Mahābhārata · Adhyāya 4.38

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

4.38.1

महाजनसमक्षं तु स्त्रीणां मध्ये विशेषतः ।
गवाध्यक्षेण संप्रोक्तो विराटतनयस्तदा ॥ ४.३८.१ ॥

Vor den großen Männern, und besonders unter den Frauen, sprach da der Aufseher der Rinder zum Sohn Virāṭas.

4.38.2

स्त्रीमध्य उक्तस्तेनासौ वाक्यं तेजःप्रवर्धनम् ।
अन्तःपुरे श्लाघमान इदं वचनमब्रवीत् ॥ ४.३८.२ ॥

Als man unter den Frauen Worte zu ihm sprach, die seinen Glanz mehrten, sagte er, sich im Innenpalast rühmend, diese Worte.

4.38.3

अद्याहमनुगच्छेयं दृढधन्वा गवां पदम् ।
यदि मे सारथिः कश्चिद्भवेदश्वेषु कोविदः ॥ ४.३८.३ ॥

Heute würde ich, der standhafte Bogenschütze, den Spuren der Rinder folgen, wenn ich einen Wagenlenker hätte, der mit Pferden geschickt ist.

4.38.4

तमेव नाधिगच्छामि यो मे यन्ता समो भवेत् ।
पश्यध्वं सारथिं शीघ्रं मम युक्तं प्रयास्यतः ॥ ४.३८.४ ॥

Einen dem Gleichen wie mir habe ich noch nicht gefunden. Sucht schnell einen Wagenlenker für meinen angespannten Wagen, denn ich breche auf.

4.38.5

अष्टाविंशतिरात्रं वा मासं वा नूनमन्ततः ।
यत्तदासीन्महायुद्धं तत्र मे सारथिर्हतः ॥ ४.३८.५ ॥

Achtundzwanzig Nächte, oder doch höchstens ein Monat — in jener großen Schlacht, die stattfand, wurde mein Wagenlenker erschlagen.

4.38.6

यद्यहं त्वधिगच्छेयं यो मे यन्ता भवेद्युधि ।
त्वरावानद्य यास्यामि समुच्छ्रितमहाध्वजः ॥ ४.३८.६ ॥

Fände ich jemanden, der in der Schlacht mein Wagenlenker sein könnte, so zöge ich heute eilig aus, mit meiner großen, hoch erhobenen Fahne.

4.38.7

विगाह्य तत्परानीकं गजवाजिरथाकुलम् ।
शस्त्रप्रतापान्निर्वीर्यान्कुरूञ्जित्वाऽऽनये पशून् ॥ ४.३८.७ ॥

Ich werde in jenes feindliche Heer eindringen, das voller Elefanten, Pferde und Wagen ist, die Kurus, durch die Kraft der Waffen ihrer Stärke beraubt, besiegen und das Vieh zurückbringen.

4.38.8

दुर्योधनं विकर्णं च कर्णं वैकर्तनं कृपम् ।
द्रोणं च सह पुत्रेण महेष्वासान्समागतान् ॥ ४.३८.८ ॥

Duryodhana, Vikarṇa, Karṇa, den Sohn des Vikartana, Kṛpa und Droṇa mit seinem Sohn, die hier versammelten großen Bogenschützen.

4.38.9

विद्रावयित्वा संग्रामे दानवान्मघवानिव ।
अनेनैव मुहूर्तेन पुनः प्रत्यानये पशून् ॥ ४.३८.९ ॥

Wie Indra, der die Dānavas im Kampf in die Flucht schlug, werde ich in diesem einen Augenblick das Vieh wieder zurückbringen.

4.38.10

शून्यमाज्ञाय कुरवः प्रयान्त्यादाय गोधनम् ।
किं न शक्यं च तैः कर्तुं यदहं तत्र नाभवम् ॥ ४.३८.१० ॥

Da sie erfahren haben, dass die Stadt leer ist, ziehen die Kurus mit dem Viehreichtum davon. Was hätten sie nicht tun können, da ich nicht dort war?

4.38.11

पश्ययुरद्य मे वीर्यं कुरवस्ते समागताः ।
किंनु पार्थोऽर्जुनः साक्षादिति मंस्यन्ति मां परे ॥ ४.३८.११ ॥

Mögen die hier versammelten Kurus heute meine Tapferkeit sehen. Werden die anderen nicht denken, ich sei selbst Arjuna, der Sohn der Pṛthā?

4.38.12

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा स्त्रीषु चात्मप्रशंसनम् ।
नामर्षयत पाञ्चाली बीभत्सोः परिकीर्तनम् ॥ ४.३८.१२ ॥

Als Draupadī seine Worte hörte und sein Selbstlob unter den Frauen, konnte sie das Lob des Bībhatsu (Arjuna) nicht ertragen.

4.38.13

श्रुत्वा तदर्जुनो वाक्यमुत्तरेण प्रभाषितम् ।
अतीतसमये काले प्रियां भार्यामभाषत ॥ ४.३८.१३ ॥

Als Arjuna jene Rede hörte, die Uttara gesprochen hatte, erinnerte er sich an eine vergangene Zeit und sprach zu seiner geliebten Gattin.

4.38.14

द्रुपदस्य सुतां राज्ञः पाञ्चालीं रूपसंमताम् ।
सत्यार्जवगुणोपेतां भर्तुः प्रियहितैषिणीम् ।
उवाच रहसि प्रीतः कृष्णां सर्वार्थकोविदः ॥ ४.३८.१४ ॥

Zu Kṛṣṇā, der Tochter König Drupadas, der Pāñcālī, geschätzt für ihre Schönheit, begabt mit den Tugenden der Wahrheit und Geradheit, auf das Wohl und die Freude ihres Gatten bedacht, sprach Arjuna, alles Wissende, erfreut im Verborgenen.

4.38.15

उत्तरां ब्रूहि पाञ्चालि गत्वा क्षिप्रं शुचिस्मिते ॥ ४.३८.१५ ॥

Geh schnell, Pāñcālī, du mit dem reinen Lächeln, und sag es Uttarā.

4.38.16

इयं किल पुरा युद्धे खाण्डवे सव्यसाचिनः ।
सारथिः पाण्डुपुत्रस्य पार्थस्य तु बृहन्नला।
महाञ्जयो भवेद्युद्धे सा चेद्यन्ता बृहन्नला ॥ ४.३८.१६ ॥

Einst, in der Schlacht bei Khāṇḍava, war sie der Wagenlenker Pārthas, des linkshändigen Bogenschützen, Sohn Pāṇḍus. Wäre Bṛhannalā im Kampf die Lenkerin, so würde ein großer Sieg folgen.

4.38.17

सा चोदिता तदा ह्येन ह्यर्जुनेन शुचिस्मिता ।
पाञ्चाली च तदाऽऽगम्य उत्तराया निवेशनम् ॥ ४.३८.१७ ॥

Da kam die Pāñcālī mit dem reinen Lächeln, von Arjuna angetrieben, in Uttarās Wohnung.

4.38.18

ज्ञात्वा तु समयान्मुक्तं चन्द्रं राहुमुखादिव ।
युधिष्ठिरं धर्मपरं सत्यार्जवपथे स्थितम् ॥ ४.३८.१८ ॥

Als sie erfuhr, dass Yudhiṣṭhira, dem Dharma ergeben und auf dem Pfad der Wahrheit und Geradheit gefestigt, von der Abmachung befreit war, wie der Mond, der aus Rāhus Rachen entlassen ist.

4.38.19

अमर्षयन्ती तद्दुःखं कृष्णा कमललोचना ।
उत्तरामाह वचनं सखीमध्ये विलासिनीम् ॥ ४.३८.१९ ॥

Unfähig, jenen Kummer zu ertragen, sprach Kṛṣṇā mit den Lotusaugen diese Worte zu Uttarā, der Anmutigen, inmitten ihrer Gefährtinnen.

4.38.20

योऽयं युवा वारणयूथपोपमो बृहन्नलाऽस्मीति जनोऽभ्यभाषत ।
पुराऽपि पार्थस्य स सारथिस्तदा धनुर्धराणां प्रवरस्य मन्ये ॥ ४.३८.२० ॥

Dieser junge Mann, dem Anführer einer Elefantenherde gleich, der sich als »Ich bin Bṛhannalā« bezeichnen lässt, war, glaube ich, früher der Wagenlenker Pārthas (Arjunas), und damals war er der vorzüglichste unter den Bogenschützen.

4.38.21

एतेन वा सारथिना तदाऽर्जुनः सदेवगन्धर्वमहासुरोरगान् ।
सर्वाणि भूतान्यजयस्तस वीर्यवानतर्पयच्चापि हिरण्यरेतसम् ॥ ४.३८.२१ ॥

Mit diesem Wagenlenker besiegte Arjuna damals alle Wesen, Götter, Gandharvas, große Asuras und Schlangen eingeschlossen, und jener Mächtige stellte auch Hiraṇyaretas, den Feuergott, zufrieden.

4.38.22

यदस्य संस्थामपि तस्य संयुगे जानामि वीर्यं परवीरमध्यगम् ।
संगृह्य रश्मीनपि चास्य वीर्यवानादाय चापं प्रययौ रथे स्थितः ॥ ४.३८.२२ ॥

Selbst sein Ende im Kampf kenne ich, und ich kenne seine Tapferkeit, als er inmitten der feindlichen Helden ging. Die Zügel fassend und den Bogen nehmend, auf dem Wagen stehend, zog jener Mächtige hinaus.

4.38.23

न सर्वभूतानि न देवदानवा न चापि सर्वे कुरवः समागताः ।
धनं हरेयुस्तव जातु धन्विनो बृहन्नला तूत्तरसारथिर्यदि ॥ ४.३८.२३ ॥

Wenn Bṛhannalā der Wagenlenker Uttaras ist, dann könnten weder alle Wesen noch Götter und Dānavas, noch auch alle versammelten Kurus jemals deinen Reichtum rauben, denn Bṛhannalā ist ein Bogenschütze.

4.38.24

धनुष्यनवमश्चासीत्तस्य शिष्यो महात्मनः ।
सुदृष्टपूर्वो हि मया चरन्त्या पाण्डवालये ॥ ४.३८.२४ ॥

In der Bogenkunst stand er niemandem nach, und er war der Schüler jenes Großherzigen (Arjuna). Als ich im Hause der Pāṇḍavas umherging, hatte ich ihn schon zuvor gut gesehen.

4.38.25

स चानेन सहायेन खाण्डवं चादहत्पुरा ।
अर्जुनस्य तदाऽनेन संगृहीता हयोत्तमाः ॥ ४.३८.२५ ॥

Mit diesem Gefährten hatte er einst den Khāṇḍava-Wald verbrannt; damals wurden Arjunas beste Pferde von ihm gezügelt.

4.38.26

तेन सारथिना पार्थः सर्वभूतानि सर्वशः ।
अजयत्खाण्डवप्रस्थे न हि यन्ताऽस्ति तादृशः ॥ ४.३८.२६ ॥

Mit diesem Wagenlenker besiegte Pārtha in Khāṇḍava-prastha alle Wesen vollständig; in der Tat gibt es keinen solchen Lenker sonst.

4.38.27

ततः सैरन्ध्रिसहिता उत्तरा भ्रातुरब्रवीत् ।
अभ्यर्थयैनां सारथ्ये वीर शीघ्रं बृहन्नलाम् ॥ ४.३८.२७ ॥

Da sprach Uttarā mit Sairandhrī zu ihrem Bruder: 'Held, bitte Bṛhannalā rasch um sie als Wagenlenker.'

4.38.28

शिक्षितैषा हि सारथ्ये नर्तने गीतवादिते ।
सैरन्ध्य्राह महाप्राज्ञा स्तुवन्ती वै बृहन्नलाम् ॥ ४.३८.२८ ॥

'Sie ist im Wagenlenken, im Tanz und im Gesang und Instrumentalspiel geschult.' So sprach Sairandhrī, die sehr Weise, indem sie Bṛhannalā pries.

