Vedyatra वेदयात्रा
వెతకండి

మహాభారతం · అధ్యాయం 4.37

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

పదార్థాలతో చదవండి

4.37.1

याते त्रिगर्तान्मात्स्ये तु पशूंस्तान्वै परीप्सति ।
दुर्योधनः सहामात्यैर्विराट पुरमभ्यगात् ॥ ४.३७.१ ॥

మత్స్యులు త్రిగర్తుల వైపు వెళ్లినప్పుడు, దుర్యోధనుడు తన మంత్రులతో కలిసి ఆ పశువులను అపహరించాలనే కోరికతో విరాటుని నగరం వైపు వెళ్ళాడు.

4.37.2

भीष्मद्रोणौ च कर्णश्च कृपश्च परमास्त्रवित् ।
द्रौणिश्च सौबलश्चैव तथा दुःशासनः शलः ॥ ४.३७.२ ॥

భీష్ముడు, ద్రోణుడు, కర్ణుడు, పరమాస్త్రాలను ఎరిగిన కృపుడు, ద్రోణుని కుమారుడు అశ్వత్థామ, సుబలుని కుమారుడు శకుని, దుఃశాసనుడు, శల్యుడు కూడా (అతనితో ఉన్నారు).

4.37.3

विविंशतिर्विकर्णश्च चित्रसेनश्च वीर्यवान् ।
दुःसहो दुर्मुखश्चैव एते चान्ये महारथाः ॥ ४.३७.३ ॥

వివింశతి, వికర్ణుడు, పరాక్రమవంతుడైన చిత్రసేనుడు, దుఃసహుడు, దుర్ముఖుడు, ఇంకా వీరు, ఇతర మహారథులు (అతనితో ఉన్నారు).

4.37.4

सर्वे मत्स्यानुपागम्य विराटस्य महीपतेः ।
गोपान्विद्राव्य तरसा गोधनं जह्रुरोजसा ॥ ४.३७.४ ॥

వారందరూ మత్స్యుల వద్దకు చేరి, రాజు విరాటుని గోపాలకులను చెదరగొట్టి, వేగంగా బలంతో గోధనాన్ని అపహరించారు.

4.37.5

गवां शतसहस्राणि कुरवः कालयन्ति च ।
महता रथवंशेन परिगृह्य समन्ततः ॥ ४.३७.५ ॥

కురువులు గొప్ప రథసమూహంతో నలువైపులా చుట్టుముట్టి, లక్షల కొద్దీ ఆవులను తోలుకుపోయారు.

4.37.6

गोपालानां तु घोषेषु हन्यतां तैर्महारथैः ।
आरावः सुमहानासीत्संप्रहारे भयंकरे ॥ ४.३७.६ ॥

ఆ మహారథులు గోపాలకుల గోశాలల్లో దాడి చేస్తున్నప్పుడు, ఆ భయంకర ఘర్షణలో గొప్ప ఆర్తనాదం చెలరేగింది.

4.37.7

गवाध्यक्षस्तु संत्रस्तो रथमास्थाय सत्वरः ।
जगाम नगरायैव परिक्रोशंस्तदाऽऽर्तवत् ॥ ४.३७.७ ॥

గోరక్షకాధ్యక్షుడు భయభ్రాంతుడై రథమెక్కి వేగంగా నగరం వైపు వెళ్లాడు; ఆ సమయంలో బాధతో గట్టిగా అరుస్తూ.

4.37.8

स प्रविश्य पुरं राज्ञो नृपवेश्माभ्ययात्ततः ।
अवतीर्य रथात्तूर्णमाख्यातुं प्रविवेश ह ॥ ४.३७.८ ॥

అతడు నగరంలో ప్రవేశించి రాజు భవనానికి చేరుకున్నాడు; తరువాత రథం నుండి త్వరగా దిగి చెప్పడానికి లోపలికి ప్రవేశించాడు.

4.37.9

दृष्ट्वा भूमिंजयं नाम पुत्रं मात्स्यस्य मानिनम् ।
तस्मै च सर्वमाचष्ट राष्ट्रस्य पशुकर्षणम् ॥ ४.३७.९ ॥

మత్స్య రాజు గర్విష్ఠుడైన కుమారుడు భూమింజయుడిని చూసి, రాజ్యపు పశువులను అపహరించిన విషయమంతా అతనికి చెప్పాడు.

4.37.10

गवां शतसहस्राणि कुरबः कालयन्ति ते ।
प्रतिजेतुं समुत्तिष्ठ गोधनं राष्ट्रवर्धन ॥ ४.३७.१० ॥

కురువీరులు లక్షల సంఖ్యలో ఆవులను తోలుకుపోతున్నారు. రాష్ట్రాన్ని వృద్ధి చేసేవాడా, గోధనాన్ని తిరిగి గెలవడానికి లేవు.

4.37.11

राजपुत्र हितप्रेप्सुः क्षिप्रं निर्याहि वै स्वयम् ।
त्वां हि मत्स्यो महीपालः शून्यपालमिहाकरोत् ॥ ४.३७.११ ॥

రాజకుమారా, హితాన్ని కోరి నీవే వెంటనే బయలుదేరు; భూపాలకుడైన మత్స్య రాజు నిన్నిక్కడ ఖాళీ నగరానికి రక్షకుడిగా నియమించాడు.

