மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.38

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

4.38.1

महाजनसमक्षं तु स्त्रीणां मध्ये विशेषतः ।
गवाध्यक्षेण संप्रोक्तो विराटतनयस्तदा ॥ ४.३८.१ ॥

பெரியோர்கள் முன்னிலையில், குறிப்பாகப் பெண்களின் நடுவில், அப்போது கோசாலைத் தலைவன் விராடனின் மகனிடம் கூறினான்.

4.38.2

स्त्रीमध्य उक्तस्तेनासौ वाक्यं तेजःप्रवर्धनम् ।
अन्तःपुरे श्लाघमान इदं वचनमब्रवीत् ॥ ४.३८.२ ॥

பெண்களின் நடுவில் அவனிடம் பேசப்பட்ட அந்த, புகழை உயர்த்தும் சொற்களைக் கேட்டு, அந்தப்புரத்தில் தற்பெருமை பேசியபடி அவன் இவ்வார்த்தையைச் சொன்னான்.

4.38.3

अद्याहमनुगच्छेयं दृढधन्वा गवां पदम् ।
यदि मे सारथिः कश्चिद्भवेदश्वेषु कोविदः ॥ ४.३८.३ ॥

இன்று நான் உறுதியான வில்லாளியாக இருந்து பசுக்களின் தடத்தைப் பின்தொடர்வேன், என் தேரோட்டி குதிரைகளில் திறமையுள்ள ஒருவராக இருந்தால்.

4.38.4

तमेव नाधिगच्छामि यो मे यन्ता समो भवेत् ।
पश्यध्वं सारथिं शीघ्रं मम युक्तं प्रयास्यतः ॥ ४.३८.४ ॥

எனக்கு இணையான தேரோட்டியை நான் இன்னும் காணவில்லை. பூட்டிய என் தேரில் நான் புறப்படுவதற்கு உடனே ஒரு தேரோட்டியைத் தேடுங்கள்.

4.38.5

अष्टाविंशतिरात्रं वा मासं वा नूनमन्ततः ।
यत्तदासीन्महायुद्धं तत्र मे सारथिर्हतः ॥ ४.३८.५ ॥

இருபத்தெட்டு இரவுகள், அல்லது அதிகபட்சம் ஒரு மாதம் — அப்போது நடந்த அந்த மகாப்போரில் என் தேரோட்டி கொல்லப்பட்டான்.

4.38.6

यद्यहं त्वधिगच्छेयं यो मे यन्ता भवेद्युधि ।
त्वरावानद्य यास्यामि समुच्छ्रितमहाध्वजः ॥ ४.३८.६ ॥

போரில் எனக்குத் தேரோட்டியாக இருக்கக்கூடிய ஒருவனை நான் கண்டுபிடித்தால், இன்று விரைவாக, உயர்ந்த பெரும் கொடியுடன் நான் புறப்படுவேன்.

4.38.7

विगाह्य तत्परानीकं गजवाजिरथाकुलम् ।
शस्त्रप्रतापान्निर्वीर्यान्कुरूञ्जित्वाऽऽनये पशून् ॥ ४.३८.७ ॥

யானைகளும் குதிரைகளும் தேர்களும் நிறைந்த அந்தப் பகைப் படையில் புகுந்து, ஆயுதங்களின் வலிமையால் வீரியமிழந்த குருக்களை வென்று, நான் பசுக்களைத் திரும்பக் கொண்டு வருவேன்.

4.38.8

दुर्योधनं विकर्णं च कर्णं वैकर्तनं कृपम् ।
द्रोणं च सह पुत्रेण महेष्वासान्समागतान् ॥ ४.३८.८ ॥

துரியோதனனையும், விகர்ணனையும், வைகர்தன கர்ணனையும், கிருபரையும், தன் மகனுடன் கூடிய துரோணரையும்—இங்கு கூடியிருக்கும் பெரும் வில்லாளிகளை.

4.38.9

विद्रावयित्वा संग्रामे दानवान्मघवानिव ।
अनेनैव मुहूर्तेन पुनः प्रत्यानये पशून् ॥ ४.३८.९ ॥

போரில் தானவர்களை விரட்டிய இந்திரனைப் போல, இந்தக் கணத்திலேயே நான் மீண்டும் பசுக்களைத் திரும்பக் கொண்டு வருவேன்.

