மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.35.1
तमसाऽभिप्लुते लोके रजसा चैव भारत ।
व्यतिष्ठन्त मुहूर्तं ते व्यूढानीकाः प्रहारिणम् ॥ ४.३५.१ ॥
பாரதா! இருளாலும் புழுதியாலும் உலகம் மூடப்பட்டபோது, அணிவகுத்த படைகள் ஒரு கணம் போரிடுபவர்களாக நின்றன.
4.35.2
ततोऽन्धकारं प्रणुदन्नुदतिष्ठन्निशाकरः ।
कुर्वाणो विमलां रात्रिं दर्शयन्क्षत्रियान्रणे ॥ ४.३५.२ ॥
அப்போது இருளை விலக்கிக் கொண்டு சந்திரன் உதித்தான்; இரவைத் தெளிவாக்கி, போர்க்களத்தில் க்ஷத்திரியர்களைக் காட்டினான்.
4.35.3
ततः प्रकाशमासाद्य पुनर्युद्धमवर्तत ।
घोररूपं तदा तेषामवेक्ष्य तु परस्परम् ॥ ४.३५.३ ॥
பின்னர் வெளிச்சம் வந்ததும் போர் மீண்டும் தொடங்கியது; அப்போது அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் கொடூர வடிவில் கண்டனர்.
4.35.4
तथैव तेषां तुमुलानि तानि क्रुद्धानि चान्योन्यमभिद्रवन्ति ।
गदासिपट्टैश्च परश्वथैश्च प्रासैश्च तीक्ष्णाग्रसुधौतधारैः ॥ ४.३५.४ ॥
அதே போல் அவர்களின் கோபமும் ஆரவாரமுமான படைகள் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கின — கதை, வாள், பட்டிசம், கோடரி, நுனி கூர்மையும் தேய்த்த முனையுமுள்ள ஈட்டிகளால்.
4.35.5
बलं तु मात्स्यस्य बलेन राजा सर्वं त्रिगर्ताधिपतिः सुशर्मा ।
प्रमथ्य जित्वा च निपीड्य मत्स्यान्विराटमोजस्विनमभ्यधावत् ॥ ४.३५.५ ॥
ஆனால் திரிகர்த்தர்களின் தலைவனான அரசன் சுசர்மன், தன் படையால் மத்சியரின் முழுப் படையையும் நசுக்கி, வென்று, மத்சியர்களை வருத்தி, வலிமைமிக்க விராடன் மீது பாய்ந்தான்.
4.35.6
मत्ताविव वृषौ तौ तु गजाविव मदोद्धतौ ।
सिंहाविव गजग्राहौ शक्रवृत्राविवोद्धतौ ॥ ४.३५.६ ॥
அவ்விருவரும் மதங்கொண்ட இரு காளைகளைப் போலவும், மதத்தால் வெறித்த இரு யானைகளைப் போலவும், யானைகளைப் பிடிக்கும் இரு சிங்கங்களைப் போலவும், இந்திரனும் விருத்திரனும் போலவும் ஆவேசத்துடன் இருந்தனர்.
4.35.7
उभौ तुल्यबलोत्साहावुभौ तुल्यपराक्रमौ ।
उभौ तुल्यास्रविक्षेपावुभौ युद्धविशारदौ ॥ ४.३५.७ ॥
இருவரும் வலிமையிலும் ஊக்கத்திலும் சமமானவர்கள்; இருவரும் வீரத்தில் சமமானவர்கள்; இருவரும் அஸ்திரங்களை எய்வதில் சமமானவர்கள்; இருவரும் போரில் திறமையானவர்கள்.
4.35.8
तौ निहत्य पृथग्धुर्यानुभयोः पार्ष्णिसारथी ।
आस्तां तुल्यधनुर्ग्राहौ कृष्णकंसाविवोद्धतौ ॥ ४.३५.८ ॥
அவ்விருவரும் தனித்தனியாக இரு தரப்பின் குதிரைகளையும், பின்புற சாரதிகளையும் கொன்றனர்; அவர்கள் சமமான வில்லாளிகள், கிருஷ்ணனும் கம்சனும் போல் கோபமுற்றவர்கள்.
