Mahābhārata · Adhyāya 4.37
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.37.1
याते त्रिगर्तान्मात्स्ये तु पशूंस्तान्वै परीप्सति ।
दुर्योधनः सहामात्यैर्विराट पुरमभ्यगात् ॥ ४.३७.१ ॥
Als die Matsya gegen die Trigarta gezogen waren, machte sich Duryodhana mit seinen Ministern, das Vieh zu rauben begehrend, auf den Weg zur Stadt Virāṭas.
4.37.2
भीष्मद्रोणौ च कर्णश्च कृपश्च परमास्त्रवित् ।
द्रौणिश्च सौबलश्चैव तथा दुःशासनः शलः ॥ ४.३७.२ ॥
Bhīṣma und Droṇa, Karṇa, Kṛpa, der Kenner der höchsten Waffen, Droṇas Sohn, Śakuni, Sohn des Subala, Duḥśāsana und Śalya.
4.37.3
विविंशतिर्विकर्णश्च चित्रसेनश्च वीर्यवान् ।
दुःसहो दुर्मुखश्चैव एते चान्ये महारथाः ॥ ४.३७.३ ॥
Vivimśati, Vikarṇa, der mächtige Citrasena, Duḥsaha und Durmukha, und diese sowie die anderen großen Streitwagenkämpfer.
4.37.4
सर्वे मत्स्यानुपागम्य विराटस्य महीपतेः ।
गोपान्विद्राव्य तरसा गोधनं जह्रुरोजसा ॥ ४.३७.४ ॥
Sie traten zu den Matsya, zerstreuten die Hirten des Königs Virāṭa und raubten schnell und gewaltsam den Viehreichtum.
4.37.5
गवां शतसहस्राणि कुरवः कालयन्ति च ।
महता रथवंशेन परिगृह्य समन्ततः ॥ ४.३७.५ ॥
Die Kuru umzingelten sie von allen Seiten mit einem großen Heer von Streitwagen und begannen, hunderttausende Rinder fortzutreiben.
4.37.6
गोपालानां तु घोषेषु हन्यतां तैर्महारथैः ।
आरावः सुमहानासीत्संप्रहारे भयंकरे ॥ ४.३७.६ ॥
Als jene großen Streitwagenkämpfer die Hirten in ihren Viehgehegen niederschlugen, erhob sich in jenem schrecklichen Zusammenstoß ein gewaltiges Geschrei.
4.37.7
गवाध्यक्षस्तु संत्रस्तो रथमास्थाय सत्वरः ।
जगाम नगरायैव परिक्रोशंस्तदाऽऽर्तवत् ॥ ४.३७.७ ॥
Der Viehaufseher, von Schrecken erfüllt, bestieg seinen Wagen und eilte zur Stadt, laut in seiner Not klagend.
4.37.8
स प्रविश्य पुरं राज्ञो नृपवेश्माभ्ययात्ततः ।
अवतीर्य रथात्तूर्णमाख्यातुं प्रविवेश ह ॥ ४.३७.८ ॥
Nachdem er die Stadt betreten hatte, ging er zum Palast des Königs; dann stieg er rasch vom Wagen und trat ein, um es zu melden.
4.37.9
दृष्ट्वा भूमिंजयं नाम पुत्रं मात्स्यस्य मानिनम् ।
तस्मै च सर्वमाचष्ट राष्ट्रस्य पशुकर्षणम् ॥ ४.३७.९ ॥
Als er Bhūmiñjaya, den stolzen Sohn des Matsya-Königs, erblickte, erzählte er ihm alles über den Raub des Viehs des Reiches.
4.37.10
गवां शतसहस्राणि कुरबः कालयन्ति ते ।
प्रतिजेतुं समुत्तिष्ठ गोधनं राष्ट्रवर्धन ॥ ४.३७.१० ॥
Die Kuru treiben hunderttausende Kühe fort. Erhebe dich, o Mehrer des Reiches, um den Viehreichtum zurückzugewinnen.
4.37.11
राजपुत्र हितप्रेप्सुः क्षिप्रं निर्याहि वै स्वयम् ।
त्वां हि मत्स्यो महीपालः शून्यपालमिहाकरोत् ॥ ४.३७.११ ॥
O Prinz, aus Sorge um das Wohl, brich du selbst rasch auf; denn der Matsya-König, der Beschützer der Erde, hat dich zum Wächter dieser leeren Stadt gemacht.
