ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 4.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.37.1
याते त्रिगर्तान्मात्स्ये तु पशूंस्तान्वै परीप्सति ।
दुर्योधनः सहामात्यैर्विराट पुरमभ्यगात् ॥ ४.३७.१ ॥
ಮತ್ಸ್ಯರು ತ್ರಿಗರ್ತರ ಕಡೆಗೆ ಹೋದಾಗ, ದುರ್ಯೋಧನನು ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಆ ಪಶುಗಳನ್ನು ಅಪಹರಿಸಲು ಬಯಸಿ ವಿರಾಟನ ನಗರದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.
4.37.2
भीष्मद्रोणौ च कर्णश्च कृपश्च परमास्त्रवित् ।
द्रौणिश्च सौबलश्चैव तथा दुःशासनः शलः ॥ ४.३७.२ ॥
ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ದ್ರೋಣರು, ಕರ್ಣ, ಪರಮಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲ ಕೃಪ, ದ್ರೋಣನ ಮಗ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ, ಸುಬಲನ ಮಗ ಶಕುನಿ, ದುಃಶಾಸನ ಮತ್ತು ಶಲ್ಯ (ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಅವನೊಂದಿಗಿದ್ದರು).
4.37.3
विविंशतिर्विकर्णश्च चित्रसेनश्च वीर्यवान् ।
दुःसहो दुर्मुखश्चैव एते चान्ये महारथाः ॥ ४.३७.३ ॥
ವಿವಿಂಶತಿ, ವಿಕರ್ಣ, ಪರಾಕ್ರಮಿ ಚಿತ್ರಸೇನ, ದುಃಸಹ, ದುರ್ಮುಖ, ಮತ್ತು ಇವರು ಹಾಗೂ ಇತರ ಮಹಾರಥರು (ಅವನೊಂದಿಗಿದ್ದರು).
4.37.4
सर्वे मत्स्यानुपागम्य विराटस्य महीपतेः ।
गोपान्विद्राव्य तरसा गोधनं जह्रुरोजसा ॥ ४.३७.४ ॥
ಎಲ್ಲರೂ ಮತ್ಸ್ಯರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ರಾಜ ವಿರಾಟನ ಗೋಪಾಲಕರನ್ನು ಚದುರಿಸಿ, ವೇಗದಿಂದ ಮತ್ತು ಬಲದಿಂದ ಗೋಧನವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದರು.
4.37.5
गवां शतसहस्राणि कुरवः कालयन्ति च ।
महता रथवंशेन परिगृह्य समन्ततः ॥ ४.३७.५ ॥
ಕುರುಗಳು ದೊಡ್ಡ ರಥಸಮೂಹದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ನೂರಾರು ಸಾವಿರ ಹಸುಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋದರು.
4.37.6
गोपालानां तु घोषेषु हन्यतां तैर्महारथैः ।
आरावः सुमहानासीत्संप्रहारे भयंकरे ॥ ४.३७.६ ॥
ಆ ಮಹಾರಥರು ಗೋಪಾಲಕರ ಗೋಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದಾಗ, ಆ ಭಯಂಕರ ಘರ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಆರ್ತನಾದ ಎದ್ದಿತು.
4.37.7
गवाध्यक्षस्तु संत्रस्तो रथमास्थाय सत्वरः ।
जगाम नगरायैव परिक्रोशंस्तदाऽऽर्तवत् ॥ ४.३७.७ ॥
ಗೋರಕ್ಷಕಾಧ್ಯಕ್ಷನು ಭಯಗೊಂಡು ರಥವೇರಿ ತ್ವರೆಯಿಂದ ನಗರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು; ಆಗ ನೋವಿನಿಂದ ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗುತ್ತಿದ್ದನು.