4.35.9
ततः सुशर्मा त्रैगर्तः सह भ्रात्रा सुवर्मणा ।
अभ्यद्रवन्मत्स्यराजं रथव्रातेन सर्वशः ॥ ४.३५.९ ॥
பின்னர் த்ரிகர்த்தன் சுஷர்மா தன் சகோதரன் சுவர்மனுடன், பல தேர்ப்படைகளுடன் எல்லாப் புறமும் மத்ஸ்ய அரசனைத் தாக்கினான்.
4.35.10
ततो रथाभ्यां प्रस्कन्द्य भ्रातरौ क्षत्रियर्षभौ ।
गदापाणी सुसंरब्धौ समभ्यद्रवतां जवात् ॥ ४.३५.१० ॥
அப்போது க்ஷத்திரியர்களில் காளைகளான அந்த இரு சகோதரர்களும் தங்கள் தேர்களிலிருந்து குதித்து, கதை ஏந்தி, மிகுந்த சினத்துடன் விரைவாகப் பாய்ந்தனர்.
4.35.11
सुशर्मा परवीरघ्नो बलवान्वीर्यवान्गदी ।
विरथं मत्स्यराजानं जीवग्राहमथाग्रहीत् ॥ ४.३५.११ ॥
பகைவீரர்களைக் கொல்பவனும், வலிமையும் வீரமும் கொண்ட கதாயுதம் ஏந்திய சுஷர்மன், தேரில்லாத மத்ஸ்ய அரசனை உயிருடன் பிடித்தான்.
4.35.12
तमुन्मथ्य सुशर्मा तु युवतीमिव कामुकः ।
स्यन्दनं स्वं समारोप्य प्रययौ भीमविक्रमः ॥ ४.३५.१२ ॥
காமுற்ற ஒருவன் இளம்பெண்ணைத் தூக்கிச் செல்வது போல, பயங்கரப் பராக்கிரமம் கொண்ட சுஷர்மன் அவனைக் கவ்வித் தூக்கி தன் தேரில் ஏற்றிக்கொண்டு சென்றான்.
4.35.13
तस्मिन्गृहीते विरथे विराटे बलवत्तरे ।
बलं सर्वं विभग्नं तन्निरुत्साहं निराशकम् ॥ ४.३५.१३ ॥
வலிமையான விராடன் தேர் இழந்து பிடிபட்டபோது, அவனுடைய முழுப் படையும் சிதறி, ஊக்கமும் நம்பிக்கையும் இழந்தது.
4.35.14
प्राद्रवन्त भयान्मात्स्यास्त्रिगर्तैरर्दिता रणे ।
विदिक्षुः दिक्षु सर्वासु पलायन्ति च यान्ति च ॥ ४.३५.१४ ॥
போரில் த்ரிகர்த்தர்களால் துன்புறுத்தப்பட்ட மத்சியர்கள் பயத்தால் ஓடினர்; எல்லா திசைகளிலும் சிதறி ஓடிக்கொண்டிருந்தனர்.
4.35.15
तेषु विद्रांव्यमाणेषु कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अभ्यभाषत धर्मात्मा भिमसेनमरिन्दमम् ॥ ४.३५.१५ ॥
அவர்கள் விரட்டப்பட்டுக் கொண்டிருக்கையில், தர்மாத்மாவான குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன் எதிரிகளை அடக்கும் பீமசேனனிடம் பேசினான்.
4.35.16
मात्स्यराजस्त्रिगर्तेन परामृष्टः सुशर्मणा ।
तं मोक्षय महाबाही मा गमद्द्विषतां वशम् ॥ ४.३५.१६ ॥
மத்சிய அரசன் த்ரிகர்த்தன் சுசர்மனால் பிடிக்கப்பட்டுள்ளான். மகாபாஹுவே, அவனை விடுவி; எதிரிகளின் வசத்தில் போக விடாதே.
4.35.17
भीमसेनः महाबाहो गृहीतं तु सुशर्मणा ।
त्रायस्व मोचय क्षिप्रमस्मत्प्रीतिकरं नृपम् ॥ ४.३५.१७ ॥
பீமசேனா, மகாபாஹுவே! சுசர்மனால் அவன் பிடிக்கப்பட்டுள்ளான். விரைவில் அவனைக் காத்து விடுவி; அவன் நமக்கு அன்பானவன்.