4.38.10

शून्यमाज्ञाय कुरवः प्रयान्त्यादाय गोधनम् ।
किं न शक्यं च तैः कर्तुं यदहं तत्र नाभवम् ॥ ४.३८.१० ॥

நகரம் வெறுமையாக உள்ளது என்று அறிந்து, குருக்கள் பசுச்செல்வத்தை எடுத்துக்கொண்டு செல்கின்றனர். நான் அங்கு இல்லாததால் அவர்களால் என்ன செய்ய முடியாமல் போயிற்று?

4.38.11

पश्ययुरद्य मे वीर्यं कुरवस्ते समागताः ।
किंनु पार्थोऽर्जुनः साक्षादिति मंस्यन्ति मां परे ॥ ४.३८.११ ॥

இன்று இங்கு கூடியிருக்கும் குருக்கள் என் வீரத்தைக் காணட்டும். மற்றவர்கள் என்னை நேரில் பார்த்தனின் அர்ஜுனனே என்று நினைக்க மாட்டார்களா?

4.38.12

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा स्त्रीषु चात्मप्रशंसनम् ।
नामर्षयत पाञ्चाली बीभत्सोः परिकीर्तनम् ॥ ४.३८.१२ ॥

அவனுடைய அந்த வார்த்தைகளையும், பெண்களிடையே அவன் தன்னைத்தானே புகழ்ந்ததையும் கேட்ட பாஞ்சாலி, பீபத்சுவின் (அர்ஜுனனின்) புகழ்ச்சியைப் பொறுத்துக்கொள்ளவில்லை.

4.38.13

श्रुत्वा तदर्जुनो वाक्यमुत्तरेण प्रभाषितम् ।
अतीतसमये काले प्रियां भार्यामभाषत ॥ ४.३८.१३ ॥

உத்தரன் சொன்ன அந்த வார்த்தையைக் கேட்ட அர்ஜுனன், கடந்த காலத்தை நினைவுகூர்ந்து தன் அன்பு மனைவியிடம் பேசினான்.

4.38.14

द्रुपदस्य सुतां राज्ञः पाञ्चालीं रूपसंमताम् ।
सत्यार्जवगुणोपेतां भर्तुः प्रियहितैषिणीम् ।
उवाच रहसि प्रीतः कृष्णां सर्वार्थकोविदः ॥ ४.३८.१४ ॥

அரசன் துருபதனின் மகளும், அழகால் போற்றப்பட்டவளும், உண்மை மற்றும் நேர்மை குணங்கள் நிறைந்தவளும், கணவனின் நலனையும் மகிழ்ச்சியையும் விரும்புபவளுமான பாஞ்சாலியாகிய கிருஷ்ணையிடம், எல்லாப் பொருளையும் அறிந்த அர்ஜுனன் மகிழ்ச்சியுடன் தனிமையில் சொன்னான்.

4.38.15

उत्तरां ब्रूहि पाञ्चालि गत्वा क्षिप्रं शुचिस्मिते ॥ ४.३८.१५ ॥

பாஞ்சாலியே, தூய புன்னகை கொண்டவளே, விரைவாகச் சென்று உத்தரையிடம் சொல்.

4.38.16

इयं किल पुरा युद्धे खाण्डवे सव्यसाचिनः ।
सारथिः पाण्डुपुत्रस्य पार्थस्य तु बृहन्नला।
महाञ्जयो भवेद्युद्धे सा चेद्यन्ता बृहन्नला ॥ ४.३८.१६ ॥

முற்காலத்தில் காண்டவ யுத்தத்தில் இவள் சவ்யசாசியும் பாண்டுவின் மகனுமான பார்த்தனின் தேரோட்டியாக இருந்தாள். பிருஹந்நளையாகிய இவள் போரில் தேரோட்டியாக இருந்தால், பெரும் வெற்றி உண்டாகும்.

4.38.17

सा चोदिता तदा ह्येन ह्यर्जुनेन शुचिस्मिता ।
पाञ्चाली च तदाऽऽगम्य उत्तराया निवेशनम् ॥ ४.३८.१७ ॥

அப்போது அர்ஜுனனால் தூண்டப்பட்ட, தூய புன்னகை கொண்ட அந்தப் பாஞ்சாலி உத்தரையின் இல்லத்திற்கு வந்தாள்.