4.37.8
स प्रविश्य पुरं राज्ञो नृपवेश्माभ्ययात्ततः ।
अवतीर्य रथात्तूर्णमाख्यातुं प्रविवेश ह ॥ ४.३७.८ ॥
ಅವನು ನಗರ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ರಾಜನ ಅರಮನೆಗೆ ಬಂದನು; ನಂತರ ರಥದಿಂದ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಇಳಿದು ಹೇಳಲು ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
4.37.9
दृष्ट्वा भूमिंजयं नाम पुत्रं मात्स्यस्य मानिनम् ।
तस्मै च सर्वमाचष्ट राष्ट्रस्य पशुकर्षणम् ॥ ४.३७.९ ॥
ಮತ್ಸ್ಯ ರಾಜನ ಅಭಿಮಾನಿ ಪುತ್ರ ಭೂಮಿಂಜಯನನ್ನು ಕಂಡು, ರಾಜ್ಯದ ಪಶುಗಳ ಅಪಹರಣದ ಸಕಲ ವಿಷಯವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
4.37.10
गवां शतसहस्राणि कुरबः कालयन्ति ते ।
प्रतिजेतुं समुत्तिष्ठ गोधनं राष्ट्रवर्धन ॥ ४.३७.१० ॥
ಕುರುಗಳು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಹಸುಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಬೆಳೆಸುವವನೇ, ಗೋಧನವನ್ನು ಮರಳಿ ಗೆಲ್ಲಲು ಏಳು.
4.37.11
राजपुत्र हितप्रेप्सुः क्षिप्रं निर्याहि वै स्वयम् ।
त्वां हि मत्स्यो महीपालः शून्यपालमिहाकरोत् ॥ ४.३७.११ ॥
ರಾಜಕುಮಾರನೇ, ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ನೀನೇ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಹೊರಡು; ಭೂಪಾಲಕ ಮತ್ಸ್ಯ ರಾಜನು ನಿನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಖಾಲಿ ನಗರದ ರಕ್ಷಕನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ.
4.37.12
त्वां वै परिषदो मध्ये श्लाघते स नराधिपः ।
पुत्रो ममानुरूपश्च शूरश्चेति कुलोद्वहः ॥ ४.३७.१२ ॥
ಆ ನರಾಧಿಪನು ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯೆ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾನೆ: ‘ನನ್ನ ಪುತ್ರನು ಯೋಗ್ಯನೂ ಶೂರನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ’ ಎಂದು, ಕುಲಭಾರ ಹೊರುವವನೇ.
4.37.13
इष्वस्त्रनिपुणो योधः सदा वीरश्च मे सुतः ।
समर्थः समरे योद्धुं कौरवैः सह तादृशै ॥ ४.३७.१३ ॥
ನನ್ನ ಮಗ ಬಾಣ ಮತ್ತು ಅಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣ ಯೋಧ, ಸದಾ ವೀರ; ಅಂತಹ ಕೌರವರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಸಮರ್ಥ.
4.37.14
तस्य तत्सत्यमेवास्तु मनुष्येन्द्रस्य भाषितम् ।
जयश्च नियतो युद्धे कौरवाश्च ध्रुवं हताः ॥ ४.३७.१४ ॥
ಆ ಮನುಷ್ಯೇಂದ್ರನ ಆ ಮಾತು ಸತ್ಯವಾಗಲಿ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಜಯವಾಗಲಿ; ಕೌರವರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಹತರಾಗಲಿ.
4.37.15
आवर्तय कुरूञ्जित्वा पशून्पशुपतिर्यथा ।
निर्दर्हषामनीकानि भीमेन शरतेजसा ॥ ४.३७.१५ ॥
ಪಶುಪತಿ ಪಶುಗಳನ್ನು ತಿರುಗಿಸುವಂತೆ ಕುರುಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು ಹಿಂದಿರುಗಿಸು; ಭೀಮನ ಬಾಣತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಶತ್ರುಸೇನೆಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕು.
4.37.16
धनुश्च्युतै रुक्मपुङ्खैश्चित्रैः संनतपर्वभिः ।
द्विषतां भिन्ध्यनीकानि गजानामिव यूथपः ॥ ४.३७.१६ ॥
ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ಚಿನ್ನದ ಗರಿಯ, ಹೊಳೆಯುವ, ಬಾಗಿದ ಗಂಟಿನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಶತ್ರುಸೇನೆಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸು; ಯೂಥಪನು ಆನೆಗಳ ಹಿಂಡನ್ನು ಭೇದಿಸುವಂತೆ.
4.37.17
पाशोपधानां ज्यातन्त्रीं चापदण्डां महास्वनाम् ।
शरवर्णां धनुर्वीणां शत्रुमध्ये प्रवादय ॥ ४.३७.१७ ॥
ಪಾಶದ ಆಧಾರವುಳ್ಳ, ಹೆದೆಯೇ ತಂತಿಯಾದ, ಬಿಲ್ಲಿನ ದಂಡವುಳ್ಳ, ಮಹಾಧ್ವನಿಯ, ಬಾಣಗಳ ವರ್ಣದ ಧನುರ್ವೀಣೆಯನ್ನು ಶತ್ರುಗಳ ನಡುವೆ ಮೀಟು.
4.37.18
निर्याहि नगराच्छीघ्रं राजपुत्र किमास्यते ।
श्वेताः काञ्चनसंनाहा रथे युज्यन्तु ते हयाः ।
ध्वजं च सिहं सौवर्णमुच्छ्रयस्व तथा विभो ॥ ४.३७.१८ ॥
ರಾಜಪುತ್ರನೇ, ಬೇಗ ನಗರದಿಂದ ಹೊರಡು; ಏಕೆ ಕುಳಿತಿರುವೆ? ಬಿಳಿಯ, ಚಿನ್ನದ ಕವಚದ ನಿನ್ನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ರಥಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟಲಿ. ಓ ವಿಭೋ, ಚಿನ್ನದ ಸಿಂಹಧ್ವಜವನ್ನು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಹಾರಿಸು.
4.37.19
रुक्मपुङ्खाः प्रसन्नाग्रा मुक्ता हस्तवता त्वया ।
छादयन्तु शराः सूर्यं राज्ञमायुर्निरोधकाः ॥ ४.३७.१९ ॥
ಚಿನ್ನದ ರೆಕ್ಕೆಗಳುಳ್ಳ, ಹೊಳೆಯುವ ತುದಿಗಳ ಬಾಣಗಳು ನಿನ್ನ ನಿಪುಣ ಕೈಗಳಿಂದ ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಮುಚ್ಚಲಿ; ಅವು ರಾಜನ ಆಯುಸ್ಸನ್ನು ತಡೆಯುವವುಗಳಾಗಲಿ.
4.37.20
रणे जित्वा कुरून्सर्वान्वज्रपाणिरिवासुरान् ।
यशो महदवाप्य त्वं प्रविरोदं पुरं पुनः ॥ ४.३७.२० ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಕುರುಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು, ವಜ್ರಪಾಣಿಯಾದ ಇಂದ್ರನು ಅಸುರರನ್ನು ಗೆದ್ದಂತೆ, ಮಹಾ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು ನೀನು ಮತ್ತೆ ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸು.
4.37.21
त्वं हि राष्ट्रस्य परमा गतिर्मात्स्यपतेः सुतः ।
गतिमन्तो भवन्त्वद्य सर्वे विषयवासिनः ॥ ४.३७.२१ ॥
ನೀನೇ ಈ ರಾಜ್ಯದ ಪರಮ ಆಶ್ರಯ, ಮತ್ಸ್ಯರಾಜನ ಮಗನೇ; ಇಂದು ರಾಜ್ಯದ ಎಲ್ಲ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೂ ಆಶ್ರಯ ದೊರಕಲಿ.
4.37.22
यथा हि पाण्डुपुत्राणामर्जुनो जयतांवरः ।
एवमेव गतिर्नूनं भवान्विपयवासिनाम् ॥ ४.३७.२२ ॥
ಪಾಂಡುಪುತ್ರರಲ್ಲಿ ವಿಜಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅರ್ಜುನನು ಹೇಗೆ ಆಶ್ರಯವೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನೀನು ಈ ರಾಜ್ಯದ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಆಶ್ರಯ.