4.35.18
उषिताः स्म सुखं सर्वे सर्वकामैः सुपूजिताः ।
भीमसेन त्वया कार्या तस्य वातस्य निष्कृतिः ॥ ४.३५.१८ ॥
நாம் அனைவரும் இங்கே சுகமாக வாழ்ந்து, எல்லா விருப்பங்களாலும் நன்கு உபசரிக்கப்பட்டோம். பீமசேனா, அவனுக்குரிய பதிலுதவியை நீ செய்ய வேண்டும்.
4.35.19
तं तथावादिनं तत्र भीमसेनो महाबलः ।
अभ्यभाषत दुर्धर्षो रणमध्ये युधिष्ठिरम् ॥ ४.३५.१९ ॥
அங்கே அவ்வாறு பேசிய யுதிஷ்டிரரிடம் மகாபலனும் வெல்லற்கரியவனுமான பீமசேனன் போர்க்களத்தின் நடுவில் பேசினான்.
4.35.20
अहमेनं परित्रास्ये शासनात्तव पार्थिव ।
पश्येदं सुमहत्कर्म युध्यतो मम शत्रुभिः ॥ ४.३५.२० ॥
அரசே, உம் கட்டளைப்படி நான் இவனைக் காப்பாற்றுவேன். பகைவர்களுடன் நான் போரிடும்போது செய்யும் இந்த மாபெரும் செயலைப் பாரும்.
4.35.21
स्वबाहुबलमाश्रित्य परेषामसमं रणे ।
एकान्तमाश्रितो राजंस्तिष्ठ त्वं भ्रातृभिः सह ॥ ४.३५.२१ ॥
அரசே, உன் சொந்தக் கைபலத்தை நம்பி, போர்க்களத்தில் பகைவர்களுக்கு நிகரற்றவனாக, நீ உன் சகோதரர்களுடன் ஓரிடத்தில் தங்கியிரு.
4.35.22
अयं वृक्षो महाशाखो गिरिमात्रो वनस्पतिः ।
अहमेनं समारुज्य पोथयिष्यामि शात्रवान् ॥ ४.३५.२२ ॥
இந்த மரம், பெரும் கிளைகளுடைய, மலையளவு உயர்ந்த காடுகளின் அரசன். நான் இதன் மீது ஏறி பகைவர்களை நசுக்குவேன்.
4.35.23
तं मत्तमिव मातङ्गं वीक्षमाणं वनस्पतिम् ।
अब्रवीद्भ्रातरं वीरं धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ ४.३५.२३ ॥
மதம் கொண்ட யானையைப் போல அந்த மரத்தைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த அவனிடம், தருமராஜனான யுதிஷ்டிரன் தன் வீர சகோதரனிடம் கூறினான்.
4.35.24
भीम मा साहसं कार्षीस्तिष्ठत्वेष वनस्पतिः ॥ ४.३५.२४ ॥
பீமா, துணிச்சலான செயலைச் செய்யாதே. இந்த மரம் அப்படியே நிற்கட்டும்.
4.35.25
मा त्वां वृक्षेण कर्माणि कुर्वन्तमतिमानुषम् ।
जनाः समवबुध्येरन्भीमोऽयमिति भारत ॥ ४.३५.२५ ॥
பாரதனே, மரத்தைக் கொண்டு மனிதர்களுக்கு அப்பாற்பட்ட செயல்களைச் செய்யும் உன்னை, இவன் பீமன் என்று மக்கள் அறிந்துவிடக் கூடாது.
4.35.26
मा ग्रहीस्त्वमिमं वृक्षं सिंहनादं च मा नद ।
कर्मणा सिंहनादेन विज्ञास्यन्ति जना ध्रुवम् ॥ ४.३५.२६ ॥
நீ இந்த மரத்தைப் பிடிக்காதே, சிங்க முழக்கமும் செய்யாதே; செயலாலும் சிங்க முழக்கத்தாலும் மக்கள் நிச்சயம் அறிந்துவிடுவர்.
