മഹാഭാരതം · അധ്യായം 4.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.44.1
ततः पार्थं स वैराटिः प्राञ्जलिस्त्वभ्यवादयत् ।
अहं भूमिंजयो नाम प्रणतोस्मि धनंजय ॥ ४.४४.१ ॥
അപ്പോൾ വിരാടന്റെ പുത്രൻ കൈകൂപ്പി പാർത്ഥനെ വണങ്ങി. "ഞാൻ ഭൂമിഞ്ജയൻ എന്ന പേരുള്ളവനാണ്; ഹേ ധനഞ്ജയ, ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു."
4.44.2
दिष्ट्या त्वां पार्थ पश्यामि स्वागतं ते धनंजय ।
लोहिताक्ष महाबाहो नागराजवरोपम ॥ ४.४४.२ ॥
"ഭാഗ്യവശാൽ നിന്നെ കാണുന്നു, ഹേ പാർത്ഥ. സ്വാഗതം, ഹേ ധനഞ്ജയ! ചുവന്ന കണ്ണുള്ളവനേ, മഹാബാഹോ, ശ്രേഷ്ഠനാഗരാജനു തുല്യനേ!"
4.44.3
यदज्ञानादवोचं त्वां प्रमादेन नरोत्तम ।
अकृत्वा हृदये सर्वं क्षन्तुमर्हसि तन्मम ॥ ४.४४.३ ॥
"അജ്ഞാനത്താലും അശ്രദ്ധയാലും ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞതിനെ, ഹേ നരോത്തമ, മനസ്സിൽ ഒന്നും വെക്കാതെ എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം."
4.44.4
यतस्त्वया कृतं पूर्वं चित्रं कर्म सुदुष्करम् ।
अतो भयं व्यपेतं मे प्रीतिश्च परमा त्वयि ॥ ४.४४.४ ॥
"നീ മുമ്പ് ചെയ്ത അദ്ഭുതവും അത്യന്തം ദുഷ്കരവുമായ കർമ്മം കാരണം എന്റെ ഭയം നീങ്ങി; നിന്നോട് എനിക്ക് പരമമായ സ്നേഹവുമുണ്ടായി."
4.44.5
दासोऽहं ते भविष्यामि पश्य मामनुकम्पया ॥ ४.४४.५ ॥
"ഞാൻ നിനക്ക് ദാസനാകും; കരുണയോടെ എന്നെ നോക്കണം."
4.44.6
या प्रतिज्ञा कृता पूर्वं तव सारथ्यकारणात् ।
सेयं प्रतिज्ञा पूर्णा मे हर्षश्चार्जुन जायते ॥ ४.४४.६ ॥
"നിന്റെ സാരഥ്യത്തിനായി മുമ്പ് ചെയ്ത ആ പ്രതിജ്ഞ ഇതാ എന്നാൽ നിറവേറി; ഹേ അർജുന, എനിക്ക് സന്തോഷം ഉണ്ടാകുന്നു."
4.44.7
देवेन्द्रतनयस्येह सारथिः स्यां महामृधे ।
इति पूर्वं कृताऽस्माभिः प्रतिज्ञा युद्धदुर्मद ॥ ४.४४.७ ॥
ദേവേന്ദ്രപുത്രന് ഇവിടെ, ഈ മഹായുദ്ധത്തിൽ ഞാൻ സാരഥിയാകും എന്ന് മുമ്പ് ഞങ്ങൾ ചെയ്ത പ്രതിജ്ഞയാണിത്; യുദ്ധത്തിൽ ഉന്മത്തനായവനേ.
4.44.8
प्रतिज्ञा मम संपूर्णा तव सारथ्यकारणात् ।
मनस्स्वास्थ्यं च मे जातं जातं भाग्यं च मे महत् ॥ ४.४४.८ ॥
നിനക്ക് സാരഥിയാകുന്ന കാരണത്താൽ എന്റെ പ്രതിജ്ഞ പൂർത്തിയായി; എന്റെ മനസ്സിന് സ്വാസ്ഥ്യം ലഭിച്ചു, എന്റെ ഭാഗ്യം മഹത്തായി.
