ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 4.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.37.1
याते त्रिगर्तान्मात्स्ये तु पशूंस्तान्वै परीप्सति ।
दुर्योधनः सहामात्यैर्विराट पुरमभ्यगात् ॥ ४.३७.१ ॥
ମତ୍ସ୍ୟମାନେ ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ଯାଇଥିବା ବେଳେ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଅମାତ୍ୟମାନଙ୍କ ସହ ସେହି ପଶୁମାନଙ୍କୁ ହରଣ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ବିରାଟଙ୍କ ନଗର ଅଭିମୁଖେ ଗଲା।
4.37.2
भीष्मद्रोणौ च कर्णश्च कृपश्च परमास्त्रवित् ।
द्रौणिश्च सौबलश्चैव तथा दुःशासनः शलः ॥ ४.३७.२ ॥
ଭୀଷ୍ମ ଓ ଦ୍ରୋଣ, କର୍ଣ୍ଣ, ପରମାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ କୃପ, ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା, ସୁବଳପୁତ୍ର ଶକୁନି, ଦୁଃଶାସନ ଏବଂ ଶଲ୍ୟ (ତାଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ)।
4.37.3
विविंशतिर्विकर्णश्च चित्रसेनश्च वीर्यवान् ।
दुःसहो दुर्मुखश्चैव एते चान्ये महारथाः ॥ ४.३७.३ ॥
ବିବିଂଶତି, ବିକର୍ଣ୍ଣ, ପରାକ୍ରମୀ ଚିତ୍ରସେନ, ଦୁଃସହ ଓ ଦୁର୍ମୁଖ, ଏବଂ ଏମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ମହାରଥୀମାନେ (ତାଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ)।
4.37.4
सर्वे मत्स्यानुपागम्य विराटस्य महीपतेः ।
गोपान्विद्राव्य तरसा गोधनं जह्रुरोजसा ॥ ४.३७.४ ॥
ସମସ୍ତେ ମତ୍ସ୍ୟମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ରାଜା ବିରାଟଙ୍କ ଗୋପାଳମାନଙ୍କୁ ବିତାଡ଼ି, ବେଗରେ ଓ ବଳରେ ଗୋଧନ ହରଣ କଲେ।
4.37.5
गवां शतसहस्राणि कुरवः कालयन्ति च ।
महता रथवंशेन परिगृह्य समन्ततः ॥ ४.३७.५ ॥
କୁରୁମାନେ ବିଶାଳ ରଥ-ସେନାରେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରୁ ଘେରି ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଗାଈ ତଡ଼ିନେଇ ଚାଲିଲେ।
4.37.6
गोपालानां तु घोषेषु हन्यतां तैर्महारथैः ।
आरावः सुमहानासीत्संप्रहारे भयंकरे ॥ ४.३७.६ ॥
ସେହି ମହାରଥୀମାନେ ଗୋପାଳମାନଙ୍କ ଗୋଶାଳାରେ ଆଘାତ କରିବାବେଳେ, ସେହି ଭୟଙ୍କର ସଂଘର୍ଷରେ ମହା ଆର୍ତ୍ତନାଦ ଉଠିଲା।
4.37.7
गवाध्यक्षस्तु संत्रस्तो रथमास्थाय सत्वरः ।
जगाम नगरायैव परिक्रोशंस्तदाऽऽर्तवत् ॥ ४.३७.७ ॥
ଗୋରକ୍ଷାଧ୍ୟକ୍ଷ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ରଥରେ ଚଢ଼ି ଶୀଘ୍ର ନଗର ଆଡ଼କୁ ଗଲା; ସେତେବେଳେ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଜୋରରେ ଚିତ୍କାର କରୁଥିଲା।
