Mahābhārata · Adhyāya 4.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.35.1
तमसाऽभिप्लुते लोके रजसा चैव भारत ।
व्यतिष्ठन्त मुहूर्तं ते व्यूढानीकाः प्रहारिणम् ॥ ४.३५.१ ॥
O Bhārata, als die Welt von Finsternis und Staub umhüllt war, hielten die aufgestellten Heere einen Augenblick inne, die Kämpfer zum Schlag bereit.
4.35.2
ततोऽन्धकारं प्रणुदन्नुदतिष्ठन्निशाकरः ।
कुर्वाणो विमलां रात्रिं दर्शयन्क्षत्रियान्रणे ॥ ४.३५.२ ॥
Da ging der Mond auf, vertrieb die Finsternis, machte die Nacht klar und zeigte die Krieger auf dem Schlachtfeld.
4.35.3
ततः प्रकाशमासाद्य पुनर्युद्धमवर्तत ।
घोररूपं तदा तेषामवेक्ष्य तु परस्परम् ॥ ४.३५.३ ॥
Dann, als das Licht kam, begann der Kampf von neuem, und sie sahen ihre schrecklichen Gestalten gegenseitig.
4.35.4
तथैव तेषां तुमुलानि तानि क्रुद्धानि चान्योन्यमभिद्रवन्ति ।
गदासिपट्टैश्च परश्वथैश्च प्रासैश्च तीक्ष्णाग्रसुधौतधारैः ॥ ४.३५.४ ॥
Ebenso stürzten ihre zornigen und tosenden Truppen aufeinander los, mit Keulen, Schwertern, Säbeln, Äxten und Lanzen mit scharfen Spitzen und gut geschliffenen Klingen.
4.35.5
बलं तु मात्स्यस्य बलेन राजा सर्वं त्रिगर्ताधिपतिः सुशर्मा ।
प्रमथ्य जित्वा च निपीड्य मत्स्यान्विराटमोजस्विनमभ्यधावत् ॥ ४.३५.५ ॥
Doch König Suśarman, Herr der Trigartas, zermalmte mit seinem Heer das gesamte Heer der Matsyas, besiegte und bedrängte die Matsyas und stürmte gegen den mächtigen Virāṭa.
4.35.6
मत्ताविव वृषौ तौ तु गजाविव मदोद्धतौ ।
सिंहाविव गजग्राहौ शक्रवृत्राविवोद्धतौ ॥ ४.३५.६ ॥
Jene beiden waren wie tolle Stiere, wie vom Brunstrausch übermütige Elefanten, wie zwei Löwen, die Elefanten packen, wie Indra und Vṛtra, wild in ihrem Zorn.
4.35.7
उभौ तुल्यबलोत्साहावुभौ तुल्यपराक्रमौ ।
उभौ तुल्यास्रविक्षेपावुभौ युद्धविशारदौ ॥ ४.३५.७ ॥
Beide waren gleich an Kraft und Eifer, beide gleich an Tapferkeit, beide gleich im Schleudern der Waffen, beide im Krieg erfahren.
4.35.8
तौ निहत्य पृथग्धुर्यानुभयोः पार्ष्णिसारथी ।
आस्तां तुल्यधनुर्ग्राहौ कृष्णकंसाविवोद्धतौ ॥ ४.३५.८ ॥
Nachdem sie einzeln die vorderen Pferde beider und die hinteren Wagenlenker erschlagen hatten, waren die beiden gleichrangige Bogenschützen, wild wie Kṛṣṇa und Kaṃsa.
4.35.9
ततः सुशर्मा त्रैगर्तः सह भ्रात्रा सुवर्मणा ।
अभ्यद्रवन्मत्स्यराजं रथव्रातेन सर्वशः ॥ ४.३५.९ ॥
Da stürzte Suśarman, der König der Trigarta, zusammen mit seinem Bruder Suvarman mit einer Schar von Wagen von allen Seiten auf den König der Matsya.