4.44.9
आस्थाय विपुलं वीर रथं सारथिना मया ।
दुर्योधनं च जित्वाऽऽजौ निवर्तय पशून्मम ॥ ४.४४.९ ॥
വീരാ, ഞാൻ സാരഥിയായി ഈ വിശാലരഥത്തിൽ കയറി, യുദ്ധത്തിൽ ദുര്യോധനനെ ജയിച്ച് എന്റെ പശുക്കളെ തിരികെ കൊണ്ടുവരിക.
4.44.10
प्रीतोस्मि राजपुत्राद्य न भयं विद्यते तव ।
सर्वान्नुदामि ते शत्रून्रणे रणविशारद ॥ ४.४४.१० ॥
രാജകുമാരാ, ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്; ഇപ്പോൾ നിനക്ക് ഭയമില്ല. യുദ്ധനിപുണനേ, നിന്റെ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ ഓടിക്കും.
4.44.11
स्वस्थो भव महान्युद्धे पश्य मां शत्रुभिः सह ।
युध्यमानं विमर्देऽस्मिन्कुर्वाणं भैरवं रवम् ॥ ४.४४.११ ॥
സ്വസ്ഥനായിരിക്കൂ, മഹാനായി നിൽക്കൂ; ഈ യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളോടു പൊരുതി, ഈ ഏറ്റുമുട്ടലിൽ ഭയങ്കര ഘോഷം ചെയ്യുന്ന എന്നെ കാണൂ.
4.44.12
गाण्डीवं देवदत्तं च शरान्कनकभूषणान् ।
एतान्सर्वानुपासङ्गान्क्षिप्रं बध्नीहि मे रथे ।
एकं चाहर निस्त्रिंशं जातरूपपरिष्कृतम् ॥ ४.४४.१२ ॥
ദേവദത്തം എന്ന ഗാണ്ഡീവധനുസ്സും, സ്വർണാഭരണങ്ങളണിഞ്ഞ അമ്പുകളും—ഈ എല്ലാ ആവനാഴികളും വേഗം എന്റെ രഥത്തിൽ കെട്ടുക; സ്വർണം പതിച്ച ഒരു വാളും എടുത്തുകൊണ്ടുവരിക.
4.44.13
अहं वै कुरुभिर्योत्स्ये मोक्षयिष्यामि ते पशून् ।
तोषयिष्यामि राजानं प्रवेक्ष्यामि पुरं पुनः ॥ ४.४४.१३ ॥
ഞാൻ കുരുക്കളോട് യുദ്ധം ചെയ്യും; നിന്റെ പശുക്കളെ മോചിപ്പിക്കും. രാജാവിനെ സന്തോഷിപ്പിച്ച് വീണ്ടും നഗരത്തിൽ പ്രവേശിക്കും.
4.44.14
संकल्पागाधपरिधं बाहुप्राकारतोरणम् ।
त्रिदण्डतूणसंबाधं नैकध्वजसमाकुलम् ॥ ४.४४.१४ ॥
സങ്കൽപമാകുന്ന ആഴമില്ലാത്ത കിടങ്ങും, ബാഹുക്കളാകുന്ന മതിലും കവാടങ്ങളും ഉള്ളതും, ത്രിദണ്ഡങ്ങളും ആവനാഴികളും നിറഞ്ഞതും, പല കൊടികളാൽ വ്യാപ്തവുമായ (നഗരം).
4.44.15
ज्याक्षेपनिनदारावं नेमीनिनददुन्दुभिः ।
शरजालवितानाढ्यमाक्ष्वेडितमहास्वनम् ।
नगरं ते मया गुप्तं रथोपस्थं भविष्यति ॥ ४.४४.१५ ॥
വില്ലിന്റെ ഞാണൊലിയും ചക്രമുഴക്കം പോലെ മുഴങ്ങുന്ന ദുന്ദുഭികളും, ശരജാലമാകുന്ന മേലാപ്പുമുള്ള, മഹാഘോഷമുള്ള (നഗരം) ഞാൻ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചതായി നിന്റെ രഥത്തിന്റെ ഇരിപ്പിടമായിരിക്കും.