4.35.27
इमं वृक्षं गृहीत्वा त्वं नेमां सेनामभिद्रव ।
वृक्षं च त्वां रुजन्तं वै विज्ञास्यति जनो ध्रुवं ॥ ४.३५.२७ ॥
இந்த மரத்தை எடுத்துக்கொண்டு நீ இந்தப் படையை நோக்கித் தாக்காதே; மரத்தால் எதிரிகளை நொறுக்கும் உன்னை மக்கள் நிச்சயம் அறிந்துவிடுவர்.
4.35.28
अन्यदेवायुधं गृह्य प्रतिपद्यस्व मानुषम् ।
चापं वा यदि वा शक्तिं निस्त्रिंशं वा परश्वथम् ॥ ४.३५.२८ ॥
வேறொரு ஆயுதத்தை எடுத்து மனிதனின் வடிவைக் கொள்; வில்லாகவோ, ஈட்டியாகவோ, வாளாகவோ, அல்லது கோடரியாகவோ இருக்கட்டும்.
4.35.29
यदेव मानुषं भीम भवेदन्यैरलक्षितम् ।
तदेवायुधमादाय मोचयाशु महीतिम् ॥ ४.३५.२९ ॥
பீமனே, மற்றவர்களுக்குத் தெரியாத மனிதர்களுக்கான ஆயுதம் எதுவோ, அதையே எடுத்துக்கொண்டு விரைவில் இப்படையின் தாக்குதலைத் தடுத்து நிறுத்து.
4.35.30
यमौ च चक्ररक्षौ ते भवितारौ महाबलौ ।
व्यायच्छतस्ते समरे मत्स्यराजं परीप्स्रतः ॥ ४.३५.३० ॥
உன் இரட்டையர்களான இரு மகாபலசாலிகளும் உன் சக்கரத்தின் காவலர்களாக இருப்பார்கள்; போரில் மத்ஸ்யராஜனைக் காக்க நீ முயலும்போது.
4.35.31
भ्रातुर्वचनमादाय भीमो वृक्षं विसृज्य च ।
चापमादाय संप्राप्तो रथमास्थाय पाण्डवः ॥ ४.३५.३१ ॥
சகோதரனின் சொல்லை ஏற்று, பீமன் மரத்தை விட்டுவிட்டு வில்லை எடுத்தான்; பாண்டவன் தேரில் ஏறி வந்து சேர்ந்தான்.
4.35.32
व्यमुञ्चच्छरवर्षाणि सतोय इव तोयदः ।
तं भीमो भीमकर्माणं शुशर्माणमथाऽऽद्रवत् ॥ ४.३५.३२ ॥
நீர் நிறைந்த மேகம் போல அவன் அம்பு மழையைப் பொழிந்தான்; அப்போது பீமன் பயங்கரச் செயல் செய்யும் சுசர்மனை நோக்கி விரைந்தான்.
4.35.33
विराटमभिवीक्ष्यैनं तिष्ठितिष्ठेति चावदत् ॥ ४.३५.३३ ॥
விராடனைப் பார்த்து அவன், 'நில், நில்!' என்று சொன்னான்.
4.35.34
सुशर्मा चिन्तयामास कालान्तकयमोपमम् ।
तिष्ठतिष्ठेति भाषन्तं पृष्ठतो रथपुङ्गवः ॥ ४.३५.३४ ॥
சுசர்மன் நினைத்தான்—காலனையும் யமனையும் போன்றவன், பின்னாலிருந்து 'நில், நில்' என்று சொல்லும் அந்தச் சிறந்த தேர்வீரன்.
4.35.35
पश्यतां सुमहत्कर्म महद्युद्धमुपस्थितम् ।
परावृत्तो धनुर्गृह्य सुशर्मा भ्रातृभिः सह ॥ ४.३५.३५ ॥
அனைவரும் பார்த்திருக்க அந்த மாபெரும் செயலும் பெரும் போரும் நேர்ந்தது; சுசர்மன் வில்லை எடுத்துக்கொண்டு தன் சகோதரர்களுடன் திரும்பினான்.
4.35.36
निमेषान्तरमात्रेण भीमसेनेन ते रथाः ।
रथानां च गजानां च वाजिनां च ससादिनां ॥ ४.३५.३६ ॥
கண் இமைக்கும் நேரத்தில் பீமசேனனால் அவர்களின் தேர்களும், யானைகளும், குதிரைகளும்—வீரர்களுடன்—...