4.35.10
ततो रथाभ्यां प्रस्कन्द्य भ्रातरौ क्षत्रियर्षभौ ।
गदापाणी सुसंरब्धौ समभ्यद्रवतां जवात् ॥ ४.३५.१० ॥
Da sprangen die beiden Brüder, Stiere unter den Kṣatriya, von ihren Wagen, die Keule in der Hand, heftig erzürnt, und stürmten schnell heran.
4.35.11
सुशर्मा परवीरघ्नो बलवान्वीर्यवान्गदी ।
विरथं मत्स्यराजानं जीवग्राहमथाग्रहीत् ॥ ४.३५.११ ॥
Suśarman, der Töter feindlicher Helden, stark, tapfer, keulenbewehrt, ergriff den wagenlosen König der Matsya lebend.
4.35.12
तमुन्मथ्य सुशर्मा तु युवतीमिव कामुकः ।
स्यन्दनं स्वं समारोप्य प्रययौ भीमविक्रमः ॥ ४.३५.१२ ॥
Wie ein Liebhaber eine junge Frau hochhebt, so hob Suśarman von schrecklicher Tapferkeit ihn auf, setzte ihn auf seinen eigenen Wagen und fuhr davon.
4.35.13
तस्मिन्गृहीते विरथे विराटे बलवत्तरे ।
बलं सर्वं विभग्नं तन्निरुत्साहं निराशकम् ॥ ४.३५.१३ ॥
Als der weit stärkere Virāṭa, seines Streitwagens beraubt, ergriffen wurde, zerbrach sein ganzes Heer, ohne Mut und ohne Hoffnung.
4.35.14
प्राद्रवन्त भयान्मात्स्यास्त्रिगर्तैरर्दिता रणे ।
विदिक्षुः दिक्षु सर्वासु पलायन्ति च यान्ति च ॥ ४.३५.१४ ॥
Von den Trigarta im Kampf bedrängt, flohen die Matsya aus Furcht; in alle Richtungen zerstreut, flohen und liefen sie weiter.
4.35.15
तेषु विद्रांव्यमाणेषु कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अभ्यभाषत धर्मात्मा भिमसेनमरिन्दमम् ॥ ४.३५.१५ ॥
Während sie in die Flucht getrieben wurden, sprach Yudhiṣṭhira, der Sohn Kuntīs, gerechten Herzens, zu Bhīmasena, dem Bezwinger der Feinde.
4.35.16
मात्स्यराजस्त्रिगर्तेन परामृष्टः सुशर्मणा ।
तं मोक्षय महाबाही मा गमद्द्विषतां वशम् ॥ ४.३५.१६ ॥
Der Matsya-König wurde von Suśarman von den Trigarta ergriffen. O Starkarmiger, befreie ihn; lass ihn nicht in die Gewalt der Feinde fallen.
4.35.17
भीमसेनः महाबाहो गृहीतं तु सुशर्मणा ।
त्रायस्व मोचय क्षिप्रमस्मत्प्रीतिकरं नृपम् ॥ ४.३५.१७ ॥
O Bhīmasena, o Starkarmiger! Der König, der uns lieb ist, wurde von Suśarman ergriffen. Beschütze ihn und befreie ihn schnell.
4.35.18
उषिताः स्म सुखं सर्वे सर्वकामैः सुपूजिताः ।
भीमसेन त्वया कार्या तस्य वातस्य निष्कृतिः ॥ ४.३५.१८ ॥
Wir alle haben hier glücklich gelebt und wurden mit allem, was wir wünschten, hoch geehrt. O Bhīmasena, du musst diese Schuld begleichen.
4.35.19
तं तथावादिनं तत्र भीमसेनो महाबलः ।
अभ्यभाषत दुर्धर्षो रणमध्ये युधिष्ठिरम् ॥ ४.३५.१९ ॥
Bhīmasena, der Gewaltige und Unbezwingbare, sprach da mitten im Kampfgetümmel zu Yudhiṣṭhira, der so gesprochen hatte.
4.35.20
अहमेनं परित्रास्ये शासनात्तव पार्थिव ।
पश्येदं सुमहत्कर्म युध्यतो मम शत्रुभिः ॥ ४.३५.२० ॥
Auf deinen Befehl, o König, werde ich ihn beschützen. Sieh dir diese große Tat von mir an, während ich gegen die Feinde kämpfe.