4.44.16
अधिष्ठितो मया सङ्ख्ये रथो गाण्डीवधन्विना ।
अजय्यः शत्रुसैन्यानां वैराटे व्येतु ते भयम् ॥ ४.४४.१६ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ഗാണ്ഡീവം ധരിക്കുന്ന ഞാൻ കയറിയ ഈ രഥം ശത്രുസൈന്യങ്ങൾക്ക് അജേയമാണ്. വൈരാടാ, നിന്റെ ഭയം നീങ്ങട്ടെ.
4.44.17
बहुना किं प्रलापेन शृणु मे परमं वचः ।
नाहं बिभेमि कौन्तेय साक्षादपि शतक्रतोः ॥ ४.४४.१७ ॥
ഏറെ പ്രലാപംകൊണ്ട് എന്തു ഫലം? എന്റെ പരമവചനം കേൾക്കൂ. കൗന്തേയാ, നേരിട്ട് ഇന്ദ്രനെപ്പോലും ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നില്ല.
4.44.18
यमवायुकुबेरेभ्यो द्रोणभीष्मशतादपि ।
बिभेमि नाहमेतेभ्यो जानामि त्वां स्थिरं युधि ।
केशवेनापि संग्रामे साक्षादिन्द्रेण वा समम् ॥ ४.४४.१८ ॥
യമനും വായുവിനും കുബേരനും, ദ്രോണ-ഭീഷ്മർ തുടങ്ങിയ നൂറുപേർക്കും പോലും ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നില്ല. യുദ്ധത്തിൽ നീ സ്ഥിരനാണെന്ന് ഞാനറിയുന്നു; സംഗ്രാമത്തിൽ കേശവനോടോ നേരിട്ട് ഇന്ദ്രനോടോ തുല്യനാണ് നീ.
4.44.19
इदं तु चिन्तयन्नेव परिमुह्यामि केवलम् ।
निश्चयं नाधिगच्छामि नावगच्छामि किंचन ॥ ४.४४.१९ ॥
ഇതുതന്നെ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ ഞാൻ പൂർണ്ണമായും മനോവിഭ്രമത്തിലാകുന്നു. ഒരു തീരുമാനത്തിലെത്താനാകുന്നില്ല, ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നുമില്ല.
4.44.20
एवं वराङ्गरूपस्य लक्षणैः सूचितस्य च ।
केन कर्मविपाकेन क्लीबत्वं त्वामुपागतम् ॥ ४.४४.२० ॥
ഇങ്ങനെ സുന്ദരമായ അവയവങ്ങളും ശുഭലക്ഷണങ്ങളുമുള്ള നിങ്ങൾക്ക് ഏത് കർമ്മഫലത്താൽ ഈ ക്ലീബത്വം വന്നുചേർന്നു?
4.44.21
मन्ये त्वां क्लीबरूपेण चरन्तं शूलपाणिनम् ।
गन्धर्वराजप्रतिमं देवं वाऽपि शतक्रतुम् ॥ ४.४४.२१ ॥
ക്ലീബരൂപത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന നിങ്ങൾ ശൂലപാണിയായ ദേവനു തുല്യനെന്നോ, ഗന്ധർവരാജനു തുല്യനെന്നോ, അല്ലെങ്കിൽ ശതക്രതുവായ ഇന്ദ്രനെന്നോ ഞാൻ കരുതുന്നു.
4.44.22
भ्रातुर्नियोगाञ्ज्येष्ठस्य संवत्सरमिदं व्रतम् ।
चरामि ब्रह्मचर्यं वै सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ४.४४.२२ ॥
ജ്യേഷ്ഠസഹോദരന്റെ കല്പനപ്രകാരം ഒരു വർഷത്തേക്ക് ഈ വ്രതം, ബ്രഹ്മചര്യം ഞാൻ അനുഷ്ഠിക്കുന്നു. ഇതു സത്യമാണ്, ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നതും ഇതുതന്നെ.
