มหาภารตะ · อัธยายะ 4.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.37.1
याते त्रिगर्तान्मात्स्ये तु पशूंस्तान्वै परीप्सति ।
दुर्योधनः सहामात्यैर्विराट पुरमभ्यगात् ॥ ४.३७.१ ॥
เมื่อกองทัพมัตสยะไปต่อสู้กับตริคารตะแล้ว ทุรโยธน์พร้อมด้วยเหล่าอำมาตย์ประสงค์จะยึดฝูงโคเหล่านั้น จึงยกทัพเข้าไปยังนครของพระวิราฏ
4.37.2
भीष्मद्रोणौ च कर्णश्च कृपश्च परमास्त्रवित् ।
द्रौणिश्च सौबलश्चैव तथा दुःशासनः शलः ॥ ४.३७.२ ॥
ภีษมะและโทรณะ กรรณะ กฤปะผู้รู้อาวุธชั้นสูง บุตรของโทรณะ ศกุนีบุตรของสุพล ทุศศาสนะ และศัลยะ
4.37.3
विविंशतिर्विकर्णश्च चित्रसेनश्च वीर्यवान् ।
दुःसहो दुर्मुखश्चैव एते चान्ये महारथाः ॥ ४.३७.३ ॥
วิวิงศติ วิกรณะ จิตรเสนผู้ทรงพลัง ทุสสหะ และทุรมุขะ ทั้งหมดนี้และนักรบรถศึกผู้ยิ่งใหญ่อื่น ๆ
4.37.4
सर्वे मत्स्यानुपागम्य विराटस्य महीपतेः ।
गोपान्विद्राव्य तरसा गोधनं जह्रुरोजसा ॥ ४.३७.४ ॥
เมื่อเข้าไปถึงแคว้นมัตสยะแล้ว พวกเขาก็ไล่ต้อนคนเลี้ยงโคของพระเจ้าวิราฏให้กระจัดกระจาย แล้วใช้กำลังแย่งชิงฝูงโคอย่างรวดเร็ว
4.37.5
गवां शतसहस्राणि कुरवः कालयन्ति च ।
महता रथवंशेन परिगृह्य समन्ततः ॥ ४.३७.५ ॥
เหล่ากุรุล้อมโคไว้ทุกด้านด้วยกองรถศึกอันใหญ่หลวง แล้วเริ่มต้อนโคนับแสนตัวให้ออกไป
4.37.6
गोपालानां तु घोषेषु हन्यतां तैर्महारथैः ।
आरावः सुमहानासीत्संप्रहारे भयंकरे ॥ ४.३७.६ ॥
ขณะที่นักรบรถศึกเหล่านั้นสังหารคนเลี้ยงโคในคอกโค เสียงร้องโหยหวนอันดังมากก็ดังขึ้นในการต่อสู้อันน่าสะพรึงกลัวนั้น
4.37.7
गवाध्यक्षस्तु संत्रस्तो रथमास्थाय सत्वरः ।
जगाम नगरायैव परिक्रोशंस्तदाऽऽर्तवत् ॥ ४.३७.७ ॥
ผู้ดูแลฝูงโคหวาดกลัวยิ่งนัก จึงขึ้นรถศึกและรีบควบไปยังนครพลางร้องเสียงดังด้วยความทุกข์ระทม
4.37.8
स प्रविश्य पुरं राज्ञो नृपवेश्माभ्ययात्ततः ।
अवतीर्य रथात्तूर्णमाख्यातुं प्रविवेश ह ॥ ४.३७.८ ॥
เมื่อเข้าไปในนครแล้ว เขาก็ตรงไปยังวังของกษัตริย์ จากนั้นจึงลงจากรถอย่างรวดเร็วและเข้าไปเพื่อแจ้งข่าว
4.37.9
दृष्ट्वा भूमिंजयं नाम पुत्रं मात्स्यस्य मानिनम् ।
तस्मै च सर्वमाचष्ट राष्ट्रस्य पशुकर्षणम् ॥ ४.३७.९ ॥
เมื่อเห็นภูมิญชยะ โอรสผู้ทระนงของกษัตริย์มัตสยะ เขาก็เล่าทุกอย่างให้ฟังเกี่ยวกับการต้อนฝูงโคของแคว้น
4.37.10
गवां शतसहस्राणि कुरबः कालयन्ति ते ।
प्रतिजेतुं समुत्तिष्ठ गोधनं राष्ट्रवर्धन ॥ ४.३७.१० ॥
พวกเการพกำลังต้อนโคนับแสนตัว ข้าแต่ผู้ทำให้แคว้นเจริญรุ่งเรือง จงลุกขึ้นเพื่อชิงฝูงโคกลับคืนมา
4.37.11
राजपुत्र हितप्रेप्सुः क्षिप्रं निर्याहि वै स्वयम् ।
त्वां हि मत्स्यो महीपालः शून्यपालमिहाकरोत् ॥ ४.३७.११ ॥
ข้าแต่เจ้าชาย ผู้ปรารถนาความผาสุกของทุกคน จงรีบออกไปด้วยตนเองเถิด เพราะพระเจ้ามัตสยะผู้ปกครองแผ่นดินได้แต่งตั้งท่านให้เป็นผู้พิทักษ์นครที่ว่างเปล่านี้
4.37.12
त्वां वै परिषदो मध्ये श्लाघते स नराधिपः ।
पुत्रो ममानुरूपश्च शूरश्चेति कुलोद्वहः ॥ ४.३७.१२ ॥