4.37.8
स प्रविश्य पुरं राज्ञो नृपवेश्माभ्ययात्ततः ।
अवतीर्य रथात्तूर्णमाख्यातुं प्रविवेश ह ॥ ४.३७.८ ॥
ସେ ନଗରରେ ପ୍ରବେଶ କରି ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରାସାଦ ପାଖକୁ ଗଲା; ତାପରେ ରଥରୁ ଶୀଘ୍ର ଓହ୍ଲାଇ କହିବା ପାଇଁ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କଲା।
4.37.9
दृष्ट्वा भूमिंजयं नाम पुत्रं मात्स्यस्य मानिनम् ।
तस्मै च सर्वमाचष्ट राष्ट्रस्य पशुकर्षणम् ॥ ४.३७.९ ॥
ମତ୍ସ୍ୟ ରାଜାଙ୍କ ଅଭିମାନୀ ପୁତ୍ର ଭୂମିଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ ରାଜ୍ୟର ପଶୁ ଅପହରଣର ସମସ୍ତ କଥା ତାଙ୍କୁ କହିଲା।
4.37.10
गवां शतसहस्राणि कुरबः कालयन्ति ते ।
प्रतिजेतुं समुत्तिष्ठ गोधनं राष्ट्रवर्धन ॥ ४.३७.१० ॥
କୁରୁମାନେ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଗାଈ ଓ ଲିଆ ନେଇଯାଉଛନ୍ତି। ହେ ରାଷ୍ଟ୍ରବର୍ଧନ, ଗୋଧନ ପୁନଃ ଜିତିବା ପାଇଁ ଉଠ।
4.37.11
राजपुत्र हितप्रेप्सुः क्षिप्रं निर्याहि वै स्वयम् ।
त्वां हि मत्स्यो महीपालः शून्यपालमिहाकरोत् ॥ ४.३७.११ ॥
ହେ ରାଜପୁତ୍ର, ହିତ ଇଚ୍ଛା କରି ତୁମେ ନିଜେ ଶୀଘ୍ର ଯାତ୍ରା କର; କାରଣ ମହୀପାଳ ମତ୍ସ୍ୟ ରାଜା ତୁମକୁ ଏଠାରେ ଶୂନ୍ୟ ନଗରର ରକ୍ଷକ କରିଛନ୍ତି।
4.37.12
त्वां वै परिषदो मध्ये श्लाघते स नराधिपः ।
पुत्रो ममानुरूपश्च शूरश्चेति कुलोद्वहः ॥ ४.३७.१२ ॥
ସେହି ନରାଧିପ ସଭା ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି: ‘ମୋ ପୁତ୍ର ଯୋଗ୍ୟ ଓ ଶୂର’ ବୋଲି, ହେ କୁଳର ଭାର ବହନକାରୀ।
4.37.13
इष्वस्त्रनिपुणो योधः सदा वीरश्च मे सुतः ।
समर्थः समरे योद्धुं कौरवैः सह तादृशै ॥ ४.३७.१३ ॥
ମୋ ପୁତ୍ର ଧନୁ ଓ ଅସ୍ତ୍ରରେ ନିପୁଣ ଯୋଦ୍ଧା, ସଦା ବୀର; ଏପରି କୌରବମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ।
4.37.14
तस्य तत्सत्यमेवास्तु मनुष्येन्द्रस्य भाषितम् ।
जयश्च नियतो युद्धे कौरवाश्च ध्रुवं हताः ॥ ४.३७.१४ ॥
ସେହି ମନୁଷ୍ୟେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଏହି କଥା ସତ୍ୟ ହେଉ। ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଶ୍ଚୟ ଜୟ ହେଉ, ଏବଂ କୌରବମାନେ ଅବଶ୍ୟ ହତ ହେଉନ୍ତୁ।
4.37.15
आवर्तय कुरूञ्जित्वा पशून्पशुपतिर्यथा ।
निर्दर्हषामनीकानि भीमेन शरतेजसा ॥ ४.३७.१५ ॥
ପଶୁପତି ଯେପରି ପଶୁମାନଙ୍କୁ ଫେରାନ୍ତି, ସେପରି କୌରବମାନଙ୍କୁ ଜିତି ଫେରାଅ; ଭୀମଙ୍କ ଶରତେଜରେ ଶତ୍ରୁସେନା ଦହନ କର।
4.37.16
धनुश्च्युतै रुक्मपुङ्खैश्चित्रैः संनतपर्वभिः ।
द्विषतां भिन्ध्यनीकानि गजानामिव यूथपः ॥ ४.३७.१६ ॥