4.44.23
नास्मि क्लीबो महाबाहो परवान्धर्मसंयुतः ।
उर्वशीशापसंभूतं क्लैब्यं समुपसंस्थितम् ॥ ४.४४.२३ ॥
ഹേ മഹാബാഹോ, ഞാൻ ക്ലീബനല്ല. ധർമ്മത്തോടുകൂടിയവനും മുതിർന്നവർക്ക് വിധേയനുമാണ് ഞാൻ. ഉർവശിയുടെ ശാപത്താൽ ഉണ്ടായ ഈ ക്ലീബത്വം എന്നിൽ വന്നു നിലകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
4.44.24
पुराऽहमाज्ञया भ्रातुर्ज्येष्ठस्यास्मि सुरालयम् ।
प्राप्तवानुर्वशी दृष्टा सुधर्मायां मया तदा ॥ ४.४४.२४ ॥
മുൻപ് ജ്യേഷ്ഠസഹോദരന്റെ കല്പനപ്രകാരം ഞാൻ ദേവലോകത്തേക്ക് പോയിരുന്നു. അന്ന് സുധർമ്മാ സഭയിൽ ഞാൻ ഉർവശിയെ കണ്ടു.
4.44.25
नृत्यन्तीं परमं रूपं बिभ्रतीं वज्रिसन्निधौ ।
अपश्यं तामनिमिषं कूटस्थामन्वयस्य मे ॥ ४.४४.२५ ॥
ഇന്ദ്രസന്നിധിയിൽ നൃത്തം ചെയ്യുന്നവളും പരമരൂപം ധരിച്ചവളുമായ അവളെ ഞാൻ കണ്ണിമയ്ക്കാതെ കണ്ടു; എന്റെ വംശത്തിന് അവൾ ഉറച്ചവളായിരുന്നു.
4.44.26
रात्रौ समागता मह्यं शयनं रन्तुमिच्छया ।
अहं तामभिवाद्यैव मातृसत्कारमाचरम् ॥ ४.४४.२६ ॥
രാത്രിയിൽ അവൾ ആഗ്രഹത്തോടെ എന്റെ ശയ്യയ്ക്കായി എന്റെ അടുത്ത് വന്നു; ഞാൻ അവളെ വണങ്ങി അമ്മയോടുള്ള ബഹുമാനം കാണിച്ചു.
4.44.27
सा च मामशपत्क्रुद्धा शिखण्डी त्वं भवेति वै ।
श्रुत्वा तमिन्द्रो मामाह मा भैस्त्वं पार्थ षण्डता ॥ ४.४४.२७ ॥
കോപത്തോടെ അവൾ എന്നെ ശപിച്ചു: "നീ ശിഖണ്ഡിയായി ഭവിക്കട്ടെ." അത് കേട്ട ഇന്ദ്രൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു: "പാർത്ഥാ, ഷണ്ഡത്വത്തെ ഭയപ്പെടേണ്ട."
4.44.28
उपकारो भवेत्तुभ्यमज्ञातवसतौ पुरा ।
इतीन्द्रो मामनुग्राह्य ततः प्रेषितवान्वृषा ॥ ४.४४.२८ ॥
"അജ്ഞാതവാസകാലത്ത് ഇത് നിനക്ക് ഉപകാരമാകും" എന്ന് പറഞ്ഞ് ഇന്ദ്രൻ എന്നെ അനുഗ്രഹിച്ചു; പിന്നീട് വൃഷനെ അയച്ചു.
4.44.29
तदिदं समनुप्राप्तं व्रतं चीर्णं मयाऽनघ ।
समाप्तव्रतमुत्तीर्णं विद्धि मां त्वं नृपात्मज ॥ ४.४४.२९ ॥
നിഷ്കളങ്കനേ, ഞാൻ അനുഷ്ഠിച്ച ഈ വ്രതം ഇപ്പോൾ പൂർത്തിയായി; രാജപുത്രാ, വ്രതം പൂർത്തിയാക്കി കടന്നവനാണ് ഞാനെന്ന് അറിയുക.
