மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 4.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.44.1
ततः पार्थं स वैराटिः प्राञ्जलिस्त्वभ्यवादयत् ।
अहं भूमिंजयो नाम प्रणतोस्मि धनंजय ॥ ४.४४.१ ॥
அதன்பின் விராடரின் மகன் கைகூப்பி பார்த்தனை வணங்கினான். "நான் பூமிஞ்சயன் என்ற பெயருடையவன்; ஓ தனஞ்சயா, நான் உமக்கு வணக்கம் செலுத்துகிறேன்."
4.44.2
दिष्ट्या त्वां पार्थ पश्यामि स्वागतं ते धनंजय ।
लोहिताक्ष महाबाहो नागराजवरोपम ॥ ४.४४.२ ॥
"நல்லூழால் உம்மைக் காண்கிறேன், ஓ பார்த்தா. வருக, ஓ தனஞ்சயா! சிவந்த கண்ணுடையவனே, பெருந்தோளனே, சிறந்த நாகராஜனைப் போன்றவனே!"
4.44.3
यदज्ञानादवोचं त्वां प्रमादेन नरोत्तम ।
अकृत्वा हृदये सर्वं क्षन्तुमर्हसि तन्मम ॥ ४.४४.३ ॥
"அறியாமையாலும் கவனக்குறைவாலும் உம்மிடம் நான் கூறியதை, ஓ நரோத்தமா, மனத்தில் எதுவும் வைக்காமல் எனக்கு மன்னிக்க வேண்டும்."
4.44.4
यतस्त्वया कृतं पूर्वं चित्रं कर्म सुदुष्करम् ।
अतो भयं व्यपेतं मे प्रीतिश्च परमा त्वयि ॥ ४.४४.४ ॥
"நீர் முன்பு செய்த அதிசயமான, மிகவும் கடினமான செயலால், என் பயம் நீங்கியது; உம்மிடம் எனக்கு மிகுந்த அன்பும் உண்டாயிற்று."
4.44.5
दासोऽहं ते भविष्यामि पश्य मामनुकम्पया ॥ ४.४४.५ ॥
"நான் உமக்கு அடிமையாவேன்; இரக்கத்துடன் என்னைப் பாருங்கள்."
4.44.6
या प्रतिज्ञा कृता पूर्वं तव सारथ्यकारणात् ।
सेयं प्रतिज्ञा पूर्णा मे हर्षश्चार्जुन जायते ॥ ४.४४.६ ॥
"உமக்கு தேரோட்டியாக இருக்கும் பொருட்டு முன்பு செய்யப்பட்ட சபதம் இதோ நிறைவேறியது; ஓ அர்ஜுனா, எனக்கு மகிழ்ச்சி உண்டாகிறது."
4.44.7
देवेन्द्रतनयस्येह सारथिः स्यां महामृधे ।
इति पूर्वं कृताऽस्माभिः प्रतिज्ञा युद्धदुर्मद ॥ ४.४४.७ ॥
தேவேந்திரனின் மகனுக்கு இங்கு, இந்தப் பெரும் போரில் நான் தேரோட்டியாக இருப்பேன் என்று முன்பு நாம் செய்த சபதம் இது; போரில் கர்வம் கொண்டவனே.
4.44.8
प्रतिज्ञा मम संपूर्णा तव सारथ्यकारणात् ।
मनस्स्वास्थ्यं च मे जातं जातं भाग्यं च मे महत् ॥ ४.४४.८ ॥
உன் தேரோட்டியாக இருக்கும் காரணத்தால் என் சபதம் நிறைவேறியது; என் மனம் அமைதி பெற்றது, என் பாக்கியம் பெரிதாயிற்று.
4.44.9
आस्थाय विपुलं वीर रथं सारथिना मया ।
दुर्योधनं च जित्वाऽऽजौ निवर्तय पशून्मम ॥ ४.४४.९ ॥
வீரனே, நான் தேரோட்டியாக இந்த விரிந்த தேரில் ஏறி, போரில் துரியோதனனை வென்று என் பசுக்களைத் திருப்பிக் கொண்டு வா.