4.38.18

ज्ञात्वा तु समयान्मुक्तं चन्द्रं राहुमुखादिव ।
युधिष्ठिरं धर्मपरं सत्यार्जवपथे स्थितम् ॥ ४.३८.१८ ॥

ராகுவின் வாயிலிருந்து விடுபட்ட சந்திரனைப் போல், காலக் கட்டுப்பாட்டிலிருந்து விடுபட்டு, தர்மத்தில் ஈடுபட்டு, உண்மை மற்றும் நேர்மையின் வழியில் நிலைத்திருக்கும் யுதிஷ்டிரனை அறிந்து.

4.38.19

अमर्षयन्ती तद्दुःखं कृष्णा कमललोचना ।
उत्तरामाह वचनं सखीमध्ये विलासिनीम् ॥ ४.३८.१९ ॥

அந்த துயரைப் பொறுக்க முடியாத தாமரைக் கண்ணாளான கிருஷ்ணை, தோழியரிடையே இருந்த விலாசினி உத்தரையிடம் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னாள்.

4.38.20

योऽयं युवा वारणयूथपोपमो बृहन्नलाऽस्मीति जनोऽभ्यभाषत ।
पुराऽपि पार्थस्य स सारथिस्तदा धनुर्धराणां प्रवरस्य मन्ये ॥ ४.३८.२० ॥

யானைக் கூட்டத்தின் தலைவனைப் போன்ற இந்த இளைஞன், தன்னை 'பிருஹன்னளை' என்று மக்களிடம் கூறுகிறான். முன்பு இவனே பார்த்தனின் (அர்ஜுனனின்) தேரோட்டியாக இருந்தான் என்று நான் கருதுகிறேன்; அக்காலத்தில் இவன் வில்லாளர்களில் சிறந்தவனாக இருந்தான்.

4.38.21

एतेन वा सारथिना तदाऽर्जुनः सदेवगन्धर्वमहासुरोरगान् ।
सर्वाणि भूतान्यजयस्तस वीर्यवानतर्पयच्चापि हिरण्यरेतसम् ॥ ४.३८.२१ ॥

இந்தத் தேரோட்டியுடனேயே அப்போது அர்ஜுனன் தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், பெரிய அசுரர்கள், நாகர்கள் உள்ளிட்ட அனைத்து உயிரினங்களையும் வென்றான்; அந்த வலிமையாளன் ஹிரண்யரேதஸ் (அக்னி) ஐயும் திருப்தி செய்தான்.

4.38.22

यदस्य संस्थामपि तस्य संयुगे जानामि वीर्यं परवीरमध्यगम् ।
संगृह्य रश्मीनपि चास्य वीर्यवानादाय चापं प्रययौ रथे स्थितः ॥ ४.३८.२२ ॥

போரில் அவனுடைய முடிவு வரை நான் அறிவேன்; பகைவீரர்களின் நடுவே செல்லும் அவனுடைய வீரியத்தையும் அறிவேன். கடிவாளங்களைப் பிடித்து, வில்லை எடுத்து, தேரில் நின்று அந்த வலிமையாளன் முன்னேறிச் சென்றான்.

4.38.23

न सर्वभूतानि न देवदानवा न चापि सर्वे कुरवः समागताः ।
धनं हरेयुस्तव जातु धन्विनो बृहन्नला तूत्तरसारथिर्यदि ॥ ४.३८.२३ ॥

பிருஹன்னளை உத்தரனின் தேரோட்டியாக இருக்கும்போது, உயிரினங்கள் அனைத்தும், தேவர்களும் தானவர்களும், எல்லா குருக்களும் ஒன்று கூடினாலும் உன் செல்வத்தைப் பறிக்க முடியாது; ஏனெனில் பிருஹன்னளை ஒரு வில்லாளி.