4.44.30
परमोऽनुग्रहो मेऽद्य यत्प्रतर्को न मे वृथा ।
न हीदृशाः क्लीबरूपा भवन्ति तु नरोत्तमाः ॥ ४.४४.३० ॥
ഇന്ന് എനിക്ക് ഇത് വലിയ അനുഗ്രഹമാണ്; എന്റെ ഊഹം വ്യർഥമായില്ല. ഇത്തരം നരോത്തമന്മാർ ഷണ്ഡരൂപം പ്രാപിക്കാറില്ല.
4.44.31
सहायवानस्मि रणे युद्ध्येयममरैरपि ।
साध्वसं तत्प्रनष्टं मे किं करोमि ब्रवीहि मे ॥ ४.४४.३१ ॥
സഹായികളുണ്ടെങ്കിൽ യുദ്ധത്തിൽ ദേവന്മാരോടുപോലും എനിക്ക് പൊരുതാം. എന്റെ ഭയം നശിച്ചിരിക്കുന്നു; ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണമെന്ന് പറയൂ.
4.44.32
अहं ते संग्रहीष्यामि हयाञ्शत्रुनिर्बहण ।
शिक्षितो ह्यस्मि सारथ्ये निष्ठितः पुरुषर्षभ ॥ ४.४४.३२ ॥
ശത്രുസംഹാരകനേ, അങ്ങേക്കായി ഞാൻ കുതിരകളെ നിയന്ത്രിക്കാം. പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ, ഞാൻ സാരഥ്യത്തിൽ പരിശീലനം നേടി നിപുണനായിരിക്കുന്നു.
4.44.33
दारुको वासुदेवस्य यथा शक्रस्य मातलिः ।
तथा मां विद्धि सारथ्ये शिक्षितं नरपुङ्गव ॥ ४.४४.३३ ॥
വാസുദേവന് ദാരുകനും ഇന്ദ്രന് മാതലിയും എന്നപോലെ, സാരഥ്യത്തിൽ പരിശീലനം നേടിയ എന്നെ അറിയുക, നരശ്രേഷ്ഠാ.
4.44.34
अश्वा ह्येते महाबाहो तवैवाहवदुर्जयाः ।
योग्या रथवरे युक्ताः प्राणवन्तो जितश्रमाः ॥ ४.४४.३४ ॥
മഹാബാഹോ, ഈ കുതിരകൾ അങ്ങയുടേതുതന്നെയാണ്; യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാനാകാത്തവ. ഉത്തമരഥത്തിൽ കെട്ടാൻ യോഗ്യമായ, ജീവനുള്ള, ക്ഷീണം അറിയാത്ത കുതിരകൾ.
4.44.35
यस्य यातेन पश्यन्ति भूमौ क्षिप्तं पदंपदम् ।
दक्षिणां यो धुरं वोढा सुग्रीवोण समो हयः ॥ ४.४४.३५ ॥
ഓടുമ്പോൾ നിലത്ത് ഓരോ കാൽവെപ്പും കാണാവുന്ന, വലതുവശത്ത് നുകം വഹിക്കുന്ന ആ കുതിര സുഗ്രീവനു സമനാണ്.
4.44.36
योऽयं हयो धुर्यवरो वामां वहति शोभनः ।
तं मन्ये मेघपुष्पस्य जवेन सदृशं हयम् ॥ ४.४४.३६ ॥
ഇടതുവശത്ത് മനോഹരമായി നുകം വഹിക്കുന്ന ഈ ശ്രേഷ്ഠ കുതിരയെ മേഘപുഷ്പത്തിന്റെ വേഗത്തിന് തുല്യമായി ഞാൻ കരുതുന്നു.
4.44.37
योऽयं वहति वै पार्ष्णिं दक्षिणामञ्चितोद्यतः ।
वलाहकादभिमतस्तेजसा वीर्यवत्तरः ॥ ४.४४.३७ ॥
വലതുവശത്ത് പിൻഭാഗം വഹിക്കുന്ന ഇത്, വളഞ്ഞു ഉയർന്നതും വലാഹകത്തേക്കാൾ പ്രിയമുള്ളതും തേജസ്സിൽ കൂടുതൽ വീര്യമുള്ളതുമാണ്.