4.38.29

सैरन्ध्रि जानासि मम व्रतं हि क्लीबेन पुंसा न हि संवदाम्यहम् ।
सोहं न शक्ष्यामि बृहन्नलां शुभे वक्तुं स्वयं यच्छ हयान्ममेति ॥ ४.३८.२९ ॥

'Sairandhrī, du kennst mein Gelübde: Ich spreche nicht mit einem eunuchenhaften Mann. Daher, Glückliche, kann ich selbst Bṛhannalā nicht sagen: "Gib mir die Pferde."'

4.38.30

भयकाले तु संप्राप्ते न व्रतं नाव्रतं पुनः ।
यथा दुःखं प्रतरति कर्तुं युक्तं चरेद्बुधः ।
इति धर्मविदः प्राहुस्तस्माद्वाच्या बृहन्नला ॥ ४.३८.३० ॥

'Wenn aber die Zeit der Furcht gekommen ist, gibt es weder Gelübde noch Nicht-Gelübde; der Weise soll tun, was geeignet ist, das Leid zu überwinden. So sagen die Kenner des Dharma; darum soll mit Bṛhannalā gesprochen werden.'

4.38.31

येयं कुमारी सुश्रोणी भगिनी ते यवीयसी ।
अस्यास्तु वचनं वीर करिष्यति न संशयः ॥ ४.३८.३१ ॥

Dieses Mädchen mit den schönen Hüften, deine jüngere Schwester, wird ihr Wort gewiss befolgen, o Held; kein Zweifel.

4.38.32

यदि ते सारथिः सा स्यात्कुरून्सर्वान्न संशयः ।
जित्वा गाश्च समादाय ध्रुवमागमनं भवेत् ॥ ४.३८.३२ ॥

Wäre sie dein Wagenlenker, würde nach dem Sieg über alle Kurus und dem Raub der Rinder gewiss die Heimkehr folgen; kein Zweifel.

4.38.33

एवमुक्तः स सैरन्ध्र्या भगिनीं प्रत्यभाषत ।
गच्छ त्वमनवद्याङ्गि तामानय बृहन्नलाम् ॥ ४.३८.३३ ॥

So angesprochen, sprach er zu seiner Schwester: 'Du Makellose, geh und bring jene Bṛhannalā herbei.'

4.38.34

सा प्राद्रवत्काञ्चनमाल्यधारिणी ज्येष्ठेन भ्रात्रा प्रहिता यशस्विनी ।
भ्रातुर्नियोगं तु निशम्य सुभ्रुः शुभानना हाटकवज्रभूषिता ॥ ४.३८.३४ ॥

Jene glanzvolle Frau mit goldenen Girlanden, vom älteren Bruder gesandt, eilte auf dessen Befehl davon; schönbrauig und von glückverheißendem Antlitz, war sie mit Gold und Diamanten geschmückt.

4.38.35

सा वज्रमुक्तामणिहेमकुण्डला मृदुक्रमा भ्रातृनियोगचोदिता ।
प्रदक्षिणावर्ततनुः शिखण्डिनी पद्मानना पद्मदलायताक्षी ॥ ४.३८.३५ ॥

Mit Ohrringen aus Diamant, Perle, Edelstein und Gold, weichen Schrittes, vom Befehl des Bruders angetrieben, ihr Leib nach rechts gewandt, das Haar geschmückt, lotusgesichtig und langäugig wie Lotusblätter.

4.38.36

तन्वी समाङ्गी मृदुमन्द्रलोचना मात्स्यस्य राज्ञो दुहिता विलासिनी ।
सा नर्तनागारमरालपक्ष्मा शतह्रदा मेघमिवान्वपद्यत ॥ ४.३८.३६ ॥

Die schlanke, wohlgeformte Tochter des Königs der Matsya, anmutig, mit weichem und tiefem Blick, ging mit gebogenen Wimpern zum Tanzsaal, wie eine Wolke mit hundert Teichen.

4.38.37

सा नागनासोपमसंहितोरूरनिन्दिता वेदिविलग्नमध्या ।
आसाद्य तस्थौ वरमाल्यधारिणी पार्थं शुभा नागवधूरिव द्विपम् ॥ ४.३८.३७ ॥

Sie, makellos, mit wohlgeformten Schenkeln wie der Rüssel eines Elefanten und einer Taille so schlank wie ein Altar, eine schöne Girlande tragend, trat zu Arjuna und blieb stehen, strahlend wie eine Elefantenkuh bei einem Elefanten.

