મહાભારત · અધ્યાય 4.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.37.1
याते त्रिगर्तान्मात्स्ये तु पशूंस्तान्वै परीप्सति ।
दुर्योधनः सहामात्यैर्विराट पुरमभ्यगात् ॥ ४.३७.१ ॥
મત્સ્યો ત્રિગર્તો તરફ ગયા ત્યારે, દુર્યોધન પોતાના અમાત્યો સાથે તે પશુઓને હરી લેવાની ઇચ્છાથી વિરાટના નગર તરફ આગળ વધ્યો.
4.37.2
भीष्मद्रोणौ च कर्णश्च कृपश्च परमास्त्रवित् ।
द्रौणिश्च सौबलश्चैव तथा दुःशासनः शलः ॥ ४.३७.२ ॥
ભીષ્મ અને દ્રોણ, કર્ણ, પરમ અસ્ત્રોના જ્ઞાતા કૃપ, દ્રોણપુત્ર અશ્વત્થામા, સુબલપુત્ર શકુનિ, તથા દુઃશાસન અને શલ્ય (તેની સાથે હતા).
4.37.3
विविंशतिर्विकर्णश्च चित्रसेनश्च वीर्यवान् ।
दुःसहो दुर्मुखश्चैव एते चान्ये महारथाः ॥ ४.३७.३ ॥
વિવિંશતિ, વિકર્ણ, પરાક્રમી ચિત્રસેન, દુઃસહ અને દુર્મુખ, તથા આ અને અન્ય મહારથીઓ (તેની સાથે હતા).
4.37.4
सर्वे मत्स्यानुपागम्य विराटस्य महीपतेः ।
गोपान्विद्राव्य तरसा गोधनं जह्रुरोजसा ॥ ४.३७.४ ॥
બધાએ મત્સ્યો પાસે જઈને, રાજા વિરાટના ગોપાલકોને વિખેરી નાખીને, વેગથી અને બળપૂર્વક ગોધન હરી લીધું.
4.37.5
गवां शतसहस्राणि कुरवः कालयन्ति च ।
महता रथवंशेन परिगृह्य समन्ततः ॥ ४.३७.५ ॥
કુરુઓએ વિશાળ રથસમૂહથી ચારે તરફથી ઘેરીને લાખો ગાયોને હાંકી જવા માંડી.
4.37.6
गोपालानां तु घोषेषु हन्यतां तैर्महारथैः ।
आरावः सुमहानासीत्संप्रहारे भयंकरे ॥ ४.३७.६ ॥
તે મહારથીઓ ગોપાલકોના ગોઠાણોમાં પ્રહાર કરી રહ્યા હતા ત્યારે, તે ભયંકર સંઘર્ષમાં મોટો આક્રંદ ઊઠ્યો.
4.37.7
गवाध्यक्षस्तु संत्रस्तो रथमास्थाय सत्वरः ।
जगाम नगरायैव परिक्रोशंस्तदाऽऽर्तवत् ॥ ४.३७.७ ॥
ગોરક્ષાધ્યક્ષ ભયભીત થઈ રથ પર ચડી ઝડપથી નગર તરફ ગયો; ત્યારે દુઃખથી મોટેથી પોકાર કરતો.
4.37.8
स प्रविश्य पुरं राज्ञो नृपवेश्माभ्ययात्ततः ।
अवतीर्य रथात्तूर्णमाख्यातुं प्रविवेश ह ॥ ४.३७.८ ॥
તે નગરમાં પ્રવેશીને રાજાના મહેલ તરફ ગયો; પછી રથ પરથી ઝડપથી ઊતરીને કહેવા માટે અંદર પ્રવેશ્યો.
4.37.9
दृष्ट्वा भूमिंजयं नाम पुत्रं मात्स्यस्य मानिनम् ।
तस्मै च सर्वमाचष्ट राष्ट्रस्य पशुकर्षणम् ॥ ४.३७.९ ॥
મત્સ્ય રાજાના માની પુત્ર ભૂમિંજયને જોઈને તેણે તેને રાજ્યના પશુઓના હરણની સઘળી વાત કહી.
4.37.10
गवां शतसहस्राणि कुरबः कालयन्ति ते ।
प्रतिजेतुं समुत्तिष्ठ गोधनं राष्ट्रवर्धन ॥ ४.३७.१० ॥
કુરુઓ લાખો ગાયો હાંકીને લઈ જઈ રહ્યા છે. હે રાષ્ટ્રવર્ધન, ગોધન પાછું જીતવા ઊઠ.
4.37.11
राजपुत्र हितप्रेप्सुः क्षिप्रं निर्याहि वै स्वयम् ।
त्वां हि मत्स्यो महीपालः शून्यपालमिहाकरोत् ॥ ४.३७.११ ॥
હે રાજકુમાર, હિત ઇચ્છીને તું જ ઝડપથી નીકળ; કારણ કે પૃથ્વીપાલ મત્સ્ય રાજાએ તને અહીં ખાલી નગરનો રક્ષક બનાવ્યો છે.