4.35.21
स्वबाहुबलमाश्रित्य परेषामसमं रणे ।
एकान्तमाश्रितो राजंस्तिष्ठ त्वं भ्रातृभिः सह ॥ ४.३५.२१ ॥
Auf die Kraft deiner eigenen Arme vertrauend, im Kampf den Feinden unvergleichlich, verweile, o König, abgesondert mit deinen Brüdern.
4.35.22
अयं वृक्षो महाशाखो गिरिमात्रो वनस्पतिः ।
अहमेनं समारुज्य पोथयिष्यामि शात्रवान् ॥ ४.३५.२२ ॥
Dieser Baum mit mächtigen Ästen, so hoch wie ein Berg, der Herr des Waldes: Ich werde auf ihn steigen und die Feinde zermalmen.
4.35.23
तं मत्तमिव मातङ्गं वीक्षमाणं वनस्पतिम् ।
अब्रवीद्भ्रातरं वीरं धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ४.३५.२३ ॥
Den Baum anblickend wie ein tobender Elefant, sprach Yudhiṣṭhira, der König des Dharma, zu seinem heldenhaften Bruder.
4.35.24
भीम मा साहसं कार्षीस्तिष्ठत्वेष वनस्पतिः ॥ ४.३५.२४ ॥
Bhīma, handle nicht voreilig; lass diesen Baum stehen, wo er steht.
4.35.25
मा त्वां वृक्षेण कर्माणि कुर्वन्तमतिमानुषम् ।
जनाः समवबुध्येरन्भीमोऽयमिति भारत ॥ ४.३५.२५ ॥
O Bhārata, damit die Leute, wenn sie dich mit dem Baum übermenschliche Taten vollbringen sehen, nicht erkennen, dass dies Bhīma ist.
4.35.26
मा ग्रहीस्त्वमिमं वृक्षं सिंहनादं च मा नद ।
कर्मणा सिंहनादेन विज्ञास्यन्ति जना ध्रुवम् ॥ ४.३५.२६ ॥
Nimm diesen Baum nicht und brülle nicht wie ein Löwe; durch Tat und Löwengebrüll werden die Leute dich gewiss erkennen.
4.35.27
इमं वृक्षं गृहीत्वा त्वं नेमां सेनामभिद्रव ।
वृक्षं च त्वां रुजन्तं वै विज्ञास्यति जनो ध्रुवं ॥ ४.३५.२७ ॥
Nimm diesen Baum und greife dieses Heer nicht an; wenn sie dich mit dem Baum die Feinde zerschmettern sehen, werden die Leute dich gewiss erkennen.
4.35.28
अन्यदेवायुधं गृह्य प्रतिपद्यस्व मानुषम् ।
चापं वा यदि वा शक्तिं निस्त्रिंशं वा परश्वथम् ॥ ४.३५.२८ ॥
Nimm eine andere Waffe und nimm menschliche Gestalt an — einen Bogen, oder einen Speer, oder ein Schwert, oder eine Streitaxt.
4.35.29
यदेव मानुषं भीम भवेदन्यैरलक्षितम् ।
तदेवायुधमादाय मोचयाशु महीतिम् ॥ ४.३५.२९ ॥
O Bhīma, nimm jene menschliche Waffe, die den anderen verborgen bleibt, und halte den Angriff dieses Heeres schnell auf.
4.35.30
यमौ च चक्ररक्षौ ते भवितारौ महाबलौ ।
व्यायच्छतस्ते समरे मत्स्यराजं परीप्स्रतः ॥ ४.३५.३० ॥
Deine beiden Zwillingsbrüder, mächtige Helden, werden deine Radwächter sein, während du im Kampf darum ringst, den König der Matsya zu beschützen.