4.38.38

तामागतामायतताम्रलोचनामवेक्ष्य पार्थः समयेऽभ्यभाषत ॥ ४.३८.३८ ॥

Als er sie kommen sah, mit langen, rot geränderten Augen, sprach Pārtha sie zur rechten Zeit an.

4.38.39

किमागता काञ्चनमाल्यधारिणी सुगात्रि किंचित्त्वरिताऽसि सुभ्रु ।
किं ते मुखं सुन्दरि न प्रसन्नमाचक्ष्व शीघ्रं मम चारुहासिनि ॥ ४.३८.३९ ॥

Warum bist du gekommen, eine goldene Girlande tragend, o Schönglieder? Du wirkst ein wenig eilig. O Schönbrauige, warum ist dein Gesicht nicht heiter? O Schöne, o Süßlächelnde, sag es mir schnell.

4.38.40

सा वज्रवैडूर्यविकारकुण्डला विनिद्रपद्मोत्पलपन्नगन्धिनी ।
प्रसन्नताराधिपसंनिभानना पार्थे कुमारी वचनं बभाषे ॥ ४.३८.४० ॥

Sie, mit Ohrringen aus Diamant und Lapislazuli, duftend wie erblühte Lotusse und Blaulotusse, mit einem Antlitz wie der klare Mond, sprach die Jungfrau zu Pārtha.

4.38.41

हरन्ति वित्तं कुरवाः पितुर्मे शतं सहस्राणि गवां बृहन्नले ।
सा भ्रातुरश्वान्मम संयमस्व पुरा परे दूरतरं हरन्ति गाः ॥ ४.३८.४१ ॥

O Bṛhannalā, die Kuru rauben den Reichtum meines Vaters, hunderttausend Kühe. Halte die Pferde meines Bruders an, bevor die anderen die Kühe noch weiter forttreiben.

4.38.42

सैरन्ध्रिराख्याति बृहन्नले त्वां सुशिक्षिता संग्रहणे रथाश्वयोः ।
अहं मरिष्यामि न मेऽत्र संशयो मया वृता तत्र न चेद्गमिष्यसि ॥ ४.३८.४२ ॥

Bṛhannalā, Sairandhrī hat mir erzählt, dass du im Lenken von Wagen und Pferden gut ausgebildet bist. Wenn du nicht dorthin gehst, werde ich sterben – daran besteht kein Zweifel, denn ich habe dich erwählt.

4.38.43

तथा नियुक्तो नरदेवकन्यया नरोत्तमः प्रीतमना धनञ्जयः ।
उवाच पार्थः शुभमन्द्रया गिरा शुभाननां शुक्लदतीं शुचिस्मिताम् ॥ ४.३८.४३ ॥

So angewiesen von der Königstochter, sprach Dhanañjaya, der Beste der Männer, der Sohn Pṛthās, mit erfreutem Sinn in sanfter, verheißungsvoller Stimme zu ihr mit dem schönen Antlitz, den weißen Zähnen und dem reinen Lächeln.

4.38.44

गच्छामि यत्रेच्छसि चारुहासिनि हुताशनं प्रज्वलितं विशामि वा ।
इच्छामि तेऽहं वरगात्रि जीवितं करोमि किं ते प्रियमद्य सुन्दरि।
न मत्कृते द्रक्ष्यसि तत्पुरं प्रिये वैवस्वतं प्रेतपतेर्महाभयम् ॥ ४.३८.४४ ॥

Wohin du willst, o du mit dem süßen Lächeln, dorthin werde ich gehen, oder ich werde in ein loderndes Feuer treten. O du von schönen Gliedern, ich begehre sogar dein Leben. O Schöne, welches liebe Ding soll ich heute für dich tun? Geliebte, um meinetwillen wirst du jene Stadt nicht sehen, den großen Schrecken Yamas, des Herrn der Toten.