மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.36.1
ततो विराटः कौन्तेयानतिमानुषविक्रमान् ।
अर्चयामास वित्तेन मानेन च महारथान्।
वचसा चैव सान्त्वेन स्नेहेन च मुदाऽन्वितः ॥ ४.३६.१ ॥
அதன் பின் விராடன், மனிதர்களைக் கடந்த பராக்கிரமம் கொண்ட குந்தியின் மைந்தர்களையும் அந்த மகாரதர்களையும் செல்வத்தாலும் மரியாதையாலும், சொற்களாலும் ஆறுதலாலும், அன்புடனும் மகிழ்ச்சியுடனும் கௌரவித்தான்.
4.36.2
यथैव मम रत्नानि युष्माकं तानि वै तथा ।
कार्यं कुरुत तैः सर्वैर्यथाकामं यथासुखम् ॥ ४.३६.२ ॥
என் இரத்தினங்கள் எவையோ அவையே உங்களுடையவையும் ஆகும்; அவற்றைக் கொண்டு உங்கள் விருப்பப்படியும் சுகப்படியும் எல்லாம் செய்யுங்கள்.
4.36.3
ददाम्यलंकृताः कन्या वसूनि विविधानि च ।
मनसा चाप्यभिप्रेतं यद्वः शत्रुनिबर्हणाः ॥ ४.३६.३ ॥
பகைவரை அழிப்பவர்களே, அலங்கரிக்கப்பட்ட கன்னியரையும் பல்வேறு செல்வங்களையும் உங்களுக்குத் தருகிறேன்; உங்கள் மனம் விரும்புவதும் தருவேன்.
4.36.4
युष्माकं विक्रमादद्य मुक्तोऽहं स्वस्तिमानिह ।
तस्माद्भवन्तो मत्स्यानामीश्वराः सर्व एव हि ॥ ४.३६.४ ॥
இன்று உங்கள் பராக்கிரமத்தால் நான் இங்கே பத்திரமாக விடுபட்டேன்; ஆகவே நீங்கள் அனைவரும் மத்சியர்களின் தலைவர்களே ஆவீர்கள்.
4.36.5
तं तथावादिनं तत्र कौरवेयाः पृथक्पृथक् ।
ऊचुः प्रहृष्टमनसो युधिष्ठिरपुरोगमाः ॥ ४.३६.५ ॥
அங்கே அவ்வாறு பேசிய அவனிடம், யுதிஷ்டிரனைத் தலைமையாகக் கொண்ட மகிழ்ந்த மனமுடைய கௌரவியர்கள் ஒவ்வொருவராகப் பேசினார்கள்.
4.36.6
प्रतिनन्दामहे वाचं सर्वथैव विशांपते ।
एतावताऽद्य प्रीताःस्मो यत्त्वं मुक्तोसि शत्रुभिः ॥ ४.३६.६ ॥
மன்னனே, உங்கள் சொல்லை எல்லா வகையிலும் நாங்கள் வரவேற்கிறோம்; இன்று நீங்கள் பகைவரிடமிருந்து விடுபட்டதால் இதுவே போதும், நாங்கள் மகிழ்கிறோம்.
4.36.7
यत्त्वं मुक्तोसि शत्रुभ्यो ह्येतत्कार्यं हितं हि नः ।
न किंचित्कार्यमस्माकं न धनं मृगयामहे ॥ ४.३६.७ ॥
நீர் எதிரிகளிடமிருந்து விடுபட்டீர்; அதுவே எங்களுக்கு நன்மை தரும் செயல். எங்களுக்கு வேறு எந்தக் காரியமும் இல்லை, நாங்கள் செல்வத்தையும் தேடவில்லை.
4.36.8
अथाब्रवीत्प्रीतमना मात्स्यराजो युधिष्ठिरम् ।
निर्भरः प्रीतिपूरेण हर्षगद्गदया गिरा ॥ ४.३६.८ ॥
பின்னர் மகிழ்ந்த மனமுடைய மத்ஸ்ய அரசன் அன்பால் நிறைந்து, மகிழ்ச்சியால் தழுதழுத்த குரலில் யுதிஷ்டிரரிடம் கூறினான்.
4.36.9
पुनरेव महाबाहुर्विराटो राजसत्तमः ।
एहि त्वामभिषेक्ष्यामि मत्स्यराजस्तु नो भवान् ॥ ४.३६.९ ॥
மீண்டும் மாபெரும் தோள்களுடைய, அரசர்களில் சிறந்த விராடன் கூறினான்: வாருங்கள், நான் உமக்கு அபிஷேகம் செய்வேன்; நீரே எங்கள் மத்ஸ்ய அரசராக இருப்பீர்.
