മഹാഭാരതം · അധ്യായം 4.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.37.1
याते त्रिगर्तान्मात्स्ये तु पशूंस्तान्वै परीप्सति ।
दुर्योधनः सहामात्यैर्विराट पुरमभ्यगात् ॥ ४.३७.१ ॥
മത്സ്യർ ത്രിഗർത്തരുടെ അടുത്തേക്ക് പോയപ്പോൾ, ദുര്യോധനൻ മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം ആ പശുക്കളെ പിടിച്ചെടുക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് വിരാടന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
4.37.2
भीष्मद्रोणौ च कर्णश्च कृपश्च परमास्त्रवित् ।
द्रौणिश्च सौबलश्चैव तथा दुःशासनः शलः ॥ ४.३७.२ ॥
ഭീഷ്മരും ദ്രോണരും കർണ്ണനും പരമാസ്ത്രജ്ഞനായ കൃപരും ദ്രോണപുത്രനായ അശ്വത്ഥാമാവും സുബലപുത്രനായ ശകുനിയും ദുഃശാസനനും ശല്യനും (അവനോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നു).
4.37.3
विविंशतिर्विकर्णश्च चित्रसेनश्च वीर्यवान् ।
दुःसहो दुर्मुखश्चैव एते चान्ये महारथाः ॥ ४.३७.३ ॥
വിവിംശതി, വികർണ്ണൻ, വീര്യവാനായ ചിത്രസേനൻ, ദുഃസഹൻ, ദുർമുഖൻ, ഇവരും മറ്റു മഹാരഥന്മാരും (അവനോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നു).
4.37.4
सर्वे मत्स्यानुपागम्य विराटस्य महीपतेः ।
गोपान्विद्राव्य तरसा गोधनं जह्रुरोजसा ॥ ४.३७.४ ॥
എല്ലാവരും മത്സ്യരുടെ അടുത്തെത്തി, രാജാവായ വിരാടന്റെ ഇടയന്മാരെ ചിതറിച്ച്, വേഗത്തിലും ബലത്തിലും പശുസമ്പത്ത് കവർന്നെടുത്തു.
4.37.5
गवां शतसहस्राणि कुरवः कालयन्ति च ।
महता रथवंशेन परिगृह्य समन्ततः ॥ ४.३७.५ ॥
കുരുക്കൾ വലിയ രഥസംഘത്താൽ നാലുപാടും വളഞ്ഞ്, ലക്ഷക്കണക്കിന് പശുക്കളെ തെളിച്ചുകൊണ്ടുപോയി.
4.37.6
गोपालानां तु घोषेषु हन्यतां तैर्महारथैः ।
आरावः सुमहानासीत्संप्रहारे भयंकरे ॥ ४.३७.६ ॥
മഹാരഥന്മാർ ഇടയന്മാരുടെ തൊഴുത്തുകളിൽ പ്രഹരിച്ചപ്പോൾ, ആ ഭയങ്കരമായ സംഘട്ടനത്തിൽ വലിയ നിലവിളി ഉയർന്നു.
4.37.7
गवाध्यक्षस्तु संत्रस्तो रथमास्थाय सत्वरः ।
जगाम नगरायैव परिक्रोशंस्तदाऽऽर्तवत् ॥ ४.३७.७ ॥
ഗോരക്ഷകാധ്യക്ഷൻ ഭയന്നു രഥത്തിൽ കയറി വേഗത്തിൽ നഗരത്തിലേക്ക് പോയി; അപ്പോൾ വേദനയോടെ ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട്.
4.37.8
स प्रविश्य पुरं राज्ञो नृपवेश्माभ्ययात्ततः ।
अवतीर्य रथात्तूर्णमाख्यातुं प्रविवेश ह ॥ ४.३७.८ ॥
അവൻ നഗരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് എത്തി; പിന്നീട് രഥത്തിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ ഇറങ്ങി അറിയിക്കാൻ അകത്തുകടന്നു.
