Mahābhārata · Adhyāya 4.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.36.1
ततो विराटः कौन्तेयानतिमानुषविक्रमान् ।
अर्चयामास वित्तेन मानेन च महारथान्।
वचसा चैव सान्त्वेन स्नेहेन च मुदाऽन्वितः ॥ ४.३६.१ ॥
Entonces Virāṭa honró a los hijos de Kuntī, de valor sobrehumano, y a aquellos grandes guerreros con riquezas y respeto, con palabras de consuelo, con afecto y alegría.
4.36.2
यथैव मम रत्नानि युष्माकं तानि वै तथा ।
कार्यं कुरुत तैः सर्वैर्यथाकामं यथासुखम् ॥ ४.३६.२ ॥
Así como mis joyas son mías, aquellas también son vuestras; haced con todas ellas lo que deseéis y lo que os plazca.
4.36.3
ददाम्यलंकृताः कन्या वसूनि विविधानि च ।
मनसा चाप्यभिप्रेतं यद्वः शत्रुनिबर्हणाः ॥ ४.३६.३ ॥
Os daré doncellas adornadas y diversas riquezas, y cualquier cosa que deseéis en vuestro corazón, oh destructores de enemigos.
4.36.4
युष्माकं विक्रमादद्य मुक्तोऽहं स्वस्तिमानिह ।
तस्माद्भवन्तो मत्स्यानामीश्वराः सर्व एव हि ॥ ४.३६.४ ॥
Hoy, por vuestro valor, he sido liberado aquí con seguridad; por tanto, todos vosotros sois señores de los Matsyas.
4.36.5
तं तथावादिनं तत्र कौरवेयाः पृथक्पृथक् ।
ऊचुः प्रहृष्टमनसो युधिष्ठिरपुरोगमाः ॥ ४.३६.५ ॥
A él, que así hablaba allí, los hijos de los Kuru, con el ánimo alegre y con Yudhiṣṭhira a la cabeza, le respondieron uno por uno.
4.36.6
प्रतिनन्दामहे वाचं सर्वथैव विशांपते ।
एतावताऽद्य प्रीताःस्मो यत्त्वं मुक्तोसि शत्रुभिः ॥ ४.३६.६ ॥
Oh señor de los hombres, acogemos vuestras palabras de todas las maneras; con esto estamos contentos, de que hoy hayáis sido liberado de vuestros enemigos.
4.36.7
यत्त्वं मुक्तोसि शत्रुभ्यो ह्येतत्कार्यं हितं हि नः ।
न किंचित्कार्यमस्माकं न धनं मृगयामहे ॥ ४.३६.७ ॥
Has sido liberado de tus enemigos; eso es un acto beneficioso para nosotros. No tenemos otra tarea, y tampoco buscamos riquezas.
4.36.8
अथाब्रवीत्प्रीतमना मात्स्यराजो युधिष्ठिरम् ।
निर्भरः प्रीतिपूरेण हर्षगद्गदया गिरा ॥ ४.३६.८ ॥
Entonces el rey de los Matsya, con el corazón alegre y rebosante de afecto, habló a Yudhiṣṭhira con una voz quebrada de alegría.
4.36.9
पुनरेव महाबाहुर्विराटो राजसत्तमः ।
एहि त्वामभिषेक्ष्यामि मत्स्यराजस्तु नो भवान् ॥ ४.३६.९ ॥
De nuevo habló Virāṭa, el de poderosos brazos, mejor de los reyes: Ven, te consagraré; tú serás nuestro rey de los Matsya.
4.36.10
मनसा चाप्यभिप्रेतं यत्ते शत्रुनिबर्हण ।
तत्तेऽहं संप्रदास्यामि सर्वमर्हति नो भवान् ॥ ४.३६.१० ॥
Lo que hayas deseado en tu mente, oh destructor de enemigos, todo te lo daré; mereces todo de nosotros.
4.36.11
रत्नानि गाः सुवर्णं च मणिमुक्तमथापि वा ।
वैयाघ्रपद्य विप्रेन्द्र सर्वथैव नमोस्तु ते ॥ ४.३६.११ ॥
Joyas, ganado, oro, gemas y perlas, o cualquier otra cosa — a ti, oh Vaiyāghrapadya, jefe de los brahmanes, reverencia de todas las maneras.
4.36.12
त्वत्कृते ह्यद्य पश्यामि राज्यमात्मानमेव च ।
यतश्च जातः संरम्भः स च शत्रुर्वशं गतः ॥ ४.३६.१२ ॥
Gracias a ti, hoy veo mi reino y a mí mismo a salvo; aquel enemigo del que nació la ira ha caído ahora bajo control.
4.36.13
ततो युधिष्ठिरो मात्स्यं पुनरेवाब्रवीद्वचः ।
प्रतिनन्दामि ते वाचं मनोज्ञां मात्स्य भाषितां ॥ ४.३६.१३ ॥
Entonces Yudhiṣṭhira volvió a hablar al rey de los Matsya: Oh Matsya, acepto con gusto las palabras agradables que has pronunciado.
4.36.14
आनृशंस्यपरो नित्यं सुमुखः सततं भवान् ।
पुनरेव विराटश्च राजा कङ्कमभाषत ॥ ४.३६.१४ ॥
Usted siempre se dedica a la bondad y siempre tiene un rostro agradable. Entonces el rey Virāṭa volvió a hablar con Kaṅka.
4.36.15
अहो शूद्रस्य कर्माणि वललस्य द्विजोत्तम ।
सोहं शूद्रेण संग्रामे वललेनाभिरक्षितः ॥ ४.३६.१५ ॥
¡Ah, el mejor de los dos veces nacidos, qué hazañas las de ese cocinero Vallala! Fui protegido en batalla por aquel cocinero, Vallala.
4.36.16
त्वत्कृते सर्वमेवैतदुपपन्नं ममानघ ।
वरं वृष्णीष्व भद्रं ते ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ ४.३६.१६ ॥
Oh, sin mancha, todo esto se ha logrado para mí gracias a ti. Que la fortuna te acompañe; elige un don, dime qué puedo hacer por ti.
4.36.17
ददामि ते महाप्रीत्या रत्नान्युच्चावचान्यहम् ।
शयनासनयानानि कन्याश्च समलंकुताः ॥ ४.३६.१७ ॥
Con gran afecto te doy joyas de muchas clases, lechos, asientos y carros, y doncellas bien adornadas.
4.36.18
हस्त्यश्वरथसङ्घाश्च राष्ट्राणि विविधानि च ।
एतानि च मम प्रीत्या प्रतिगृह्ण ममान्तिके ॥ ४.३६.१८ ॥
Huestes de elefantes, caballos y carros, y también diversos reinos. Acepta estos por mi afecto, aquí en mi presencia.
4.36.19
तं तथावादिनं तत्र कौरव्यः प्रत्यभाषत ।
एषैव तु मम प्रीतिर्यत्त्वं मुक्तोसि शत्रुभिः ॥ ४.३६.१९ ॥
A quien hablaba así, el Kaurava (Yudhiṣṭhira) respondió allí: esta es mi única alegría, que hayas sido liberado de tus enemigos.
4.36.20
प्रतीतश्चेत्पुरं तुष्टः प्रविशाद्य परंतप ।
दारैः पुत्रैश्च संश्लिष्य सा हि प्रीतिर्ममातुला ॥ ४.३६.२० ॥
Si estás complacido y satisfecho, oh abrasador de enemigos, entra hoy en la ciudad y abraza a tus esposas e hijos; eso, en verdad, es mi alegría, oh tío materno.
4.36.21
सुशर्माणं तु राजेन्द्र सभृत्यबलवाहनम् ।
विसर्जय नरश्रेष्ठं वरमेतदहं वृणे ॥ ४.३६.२१ ॥
Oh señor de reyes, libera a Suśarman junto con sus servidores, su ejército y sus vehículos; oh mejor de los hombres, esta es la gracia que pido.
4.36.22
एवमुक्ते तु कङ्केन विराटो राजसत्तमः ।
प्रत्युवाच ततः कङ्कं सुशर्मा यातु चेष्टतः ॥ ४.३६.२२ ॥
Cuando Kaṅka habló así, Virāṭa, el mejor de los reyes, respondió a Kaṅka: que Suśarman vaya adonde quiera.
4.36.23
गच्छन्तु दूतास्त्वरिता नगरं तव पार्थिव ।
सुहृदां प्रियमाख्यातुं घोषयन्तु च ते जयम् ॥ ४.३६.२३ ॥
Oh rey, que tus mensajeros vayan presurosos a la ciudad, para dar buenas noticias a tus amigos y proclamar tu victoria.
4.36.24
ततस्तद्वचनान्मात्स्यो दूतान्राजा समादिशत् ।
आचक्षध्वं पुरं सत्वा संग्रामे विजयं मम ॥ ४.३६.२४ ॥
Entonces, a sus palabras, el rey de los Matsya ordenó a los mensajeros: id a la ciudad y proclamad mi victoria en la batalla.
4.36.25
कुमार्यः समलंकृत्य प्रयागच्छन्तु मे पुरात् ।
वादित्राणि च सर्वाणि गणिकाश्च स्वलंकृताः ।
प्रत्यायान्तु च मे शीघ्रं नागराः सर्व एव ते ॥ ४.३६.२५ ॥
Que las doncellas, bien adornadas, salgan de mi ciudad. Que vayan también todos los instrumentos musicales y las cortesanas bien ataviadas, y que todos los ciudadanos regresen pronto a mí.
4.36.26
एवमुक्तास्तथा दूता रात्रौ यात्वा तु केवलम् ।
ततोऽन्तरे चानुषिता दूताः शीघ्रानुयायिनः ॥ ४.३६.२६ ॥
Así instruidos, los mensajeros partieron solos de noche; luego, habiendo descansado por el camino, aquellos mensajeros veloces continuaron.
4.36.27
नगरं प्राविशंस्ते वै सूर्ये सम्यगथोदिते ।
विराटनगरं प्राप्य शीघ्रं नान्दीमघोषयन् ।
पताकोच्छ्रयमाल्याढ्यं पुरमप्रतिमं यथा ॥ ४.३६.२७ ॥
Cuando el sol había salido por completo, los mensajeros entraron en la ciudad. Al llegar a la ciudad de Virāṭa, proclamaron de inmediato el nāndī auspicioso, anunciando aquella ciudad incomparable, adornada con banderas izadas y guirnaldas.