4.35.37
सहस्रशतसंघाताः शूराणामुग्रधन्विनाम् ।
पातिता भीमसेनेन विराटस्य समीपतः ॥ ४.३५.३७ ॥
விராடனின் அருகில் பீமசேனன் கொடிய வில்லாளி வீரர்களை நூறாயிரமும் ஆயிரமுமாகக் கூட்டமாக வீழ்த்தினான்.
4.35.38
पत्तयो निहतास्तेषां गदां गृह्य महात्मना ॥ ४.३५.३८ ॥
மகாத்மா அவர்களின் காலாட்படையினரை கதையை எடுத்து அடித்துக் கொன்றான்.
4.35.39
तद्दृष्ट्वा तादृशं युद्धं सुशर्मा युद्धदुर्मदः ।
चिन्तयामास मनसा किं शेषं हि बलस्य मे ॥ ४.३५.३९ ॥
அத்தகைய போரைக் கண்ட போரின் களிப்பில் இருந்த சுசர்மா, என் படையில் இனி எஞ்சியது என்ன என்று மனதில் எண்ணினான்.
4.35.40
अपरो दृश्यते सैन्ये पुरा मग्नो महाबले ।
आकर्णपूर्णेन तदा धनुषा प्रत्यदृश्यत ॥ ४.३५.४० ॥
ஓ மகாபலனே, படையில் முன்பு அமிழ்ந்திருந்த மற்றொருவன் தெரிந்தான்; அப்போது காது வரை இழுத்த வில்லுடன் அவன் மீண்டும் தோன்றினான்.
4.35.41
सुशर्मा सायकांस्तीक्ष्णान्क्षिपते च पुनःपुनः ॥ ४.३५.४१ ॥
சுசர்மா கூரான அம்புகளை மீண்டும் மீண்டும் எய்தான்.
4.35.42
ततः समस्तास्ते सर्वे तुरगानभ्यचोदयन् ।
दिव्यमस्त्रं विकुर्वाणास्त्रिगर्तान्प्रत्यमर्षणाः ॥ ४.३५.४२ ॥
அப்போது அவர்கள் அனைவரும் குதிரைகளைத் தூண்டினர்; தெய்வீக அஸ்திரங்களைக் காட்டி, கோபத்துடன் த்ரிகர்த்தர்களை எதிர்த்தனர்.
4.35.43
तान्निवृत्तरथान्दृष्ट्वा पाण्डवास्तां महाचमूम् ।
वैराटिः परमक्रुद्धो युयुधे परमाद्भुतम् ॥ ४.३५.४३ ॥
அவர்களின் தேர்கள் திரும்பிச் செல்வதைக் கண்ட பாண்டவர்கள் அந்தப் பெரும் படையுடன் போரிட்டனர். விராடனின் மகன் மிகுந்த சினங்கொண்டு மிக அற்புதமாகப் போரிட்டான்.
4.35.44
त्रिगर्ताः समभिक्रम्य अयुध्यन्त जयैषिणः ।
तान्भीमसेनः संक्रुद्धः सर्वशस्त्रभृतांवरः ।
वैराटिः परमक्रुद्धो युयुधे परमाद्भुतम् ॥ ४.३५.४४ ॥
வெற்றியை விரும்பிய த்ரிகர்த்தர்கள் ஒன்றாகப் பாய்ந்து போரிட்டனர். ஆயுதம் தாங்கியவர்களில் சிறந்தவனான பீமசேனன் அவர்கள்மேல் மிகுந்த சினங்கொண்டான். விராடனின் மகன் மிகுந்த சினங்கொண்டு அற்புதமாகப் போரிட்டான்.
4.35.45
सहस्रं प्राहिणीद्राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
नकुलश्चापि सप्तैव शतानि प्राहिणोच्छरैः ॥ ४.३५.४५ ॥
குந்தியின் மகனான அரசன் யுதிஷ்டிரன் ஆயிரம் வீரர்களை அனுப்பினான். நகுலனும் ஏழு நூறு வீரர்களை அம்புகளுடன் அனுப்பினான்.