4.37.9
दृष्ट्वा भूमिंजयं नाम पुत्रं मात्स्यस्य मानिनम् ।
तस्मै च सर्वमाचष्ट राष्ट्रस्य पशुकर्षणम् ॥ ४.३७.९ ॥
മത്സ്യരാജാവിന്റെ അഭിമാനിയായ പുത്രൻ ഭൂമിഞ്ജയനെ കണ്ടു; രാജ്യത്തിലെ കന്നുകാലികളെ തട്ടിയെടുത്ത കാര്യമെല്ലാം അവനോട് പറഞ്ഞു.
4.37.10
गवां शतसहस्राणि कुरबः कालयन्ति ते ।
प्रतिजेतुं समुत्तिष्ठ गोधनं राष्ट्रवर्धन ॥ ४.३७.१० ॥
കുരുക്കൾ ലക്ഷക്കണക്കിന് പശുക്കളെ തെളിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നു. രാഷ്ട്രം വളർത്തുന്നവനേ, ഗോധനം വീണ്ടും ജയിക്കാൻ എഴുന്നേൽക്കൂ.
4.37.11
राजपुत्र हितप्रेप्सुः क्षिप्रं निर्याहि वै स्वयम् ।
त्वां हि मत्स्यो महीपालः शून्यपालमिहाकरोत् ॥ ४.३७.११ ॥
രാജകുമാരാ, ഹിതം ആഗ്രഹിച്ച് നീ തന്നെ വേഗം പുറപ്പെടുക; ഭൂപാലകനായ മത്സ്യരാജാവ് നിന്നെ ഇവിടെ ശൂന്യനഗരത്തിന്റെ കാവൽക്കാരനാക്കിയിരിക്കുന്നു.
4.37.12
त्वां वै परिषदो मध्ये श्लाघते स नराधिपः ।
पुत्रो ममानुरूपश्च शूरश्चेति कुलोद्वहः ॥ ४.३७.१२ ॥
ആ നരാധിപൻ സദസ്സിന്റെ മധ്യത്തിൽ നിന്നെ പ്രശംസിക്കുന്നു: ‘എന്റെ പുത്രൻ യോഗ്യനും ശൂരനുമാണ്’ എന്നു പറഞ്ഞ്, കുലത്തിന്റെ ഭാരം വഹിക്കുന്നവനേ.
4.37.13
इष्वस्त्रनिपुणो योधः सदा वीरश्च मे सुतः ।
समर्थः समरे योद्धुं कौरवैः सह तादृशै ॥ ४.३७.१३ ॥
എന്റെ പുത്രൻ അമ്പുകളിലും ആയുധങ്ങളിലും നിപുണനായ യോദ്ധാവാണ്, എപ്പോഴും വീരനാണ്; അത്തരം കൗരവരോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ സമർത്ഥനാണ്.
4.37.14
तस्य तत्सत्यमेवास्तु मनुष्येन्द्रस्य भाषितम् ।
जयश्च नियतो युद्धे कौरवाश्च ध्रुवं हताः ॥ ४.३७.१४ ॥
ആ മനുഷ്യേന്ദ്രന്റെ ആ വാക്ക് സത്യമാകട്ടെ. യുദ്ധത്തിൽ തീർച്ചയായും ജയം ഉണ്ടാകട്ടെ; കൗരവർ നിശ്ചയമായും വധിക്കപ്പെടട്ടെ.
4.37.15
आवर्तय कुरूञ्जित्वा पशून्पशुपतिर्यथा ।
निर्दर्हषामनीकानि भीमेन शरतेजसा ॥ ४.३७.१५ ॥
പശുപതി കന്നുകാലികളെ തിരിച്ചുവിടുന്നതുപോലെ കുരുക്കളെ ജയിച്ചു തിരിച്ചയക്കുക; ഭീമന്റെ ശരതേജസ്സിനാൽ ശത്രുസേനകളെ ദഹിപ്പിക്കുക.