4.36.10
मनसा चाप्यभिप्रेतं यत्ते शत्रुनिबर्हण ।
तत्तेऽहं संप्रदास्यामि सर्वमर्हति नो भवान् ॥ ४.३६.१० ॥
எதிரிகளை அழிப்பவனே, உன் மனதில் விரும்பும் எதுவோ, அதை நான் உனக்கு அளிப்பேன். நீர் எங்களிடமிருந்து எல்லாவற்றுக்கும் தகுதியானவர்.
4.36.11
रत्नानि गाः सुवर्णं च मणिमुक्तमथापि वा ।
वैयाघ्रपद्य विप्रेन्द्र सर्वथैव नमोस्तु ते ॥ ४.३६.११ ॥
ரத்தினங்கள், பசுக்கள், பொன், மணிகள் மற்றும் முத்துக்கள், அல்லது வேறு எதுவாயினும் — வையாக்ரபத்யனே, அந்தணர்களில் தலைவனே, உமக்கு எல்லா விதத்திலும் வணக்கம்.
4.36.12
त्वत्कृते ह्यद्य पश्यामि राज्यमात्मानमेव च ।
यतश्च जातः संरम्भः स च शत्रुर्वशं गतः ॥ ४.३६.१२ ॥
உன்னால் இன்று நான் என் அரசையும் என்னையும் பாதுகாப்பாகக் காண்கிறேன்; எதனால் கோபம் எழுந்ததோ, அந்த எதிரி இப்போது வசப்பட்டான்.
4.36.13
ततो युधिष्ठिरो मात्स्यं पुनरेवाब्रवीद्वचः ।
प्रतिनन्दामि ते वाचं मनोज्ञां मात्स्य भाषितां ॥ ४.३६.१३ ॥
பின்பு யுதிஷ்டிரர் மத்ஸ்ய மன்னனிடம் மீண்டும் கூறினார்: ஓ மத்ஸ்யனே, நீர் சொன்ன இனிய சொற்களை நான் ஏற்கிறேன்.
4.36.14
आनृशंस्यपरो नित्यं सुमुखः सततं भवान् ।
पुनरेव विराटश्च राजा कङ्कमभाषत ॥ ४.३६.१४ ॥
நீர் எப்போதும் கருணையில் நிலைத்தவர், எப்போதும் மலர்ந்த முகமுடையவர். பின்பு அரசன் விராடன் கங்கனிடம் கூறினான்.
4.36.15
अहो शूद्रस्य कर्माणि वललस्य द्विजोत्तम ।
सोहं शूद्रेण संग्रामे वललेनाभिरक्षितः ॥ ४.३६.१५ ॥
ஆ, த்விஜர்களில் சிறந்தவரே, சூத்திரனான வல்லபனின் செயல்கள் எத்தகையவை! அந்த வல்லபன் போரில் என்னைக் காத்தான்.
4.36.16
त्वत्कृते सर्वमेवैतदुपपन्नं ममानघ ।
वरं वृष्णीष्व भद्रं ते ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ ४.३६.१६ ॥
குற்றமற்றவரே, உம்மாலேயே எனக்கு இவை அனைத்தும் நிறைவேறின. உமக்கு நன்மை உண்டாகட்டும். ஒரு வரம் கேளும், உமக்காக நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லும்.
4.36.17
ददामि ते महाप्रीत्या रत्नान्युच्चावचान्यहम् ।
शयनासनयानानि कन्याश्च समलंकुताः ॥ ४.३६.१७ ॥
மிக்க அன்புடன் நான் உமக்குப் பல வகையான இரத்தினங்களைத் தருகிறேன், படுக்கைகளும், ஆசனங்களும், வாகனங்களும், அலங்கரிக்கப்பட்ட கன்னியர்களும்.
4.36.18
हस्त्यश्वरथसङ्घाश्च राष्ट्राणि विविधानि च ।
एतानि च मम प्रीत्या प्रतिगृह्ण ममान्तिके ॥ ४.३६.१८ ॥
யானைகள், குதிரைகள், தேர்களின் கூட்டங்களும், பல்வேறு நாடுகளும். இவற்றையும் என் அன்பின் பொருட்டு என் முன்னிலையில் ஏற்றுக்கொள்வீராக.
4.36.19
तं तथावादिनं तत्र कौरव्यः प्रत्यभाषत ।
एषैव तु मम प्रीतिर्यत्त्वं मुक्तोसि शत्रुभिः ॥ ४.३६.१९ ॥
அவ்வாறு பேசிய அவனுக்கு அங்கே கௌரவன் (யுதிஷ்டிரன்) மறுமொழி கூறினான்: நீ பகைவர்களிடமிருந்து விடுபட்டாய் என்பதே என் மகிழ்ச்சி.