4.44.10
प्रीतोस्मि राजपुत्राद्य न भयं विद्यते तव ।
सर्वान्नुदामि ते शत्रून्रणे रणविशारद ॥ ४.४४.१० ॥
இளவரசே, நான் மகிழ்ச்சியடைந்தேன்; இன்று உனக்கு எந்த பயமும் இல்லை. போரில் வல்லவனே, உன் எல்லா எதிரிகளையும் போரில் விரட்டுவேன்.
4.44.11
स्वस्थो भव महान्युद्धे पश्य मां शत्रुभिः सह ।
युध्यमानं विमर्देऽस्मिन्कुर्वाणं भैरवं रवम् ॥ ४.४४.११ ॥
அமைதியாக இரு, பெரியவனாக நில்; இந்தப் போரில் எதிரிகளோடு போரிட்டு, இந்த மோதலில் பயங்கர முழக்கம் செய்யும் என்னைப் பார்.
4.44.12
गाण्डीवं देवदत्तं च शरान्कनकभूषणान् ।
एतान्सर्वानुपासङ्गान्क्षिप्रं बध्नीहि मे रथे ।
एकं चाहर निस्त्रिंशं जातरूपपरिष्कृतम् ॥ ४.४४.१२ ॥
தேவதத்தம் என்ற காண்டீவ வில்லையும், பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அம்புகளையும்—இந்த அம்புறாத்தூணிகள் அனைத்தையும் விரைவாக என் தேரில் கட்டு; தங்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒரு வாளையும் எடுத்து வா.
4.44.13
अहं वै कुरुभिर्योत्स्ये मोक्षयिष्यामि ते पशून् ।
तोषयिष्यामि राजानं प्रवेक्ष्यामि पुरं पुनः ॥ ४.४४.१३ ॥
நான் குருக்களுடன் போரிடுவேன்; உன் கால்நடைகளை விடுவிப்பேன். அரசனை மகிழ்விப்பேன், மீண்டும் நகரில் நுழைவேன்.
4.44.14
संकल्पागाधपरिधं बाहुप्राकारतोरणम् ।
त्रिदण्डतूणसंबाधं नैकध्वजसमाकुलम् ॥ ४.४४.१४ ॥
உறுதியான ஆழமற்ற அகழியும், கைகளே மதில்களும் வாயில்களும் கொண்டதும், முத்தண்ட ஆயுதங்களும் அம்பறாத்தூணிகளும் நிறைந்ததும், பல கொடிகளால் நிரம்பியதுமான (நகரம்).
4.44.15
ज्याक्षेपनिनदारावं नेमीनिनददुन्दुभिः ।
शरजालवितानाढ्यमाक्ष्वेडितमहास्वनम् ।
नगरं ते मया गुप्तं रथोपस्थं भविष्यति ॥ ४.४४.१५ ॥
நாண் இழுப்பின் ஒலியும், சக்கர முழக்கம் போன்ற முரசொலியும் கொண்டதும், அம்பு வலைச் சாந்தால் நிறைந்ததும், பெரும் ஆரவாரம் கொண்டதுமான (நகரம்) நான் காக்கும் நகராகி உன் தேர்த்தட்டாக இருக்கும்.
4.44.16
अधिष्ठितो मया सङ्ख्ये रथो गाण्डीवधन्विना ।
अजय्यः शत्रुसैन्यानां वैराटे व्येतु ते भयम् ॥ ४.४४.१६ ॥
போரில் காண்டீவ வில்லாளியான நான் ஏறியுள்ள இந்தத் தேர் எதிரிப் படைகளால் வெல்ல முடியாதது. வைராடனே, உன் அச்சம் நீங்கட்டும்.
4.44.17
बहुना किं प्रलापेन शृणु मे परमं वचः ।
नाहं बिभेमि कौन्तेय साक्षादपि शतक्रतोः ॥ ४.४४.१७ ॥
பேச்சுப் பிதற்றலால் என்ன பயன்? என் உயர்ந்த சொல்லைக் கேள். குந்தியின் மகனே, நேரில் இந்திரனுக்கும் நான் அஞ்சேன்.
4.44.18
यमवायुकुबेरेभ्यो द्रोणभीष्मशतादपि ।
बिभेमि नाहमेतेभ्यो जानामि त्वां स्थिरं युधि ।
केशवेनापि संग्रामे साक्षादिन्द्रेण वा समम् ॥ ४.४४.१८ ॥
யமன், வாயு, குபேரன் ஆகியோருக்கும், துரோணர், பீஷ்மர் முதலிய நூற்றுக்கணக்கானவர்களுக்கும் கூட நான் அஞ்சேன். போரில் நீ உறுதியானவன் என்று அறிவேன்; போரில் கேசவனுக்கோ நேரில் இந்திரனுக்கோ நிகரானவன்.
4.44.19
इदं तु चिन्तयन्नेव परिमुह्यामि केवलम् ।
निश्चयं नाधिगच्छामि नावगच्छामि किंचन ॥ ४.४४.१९ ॥
இதைப் பற்றி சிந்தித்துக்கொண்டிருக்கும்போதே நான் முழுவதும் குழம்பிப் போகிறேன். எதையும் உறுதியாக முடிவுசெய்ய முடியவில்லை, எதையும் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை.
4.44.20
एवं वराङ्गरूपस्य लक्षणैः सूचितस्य च ।
केन कर्मविपाकेन क्लीबत्वं त्वामुपागतम् ॥ ४.४४.२० ॥
இவ்வாறு, அழகிய அங்கங்களையும் சிறந்த அடையாளங்களையும் உடைய உங்களுக்கு, எந்தச் செயலின் விளைவால் இந்த இயலாமை வந்தது?
4.44.21
मन्ये त्वां क्लीबरूपेण चरन्तं शूलपाणिनम् ।
गन्धर्वराजप्रतिमं देवं वाऽपि शतक्रतुम् ॥ ४.४४.२१ ॥
நபும்சகரின் வடிவில் திரிந்துகொண்டிருக்கும் நீங்கள் சூலபாணியான தேவனைப் போலவோ, கந்தர்வராஜனைப் போலவோ, அல்லது நூறு யாகம் செய்த இந்திரனைப் போலவோ இருக்கிறீர்கள் என்று நான் கருதுகிறேன்.
4.44.22
भ्रातुर्नियोगाञ्ज्येष्ठस्य संवत्सरमिदं व्रतम् ।
चरामि ब्रह्मचर्यं वै सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ॥ ४.४४.२२ ॥
மூத்த சகோதரரின் கட்டளைப்படி, ஓராண்டுக்காக இந்த விரதத்தை, பிரம்மசரியத்தை நான் கடைப்பிடிக்கிறேன். இதுவே உண்மை, நான் உங்களுக்குச் சொல்வது இதுவே.
4.44.23
नास्मि क्लीबो महाबाहो परवान्धर्मसंयुतः ।
उर्वशीशापसंभूतं क्लैब्यं समुपसंस्थितम् ॥ ४.४४.२३ ॥
ஓ மஹாபாஹுவே, நான் நபும்சகன் அல்ல. தர்மத்தில் நிலைத்து, பெரியோருக்கு உட்பட்டவன் நான். உர்வசியின் சாபத்தால் உண்டான இந்த இயலாமை என்மேல் வந்து நிலைத்துள்ளது.
4.44.24
पुराऽहमाज्ञया भ्रातुर्ज्येष्ठस्यास्मि सुरालयम् ।
प्राप्तवानुर्वशी दृष्टा सुधर्मायां मया तदा ॥ ४.४४.२४ ॥
முன்பு மூத்த சகோதரரின் ஆணையால் நான் தேவலோகத்திற்குச் சென்றிருந்தேன். அப்போது சுதர்மா சபையில் நான் உர்வசியைக் கண்டேன்.
4.44.25
नृत्यन्तीं परमं रूपं बिभ्रतीं वज्रिसन्निधौ ।
अपश्यं तामनिमिषं कूटस्थामन्वयस्य मे ॥ ४.४४.२५ ॥
இந்திரனின் முன்னிலையில் நடனமாடிக்கொண்டு, மிக உயர்ந்த அழகைத் தாங்கியிருந்த அவளை நான் இமைக்காமல் பார்த்தேன்; என் குலத்திற்கு அவள் உறுதியானவளாக இருந்தாள்.
4.44.26
रात्रौ समागता मह्यं शयनं रन्तुमिच्छया ।
अहं तामभिवाद्यैव मातृसत्कारमाचरम् ॥ ४.४४.२६ ॥
இரவில் அவள் விருப்பத்துடன் என் படுக்கைக்காக என்னிடம் வந்தாள்; நான் அவளை வணங்கி, தாய்க்குரிய மரியாதையை அளித்தேன்.
4.44.27
सा च मामशपत्क्रुद्धा शिखण्डी त्वं भवेति वै ।
श्रुत्वा तमिन्द्रो मामाह मा भैस्त्वं पार्थ षण्डता ॥ ४.४४.२७ ॥
கோபத்தில் அவள் என்னைச் சபித்தாள்: "நீ சிகண்டியாக ஆவாயாக." அதைக் கேட்ட இந்திரன் என்னிடம் சொன்னான்: "பார்த்தா, பேடித்தன்மைக்கு அஞ்சாதே."
4.44.28
उपकारो भवेत्तुभ्यमज्ञातवसतौ पुरा ।
इतीन्द्रो मामनुग्राह्य ततः प्रेषितवान्वृषा ॥ ४.४४.२८ ॥
"மறைவாக வாழும் காலத்தில் இது உனக்கு உதவியாக இருக்கும்" என்று கூறி இந்திரன் எனக்கு அருள் புரிந்து பின்னர் விருஷனை அனுப்பினான்.
4.44.29
तदिदं समनुप्राप्तं व्रतं चीर्णं मयाऽनघ ।
समाप्तव्रतमुत्तीर्णं विद्धि मां त्वं नृपात्मज ॥ ४.४४.२९ ॥
களங்கமற்றவனே, நான் மேற்கொண்ட இந்த விரதம் இப்போது நிறைவுற்றது; அரசகுமாரனே, விரதத்தை முடித்து கடந்து வந்தவனாக என்னை அறிவாயாக.
4.44.30
परमोऽनुग्रहो मेऽद्य यत्प्रतर्को न मे वृथा ।
न हीदृशाः क्लीबरूपा भवन्ति तु नरोत्तमाः ॥ ४.४४.३० ॥
இன்று எனக்கு இது மிகப் பெரிய அருள்; என் ஊகம் வீணாகவில்லை. இத்தகைய மனிதரில் உயர்ந்தவர்கள் பேடி வடிவினராவதில்லை.
4.44.31
सहायवानस्मि रणे युद्ध्येयममरैरपि ।
साध्वसं तत्प्रनष्टं मे किं करोमि ब्रवीहि मे ॥ ४.४४.३१ ॥
எனக்குத் துணைவர்கள் இருந்தால் போரில் அமரர்களோடுங்கூட நான் போரிட முடியும். என் அச்சம் அழிந்துவிட்டது; நான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
4.44.32
अहं ते संग्रहीष्यामि हयाञ्शत्रुनिर्बहण ।
शिक्षितो ह्यस्मि सारथ्ये निष्ठितः पुरुषर्षभ ॥ ४.४४.३२ ॥
பகைவரை அழிப்பவரே, நான் உங்களுக்காகக் குதிரைகளைக் கட்டுப்படுத்துவேன். மனிதர்களில் சிறந்தவரே, நான் தேரோட்டுவதில் பயிற்சி பெற்று தேர்ச்சியடைந்துள்ளேன்.
4.44.33
दारुको वासुदेवस्य यथा शक्रस्य मातलिः ।
तथा मां विद्धि सारथ्ये शिक्षितं नरपुङ्गव ॥ ४.४४.३३ ॥
வாசுதேவருக்கு தாருகனும், இந்திரனுக்கு மாதலியும் தேரோட்டி இருந்ததுபோல, தேரோட்டுவதில் பயிற்சி பெற்றவனாக என்னை அறிவீராக, மனிதர்களில் சிறந்தவரே.
4.44.34
अश्वा ह्येते महाबाहो तवैवाहवदुर्जयाः ।
योग्या रथवरे युक्ताः प्राणवन्तो जितश्रमाः ॥ ४.४४.३४ ॥
மகாபாகுவே, இக்குதிரைகள் உங்களுடையவையே; போரில் வெல்லமுடியாதவை. சிறந்த தேரில் பூட்டப்படத் தகுந்தவை, உயிர்ப்புடையவை, சோர்வை வென்றவை.
4.44.35
यस्य यातेन पश्यन्ति भूमौ क्षिप्तं पदंपदम् ।
दक्षिणां यो धुरं वोढा सुग्रीवोण समो हयः ॥ ४.४४.३५ ॥
ஓடும்போது ஒவ்வொரு அடியும் நிலத்தில் பதிவதைக் காண்பார்கள்; வலப்புறம் நுகத்தைச் சுமக்கும் அந்தக் குதிரை சுக்ரீவனுக்கு நிகரானது.
4.44.36
योऽयं हयो धुर्यवरो वामां वहति शोभनः ।
तं मन्ये मेघपुष्पस्य जवेन सदृशं हयम् ॥ ४.४४.३६ ॥
இடப்புறம் அழகாக நுகத்தைச் சுமக்கும் இந்தச் சிறந்த நுகக் குதிரையை, மேகபுஷ்பக் குதிரையின் வேகத்திற்கு நிகரானது என்று நான் எண்ணுகிறேன்.
4.44.37
योऽयं वहति वै पार्ष्णिं दक्षिणामञ्चितोद्यतः ।
वलाहकादभिमतस्तेजसा वीर्यवत्तरः ॥ ४.४४.३७ ॥
வலப்பக்கத்தில் பின்புறத்தைச் சுமக்கும் இது, வளைந்து எழுந்து, வலாஹகத்தை விட விருப்பமானதும் ஒளியில் மிக வீரியமுள்ளதுமாகும்.
4.44.38
योऽयं काञ्चनसन्नाहो वामं वहति शोभनः ।
धुर्यं शैब्यस्य तं मन्ये जवेन बलवत्तरम् ॥ ४.४४.३८ ॥
பொன் கவசம் பூண்ட இந்த அழகான குதிரை இடப்பக்கம் சுமக்கிறது; அது சைப்யனின் நுகத்தடி குதிரை என்று நினைக்கிறேன், வேகத்தில் மிக வலிமையானது.
4.44.39
त्वामेवायं रथो वोढुं संग्रामेऽर्हति धन्विनम् ।
त्वं चे रथमास्थाय योद्धुमर्हो मतो मम।
शर्वशत्रुभिरायातो देवराज इवासुरैः ॥ ४.४४.३९ ॥
இந்த தேர் வில்லாளியாகிய உம்மையே போரில் சுமக்கத் தகுதியுடையது. நீர் தேரில் ஏறிப் போரிடத் தகுதியுடையவர் என்று நான் கருதுகிறேன்; சிவனின் பகைவர்களால் சூழப்பட்ட தேவேந்திரனைப் போல நீர் வந்திருக்கிறீர்.