4.35.31
भ्रातुर्वचनमादाय भीमो वृक्षं विसृज्य च ।
चापमादाय संप्राप्तो रथमास्थाय पाण्डवः ॥ ४.३५.३१ ॥
Auf das Wort seines Bruders hin ließ Bhīma den Baum los, nahm den Bogen und der Pāṇḍava kam, auf seinem Wagen stehend, herbei.
4.35.32
व्यमुञ्चच्छरवर्षाणि सतोय इव तोयदः ।
तं भीमो भीमकर्माणं शुशर्माणमथाऽऽद्रवत् ॥ ४.३५.३२ ॥
Wie eine wasserschwere Wolke ließ er einen Regen von Pfeilen niederprasseln; da stürmte Bhīma auf Suśarman zu, den Täter schrecklicher Taten.
4.35.33
विराटमभिवीक्ष्यैनं तिष्ठितिष्ठेति चावदत् ॥ ४.३५.३३ ॥
Virāṭa anblickend, sprach er: »Halt, halt!«
4.35.34
सुशर्मा चिन्तयामास कालान्तकयमोपमम् ।
तिष्ठतिष्ठेति भाषन्तं पृष्ठतो रथपुङ्गवः ॥ ४.३५.३४ ॥
Suśarman dachte: Dieser beste der Wagenkämpfer, dem Tod und Yama gleich, der von hinten ruft »Halt, halt!«.
4.35.35
पश्यतां सुमहत्कर्म महद्युद्धमुपस्थितम् ।
परावृत्तो धनुर्गृह्य सुशर्मा भ्रातृभिः सह ॥ ४.३५.३५ ॥
Während alle zusahen, entbrannte jene große Tat und große Schlacht; Suśarman ergriff den Bogen und wandte sich mit seinen Brüdern um.
4.35.36
निमेषान्तरमात्रेण भीमसेनेन ते रथाः ।
रथानां च गजानां च वाजिनां च ससादिनां ॥ ४.३५.३६ ॥
In einem Augenblick, durch Bhīmasena, jene Wagen, Elefanten und Pferde samt ihren Reitern—...
4.35.37
सहस्रशतसंघाताः शूराणामुग्रधन्विनाम् ।
पातिता भीमसेनेन विराटस्य समीपतः ॥ ४.३५.३७ ॥
Nahe bei Virāṭa streckte Bhīmasena in Scharen zu Hunderten und Tausenden die kühnen, grimmigen Bogenschützen nieder.
4.35.38
पत्तयो निहतास्तेषां गदां गृह्य महात्मना ॥ ४.३५.३८ ॥
Der großherzige Held ergriff seine Keule und erschlug ihr Fußvolk.
4.35.39
तद्दृष्ट्वा तादृशं युद्धं सुशर्मा युद्धदुर्मदः ।
चिन्तयामास मनसा किं शेषं हि बलस्य मे ॥ ४.३५.३९ ॥
Als Suśarman, vom Kriegsrausch betrunken, einen solchen Kampf sah, dachte er bei sich: Was ist noch übrig von meinem Heer?
4.35.40
अपरो दृश्यते सैन्ये पुरा मग्नो महाबले ।
आकर्णपूर्णेन तदा धनुषा प्रत्यदृश्यत ॥ ४.३५.४० ॥
O Starker an Kraft, im Heer erschien ein anderer, der zuvor untergegangen war; dann zeigte er sich wieder, den Bogen bis zum Ohr gespannt.
4.35.41
सुशर्मा सायकांस्तीक्ष्णान्क्षिपते च पुनःपुनः ॥ ४.३५.४१ ॥
Suśarman schoss immer wieder scharfe Pfeile ab.
4.35.42
ततः समस्तास्ते सर्वे तुरगानभ्यचोदयन् ।
दिव्यमस्त्रं विकुर्वाणास्त्रिगर्तान्प्रत्यमर्षणाः ॥ ४.३५.४२ ॥
Da trieben sie alle zugleich ihre Pferde an, entfalteten göttliche Waffen und rückten, voll Zorn, gegen die Trigartas vor.