ท่ามกลางที่ประชุม กษัตริย์พระองค์นั้นยกย่องท่าน โดยกล่าวว่า "บุตรของเราคู่ควรแก่ตำแหน่งและกล้าหาญ" ข้าแต่ผู้ค้ำจุนเกียรติของตระกูล
4.37.13
इष्वस्त्रनिपुणो योधः सदा वीरश्च मे सुतः ।
समर्थः समरे योद्धुं कौरवैः सह तादृशै ॥ ४.३७.१३ ॥
บุตรของเราเป็นนักรบผู้ชำนาญในการใช้ศรและอาวุธ เป็นวีรบุรุษอยู่เสมอ และสามารถต่อสู้ในสนามรบกับเการพเช่นนั้นได้
4.37.14
तस्य तत्सत्यमेवास्तु मनुष्येन्द्रस्य भाषितम् ।
जयश्च नियतो युद्धे कौरवाश्च ध्रुवं हताः ॥ ४.३७.१४ ॥
ขอให้คำกล่าวของจอมปฐพีนั้นเป็นจริง ชัยชนะในการรบเป็นสิ่งแน่นอน และเการพจะต้องถูกสังหารเป็นแน่
4.37.15
आवर्तय कुरूञ्जित्वा पशून्पशुपतिर्यथा ।
निर्दर्हषामनीकानि भीमेन शरतेजसा ॥ ४.३७.१५ ॥
จงให้พวกกุรุหันกลับไปหลังจากพิชิตแล้ว ดุจพระปศุปติทรงหันฝูงสัตว์กลับมา และจงเผาทัพศัตรูด้วยรัศมีแห่งศรของภีมะ
4.37.16
धनुश्च्युतै रुक्मपुङ्खैश्चित्रैः संनतपर्वभिः ।
द्विषतां भिन्ध्यनीकानि गजानामिव यूथपः ॥ ४.३७.१६ ॥
จงยิงทัพศัตรูด้วยลูกศรที่ปล่อยจากคันธนู มีขนนกสีทอง งดงาม มีข้อปลายโค้ง ดุจหัวหน้าฝูงช้างที่พุ่งเข้าฝ่าฝูงช้างป่า
4.37.17
पाशोपधानां ज्यातन्त्रीं चापदण्डां महास्वनाम् ।
शरवर्णां धनुर्वीणां शत्रुमध्ये प्रवादय ॥ ४.३७.१७ ॥
จงดีดพิณธนู มีบ่วงเป็นที่รองรับ มีสายศรเป็นสาย มีคันศรเป็นคันพิณ เสียงดังกึกก้อง มีสีเหมือนลูกศร ท่ามกลางศัตรูเถิด
4.37.18
निर्याहि नगराच्छीघ्रं राजपुत्र किमास्यते ।
श्वेताः काञ्चनसंनाहा रथे युज्यन्तु ते हयाः ।
ध्वजं च सिहं सौवर्णमुच्छ्रयस्व तथा विभो ॥ ४.३७.१८ ॥
เจ้าชาย จงรีบออกไปจากนครเถิด เหตุใดจึงนั่งอยู่เล่า ขอให้ม้าขาวสวมเกราะทองของท่านถูกเทียมเข้ากับรถศึก และข้าแต่ผู้ยิ่งใหญ่ จงชูธงสิงห์ทองขึ้นสูงเถิด
4.37.19
रुक्मपुङ्खाः प्रसन्नाग्रा मुक्ता हस्तवता त्वया ।
छादयन्तु शराः सूर्यं राज्ञमायुर्निरोधकाः ॥ ४.३७.१९ ॥
ขอให้ลูกศรที่มีขนนกสีทองและปลายที่สว่างไสว ซึ่งถูกปล่อยด้วยมือที่ชำนาญของท่าน บดบังดวงอาทิตย์ ขอให้มันเป็นลูกศรที่ตัดชีวิตของกษัตริย์
4.37.20
रणे जित्वा कुरून्सर्वान्वज्रपाणिरिवासुरान् ।
यशो महदवाप्य त्वं प्रविरोदं पुरं पुनः ॥ ४.३७.२० ॥
เมื่อท่านพิชิตเหล่ากุรุทั้งปวงในการรบ ดุจพระอินทร์ผู้ถือสายฟ้าพิชิตอสูรทั้งหลาย และได้รับเกียรติยศอันยิ่งใหญ่แล้ว จงกลับเข้าสู่นครอีกครั้งเถิด
4.37.21
त्वं हि राष्ट्रस्य परमा गतिर्मात्स्यपतेः सुतः ।
गतिमन्तो भवन्त्वद्य सर्वे विषयवासिनः ॥ ४.३७.२१ ॥
พระองค์เป็นที่พึ่งสูงสุดของแคว้นนี้โดยแท้ โอ บุตรของพระราชามัตสยะ ขอให้ทุกคนที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินนี้มีที่พึ่งในวันนี้เถิด
4.37.22
यथा हि पाण्डुपुत्राणामर्जुनो जयतांवरः ।
एवमेव गतिर्नूनं भवान्विपयवासिनाम् ॥ ४.३७.२२ ॥
เหมือนอรชุนผู้เป็นยอดแห่งผู้ชนะในหมู่บุตรของปาณฑุ ฉันใด พระองค์ก็ฉันนั้นเป็นที่พึ่งของผู้อาศัยอยู่ในแคว้นนี้อย่างแน่นอน