4.44.40
ततो रथादवस्कन्द्य वीर्यवानरिमर्दनः ।
प्रणम्य देवान्गाण्डीवमादाय रुरुचे श्रिया ॥ ४.४४.४० ॥
பின்னர் தேரிலிருந்து இறங்கி, வீரியமுள்ள பகைவர்களை அழிப்பவர் தேவர்களை வணங்கி, காண்டீவத்தை எடுத்து, ஒளியுடன் பிரகாசித்தார்.
4.44.41
ततो विमुच्य बाहुभ्यां सङ्खचूडानि पाण्डवः ।
तौ च दुन्दुभिसन्नादौ प्रतिबद्ध्य तलावुभौ ॥ ४.४४.४१ ॥
பின்னர் பாண்டவர் தம் இரு கைகளிலிருந்தும் சங்க வளையல்களைக் கழற்றி, துந்துபி முழக்கம் போன்ற ஒலியெழுப்பும் இரு உள்ளங்கைகளையும் கட்டிக்கொண்டார்.
4.44.42
इन्द्रदत्ते च ते दिव्ये उद्धृत्यामुच्य कुण्डले ।
श्लक्ष्णान्केशान्मृदून्स्निग्धाञ्श्वेतेनोद्ग्रथ्य वाससा ॥ ४.४४.४२ ॥
இந்திரன் அளித்த அந்த இரு தெய்வ குண்டலங்களையும் கழற்றி, மிருதுவான, பளபளப்பான, மென்மையான கூந்தலை வெண்ணிற ஆடையால் கட்டிக்கொண்டார்.
4.44.43
अथासौ प्राङ्मुखो भूत्वा शुचिः प्रयतमानसः ।
अभिदध्यौ महाबाहुः सर्वास्त्राणि रथोत्तमे ॥ ४.४४.४३ ॥
பின்னர் அந்த மகாபாகு கிழக்கு நோக்கித் திரும்பி, தூய்மையும் அடக்கமான மனமும் கொண்டு, உத்தம ரதத்தின் மீது அனைத்து அஸ்திரங்களையும் தியானித்தார்.
4.44.44
ऊचुश्च पार्थं सर्वाणि प्राञ्जलीनि नृपात्मजम् ।
इमानि स्मो महोदार किङ्कराणीन्द्रनन्दन ॥ ४.४४.४४ ॥
அனைத்து அஸ்திரங்களும் கை கூப்பியவாறு அரசகுமாரன் பார்த்தனிடம் கூறின: 'மகோதாரனே, இந்திரன் மகனே, நாங்கள் இவை உமது ஏவல் பணியாளர்கள்.'
4.44.45
प्रणिपत्य ततः पार्थः समालभ्य च पाणिना ।
सर्वाणि मानसानीह भवतेत्यभ्यभाषत ॥ ४.४४.४५ ॥
பின்னர் பார்த்தன் வணங்கி, கையால் தொட்டு, 'இங்கு இந்த அனைத்து மானச அஸ்திரங்களும் உமதாகட்டும்' என்றார்.
4.44.46
प्रतिगृह्य ततोऽस्त्राणि प्रह्लष्टवदनोऽभवत् ।
अधिज्यं तरसा कृत्वा गाण्डीवं व्याक्षिपद्धनुः ॥ ४.४४.४६ ॥
பின்னர் அஸ்திரங்களைப் பெற்று மகிழ்ந்த முகத்துடன் இருந்தார்; விரைவாக நாணேற்றி காண்டீவ வில்லை இழுத்தார்.
4.44.47
तस्य विक्षिप्यमाणस्य धनुषोऽभून्महास्वनः ।
यथा शैलस्य महतः शैलानाक्षिप्य जघ्रुषः ॥ ४.४४.४७ ॥
அவன் வில்லை இழுத்தபோது ஒரு பெரிய ஒலி எழுந்தது; மலைகளை வீசி எறிந்து பற்றும் பெரிய மலையின் ஒலி போல.