4.44.38
योऽयं काञ्चनसन्नाहो वामं वहति शोभनः ।
धुर्यं शैब्यस्य तं मन्ये जवेन बलवत्तरम् ॥ ४.४४.३८ ॥
സ്വർണ്ണകവചമണിഞ്ഞ ഈ സുന്ദരാശ്വം ഇടതുവശം വഹിക്കുന്നു; അത് ശൈബ്യന്റെ നുകക്കുതിരയാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു, വേഗത്തിൽ കൂടുതൽ ബലവാനാണ്.
4.44.39
त्वामेवायं रथो वोढुं संग्रामेऽर्हति धन्विनम् ।
त्वं चे रथमास्थाय योद्धुमर्हो मतो मम।
शर्वशत्रुभिरायातो देवराज इवासुरैः ॥ ४.४४.३९ ॥
ഈ രഥം വില്ലാളിയായ നിന്നെ മാത്രം യുദ്ധത്തിൽ വഹിക്കാൻ യോഗ്യമാണ്. നീ രഥമേറി യുദ്ധം ചെയ്യാൻ അർഹനാണെന്നാണ് എന്റെ മതം; ശർവന്റെ ശത്രുക്കളാൽ വളഞ്ഞ ദേവേന്ദ്രനെപ്പോലെ നീ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
4.44.40
ततो रथादवस्कन्द्य वीर्यवानरिमर्दनः ।
प्रणम्य देवान्गाण्डीवमादाय रुरुचे श्रिया ॥ ४.४४.४० ॥
പിന്നെ രഥത്തിൽ നിന്നിറങ്ങി, വീര്യവാനായ ശത്രുമർദ്ദകൻ ദേവന്മാരെ വണങ്ങി, ഗാണ്ഡീവം എടുത്ത് ശോഭയോടെ തിളങ്ങി.
4.44.41
ततो विमुच्य बाहुभ्यां सङ्खचूडानि पाण्डवः ।
तौ च दुन्दुभिसन्नादौ प्रतिबद्ध्य तलावुभौ ॥ ४.४४.४१ ॥
പിന്നെ പാണ്ഡവൻ തന്റെ ഇരു കൈകളിൽ നിന്നും ശംഖവളകൾ ഊരി, ദുന്ദുഭിനാദം പോലെ മുഴങ്ങുന്ന ഇരുകൈത്തലങ്ങളും കെട്ടി.
4.44.42
इन्द्रदत्ते च ते दिव्ये उद्धृत्यामुच्य कुण्डले ।
श्लक्ष्णान्केशान्मृदून्स्निग्धाञ्श्वेतेनोद्ग्रथ्य वाससा ॥ ४.४४.४२ ॥
ഇന്ദ്രൻ നൽകിയ ആ രണ്ട് ദിവ്യ കുണ്ഡലങ്ങളും ഊരി, മൃദുവും മിനുസവുമുള്ള മുടി വെള്ളത്തുണികൊണ്ട് കെട്ടി.
4.44.43
अथासौ प्राङ्मुखो भूत्वा शुचिः प्रयतमानसः ।
अभिदध्यौ महाबाहुः सर्वास्त्राणि रथोत्तमे ॥ ४.४४.४३ ॥
പിന്നീട് ആ മഹാബാഹു കിഴക്കോട്ടു മുഖം തിരിച്ച്, ശുദ്ധനായി, സംയമിത മനസ്സോടെ, ശ്രേഷ്ഠമായ രഥത്തിൽ എല്ലാ അസ്ത്രങ്ങളെയും ധ്യാനിച്ചു.
4.44.44
ऊचुश्च पार्थं सर्वाणि प्राञ्जलीनि नृपात्मजम् ।
इमानि स्मो महोदार किङ्कराणीन्द्रनन्दन ॥ ४.४४.४४ ॥
എല്ലാ അസ്ത്രങ്ങളും കൈകൂപ്പി രാജപുത്രനായ പാർഥനോട് പറഞ്ഞു: 'മഹോദാരനേ, ഇന്ദ്രനന്ദനാ, ഞങ്ങൾ ഇവയെല്ലാം അങ്ങയുടെ ദാസന്മാരാണ്.'