4.37.16
धनुश्च्युतै रुक्मपुङ्खैश्चित्रैः संनतपर्वभिः ।
द्विषतां भिन्ध्यनीकानि गजानामिव यूथपः ॥ ४.३७.१६ ॥
വില്ലിൽ നിന്ന് തൊടുത്ത സ്വർണ്ണച്ചിറകുള്ള, തിളങ്ങുന്ന, വളഞ്ഞ സന്ധികളുള്ള അമ്പുകളാൽ ശത്രുസേനകളെ തുളയ്ക്കുക; യൂഥപൻ ആനക്കൂട്ടത്തെ തുളയ്ക്കുന്നതുപോലെ.
4.37.17
पाशोपधानां ज्यातन्त्रीं चापदण्डां महास्वनाम् ।
शरवर्णां धनुर्वीणां शत्रुमध्ये प्रवादय ॥ ४.३७.१७ ॥
പാശത്തിന്റെ താങ്ങുള്ള, ഞാൺ തന്ത്രിയായ, വില്ലുദണ്ഡുള്ള, മഹാശബ്ദമുള്ള, അമ്പിന്റെ നിറമുള്ള ധനുർവീണ ശത്രുമധ്യത്തിൽ വായിക്കുക.
4.37.18
निर्याहि नगराच्छीघ्रं राजपुत्र किमास्यते ।
श्वेताः काञ्चनसंनाहा रथे युज्यन्तु ते हयाः ।
ध्वजं च सिहं सौवर्णमुच्छ्रयस्व तथा विभो ॥ ४.३७.१८ ॥
രാജപുത്രാ, വേഗം നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറപ്പെടുക; എന്തിന് ഇരിക്കുന്നു? വെള്ളയും സ്വർണ്ണകവചവുമുള്ള നിന്റെ കുതിരകൾ രഥത്തിൽ പൂട്ടട്ടെ. ഹേ വിഭോ, സ്വർണ്ണസിംഹധ്വജം ഉയർത്തുക.
4.37.19
रुक्मपुङ्खाः प्रसन्नाग्रा मुक्ता हस्तवता त्वया ।
छादयन्तु शराः सूर्यं राज्ञमायुर्निरोधकाः ॥ ४.३७.१९ ॥
സ്വർണ്ണച്ചിറകുകളും തെളിഞ്ഞ മുനകളുമുള്ള അമ്പുകൾ നിന്റെ നിപുണമായ കൈകളിൽനിന്ന് തൊടുക്കപ്പെട്ട് സൂര്യനെ മറയ്ക്കട്ടെ; അവ രാജാവിന്റെ ആയുസ്സിനെ തടയുന്നവയാകട്ടെ.
4.37.20
रणे जित्वा कुरून्सर्वान्वज्रपाणिरिवासुरान् ।
यशो महदवाप्य त्वं प्रविरोदं पुरं पुनः ॥ ४.३७.२० ॥
യുദ്ധത്തിൽ എല്ലാ കുരുക്കളെയും ജയിച്ച്, വജ്രപാണിയായ ഇന്ദ്രൻ അസുരന്മാരെ ജയിച്ചതുപോലെ, മഹത്തായ യശസ്സു നേടി നീ വീണ്ടും നഗരത്തിൽ പ്രവേശിക്കുക.
4.37.21
त्वं हि राष्ट्रस्य परमा गतिर्मात्स्यपतेः सुतः ।
गतिमन्तो भवन्त्वद्य सर्वे विषयवासिनः ॥ ४.३७.२१ ॥
നീയാണ് ഈ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ പരമമായ ആശ്രയം, മത്സ്യരാജാവിന്റെ പുത്രാ; ഇന്ന് രാജ്യത്തിലെ എല്ലാ നിവാസികൾക്കും ആശ്രയം ലഭിക്കട്ടെ.
4.37.22
यथा हि पाण्डुपुत्राणामर्जुनो जयतांवरः ।
एवमेव गतिर्नूनं भवान्विपयवासिनाम् ॥ ४.३७.२२ ॥
പാണ്ഡുപുത്രന്മാരിൽ ജയിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അർജ്ജുനൻ എങ്ങനെ ആശ്രയമാണോ, അതുപോലെ നിശ്ചയമായും നീയും ഈ രാജ്യനിവാസികൾക്ക് ആശ്രയമാകുന്നു.