4.35.43
तान्निवृत्तरथान्दृष्ट्वा पाण्डवास्तां महाचमूम् ।
वैराटिः परमक्रुद्धो युयुधे परमाद्भुतम् ॥ ४.३५.४३ ॥
Als die Pāṇḍavas sahen, dass ihre Wagen umgekehrt waren, kämpften sie gegen jenes große Heer. Virāṭas Sohn, hochgradig erzürnt, kämpfte auf höchst wundersame Weise.
4.35.44
त्रिगर्ताः समभिक्रम्य अयुध्यन्त जयैषिणः ।
तान्भीमसेनः संक्रुद्धः सर्वशस्त्रभृतांवरः ।
वैराटिः परमक्रुद्धो युयुधे परमाद्भुतम् ॥ ४.३५.४४ ॥
Die Trigartas griffen gemeinsam an und kämpften, siegessicher. Bhīmasena, der beste aller Waffenträger, entbrannte in Zorn gegen sie. Virāṭas Sohn, hochgradig erzürnt, kämpfte auf höchst wundersame Weise.
4.35.45
सहस्रं प्राहिणीद्राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
नकुलश्चापि सप्तैव शतानि प्राहिणोच्छरैः ॥ ४.३५.४५ ॥
Der König Yudhiṣṭhira, Sohn der Kuntī, entsandte tausend Mann; auch Nakula sandte sieben Hundert mit Pfeilen.
4.35.46
शतानि त्रीणि शूराणां सहदेवः प्रतापवान् ।
युधिष्ठिरसमादिष्टो निजघ्ने पुरुषर्षभः ॥ ४.३५.४६ ॥
Der mächtige Sahadeva schlug, auf Yudhiṣṭhiras Befehl, mit dreihundert Helden (den Feind) nieder; er war ein Stier unter den Männern.
4.35.47
प्रविश्य महतीं सेनां त्रिगर्तानां महाबलः ।
क्षोभयन्सर्वभूतानि सिंहः क्षुद्रमृगानिव ॥ ४.३५.४७ ॥
Der überaus Starke drang in das große Heer der Trigartas ein und erschütterte alle Wesen, wie ein Löwe kleine Hirsche aufschreckt.
4.35.48
ततो युधिष्ठिरो राजा त्वरमाणो महाबलः ।
अभिद्रुत्य सुशर्माणं शरैरभ्यहनद्धृशम् ॥ ४.३५.४८ ॥
Dann stürmte König Yudhiṣṭhira, der Starke, eilig vorwärts, fiel über Suśarman her und traf ihn mit Pfeilen schwer.
4.35.49
सुशर्माऽपि सुसंक्रुद्धस्त्वराणो युधिष्ठिरम् ।
अविध्यद्दशभिर्बाणैश्चतुर्भिश्चतुरो हयान् ॥ ४.३५.४९ ॥
Auch Suśarman, hochgradig erzürnt, eilte herbei gegen Yudhiṣṭhira und traf ihn mit zehn Pfeilen, die vier Pferde mit vieren.
4.35.50
ततो राजन्क्षिप्रकारी कुन्तीऽपुत्रो वृकोदरः ।
समासाद्य सुशर्माणमश्वांस्तस्य न्यपातयत् ॥ ४.३५.५० ॥
Dann, o König, erreichte Vṛkodara, der Sohn der Kuntī, rasch im Handeln, Suśarman und streckte seine Pferde nieder.
4.35.51
पृष्ठगोषौ च तस्याथ हत्वा परमसायकैः ।
अथास्य सारथिं क्रुद्धो रथोपस्थादपतयत् ॥ ४.३५.५१ ॥
Dann erschlug er seine beiden hinteren Wächter mit höchsten Pfeilen und stürzte, erzürnt, seinen Wagenlenker von der Wagenplattform herab.
4.35.52
चक्ररक्षस्तु शूरश्च शोणाश्वो नाम नामतः ।
स भयाद्विरथं दृष्ट्वा त्रैगर्तं व्याजहात्तदा ॥ ४.३५.५२ ॥
Doch der tapfere Radwächter namens Śoṇāśva, als er den wagenlosen Traigarta (Suśarman) sah, schrie da vor Furcht auf.