4.44.45
प्रणिपत्य ततः पार्थः समालभ्य च पाणिना ।
सर्वाणि मानसानीह भवतेत्यभ्यभाषत ॥ ४.४४.४५ ॥
പിന്നീട് പാർഥൻ നമസ്കരിച്ച്, കൈകൊണ്ട് സ്പർശിച്ച്, 'ഇവിടെ ഈ മാനസ അസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം നിങ്ങളുടേതാകട്ടെ' എന്ന് പറഞ്ഞു.
4.44.46
प्रतिगृह्य ततोऽस्त्राणि प्रह्लष्टवदनोऽभवत् ।
अधिज्यं तरसा कृत्वा गाण्डीवं व्याक्षिपद्धनुः ॥ ४.४४.४६ ॥
പിന്നീട് അസ്ത്രങ്ങൾ സ്വീകരിച്ച് സന്തോഷമുഖനായി; വേഗത്തിൽ ഞാൺ കെട്ടി ഗാണ്ഡീവ വില്ല് വലിച്ചു.
4.44.47
तस्य विक्षिप्यमाणस्य धनुषोऽभून्महास्वनः ।
यथा शैलस्य महतः शैलानाक्षिप्य जघ्रुषः ॥ ४.४४.४७ ॥
ആ വില്ല് വലിച്ചപ്പോൾ മഹത്തായ ശബ്ദമുണ്ടായി; പർവ്വതങ്ങളെ പിടിച്ചെറിയുന്ന മഹാപർവ്വതം പോലെ.
4.44.48
सनिर्घाताऽभवद्भूमिर्दिक्षु वायुर्ववौ भृशम् ।
भ्रान्तद्विजं खमभवत्प्राकम्पन्त महाद्रुमाः ॥ ४.४४.४८ ॥
ഭൂമി ഇടിമുഴക്കത്തോടെ കുലുങ്ങി; ദിക്കുകളിൽ ശക്തമായ കാറ്റു വീശി; ആകാശത്ത് പക്ഷികൾ അലഞ്ഞു; മഹാവൃക്ഷങ്ങൾ വിറച്ചു.
4.44.49
तं शब्दं कुरवो राजन्विस्फोटमशनेरिव ।
तार्क्ष्यं शब्दमिव श्रुत्वा वित्रेसुर्दीनमानसाः ॥ ४.४४.४९ ॥
രാജാവേ, ഇടിമുഴക്കം പോലെയും ഗരുഡന്റെ ശബ്ദം പോലെയും ആ ശബ്ദം കേട്ട് കുരുക്കൾ ദീനമനസ്കരായി വിറച്ചുപോയി.
4.44.50
यथेन्द्रो व्याक्षिपद्भीमं विस्फोटमशनेर्भुवि ।
तथाऽर्जुनो धनुःश्रेष्ठं बाहुभ्यामाक्षिपद्बली ॥ ४.४४.५० ॥
ഇന്ദ്രൻ ഭൂമിയിൽ ഭയങ്കരമായ ഇടിനാദം എറിയുന്നതുപോലെ, ബലവാനായ അർജുനൻ തന്റെ ബാഹുക്കളാൽ ശ്രേഷ്ഠമായ വില്ലു വലിച്ചു.
4.44.51
महाशनिमहाशब्दसदृशो ज्यास्वनो महान् ।
शत्रून्वीरांश्च संतर्ज्य निग्रहस्थो रथे स्थितः ॥ ४.४४.५१ ॥
മഹാ ഇടിനാദത്തിനു തുല്യമായ, വില്ലിന്റെ ഞാണൊലിയോടെ ശത്രുക്കളെയും വീരന്മാരെയും ഭീഷണിപ്പെടുത്തി, രഥത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്നു.
4.44.52
एकस्त्वं पाण्डवश्रेष्ठ बहूनोतान्महारथान् ।
कथं जेष्यसि संग्रामे सर्वशस्त्रास्त्रपारगान् ॥ ४.४४.५२ ॥
പാണ്ഡവശ്രേഷ്ഠാ, ഒറ്റയ്ക്കായ നീ, എല്ലാ ശസ്ത്രാസ്ത്രങ്ങളിലും നിപുണരായ ഇത്രയധികം മഹാരഥന്മാരെ യുദ്ധത്തിൽ എങ്ങനെ ജയിക്കും?