4.35.46
शतानि त्रीणि शूराणां सहदेवः प्रतापवान् ।
युधिष्ठिरसमादिष्टो निजघ्ने पुरुषर्षभः ॥ ४.३५.४६ ॥
யுதிஷ்டிரனின் கட்டளைப்படி, வலிமைமிக்க சகாதேவன் மூன்று நூறு வீரர்களுடன் (எதிரிகளை) அழித்தான். அவன் மனிதர்களில் காளை போன்றவன்.
4.35.47
प्रविश्य महतीं सेनां त्रिगर्तानां महाबलः ।
क्षोभयन्सर्वभूतानि सिंहः क्षुद्रमृगानिव ॥ ४.३५.४७ ॥
மகாபலசாலியான (பீமன்) த்ரிகர்த்தர்களின் பெரும் படையில் நுழைந்து, சிங்கம் சிறிய மான்களைக் கலக்குவது போல, எல்லா உயிரினங்களையும் கலங்கச் செய்தான்.
4.35.48
ततो युधिष्ठिरो राजा त्वरमाणो महाबलः ।
अभिद्रुत्य सुशर्माणं शरैरभ्यहनद्धृशम् ॥ ४.३५.४८ ॥
பின்னர் மகாபலசாலியான அரசன் யுதிஷ்டிரன் விரைந்து சென்று, சுசர்மனைத் தாக்கி அம்புகளால் அவனைக் கடுமையாகத் தாக்கினான்.
4.35.49
सुशर्माऽपि सुसंक्रुद्धस्त्वराणो युधिष्ठिरम् ।
अविध्यद्दशभिर्बाणैश्चतुर्भिश्चतुरो हयान् ॥ ४.३५.४९ ॥
சுசர்மாவும் மிகுந்த சினம் கொண்டு விரைந்து யுதிஷ்டிரனை நோக்கி வந்தான்; பத்து அம்புகளால் அவனையும், நான்கால் நான்கு குதிரைகளையும் துளைத்தான்.
4.35.50
ततो राजन्क्षिप्रकारी कुन्तीऽपुत्रो वृकोदरः ।
समासाद्य सुशर्माणमश्वांस्तस्य न्यपातयत् ॥ ४.३५.५० ॥
அப்போது, அரசே, விரைந்து செயல்படும் குந்தியின் மகன் வ்ருகோதரன் (பீமன்) சுசர்மாவை அணுகி அவனுடைய குதிரைகளை வீழ்த்தினான்.
4.35.51
पृष्ठगोषौ च तस्याथ हत्वा परमसायकैः ।
अथास्य सारथिं क्रुद्धो रथोपस्थादपतयत् ॥ ४.३५.५१ ॥
பின்னர் அவனுடைய பின்புறக் காவலர்கள் இருவரையும் உயர்ந்த அம்புகளால் கொன்று, சினத்துடன் அவனுடைய தேரோட்டியை தேர்த்தளத்திலிருந்து வீழ்த்தினான்.
4.35.52
चक्ररक्षस्तु शूरश्च शोणाश्वो नाम नामतः ।
स भयाद्विरथं दृष्ट्वा त्रैगर्तं व्याजहात्तदा ॥ ४.३५.५२ ॥
ஆனால் சக்ர-ரக்ஷகனான சூரன் சோணாஶ்வன் என்ற பெயருடையவன்; தேரற்றுப் போன த்ரைகர்த்தனை (சுசர்மாவை) கண்டு அப்போது அச்சத்தால் கூவினான்.
4.35.53
ततो विराटः प्रस्कन्द्य रथादथ सुशर्मणः ।
गदामस्य परामृश्य तमेवाभ्यहनद्बली ॥ ४.३५.५३ ॥
பின்னர் விராடன் தேரிலிருந்து குதித்து, சுசர்மாவின் கதையைப் பற்றி அவனையே வலிமையுடன் தாக்கினான்.
4.35.54
स चचार गदापाणिर्वृद्धोऽपि तरुणो यथा ॥ ४.३५.५४ ॥
அவன் கையில் கதையுடன் சுற்றித் திரிந்தான்; முதியவனாயினும் இளைஞனைப் போல.