4.35.53
ततो विराटः प्रस्कन्द्य रथादथ सुशर्मणः ।
गदामस्य परामृश्य तमेवाभ्यहनद्बली ॥ ४.३५.५३ ॥
Dann sprang Virāṭa vom Wagen, ergriff Suśarmans Keule und schlug mit Macht auf ihn selbst ein.
4.35.54
स चचार गदापाणिर्वृद्धोऽपि तरुणो यथा ॥ ४.३५.५४ ॥
Er bewegte sich mit der Keule in der Hand, obwohl er alt war, wie ein junger Mann.
4.35.55
भीमस्तु भीमसंकाशो रथात्प्रस्कन्द्य वीर्यवान् ।
उत्प्लुत्य गत्वा वेगेन तद्रथे विनिपत्य च।
सुशर्मणः शिरोऽगुह्णात्पुनराश्वास्य युध्यतः ॥ ४.३५.५५ ॥
Bhīma, furchterregend wie Bhīma selbst, sprang von seinem Wagen, schnellte mit Wucht empor, fiel auf Suśarmans Wagen und ergriff, nachdem der Kämpfer wieder zu Atem gekommen war, dessen Haupt.
4.35.56
अग्राद्गिरेर्विनिक्षिप्य सिंहः क्षुद्रमृगं यथा ।
ऊर्ध्वमुत्प्लृत्य मार्जार आखोर्यद्वच्छिरो रुषा ॥ ४.३५.५६ ॥
Wie ein Löwe einen kleinen Hirsch von einem Bergesgipfel schleudert oder wie eine Katze emporschnellt und im Zorn den Kopf einer Maus packt.
4.35.57
समुद्यम्य तु रोषात्तं निष्पिपेष महीतले ।
यदा मूर्ध्नि महाबाहुः प्राहरद्विलपिष्यतः ॥ ४.३५.५७ ॥
Im Zorn hob er ihn empor und zerschmetterte ihn am Boden; dann schlug der Großarmige ihm auf den Kopf, gerade als er klagen wollte.
4.35.58
तस्य जानु ददौ भीमो जघ्ने चैनमरत्निना ।
स मोहमगमद्राजा प्रहारवरपीडितः ॥ ४.३५.५८ ॥
Bhīma schlug auf sein Knie und traf ihn mit dem Unterarm; der König, von den besten Schlägen gepeinigt, sank in Ohnmacht.
4.35.59
तस्मिन्वीरे गृहीते तु त्रिगर्तानां महारथे ।
अभज्यत बलं सर्वं त्रिगर्तानां भयातुरम् ॥ ४.३५.५९ ॥
Als jener Held, der große Wagenlenker der Trigarta, ergriffen wurde, zerbrach das ganze Heer der Trigarta, von Schrecken erfüllt, und zerstreute sich.
4.35.60
निवृत्य गास्ततः सर्वाः पाण्डुपुत्रा महारथाः ।
अवजित्य सुशर्माणं धनं चादाय सर्वशः ॥ ४.३५.६० ॥
Dann wendeten die großen Wagenkämpfer, die Söhne Pāṇḍus, alle Rinder, besiegten Suśarman und kehrten zurück, nachdem sie alle Schätze genommen hatten.
4.35.61
स्वबाहुबलसंपन्ना ह्रीनिषेवा यतव्रताः ।
विराटस्य महात्मानः परिक्लेशविनाशनाः।
स्थिताः समक्षं ते सर्वे त्वथ भीमोऽभ्यभाषत ॥ ४.३५.६१ ॥
Mit der Kraft ihrer eigenen Arme begabt, schamhaft, fest in ihren Gelübden, die großherzigen Gefährten Virāṭas, Vernichter des Leids, standen alle vor ihm; da sprach Bhīma.
