und mit Köpfen samt Ohrringen.
4.34.16
यथा वा वाससी श्लक्ष्णे महारजतरञ्जिते ।
बिभ्रती युवती श्यामा तद्वद्भाति वसुन्धरा ॥ ४.३४.१६ ॥
Wie eine dunkle junge Frau, die zwei glatte, silbern gefärbte Gewänder trägt, glänzt, so glänzte die Erde.
4.34.17
उपाशाम्यद्रजो भौमं रुधिरेण प्रवर्षता ।
कश्मलं प्राविशद्धोरं निर्मर्यादमवर्तत ॥ ४.३४.१७ ॥
Der Staub der Erde legte sich durch den strömenden Regen aus Blut; schreckliche Verwirrung drang ein, und alle Grenzen wurden gebrochen.
4.34.18
युधिष्ठिरोऽपि धर्मात्मा भ्रातृभिः सहितस्तदा ।
व्यूहं कृत्वा विराटस्य अन्वयुध्यत पाण्डवः ॥ ४.३४.१८ ॥
Da bildete auch Yudhiṣṭhira, der rechtschaffenen Sinnes war, zusammen mit seinen Brüdern eine Schlachtordnung und kämpfte für Virāṭa.
4.34.19
आत्मानं श्येनवत्कृत्वा तुण्डमासीद्युधिष्ठिरः ।
पक्षौं यमौ च भवतः पुच्छमासीद्वृकोदरः ॥ ४.३४.१९ ॥
Yudhiṣṭhira machte sich dem Falken gleich und wurde zum Schnabel; die Zwillinge wurden zu den Flügeln, und Vṛkodara (Bhīma) wurde zum Schwanz.
4.34.20
सहस्रं न्यहनत्तत्र कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
भीमसेनस्तु संक्रुद्धः सर्वशस्त्रभृतांवरः ।
द्विसहस्रं रथान्वीरः परलोकं प्रवेशयत् ॥ ४.३४.२० ॥
Dort erschlug der Sohn Kuntīs, Yudhiṣṭhira, tausend; und Bhīmasena, der Beste aller Waffenträger, im Zorn entbrannt, schickte jener Held zweitausend Streitwagen in die Anderswelt.
4.34.21
नकुलस्त्रिशतं जघ्ने सहदेवश्चतुःशतम् ।
शतानीकः शतं जघ्ने मदिराश्वश्चतुःशतम् ॥ ४.३४.२१ ॥
Nakula erschlug dreihundert, Sahadeva vierhundert; Śatānīka erschlug hundert, und Madirāśva vierhundert.
4.34.22
प्रहृष्टां महतीं सेनां त्रिगर्तानां महाबलौ ।
आर्च्छतां बहुसंरब्धौ केशाकेशि रथारथि ॥ ४.३४.२२ ॥
Die beiden Mächtigen, hochgradig erzürnt, stürzten sich auf das große, frohlockende Heer der Trigarta, packten einander an den Haaren, Streitwagen gegen Streitwagen.
4.34.23
लक्षयित्वा त्रिगर्तानां तौ प्रविष्टौ महाचमूम् ।
जग्मतुः सूर्यदत्तश्च वललश्चापि पृष्ठतः ॥ ४.३४.२३ ॥
Nachdem sie die Trigarta erspäht hatten, drangen jene beiden in das große Heer ein; und auch Sūryadatta und Valala folgten von hinten.
4.34.24
शङ्खो विराटपुत्रश्च महेष्वासो महाबलः ।
विनिघ्नन्समरे शूरान्प्रविवेश महाचमूम् ॥ ४.३४.२४ ॥
Śaṅkha, der Sohn Virāṭas, großer Bogenschütze und Mächtiger, erschlug im Kampf Helden und drang in das große Heer ein.
4.34.25
विराटस्तत्र संग्रामे हत्वा पञ्चशतं रथान् ।
कुञ्जराणां शतं चैव सहस्रं वाजिनां तथा ॥ ४.३४.२५ ॥
Dort in jener Schlacht erschlug Virāṭa fünfhundert Streitwagen, hundert Elefanten und ebenso tausend Pferde,
4.34.26
चरन्स विविधान्मार्गान्रथेन रथिनांवरः ।
त्रिगर्तानां सुशर्माणमार्च्छद्रुक्मरथं रणे ॥ ४.३४.२६ ॥
Auf seinem Streitwagen durch mannigfaltige Wege fahrend, erreichte der Beste der Wagenkämpfer im Gefecht Suśarman der Trigarta, dessen Wagen golden war.
4.34.27
तौ तु प्राहरतां तत्र महेष्वासौ महाबलौ ।
अन्योन्यमभिनिघ्नन्तौ गोषु गोवृषभाविव ॥ ४.३४.२७ ॥
Die beiden großen Bogenschützen und Starken schlugen dort aufeinander ein, wie zwei Stiere unter Kühen sich stoßen.
4.34.28
राजसिंहौ सुसंरब्धौ विरेजतुरमर्षणौ ।
कृतास्रौ निशितैर्बाणैरसिशक्तिपरश्वथैः ॥ ४.३४.२८ ॥
Die beiden Löwen unter den Königen, hochgradig erzürnt und unduldsam, strahlten, im Waffenhandwerk erfahren, mit scharfen Pfeilen, Schwertern, Speeren und Äxten.
4.34.29
ततो रथाभ्यां रथिनौ व्यतीयातां समन्ततः ।
शरान्ससृजतुः शीघ्रं तोयधारा घनाविव ॥ ४.३४.२९ ॥
Dann rückten die beiden Wagenkämpfer von ihren Streitwagen aus von allen Seiten aufeinander zu und schossen rasch Pfeile ab wie Wasserströme aus Wolken.
4.34.30
अन्योन्यमभिसंरब्धौ दन्ताभ्यामिव कुञ्जरौ ।
कृतास्त्रौ निशितैर्बाणैर्दारयामासतू रणे ॥ ४.३४.३० ॥
Heftig erzürnt aufeinander, wie zwei Elefanten mit ihren Stoßzähnen, zerfleischten die beiden Waffenkundigen einander im Gefecht mit scharfen Pfeilen.
4.34.31
मात्स्यो राजा सुशर्माणं विव्याध निशितैः शरैः ।
पञ्चभिः पञ्चभिर्बाणैर्विव्याध चतुरो हयान् ॥ ४.३४.३१ ॥
Der König der Matsya traf Suśarman mit scharfen Pfeilen und dann die vier Pferde mit je fünf Pfeilen.
4.34.32
द्वाभ्यां सूतं च विव्याध केतुं च त्रिभिराशुगैः ।
तथैव मात्स्यराजं तु सुशर्मा युद्धदुर्मदः ।
पञ्चाशद्भिः शितैर्बाणैविव्याध परमास्त्रवित् ॥ ४.३४.३२ ॥
Er traf den Wagenlenker mit zwei Pfeilen und das Banner mit drei schnellen Pfeilen. Ebenso traf Suśarman, im Kampf berauscht und in höchsten Waffen bewandert, den König der Matsya mit fünfzig scharfen Pfeilen.
4.34.33
तयोर्बलानि राजेन्द्र समस्तानि महारणे ।
नाजानन्त तदाऽन्योन्यं प्रदोषे रजसा वृते ॥ ४.३४.३३ ॥
O Herr der Könige, in jener großen Schlacht, bei Dämmerung und in Staub gehüllt, konnten die Heere beider Seiten einander nicht mehr erkennen.