4.35.55
भीमस्तु भीमसंकाशो रथात्प्रस्कन्द्य वीर्यवान् ।
उत्प्लुत्य गत्वा वेगेन तद्रथे विनिपत्य च।
सुशर्मणः शिरोऽगुह्णात्पुनराश्वास्य युध्यतः ॥ ४.३५.५५ ॥
பீமனைப் போன்ற பயங்கரமான வீரியமுள்ள பீமன் தன் தேரிலிருந்து பாய்ந்து, வேகமாகக் குதித்துச் சென்று அவனது தேரின் மீது விழுந்து, போர்புரிந்த சுசர்மனின் தலையைப் பிடித்தான்.
4.35.56
अग्राद्गिरेर्विनिक्षिप्य सिंहः क्षुद्रमृगं यथा ।
ऊर्ध्वमुत्प्लृत्य मार्जार आखोर्यद्वच्छिरो रुषा ॥ ४.३५.५६ ॥
சிங்கம் மலை உச்சியிலிருந்து சிறிய மானை வீசுவது போலவும், பூனை மேலே குதித்து கோபத்துடன் எலியின் தலையைப் பிடிப்பது போலவும்.
4.35.57
समुद्यम्य तु रोषात्तं निष्पिपेष महीतले ।
यदा मूर्ध्नि महाबाहुः प्राहरद्विलपिष्यतः ॥ ४.३५.५७ ॥
கோபத்தால் அவனைத் தூக்கி நிலத்தில் நசுக்கினான்; புலம்பப்போகும் அவனது தலையில் அந்த மகாபாகு அடித்தான்.
4.35.58
तस्य जानु ददौ भीमो जघ्ने चैनमरत्निना ।
स मोहमगमद्राजा प्रहारवरपीडितः ॥ ४.३५.५८ ॥
பீமன் அவனது முழங்காலில் தாக்கி, முழங்கையால் அவனை அடித்தான்; சிறந்த அடிகளால் வருந்திய அந்த அரசன் மயக்கமடைந்தான்.
4.35.59
तस्मिन्वीरे गृहीते तु त्रिगर्तानां महारथे ।
अभज्यत बलं सर्वं त्रिगर्तानां भयातुरम् ॥ ४.३५.५९ ॥
திரிகர்த்தர்களின் அந்த மகாரதி வீரன் பிடிக்கப்பட்டதும், திரிகர்த்தர்களின் முழு படையும் பயத்தால் தவித்துச் சிதறியது.
4.35.60
निवृत्य गास्ततः सर्वाः पाण्डुपुत्रा महारथाः ।
अवजित्य सुशर्माणं धनं चादाय सर्वशः ॥ ४.३५.६० ॥
பின்னர் பாண்டுவின் மகாரதிகளான புதல்வர்கள் அனைத்துப் பசுக்களையும் திருப்பி, சுசர்மனை வென்று, செல்வம் அனைத்தையும் எடுத்துக்கொண்டு திரும்பினர்.
4.35.61
स्वबाहुबलसंपन्ना ह्रीनिषेवा यतव्रताः ।
विराटस्य महात्मानः परिक्लेशविनाशनाः।
स्थिताः समक्षं ते सर्वे त्वथ भीमोऽभ्यभाषत ॥ ४.३५.६१ ॥
தன் புயபலத்தால் நிறைந்தவர்கள், நாணமுடையவர்கள், விரதத்தில் உறுதியானவர்கள், விராடனின் மகாத்மாக்கள், துன்பங்களை அழிப்பவர்கள் — அவர்கள் அனைவரும் முன்னிலையில் நின்றனர்; அப்போது பீமன் பேசினான்.
4.35.62
नायं पापसमाचारो मत्तो जीवितुमर्हति ।
किंनु शक्यं मया कर्तुं यद्राजा सततं घृणी ।
गले गृहीत्वा राजानमानीय विवशं वशम् ॥ ४.३५.६२ ॥
இந்தப் பாவியவன் என்னிடமிருந்து உயிர் வாழத் தகுதியற்றவன். அரசர் எப்போதும் இரக்கமுடையவராய் இருப்பதால் நான் என்ன செய்ய முடியும்? கழுத்தைப் பிடித்து அரசனை நிர்க்கதியாக வசப்படுத்தி —
4.35.63
तत एनं विचेष्टन्तं बद्ध्वा पार्थो वृकोदरः ।
रथमारोपयामास विसंज्ञं पांसुगुण्ठितम् ॥ ४.३५.६३ ॥
பின்னர் தவித்துக் கொண்டிருந்த அவனைக் கட்டி, பிருதையின் மகன் வ்ருகோதரன் (பீமன்) தூளில் மூழ்கி மயக்கமுற்றவனை தேரில் ஏற்றினான்.