4.35.62
नायं पापसमाचारो मत्तो जीवितुमर्हति ।
किंनु शक्यं मया कर्तुं यद्राजा सततं घृणी ।
गले गृहीत्वा राजानमानीय विवशं वशम् ॥ ४.३५.६२ ॥
Dieser Übeltäter verdient es nicht, durch meine Hand zu leben. Da der König stets mitfühlend ist, was könnte ich sonst tun? Ich packte ihn am Hals und brachte den hilflosen König in meine Gewalt —
4.35.63
तत एनं विचेष्टन्तं बद्ध्वा पार्थो वृकोदरः ।
रथमारोपयामास विसंज्ञं पांसुगुण्ठितम् ॥ ४.३५.६३ ॥
Dann band der Sohn Pṛthās, Vṛkodara (Bhīma), den sich windenden Mann, und ließ den staubbedeckten, bewusstlosen auf den Wagen heben.
4.35.64
अभ्येत्य रणमध्यस्थमभ्यगच्छद्युधिष्ठिरम् ।
दर्शयामास भीमस्तु सुशर्माणं नराधिपम् ॥ ४.३५.६४ ॥
Bhīma trat zu Yudhiṣṭhira, der mitten im Schlachtgetümmel stand, und zeigte ihm den Menschenfürsten Suśarman.
4.35.65
प्रोवाच पुरुषव्याघ्रो भीममाहवशोभिनम् ।
तं राजा प्राहसद्दृष्ट्वा मुच्यतां वै नराधमः ॥ ४.३५.६५ ॥
Der Tiger unter den Menschen sprach zu Bhīma, der im Kampf glänzte. Der König lachte, als er ihn sah, und sagte: »Lasst diesen niedrigsten der Menschen frei.«
4.35.66
एवमुक्तोऽब्रवीद्भीमः सुशर्माणं महाबलम् ।
जीवितुं चेच्छसे मूढ हेतुं मे गदतः शृणु ॥ ४.३५.६६ ॥
So angesprochen, sagte Bhīma zu dem mächtigen Suśarman: »Narr, wenn du leben willst, höre den Grund, den ich dir nenne.«
4.35.67
दासोस्मीति त्वया वाच्यं संसत्सु च सभासु च ।
एवं ते जीवितं दद्यामेष युद्धजितो विधिः ॥ ४.३५.६७ ॥
Du sollst in Versammlungen und Räten sagen: »Ich bin ein Sklave.« So werde ich dir das Leben schenken; dies ist die Regel des im Kampf Siegreichen.
4.35.68
तमुवाच ततो ज्येष्ठो भ्राता सप्रणयं वचः ।
मुञ्चमुञ्चाधमाचारं प्रमाणं यदि ते वयम् ॥ ४.३५.६८ ॥
Da sprach der älteste Bruder liebevoll zu ihm: »Lass ihn frei, lass diesen Mann von niedrigem Wandel frei, wenn wir deine Autorität sind.«
4.35.69
दासभावं गतो ह्येष विराटस्य महीपतेः ।
अदासो गच्छ मुक्तोसि मैवं कार्षीः कदाचन ॥ ४.३५.६९ ॥
Dieser ist ja zum Sklaven des Königs Virāṭa geworden. Du bist kein Sklave; geh, du bist frei. Tu so etwas nie wieder.
4.35.70
एवमुक्ते तु सव्रीडः सुशर्माऽसीदधोमुखः ।
स मुक्तोऽभ्येत्य राजानमभिवाद्य प्रतस्थिवान् ॥ ४.३५.७० ॥
Als ihm so gesprochen worden war, stand Suśarman beschämt da, das Gesicht gesenkt. Befreit trat er vor den König, grüßte ihn ehrerbietig und zog davon.
4.35.71
विसृज्य तु सुशर्माणं पाण्डवास्ते हतद्विषः ।
स्वबाहुबलसंपन्ना हीनिषेवा यतव्रताः ।
संग्रामशिरसो मध्ये तां रात्रिं सुखिनोऽवसन् ॥ ४.३५.७१ ॥
Nachdem sie Suśarman freigelassen hatten, verbrachten die Pāṇḍava, ihre Feinde erschlagen, mit der Kraft ihrer eigenen Arme begabt, nicht niederer Dienstbarkeit ergeben, in ihren Gelübden standhaft, jene Nacht glücklich inmitten des Schlachtfeldes.