4.37.12
त्वां वै परिषदो मध्ये श्लाघते स नराधिपः ।
पुत्रो ममानुरूपश्च शूरश्चेति कुलोद्वहः ॥ ४.३७.१२ ॥
Inmitten der Versammlung preist dich jener Herr der Menschen und sagt: »Mein Sohn ist würdig und tapfer«, o du Träger der Ehre des Geschlechts.
4.37.13
इष्वस्त्रनिपुणो योधः सदा वीरश्च मे सुतः ।
समर्थः समरे योद्धुं कौरवैः सह तादृशै ॥ ४.३७.१३ ॥
Mein Sohn ist ein im Umgang mit Pfeilen und Waffen geschickter Krieger, stets tapfer, fähig, im Kampf gegen solche Kauravas zu kämpfen.
4.37.14
तस्य तत्सत्यमेवास्तु मनुष्येन्द्रस्य भाषितम् ।
जयश्च नियतो युद्धे कौरवाश्च ध्रुवं हताः ॥ ४.३७.१४ ॥
Möge jenes Wort des Herrn der Menschen wahr sein: Der Sieg im Kampf ist gewiss, und die Kauravas werden sicher erschlagen werden.
4.37.15
आवर्तय कुरूञ्जित्वा पशून्पशुपतिर्यथा ।
निर्दर्हषामनीकानि भीमेन शरतेजसा ॥ ४.३७.१५ ॥
Wende die Kurus zurück, nachdem du sie besiegt hast, wie Paśupati das Vieh zurückwendet; verbrenne die feindlichen Heere mit dem Glanz der Pfeile Bhīmas.
4.37.16
धनुश्च्युतै रुक्मपुङ्खैश्चित्रैः संनतपर्वभिः ।
द्विषतां भिन्ध्यनीकानि गजानामिव यूथपः ॥ ४.३७.१६ ॥
Durchbohre die feindlichen Heere mit Pfeilen, die vom Bogen geschossen sind, goldgefiedert, glänzend, mit gebogenen Knoten, wie der Herdenführer eine Elefantenherde durchbricht.
4.37.17
पाशोपधानां ज्यातन्त्रीं चापदण्डां महास्वनाम् ।
शरवर्णां धनुर्वीणां शत्रुमध्ये प्रवादय ॥ ४.३७.१७ ॥
Lass die Bogen-Laute inmitten der Feinde erklingen, mit einer Schlinge als Stütze, der Bogensehne als Saiten, dem Bogen als Stab, laut tönend, von der Farbe der Pfeile.
4.37.18
निर्याहि नगराच्छीघ्रं राजपुत्र किमास्यते ।
श्वेताः काञ्चनसंनाहा रथे युज्यन्तु ते हयाः ।
ध्वजं च सिहं सौवर्णमुच्छ्रयस्व तथा विभो ॥ ४.३७.१८ ॥
Prinz, zieh schnell aus der Stadt; warum sitzt du noch da? Laß deine weißen Pferde mit goldenen Panzern an den Wagen spannen. Und hebe, o Mächtiger, das goldene Löwenbanner empor.
4.37.19
रुक्मपुङ्खाः प्रसन्नाग्रा मुक्ता हस्तवता त्वया ।
छादयन्तु शराः सूर्यं राज्ञमायुर्निरोधकाः ॥ ४.३७.१९ ॥
Mögen die Pfeile mit goldenen Federn und hellen Spitzen, von deiner geschickten Hand entsandt, die Sonne verdecken; mögen sie das Leben des Königs abschneiden.
4.37.20
रणे जित्वा कुरून्सर्वान्वज्रपाणिरिवासुरान् ।
यशो महदवाप्य त्वं प्रविरोदं पुरं पुनः ॥ ४.३७.२० ॥
Nachdem du in der Schlacht alle Kurus besiegt hast, wie Indra mit dem Donnerkeil in der Hand die Asuras besiegte, und großen Ruhm erlangt hast, kehre wieder in die Stadt ein.
4.37.21
त्वं हि राष्ट्रस्य परमा गतिर्मात्स्यपतेः सुतः ।
गतिमन्तो भवन्त्वद्य सर्वे विषयवासिनः ॥ ४.३७.२१ ॥
Du bist wahrlich die höchste Zuflucht des Reiches, Sohn des Herrn der Matsyas; mögen alle, die im Land wohnen, heute eine Zuflucht haben.
4.37.22
यथा हि पाण्डुपुत्राणामर्जुनो जयतांवरः ।
एवमेव गतिर्नूनं भवान्विपयवासिनाम् ॥ ४.३७.२२ ॥
So wie Arjuna, der beste der Sieger unter den Söhnen Pāṇḍus, ihre Zuflucht ist, so bist gewiss du die Zuflucht der Bewohner dieses Landes.