4.44.53
असहायो।सि कोन्तेय ससहायाश्च कौरवाः ।
अत एव महाबाहो भीतस्तिष्ठामि तेऽग्रतः ॥ ४.४४.५३ ॥
കൗന്തേയാ, നിനക്ക് സഹായികളില്ല; കൗരവർക്കോ സഹായികളുണ്ട്. അതുകൊണ്ട് മഹാബാഹോ, ഭയന്ന് ഞാൻ നിന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നു.
4.44.54
उवाच पार्थो मा भैषीः प्रहस्य स्वनवत्तदा ॥ ४.४४.५४ ॥
അപ്പോൾ പൃഥയുടെ പുത്രനായ പാർത്ഥൻ ഇടിമുഴക്കം പോലെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, "ഭയപ്പെടേണ്ട" എന്നു പറഞ്ഞു.
4.44.55
युध्यमानस्य मे वीर गन्धर्वैः सुमहाबलैः ।
सहायो घोषयात्रायां कस्तदासीत्सखा मम ॥ ४.४४.५५ ॥
വീരാ, ഘോഷയാത്രയിൽ അതിബലവാന്മാരായ ഗന്ധർവരോട് ഞാൻ യുദ്ധം ചെയ്തപ്പോൾ എന്റെ സഹായിയും സുഹൃത്തും ആരായിരുന്നു?
4.44.56
तथा प्रतिभये तस्मिन्देवदानवसंकुले ।
खाण्डवे युध्यमानस्य कस्तदासीत्सखा मम ॥ ४.४४.५६ ॥
അതുപോലെ, ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും നിറഞ്ഞ ആ ഭയങ്കരമായ ഖാണ്ഡവത്തിൽ ഞാൻ യുദ്ധം ചെയ്തപ്പോൾ എന്റെ സുഹൃത്ത് ആരായിരുന്നു?
4.44.57
निवातकवचैः सार्धं पौलोमैश्च महाबलैः ।
युध्यतो देवराजार्थे कः सहायस्तदाऽभवत् ॥ ४.४४.५७ ॥
ദേവരാജന്റെ കാര്യത്തിനായി നിവാതകവചന്മാരോടും പൗലോമന്മാരോടും അതിബലവാന്മാരോടും ഞാൻ യുദ്ധം ചെയ്തപ്പോൾ എന്റെ സഹായി ആരായിരുന്നു?
4.44.58
स्वयंवरे तु पाञ्चाल्या राजभिः सह संयुगे ।
युध्यतो बहुभिस्तात कः सहायस्तदाऽभवत् ॥ ४.४४.५८ ॥
പ്രിയനേ, പാഞ്ചാലിയുടെ സ്വയംവരത്തിൽ അനേകം രാജാക്കന്മാരോടൊപ്പം ഞാൻ യുദ്ധം ചെയ്തപ്പോൾ എന്റെ സഹായി ആരായിരുന്നു?
4.44.59
उपजीव्य गुरुं द्रोणं शुक्रं वैश्रवणं यमम् ।
वरुणं पावकं चैव कृपं कृष्णं च माधवम् ।
पिनाकपाणिनं चैव कथमेतान्न योधये ॥ ४.४४.५९ ॥
ഗുരു ദ്രോണൻ, ശുക്രൻ, വൈശ്രവണൻ, യമൻ, വരുണൻ, അഗ്നി, കൃപൻ, കൃഷ്ണൻ, മാധവൻ, പിനാകപാണിയായ ശിവൻ എന്നിവരിൽനിന്ന് വിദ്യ നേടിയ ഞാൻ ഇവരോട് എങ്ങനെ യുദ്ധം ചെയ്യാതിരിക്കും?
4.44.60
रथं वाहय मे शीघ्रं व्येतु ते मानसो ज्वरः ॥ ४.४४.६० ॥
എന്റെ രഥം വേഗത്തിൽ തെളിക്കൂ; നിന്റെ മനസ്സിലെ പനി മാറട്ടെ.