4.36.20
प्रतीतश्चेत्पुरं तुष्टः प्रविशाद्य परंतप ।
दारैः पुत्रैश्च संश्लिष्य सा हि प्रीतिर्ममातुला ॥ ४.३६.२० ॥
நீ மகிழ்ச்சியும் நிறைவும் அடைந்திருந்தால், பகைவரை அடக்குபவனே, இன்று நகரத்துக்குள் நுழைவாயாக; மனைவியரையும் மகன்களையும் தழுவிக்கொள்; மாமனே, அதுவே என் மகிழ்ச்சி.
4.36.21
सुशर्माणं तु राजेन्द्र सभृत्यबलवाहनम् ।
विसर्जय नरश्रेष्ठं वरमेतदहं वृणे ॥ ४.३६.२१ ॥
அரசர்களின் அரசே, சுசர்மனையும் அவனது படைவீரர்கள், படைகள், வாகனங்களுடன் விடுவித்துவிடு; நரசிறந்தவனே, இந்த வரத்தையே நான் கேட்கிறேன்.
4.36.22
एवमुक्ते तु कङ्केन विराटो राजसत्तमः ।
प्रत्युवाच ततः कङ्कं सुशर्मा यातु चेष्टतः ॥ ४.३६.२२ ॥
கங்கன் இவ்வாறு சொன்னபோது, அரசர்களில் சிறந்த விராடன் கங்கனுக்கு மறுமொழி கூறினான் — சுசர்மன் விரும்பிய இடத்துக்குச் செல்லட்டும்.
4.36.23
गच्छन्तु दूतास्त्वरिता नगरं तव पार्थिव ।
सुहृदां प्रियमाख्यातुं घोषयन्तु च ते जयम् ॥ ४.३६.२३ ॥
அரசே, உன் தூதர்கள் விரைந்து நகரத்துக்குச் செல்லட்டும்; நண்பர்களுக்கு நற்செய்தியைத் தெரிவிக்கவும், உன் வெற்றியை அறிவிக்கவும்.
4.36.24
ततस्तद्वचनान्मात्स्यो दूतान्राजा समादिशत् ।
आचक्षध्वं पुरं सत्वा संग्रामे विजयं मम ॥ ४.३६.२४ ॥
அவனுடைய சொல்லைக் கேட்டு மத்ஸ்ய அரசன் தூதர்களுக்குக் கட்டளையிட்டான் — நகரத்துக்குச் சென்று போரில் என் வெற்றியை அறிவியுங்கள்.
4.36.25
कुमार्यः समलंकृत्य प्रयागच्छन्तु मे पुरात् ।
वादित्राणि च सर्वाणि गणिकाश्च स्वलंकृताः ।
प्रत्यायान्तु च मे शीघ्रं नागराः सर्व एव ते ॥ ४.३६.२५ ॥
கன்னியர் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டு என் நகரத்திலிருந்து முன்னே செல்லட்டும். எல்லா இசைக்கருவிகளும், நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட பெண்டிரும் செல்லட்டும்; நகரவாசிகள் அனைவரும் விரைவில் என்னிடம் திரும்பட்டும்.
4.36.26
एवमुक्तास्तथा दूता रात्रौ यात्वा तु केवलम् ।
ततोऽन्तरे चानुषिता दूताः शीघ्रानुयायिनः ॥ ४.३६.२६ ॥
இவ்வாறு கட்டளையிடப்பட்ட தூதர்கள் இரவில் தனியாகவே சென்றனர். பின்னர் இடையில் ஓய்வெடுத்து, விரைந்து செல்லும் அந்தத் தூதர்கள் முன்னேறினர்.
4.36.27
नगरं प्राविशंस्ते वै सूर्ये सम्यगथोदिते ।
विराटनगरं प्राप्य शीघ्रं नान्दीमघोषयन् ।
पताकोच्छ्रयमाल्याढ्यं पुरमप्रतिमं यथा ॥ ४.३६.२७ ॥
சூரியன் நன்கு உதித்த பின் அவர்கள் அந்நகரத்திற்குள் நுழைந்தனர். விராட நகரை அடைந்ததும் விரைவாக நாந்தி முழக்கம் செய்தனர்; கொடிகளும் மாலைகளும் நிறைந்த அந்த ஒப்பற்ற நகரை அவர்கள் அறிவித்தனர்.