4.38.24

धनुष्यनवमश्चासीत्तस्य शिष्यो महात्मनः ।
सुदृष्टपूर्वो हि मया चरन्त्या पाण्डवालये ॥ ४.३८.२४ ॥

வில்வித்தையில் அவன் எவருக்கும் குறைந்தவன் அல்ல; அவன் அந்த மகாத்மாவின் (அர்ஜுனனின்) சீடன். பாண்டவர்களின் இல்லத்தில் திரிந்தபோது நான் அவனை முன்பே நன்கு பார்த்திருக்கிறேன்.

4.38.25

स चानेन सहायेन खाण्डवं चादहत्पुरा ।
अर्जुनस्य तदाऽनेन संगृहीता हयोत्तमाः ॥ ४.३८.२५ ॥

முன்பு அவன் இந்தத் துணையுடன் காண்டவ வனத்தை எரித்தான். அப்போது அர்ஜுனனின் சிறந்த குதிரைகள் இவனால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டன.

4.38.26

तेन सारथिना पार्थः सर्वभूतानि सर्वशः ।
अजयत्खाण्डवप्रस्थे न हि यन्ताऽस्ति तादृशः ॥ ४.३८.२६ ॥

அந்தத் தேரோட்டியுடன் பார்த்தன் காண்டவப்பிரஸ்தத்தில் எல்லா உயிர்களையும் முழுவதுமாக வென்றான். உண்மையில் அவனைப் போன்ற தேரோட்டி வேறு இல்லை.

4.38.27

ततः सैरन्ध्रिसहिता उत्तरा भ्रातुरब्रवीत् ।
अभ्यर्थयैनां सारथ्ये वीर शीघ्रं बृहन्नलाम् ॥ ४.३८.२७ ॥

பின்னர் சைரந்த்ரியுடன் இருந்த உத்தரா தன் சகோதரனிடம் கூறினாள்: 'வீரனே, இவளை விரைவில் தேரோட்டும் பணிக்காக பிருஹன்னளையிடம் கேள்.'

4.38.28

शिक्षितैषा हि सारथ्ये नर्तने गीतवादिते ।
सैरन्ध्य्राह महाप्राज्ञा स्तुवन्ती वै बृहन्नलाम् ॥ ४.३८.२८ ॥

'இவள் தேரோட்டுவதிலும், நடனம், பாடல், இசைக் கருவி வாசிப்பதிலும் பயிற்சி பெற்றவள்.' பெரும் ஞானமுள்ள சைரந்த்ரி பிருஹன்னளையைப் புகழ்ந்து இவ்வாறு கூறினாள்.

4.38.29

सैरन्ध्रि जानासि मम व्रतं हि क्लीबेन पुंसा न हि संवदाम्यहम् ।
सोहं न शक्ष्यामि बृहन्नलां शुभे वक्तुं स्वयं यच्छ हयान्ममेति ॥ ४.३८.२९ ॥

'சைரந்த்ரி, என் விரதம் பற்றி நீ அறிவாய். ஆண்மையற்ற ஒருவருடன் நான் பேசுவதில்லை. எனவே, சுபையே, பிருஹன்னளையிடம் நேரடியாக, "எனக்கு குதிரைகளைக் கொடு" என்று என்னால் சொல்ல முடியாது.'

4.38.30

भयकाले तु संप्राप्ते न व्रतं नाव्रतं पुनः ।
यथा दुःखं प्रतरति कर्तुं युक्तं चरेद्बुधः ।
इति धर्मविदः प्राहुस्तस्माद्वाच्या बृहन्नला ॥ ४.३८.३० ॥

'ஆனால் பயத்தின் காலம் வந்தபோது விரதமும் இல்லை, அவிரதமும் இல்லை. துன்பத்திலிருந்து எவ்வாறு கடக்கலாமோ அதுவே ஞானி செய்ய வேண்டியது. இவ்வாறு தர்மம் அறிந்தோர் கூறுவர்; எனவே பிருஹன்னளையிடம் பேச வேண்டும்.'

4.38.31

येयं कुमारी सुश्रोणी भगिनी ते यवीयसी ।
अस्यास्तु वचनं वीर करिष्यति न संशयः ॥ ४.३८.३१ ॥

அழகிய இடையுடைய இந்தக் கன்னி, உன் இளைய சகோதரி; வீரனே, இவளது சொல்லை அவள் நிச்சயம் கேட்பாள், ஐயமில்லை.