4.37.12

त्वां वै परिषदो मध्ये श्लाघते स नराधिपः ।
पुत्रो ममानुरूपश्च शूरश्चेति कुलोद्वहः ॥ ४.३७.१२ ॥

ఆ నరాధిపతి సభ మధ్యలో నిన్ను పొగుడుతాడు: ‘నా కుమారుడు తగినవాడు, శూరుడు’ అని, కులభారాన్ని మోసేవాడా.

4.37.13

इष्वस्त्रनिपुणो योधः सदा वीरश्च मे सुतः ।
समर्थः समरे योद्धुं कौरवैः सह तादृशै ॥ ४.३७.१३ ॥

నా కుమారుడు బాణాలలో, ఆయుధాలలో నిపుణుడైన యోధుడు, ఎల్లప్పుడూ వీరుడు; అటువంటి కౌరవులతో యుద్ధం చేయడానికి సమర్థుడు.

4.37.14

तस्य तत्सत्यमेवास्तु मनुष्येन्द्रस्य भाषितम् ।
जयश्च नियतो युद्धे कौरवाश्च ध्रुवं हताः ॥ ४.३७.१४ ॥

ఆ మనుజేంద్రుని ఆ మాటలు నిజమగుగాక. యుద్ధంలో తప్పక విజయం కలుగుగాక; కౌరవులు నిశ్చయంగా హతులగుదురు గాక.

4.37.15

आवर्तय कुरूञ्जित्वा पशून्पशुपतिर्यथा ।
निर्दर्हषामनीकानि भीमेन शरतेजसा ॥ ४.३७.१५ ॥

పశుపతి పశువులను మరలించినట్లు కురువులను జయించి మరలించు; భీముని బాణతేజస్సుతో శత్రుసైన్యాలను దహించు.

4.37.16

धनुश्च्युतै रुक्मपुङ्खैश्चित्रैः संनतपर्वभिः ।
द्विषतां भिन्ध्यनीकानि गजानामिव यूथपः ॥ ४.३७.१६ ॥

విల్లు నుండి వెలువడే బంగారు రెక్కల, ప్రకాశవంతమైన, వంగిన కణుపుల బాణాలతో శత్రుసైన్యాలను చీల్చు; యూథపతి ఏనుగుల గుంపును చీల్చినట్లు.

4.37.17

पाशोपधानां ज्यातन्त्रीं चापदण्डां महास्वनाम् ।
शरवर्णां धनुर्वीणां शत्रुमध्ये प्रवादय ॥ ४.३७.१७ ॥

పాశపు ఆధారం కల, అల్లెత్రాడే తంత్రులైన, విల్లు దండం కల, మహాధ్వని చేయు, బాణాల వర్ణం కల ధనుర్వీణను శత్రుమధ్యంలో మ్రోగించు.

4.37.18

निर्याहि नगराच्छीघ्रं राजपुत्र किमास्यते ।
श्वेताः काञ्चनसंनाहा रथे युज्यन्तु ते हयाः ।
ध्वजं च सिहं सौवर्णमुच्छ्रयस्व तथा विभो ॥ ४.३७.१८ ॥

రాజకుమారా, వెంటనే నగరం నుండి బయలుదేరు; ఎందుకు కూర్చున్నావు? తెల్లని, బంగారు కవచం గల నీ గుఱ్ఱాలు రథానికి కట్టబడాలి. ఓ విభూ, బంగారు సింహ ధ్వజాన్ని ఎత్తు.

4.37.19

रुक्मपुङ्खाः प्रसन्नाग्रा मुक्ता हस्तवता त्वया ।
छादयन्तु शराः सूर्यं राज्ञमायुर्निरोधकाः ॥ ४.३७.१९ ॥

బంగారు రెక్కలు, తేటైన కొనలు కలిగిన బాణాలు నీ నైపుణ్యమైన చేతులనుండి విడువబడి సూర్యుణ్ణి కప్పివేయనీ; అవి రాజు ఆయుష్షును నిరోధించేవిగా ఉండనీ.

4.37.20

रणे जित्वा कुरून्सर्वान्वज्रपाणिरिवासुरान् ।
यशो महदवाप्य त्वं प्रविरोदं पुरं पुनः ॥ ४.३७.२० ॥

యుద్ధంలో కురువులందరినీ జయించి, వజ్రపాణియైన ఇంద్రుడు అసురులను జయించినట్లు, గొప్ప కీర్తిని పొంది నీవు మళ్ళీ నగరంలోకి ప్రవేశించు.

4.37.21

त्वं हि राष्ट्रस्य परमा गतिर्मात्स्यपतेः सुतः ।
गतिमन्तो भवन्त्वद्य सर्वे विषयवासिनः ॥ ४.३७.२१ ॥

నీవే ఈ రాజ్యానికి పరమ ఆశ్రయం, మత్స్యరాజు కుమారుడా; ఈ రోజు రాజ్యవాసులందరికీ ఆశ్రయం కలుగనీ.

4.37.22

यथा हि पाण्डुपुत्राणामर्जुनो जयतांवरः ।
एवमेव गतिर्नूनं भवान्विपयवासिनाम् ॥ ४.३७.२२ ॥

పాండు పుత్రులలో విజేతలలో శ్రేష్ఠుడైన అర్జునుడు ఎలా ఆశ్రయమో, అలాగే నిశ్చయంగా నీవు ఈ రాజ్యవాసులకు ఆశ్రయం.