4.37.12
त्वां वै परिषदो मध्ये श्लाघते स नराधिपः ।
पुत्रो ममानुरूपश्च शूरश्चेति कुलोद्वहः ॥ ४.३७.१२ ॥
તે નરાધિપ સભાની વચ્ચે તારી પ્રશંસા કરે છે: ‘મારો પુત્ર યોગ્ય અને શૂર છે’ એમ કહીને, હે કુલનો ભાર ઉપાડનાર.
4.37.13
इष्वस्त्रनिपुणो योधः सदा वीरश्च मे सुतः ।
समर्थः समरे योद्धुं कौरवैः सह तादृशै ॥ ४.३७.१३ ॥
મારો પુત્ર બાણ અને શસ્ત્રોમાં નિપુણ યોદ્ધો છે, સદા વીર છે; એવા કૌરવો સાથે યુદ્ધ કરવા સમર્થ છે.
4.37.14
तस्य तत्सत्यमेवास्तु मनुष्येन्द्रस्य भाषितम् ।
जयश्च नियतो युद्धे कौरवाश्च ध्रुवं हताः ॥ ४.३७.१४ ॥
તે મનુષ્યેન્દ્રનું એ વચન સત્ય થાઓ. યુદ્ધમાં નિશ્ચિત વિજય થાઓ, અને કૌરવો અવશ્ય હણાઓ.
4.37.15
आवर्तय कुरूञ्जित्वा पशून्पशुपतिर्यथा ।
निर्दर्हषामनीकानि भीमेन शरतेजसा ॥ ४.३७.१५ ॥
પશુપતિ જેમ પશુઓને પાછા વાળે તેમ કુરુઓને જીતીને પાછા વાળો; ભીમના બાણતેજથી શત્રુસેનાઓને બાળી નાખો.
4.37.16
धनुश्च्युतै रुक्मपुङ्खैश्चित्रैः संनतपर्वभिः ।
द्विषतां भिन्ध्यनीकानि गजानामिव यूथपः ॥ ४.३७.१६ ॥
ધનુષ્યમાંથી છૂટેલા સુવર્ણપંખી, ચમકતા, વાંકાચૂકા ગાંઠવાળા બાણોથી શત્રુસેનાઓને ભેદી નાખો; યૂથપતિ હાથીઓના ટોળાને ભેદે તેમ.
4.37.17
पाशोपधानां ज्यातन्त्रीं चापदण्डां महास्वनाम् ।
शरवर्णां धनुर्वीणां शत्रुमध्ये प्रवादय ॥ ४.३७.१७ ॥
પાશના આધારવાળી, દોરીના તંતુવાળી, ધનુષ્યદંડવાળી, મહાધ્વનિ કરતી, બાણના રંગવાળી ધનુર્વીણા શત્રુઓની વચ્ચે વગાડો.
4.37.18
निर्याहि नगराच्छीघ्रं राजपुत्र किमास्यते ।
श्वेताः काञ्चनसंनाहा रथे युज्यन्तु ते हयाः ।
ध्वजं च सिहं सौवर्णमुच्छ्रयस्व तथा विभो ॥ ४.३७.१८ ॥
રાજપુત્ર, શીઘ્ર નગરમાંથી નીકળો; કેમ બેઠા છો? સફેદ, સોનેરી બખ્તરવાળા તમારા ઘોડા રથમાં જોડાય. હે વિભો, સોનેરી સિંહધ્વજ ઊંચો ફરકાવો.
4.37.19
रुक्मपुङ्खाः प्रसन्नाग्रा मुक्ता हस्तवता त्वया ।
छादयन्तु शराः सूर्यं राज्ञमायुर्निरोधकाः ॥ ४.३७.१९ ॥
સોનેરી પીંછાંવાળા, ઉજ્જવળ અગ્રભાગવાળા બાણ તારા કુશળ હાથે છૂટીને સૂર્યને ઢાંકી દો; તેઓ રાજાનું આયુષ્ય રોકનારા બને.
4.37.20
रणे जित्वा कुरून्सर्वान्वज्रपाणिरिवासुरान् ।
यशो महदवाप्य त्वं प्रविरोदं पुरं पुनः ॥ ४.३७.२० ॥
યુદ્ધમાં બધા કુરુઓને જીતીને, વજ્રપાણિ ઇન્દ્રે અસુરોને જીત્યા તેમ, મહાન યશ મેળવીને તું ફરી નગરમાં પ્રવેશ કર.
4.37.21
त्वं हि राष्ट्रस्य परमा गतिर्मात्स्यपतेः सुतः ।
गतिमन्तो भवन्त्वद्य सर्वे विषयवासिनः ॥ ४.३७.२१ ॥
તું જ આ રાષ્ટ્રનો પરમ આધાર છે, મત્સ્યરાજના પુત્ર; આજે રાજ્યના બધા નિવાસીઓને આધાર મળો.
4.37.22
यथा हि पाण्डुपुत्राणामर्जुनो जयतांवरः ।
एवमेव गतिर्नूनं भवान्विपयवासिनाम् ॥ ४.३७.२२ ॥
પાંડુપુત્રોમાં વિજયીઓમાં શ્રેષ્ઠ અર્જુન જેમ આધાર છે, તેમ નિશ્ચયે તું આ રાજ્યના નિવાસીઓનો આધાર છે.