4.38.32

यदि ते सारथिः सा स्यात्कुरून्सर्वान्न संशयः ।
जित्वा गाश्च समादाय ध्रुवमागमनं भवेत् ॥ ४.३८.३२ ॥

அவள் உன் தேர்ப்பாகனாக இருந்தால், எல்லாக் குருக்களையும் வென்று, பசுக்களைக் கைப்பற்றி நிச்சயம் திரும்பலாம், ஐயமில்லை.

4.38.33

एवमुक्तः स सैरन्ध्र्या भगिनीं प्रत्यभाषत ।
गच्छ त्वमनवद्याङ्गि तामानय बृहन्नलाम् ॥ ४.३८.३३ ॥

சைரந்திரி இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், அவன் தன் சகோதரியிடம் கூறினான்: 'குறையற்ற அங்கங்களை உடையவளே, நீ சென்று அந்த பிருஹன்னளையை அழைத்து வா.'

4.38.34

सा प्राद्रवत्काञ्चनमाल्यधारिणी ज्येष्ठेन भ्रात्रा प्रहिता यशस्विनी ।
भ्रातुर्नियोगं तु निशम्य सुभ्रुः शुभानना हाटकवज्रभूषिता ॥ ४.३८.३४ ॥

தங்க மாலைகளை அணிந்த அந்த புகழ்மிக்கவள், மூத்த சகோதரனால் அனுப்பப்பட்டவள், சகோதரனின் கட்டளையைக் கேட்டதும் ஓடினாள்; அழகிய புருவமும் மங்கல முகமும் உடையவள், பொன்னும் வைரமும் அணிந்தவள்.

4.38.35

सा वज्रमुक्तामणिहेमकुण्डला मृदुक्रमा भ्रातृनियोगचोदिता ।
प्रदक्षिणावर्ततनुः शिखण्डिनी पद्मानना पद्मदलायताक्षी ॥ ४.३८.३५ ॥

வைரம், முத்து, இரத்தினம், பொன் குண்டலங்கள் அணிந்தவள், மென்மையான நடையுடையவள், சகோதரனின் கட்டளையால் தூண்டப்பட்டவள்; வலம்சுழித்த அழகிய உடலும், கொண்டையும், தாமரை முகமும், தாமரை இதழ் போன்ற நீண்ட கண்களும் உடையவள்.

4.38.36

तन्वी समाङ्गी मृदुमन्द्रलोचना मात्स्यस्य राज्ञो दुहिता विलासिनी ।
सा नर्तनागारमरालपक्ष्मा शतह्रदा मेघमिवान्वपद्यत ॥ ४.३८.३६ ॥

மெல்லிடையும் அழகிய அவயவங்களும் உடைய, மென்மையும் ஆழமுமான பார்வை கொண்ட, மத்ஸ்ய அரசனின் மகளான, விலாசினி அவள்; வளைந்த இமைகளுடன், நடன அரங்கை நோக்கி, நூறு குளங்களைக் கொண்ட மேகம் போல சென்றாள்.

4.38.37

सा नागनासोपमसंहितोरूरनिन्दिता वेदिविलग्नमध्या ।
आसाद्य तस्थौ वरमाल्यधारिणी पार्थं शुभा नागवधूरिव द्विपम् ॥ ४.३८.३७ ॥

யானையின் துதிக்கை போன்ற அழகிய தொடைகளும், வேதிகை போன்ற மெல்லிய இடையும் கொண்ட குற்றமற்ற அவள், சிறந்த மாலையைத் தாங்கியவளாக அர்ஜுனனிடம் வந்து நின்றாள்; யானையின் அருகில் நிற்கும் பெண் யானை போல.

4.38.38

तामागतामायतताम्रलोचनामवेक्ष्य पार्थः समयेऽभ्यभाषत ॥ ४.३८.३८ ॥

அவள் வருவதையும், நீண்ட சிவந்த கண்களுடையவளாக இருப்பதையும் கண்ட பார்த்தன், தகுந்த நேரத்தில் அவளிடம் பேசினான்.

4.38.39

किमागता काञ्चनमाल्यधारिणी सुगात्रि किंचित्त्वरिताऽसि सुभ्रु ।
किं ते मुखं सुन्दरि न प्रसन्नमाचक्ष्व शीघ्रं मम चारुहासिनि ॥ ४.३८.३९ ॥

அழகிய உறுப்புகளுடையவளே, அழகிய புருவமுடையவளே, பொன்மாலை அணிந்து ஏன் வந்தாய்? நீ சற்று அவசரமாக இருக்கிறாய். அழகியே, உன் முகம் மகிழ்ச்சியற்றிருப்பது ஏன்? இனிமையாகச் சிரிப்பவளே, விரைவில் எனக்குச் சொல்.

4.38.40

सा वज्रवैडूर्यविकारकुण्डला विनिद्रपद्मोत्पलपन्नगन्धिनी ।
प्रसन्नताराधिपसंनिभानना पार्थे कुमारी वचनं बभाषे ॥ ४.३८.४० ॥

வைரம் மற்றும் வைடூரியத்தால் செய்த காதணிகள் அணிந்தவளும், மலர்ந்த தாமரை, நீலோற்பலம் போன்ற மணமுடையவளுமான, தெளிந்த நிலவு போன்ற முகமுடைய அந்தக் கன்னி பார்த்தனிடம் சொன்னாள்.

4.38.41

हरन्ति वित्तं कुरवाः पितुर्मे शतं सहस्राणि गवां बृहन्नले ।
सा भ्रातुरश्वान्मम संयमस्व पुरा परे दूरतरं हरन्ति गाः ॥ ४.३८.४१ ॥

பிருஹந்நளையே, குருக்கள் என் தந்தையின் செல்வமான நூறாயிரம் பசுக்களைக் கவர்ந்து செல்கின்றனர். என் சகோதரனின் குதிரைகளை நிறுத்து; மற்றவர்கள் பசுக்களை இன்னும் தொலைவுக்குக் கொண்டு செல்வதற்கு முன்.

4.38.42

सैरन्ध्रिराख्याति बृहन्नले त्वां सुशिक्षिता संग्रहणे रथाश्वयोः ।
अहं मरिष्यामि न मेऽत्र संशयो मया वृता तत्र न चेद्गमिष्यसि ॥ ४.३८.४२ ॥

பிருஹந்நளே, சைரந்திரி உன்னைப் பற்றிச் சொன்னாள்: தேர்களையும் குதிரைகளையும் கையாள்வதில் நீ நன்கு பயிற்சி பெற்றவள். நீ அங்கு செல்லாவிட்டால் நான் இறந்துவிடுவேன்; இதில் ஐயமில்லை, ஏனெனில் நான் உன்னை வரித்துவிட்டேன்.

4.38.43

तथा नियुक्तो नरदेवकन्यया नरोत्तमः प्रीतमना धनञ्जयः ।
उवाच पार्थः शुभमन्द्रया गिरा शुभाननां शुक्लदतीं शुचिस्मिताम् ॥ ४.३८.४३ ॥

அரசன் மகளான உத்தரை இவ்வாறு கட்டளையிட்டபோது, மனிதர்களில் சிறந்தவனும் மகிழ்ந்த மனமுடையவனுமான தனஞ்சயன், பிருதையின் மகன் அர்ஜுனன், அழகிய முகமும் வெண்பற்களும் தூய புன்னகையும் கொண்டவளிடம் இனிய குரலில் பேசினான்.

4.38.44

गच्छामि यत्रेच्छसि चारुहासिनि हुताशनं प्रज्वलितं विशामि वा ।
इच्छामि तेऽहं वरगात्रि जीवितं करोमि किं ते प्रियमद्य सुन्दरि।
न मत्कृते द्रक्ष्यसि तत्पुरं प्रिये वैवस्वतं प्रेतपतेर्महाभयम् ॥ ४.३८.४४ ॥

இனிய சிரிப்புடையவளே, நீ விரும்பும் இடத்திற்குச் செல்வேன், அல்லது எரியும் நெருப்பில் நுழைவேன். அழகிய அங்கங்களுடையவளே, உன்னுடைய வாழ்வையும் நான் விரும்புகிறேன்; இன்று உனக்கு என்ன பிரியமானதைச் செய்வேன், அழகியே? அன்பே, என் பொருட்டு நீ அந்த நகரை, இறப்புக்கு அதிபதியான யமனின் பெரும் பயத்தை, காணமாட்டாய்.