ଧନୁରୁ ଛୁଟିଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣପକ୍ଷୀ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ବଙ୍କା ଗଣ୍ଠିଥିବା ବାଣରେ ଶତ୍ରୁସେନା ଭେଦ କର; ଯୂଥପତି ହାତୀ ଦଳକୁ ଭେଦ କରେ ସେପରି।
4.37.17
पाशोपधानां ज्यातन्त्रीं चापदण्डां महास्वनाम् ।
शरवर्णां धनुर्वीणां शत्रुमध्ये प्रवादय ॥ ४.३७.१७ ॥
ପାଶର ଆଧାର ଥିବା, ଜ୍ୟା-ତନ୍ତ୍ରୀ ଥିବା, ଧନୁଦଣ୍ଡ ଥିବା, ମହାଧ୍ୱନି କରୁଥିବା, ବାଣର ବର୍ଣ୍ଣ ଥିବା ଧନୁବୀଣା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଜାଅ।
4.37.18
निर्याहि नगराच्छीघ्रं राजपुत्र किमास्यते ।
श्वेताः काञ्चनसंनाहा रथे युज्यन्तु ते हयाः ।
ध्वजं च सिहं सौवर्णमुच्छ्रयस्व तथा विभो ॥ ४.३७.१८ ॥
ରାଜପୁତ୍ର, ଶୀଘ୍ର ନଗରରୁ ବାହାର; କାହିଁକି ବସିଛ? ଧଳା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ କବଚ ଥିବା ତୁମ ଘୋଡ଼ା ରଥରେ ଯୋଡ଼ାଯାଉ। ହେ ବିଭୋ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସିଂହଧ୍ୱଜ ଉଚ୍ଚରେ ଉଡ଼ାଅ।
4.37.19
रुक्मपुङ्खाः प्रसन्नाग्रा मुक्ता हस्तवता त्वया ।
छादयन्तु शराः सूर्यं राज्ञमायुर्निरोधकाः ॥ ४.३७.१९ ॥
ସୁନା ପକ୍ଷଯୁକ୍ତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ରଭାଗ ବିଶିଷ୍ଟ ବାଣ ତୁମ ନିପୁଣ ହାତରୁ ଛୁଟି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରୁ; ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କ ଆୟୁ ରୋଧକାରୀ ହେଉ।
4.37.20
रणे जित्वा कुरून्सर्वान्वज्रपाणिरिवासुरान् ।
यशो महदवाप्य त्वं प्रविरोदं पुरं पुनः ॥ ४.३७.२० ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ କୁରୁଙ୍କୁ ଜିତି, ବଜ୍ରପାଣି ଇନ୍ଦ୍ର ଅସୁରଙ୍କୁ ଜିତିଲା ପରି, ମହାନ ଯଶ ପାଇ ତୁମେ ପୁଣି ନଗରରେ ପ୍ରବେଶ କର।
4.37.21
त्वं हि राष्ट्रस्य परमा गतिर्मात्स्यपतेः सुतः ।
गतिमन्तो भवन्त्वद्य सर्वे विषयवासिनः ॥ ४.३७.२१ ॥
ତୁମେ ହିଁ ଏ ରାଷ୍ଟ୍ରର ପରମ ଆଶ୍ରୟ, ମତ୍ସ୍ୟରାଜାଙ୍କ ପୁତ୍ର; ଆଜି ରାଜ୍ୟର ସମସ୍ତ ନିବାସୀଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ମିଳୁ।
4.37.22
यथा हि पाण्डुपुत्राणामर्जुनो जयतांवरः ।
एवमेव गतिर्नूनं भवान्विपयवासिनाम् ॥ ४.३७.२२ ॥
ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଜୟୀମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅର୍ଜୁନ ଯେପରି ଆଶ୍ରୟ, ସେହିପରି ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ଏହି ରାଜ୍ୟର ନିବାସୀଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ।