Mahābhārata · Adhyāya 4.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.36.1
ततो विराटः कौन्तेयानतिमानुषविक्रमान् ।
अर्चयामास वित्तेन मानेन च महारथान्।
वचसा चैव सान्त्वेन स्नेहेन च मुदाऽन्वितः ॥ ४.३६.१ ॥
Da ehrte Virāṭa die Söhne Kuntīs, von übermenschlicher Tapferkeit, und jene großen Wagenkämpfer mit Reichtum und Achtung, mit tröstenden Worten, mit Zuneigung und Freude.
4.36.2
यथैव मम रत्नानि युष्माकं तानि वै तथा ।
कार्यं कुरुत तैः सर्वैर्यथाकामं यथासुखम् ॥ ४.३६.२ ॥
So wie meine Juwelen die meinen sind, so sind jene auch die euren; verfahrt mit allen nach eurem Wunsch und eurem Wohlgefallen.
4.36.3
ददाम्यलंकृताः कन्या वसूनि विविधानि च ।
मनसा चाप्यभिप्रेतं यद्वः शत्रुनिबर्हणाः ॥ ४.३६.३ ॥
Ich gebe euch geschmückte Jungfrauen und vielerlei Schätze, und was euer Herz begehrt, ihr Bezwinger der Feinde.
4.36.4
युष्माकं विक्रमादद्य मुक्तोऽहं स्वस्तिमानिह ।
तस्माद्भवन्तो मत्स्यानामीश्वराः सर्व एव हि ॥ ४.३६.४ ॥
Heute bin ich durch eure Tapferkeit hier wohlbehalten befreit worden; deshalb seid ihr alle Herren der Matsyas.
4.36.5
तं तथावादिनं तत्र कौरवेयाः पृथक्पृथक् ।
ऊचुः प्रहृष्टमनसो युधिष्ठिरपुरोगमाः ॥ ४.३६.५ ॥
Zu ihm, der so sprach, sagten die Kaurava-Söhne, freudigen Herzens und mit Yudhiṣṭhira an der Spitze, jeder einzeln.
4.36.6
प्रतिनन्दामहे वाचं सर्वथैव विशांपते ।
एतावताऽद्य प्रीताःस्मो यत्त्वं मुक्तोसि शत्रुभिः ॥ ४.३६.६ ॥
O Herr der Menschen, wir erwidern eure Worte auf jede Weise; schon damit sind wir erfreut, dass du heute von deinen Feinden befreit bist.
4.36.7
यत्त्वं मुक्तोसि शत्रुभ्यो ह्येतत्कार्यं हितं हि नः ।
न किंचित्कार्यमस्माकं न धनं मृगयामहे ॥ ४.३६.७ ॥
Du bist von deinen Feinden befreit worden; das ist für uns eine heilsame Tat. Wir haben keine andere Aufgabe, und Reichtum suchen wir auch nicht.
4.36.8
अथाब्रवीत्प्रीतमना मात्स्यराजो युधिष्ठिरम् ।
निर्भरः प्रीतिपूरेण हर्षगद्गदया गिरा ॥ ४.३६.८ ॥
Da sprach der König der Matsya, froh im Herzen und überströmend vor Zuneigung, zu Yudhiṣṭhira mit einer vor Freude erstickten Stimme.
4.36.9
पुनरेव महाबाहुर्विराटो राजसत्तमः ।
एहि त्वामभिषेक्ष्यामि मत्स्यराजस्तु नो भवान् ॥ ४.३६.९ ॥
Wieder sprach Virāṭa, der Starkarmige, der Beste der Könige: Komm, ich werde dich salben; du sollst unser König der Matsya sein.
4.36.10
मनसा चाप्यभिप्रेतं यत्ते शत्रुनिबर्हण ।
तत्तेऽहं संप्रदास्यामि सर्वमर्हति नो भवान् ॥ ४.३६.१० ॥
Was immer du in deinem Sinn ersehnt hast, o Vernichter der Feinde, all das werde ich dir geben; du verdienst alles von uns.
4.36.11
रत्नानि गाः सुवर्णं च मणिमुक्तमथापि वा ।
वैयाघ्रपद्य विप्रेन्द्र सर्वथैव नमोस्तु ते ॥ ४.३६.११ ॥
Juwelen, Rinder, Gold, Edelsteine und Perlen, oder was auch immer sonst — dir, o Vaiyāghrapadya, Oberhaupt der Brahmanen, sei in jeder Hinsicht Verehrung.
4.36.12
त्वत्कृते ह्यद्य पश्यामि राज्यमात्मानमेव च ।
यतश्च जातः संरम्भः स च शत्रुर्वशं गतः ॥ ४.३६.१२ ॥
Durch dich sehe ich heute mein Reich und mich selbst; der Feind, aus dem der Zorn entstand, ist nun in unserer Gewalt.
4.36.13
ततो युधिष्ठिरो मात्स्यं पुनरेवाब्रवीद्वचः ।
प्रतिनन्दामि ते वाचं मनोज्ञां मात्स्य भाषितां ॥ ४.३६.१३ ॥
Darauf sprach Yudhiṣṭhira wieder zum König der Matsya: O Matsya, ich nehme deine angenehmen Worte gern an.
4.36.14
आनृशंस्यपरो नित्यं सुमुखः सततं भवान् ।
पुनरेव विराटश्च राजा कङ्कमभाषत ॥ ४.३६.१४ ॥
Du bist stets der Güte zugewandt und stets von freundlichem Antlitz. Dann sprach König Virāṭa wieder zu Kaṅka.
4.36.15
अहो शूद्रस्य कर्माणि वललस्य द्विजोत्तम ।
सोहं शूद्रेण संग्रामे वललेनाभिरक्षितः ॥ ४.३६.१५ ॥
Ach, Bester der Zweimalgeborenen, welche Taten hat der Koch Valala vollbracht! Im Kampf wurde ich von jenem Koch Valala beschützt.
4.36.16
त्वत्कृते सर्वमेवैतदुपपन्नं ममानघ ।
वरं वृष्णीष्व भद्रं ते ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ ४.३६.१६ ॥
O Makelloser, all dies ist mir durch dich gelungen. Möge dir Glück beschieden sein; wähle einen Segen, sag mir, was ich für dich tun kann.
4.36.17
ददामि ते महाप्रीत्या रत्नान्युच्चावचान्यहम् ।
शयनासनयानानि कन्याश्च समलंकुताः ॥ ४.३६.१७ ॥
In großer Zuneigung gebe ich dir Juwelen vielerlei Art, Betten, Sitze und Fahrzeuge, dazu wohlgeschmückte Jungfrauen.
4.36.18
हस्त्यश्वरथसङ्घाश्च राष्ट्राणि विविधानि च ।
एतानि च मम प्रीत्या प्रतिगृह्ण ममान्तिके ॥ ४.३६.१८ ॥
Scharen von Elefanten, Pferden und Wagen sowie vielerlei Reiche. Nimm dies alles aus meiner Zuneigung an, hier in meiner Gegenwart.
4.36.19
तं तथावादिनं तत्र कौरव्यः प्रत्यभाषत ।
एषैव तु मम प्रीतिर्यत्त्वं मुक्तोसि शत्रुभिः ॥ ४.३६.१९ ॥
Dem so Sprechenden antwortete dort der Kaurava (Yudhiṣṭhira): Dies allein ist meine Freude, dass du von deinen Feinden befreit bist.
4.36.20
प्रतीतश्चेत्पुरं तुष्टः प्रविशाद्य परंतप ।
दारैः पुत्रैश्च संश्लिष्य सा हि प्रीतिर्ममातुला ॥ ४.३६.२० ॥
Wenn du zufrieden und erfreut bist, o Feindverbrenner, so tritt heute in die Stadt ein und umarme Frauen und Söhne; das, fürwahr, ist meine Freude, o Oheim.
4.36.21
सुशर्माणं तु राजेन्द्र सभृत्यबलवाहनम् ।
विसर्जय नरश्रेष्ठं वरमेतदहं वृणे ॥ ४.३६.२१ ॥
O Herr der Könige, entlasse Suśarman samt seinen Dienern, Heer und Fahrzeugen; o bester der Menschen, diese Gunst erbitte ich.
4.36.22
एवमुक्ते तु कङ्केन विराटो राजसत्तमः ।
प्रत्युवाच ततः कङ्कं सुशर्मा यातु चेष्टतः ॥ ४.३६.२२ ॥
Als Kaṅka so gesprochen hatte, antwortete Virāṭa, der beste der Könige, dem Kaṅka: Suśarman möge gehen, wohin er will.
4.36.23
गच्छन्तु दूतास्त्वरिता नगरं तव पार्थिव ।
सुहृदां प्रियमाख्यातुं घोषयन्तु च ते जयम् ॥ ४.३६.२३ ॥
O König, mögen deine Boten eilig in die Stadt gehen, um den Freunden die gute Nachricht zu bringen und deinen Sieg zu verkünden.
4.36.24
ततस्तद्वचनान्मात्स्यो दूतान्राजा समादिशत् ।
आचक्षध्वं पुरं सत्वा संग्रामे विजयं मम ॥ ४.३६.२४ ॥
Da befahl der König der Matsya auf dessen Worte den Boten: Geht in die Stadt und verkündet meinen Sieg in der Schlacht.
4.36.25
कुमार्यः समलंकृत्य प्रयागच्छन्तु मे पुरात् ।
वादित्राणि च सर्वाणि गणिकाश्च स्वलंकृताः ।
प्रत्यायान्तु च मे शीघ्रं नागराः सर्व एव ते ॥ ४.३६.२५ ॥
Mögen die Jungfrauen, wohlgeschmückt, aus meiner Stadt vorausziehen. Mögen auch alle Musikinstrumente und die schön geschmückten Kurtisanen gehen, und mögen alle Bürger schnell zu mir zurückkehren.
4.36.26
एवमुक्तास्तथा दूता रात्रौ यात्वा तु केवलम् ।
ततोऽन्तरे चानुषिता दूताः शीघ्रानुयायिनः ॥ ४.३६.२६ ॥
So angewiesen, brachen die Boten nachts allein auf; dann rasteten sie unterwegs, und jene schnellen Boten zogen weiter.
4.36.27
नगरं प्राविशंस्ते वै सूर्ये सम्यगथोदिते ।
विराटनगरं प्राप्य शीघ्रं नान्दीमघोषयन् ।
पताकोच्छ्रयमाल्याढ्यं पुरमप्रतिमं यथा ॥ ४.३६.२७ ॥
Als die Sonne gut aufgegangen war, betraten die Boten die Stadt. Als sie die Stadt Virāṭa erreichten, verkündeten sie rasch den glückverheißenden Nāndī-Ruf und priesen jene unvergleichliche Stadt, reich an erhobenen Bannern und Girlanden.