4.35.64
अभ्येत्य रणमध्यस्थमभ्यगच्छद्युधिष्ठिरम् ।
दर्शयामास भीमस्तु सुशर्माणं नराधिपम् ॥ ४.३५.६४ ॥
போர்க்களத்தின் நடுவில் நின்ற யுதிஷ்டிரனிடம் சென்று, பீமன் அரசன் சுசர்மனை அவருக்குக் காட்டினான்.
4.35.65
प्रोवाच पुरुषव्याघ्रो भीममाहवशोभिनम् ।
तं राजा प्राहसद्दृष्ट्वा मुच्यतां वै नराधमः ॥ ४.३५.६५ ॥
மனிதர்களில் புலியான (யுதிஷ்டிரன்) போரில் சிறந்த பீமனிடம் கூறினான். அரசன் அவனைக் கண்டு சிரித்து, "இந்த இழிந்த மனிதனை விடுவி" என்றான்.
4.35.66
एवमुक्तोऽब्रवीद्भीमः सुशर्माणं महाबलम् ।
जीवितुं चेच्छसे मूढ हेतुं मे गदतः शृणु ॥ ४.३५.६६ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், பீமன் பெரும்பலம் கொண்ட சுசர்மனிடம் சொன்னான் — "மூடனே, நீ உயிர் வாழ விரும்பினால், நான் சொல்லும் காரணத்தைக் கேள்."
4.35.67
दासोस्मीति त्वया वाच्यं संसत्सु च सभासु च ।
एवं ते जीवितं दद्यामेष युद्धजितो विधिः ॥ ४.३५.६७ ॥
'நான் அடிமை' என்று நீ சபைகளிலும் அவைகளிலும் சொல்ல வேண்டும். இவ்வாறு உனக்கு உயிரை அளிப்பேன்; இதுவே போரில் வென்றவனின் விதி.
4.35.68
तमुवाच ततो ज्येष्ठो भ्राता सप्रणयं वचः ।
मुञ्चमुञ्चाधमाचारं प्रमाणं यदि ते वयम् ॥ ४.३५.६८ ॥
அப்போது மூத்த சகோதரன் அவனிடம் அன்பான சொற்களைச் சொன்னான்: 'விடு, விடு இந்த இழிந்த நடத்தையுள்ளவனை, நாங்கள் உனக்கு நியாயமெனில்.'
4.35.69
दासभावं गतो ह्येष विराटस्य महीपतेः ।
अदासो गच्छ मुक्तोसि मैवं कार्षीः कदाचन ॥ ४.३५.६९ ॥
இவன் மன்னன் விராடனின் அடிமைநிலையை அடைந்துவிட்டான். நீ அடிமையல்ல, போ, நீ விடுவிக்கப்பட்டாய்; இனி ஒருபோதும் இப்படிச் செய்யாதே.
4.35.70
एवमुक्ते तु सव्रीडः सुशर्माऽसीदधोमुखः ।
स मुक्तोऽभ्येत्य राजानमभिवाद्य प्रतस्थिवान् ॥ ४.३५.७० ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் சுசர்மன் வெட்கத்துடன் தலை குனிந்து நின்றான். பின் விடுவிக்கப்பட்டு, அரசனை அணுகி வணங்கி புறப்பட்டான்.
4.35.71
विसृज्य तु सुशर्माणं पाण्डवास्ते हतद्विषः ।
स्वबाहुबलसंपन्ना हीनिषेवा यतव्रताः ।
संग्रामशिरसो मध्ये तां रात्रिं सुखिनोऽवसन् ॥ ४.३५.७१ ॥
சுசர்மனை விடுவித்த பின், பகைவர்களை அழித்த பாண்டவர்கள், தங்கள் புயபலத்தில் நிறைந்து, இழிந்த பணிவிடை செய்யாது, விரதங்களில் உறுதியாக, போர்முனையின் நடுவே அந்த இரவை மகிழ்ச்சியுடன் கழித்தனர்.