4.44.48
सनिर्घाताऽभवद्भूमिर्दिक्षु वायुर्ववौ भृशम् ।
भ्रान्तद्विजं खमभवत्प्राकम्पन्त महाद्रुमाः ॥ ४.४४.४८ ॥
பூமி இடியும் பேரொலியுமாக அதிர்ந்தது; திசைகளில் பலத்த காற்று வீசியது; வானில் பறவைகள் அலைந்து பறந்தன; பெரிய மரங்கள் நடுங்கின.
4.44.49
तं शब्दं कुरवो राजन्विस्फोटमशनेरिव ।
तार्क्ष्यं शब्दमिव श्रुत्वा वित्रेसुर्दीनमानसाः ॥ ४.४४.४९ ॥
அரசே, அந்த ஓசையை, இடிக்கு ஒப்பான வெடிப்பொலியை, கருடனின் ஓசையைப் போலக் கேட்டு, தளர்ந்த மனத்துடன் குருக்கள் நடுங்கினர்.
4.44.50
यथेन्द्रो व्याक्षिपद्भीमं विस्फोटमशनेर्भुवि ।
तथाऽर्जुनो धनुःश्रेष्ठं बाहुभ्यामाक्षिपद्बली ॥ ४.४४.५० ॥
இந்திரன் பூமியில் பயங்கரமான இடியின் வெடிப்பை வீசுவதுபோல, வலிமைமிக்க அர்ஜுனன் தன் கரங்களால் சிறந்த வில்லை இழுத்தான்.
4.44.51
महाशनिमहाशब्दसदृशो ज्यास्वनो महान् ।
शत्रून्वीरांश्च संतर्ज्य निग्रहस्थो रथे स्थितः ॥ ४.४४.५१ ॥
பெரும் இடியின் பெரும் ஒலிக்கு ஒப்பான, வில்நாணின் பெரிய முழக்கத்தால் எதிரிகளையும் வீரர்களையும் அச்சுறுத்தி, தேரில் உறுதியாக நின்றான்.
4.44.52
एकस्त्वं पाण्डवश्रेष्ठ बहूनोतान्महारथान् ।
कथं जेष्यसि संग्रामे सर्वशस्त्रास्त्रपारगान् ॥ ४.४४.५२ ॥
பாண்டவர்களில் சிறந்தவனே, தனி ஒருவனாக நீ, எல்லா ஆயுதங்களிலும் அஸ்திரங்களிலும் தேர்ந்த இத்தனை பெரும் தேரர்களை போரில் எப்படி வெல்வாய்?
4.44.53
असहायो।सि कोन्तेय ससहायाश्च कौरवाः ।
अत एव महाबाहो भीतस्तिष्ठामि तेऽग्रतः ॥ ४.४४.५३ ॥
குந்தியின் மகனே, நீ துணையின்றி இருக்கிறாய்; கௌரவர்களோ துணையுடன் இருக்கிறார்கள். ஆகவே, மகாபாஹுவே, அஞ்சியவனாக உன் முன்னே நிற்கிறேன்.
4.44.54
उवाच पार्थो मा भैषीः प्रहस्य स्वनवत्तदा ॥ ४.४४.५४ ॥
அப்போது பிருதையின் மகன் பார்த்தன், இடிபோன்ற குரலில் சிரித்து, "அஞ்ச வேண்டாம்" என்றான்.
4.44.55
युध्यमानस्य मे वीर गन्धर्वैः सुमहाबलैः ।
सहायो घोषयात्रायां कस्तदासीत्सखा मम ॥ ४.४४.५५ ॥
வீரனே, கோஷ யாத்திரையின் போது அதிபலம் பொருந்திய கந்தர்வர்களுடன் நான் போரிட்டபோது எனக்குத் துணையாகவும் நண்பனாகவும் இருந்தவர் யார்?
4.44.56
तथा प्रतिभये तस्मिन्देवदानवसंकुले ।
खाण्डवे युध्यमानस्य कस्तदासीत्सखा मम ॥ ४.४४.५६ ॥
அதுபோல், தேவர்களும் தானவர்களும் நிறைந்திருந்த அந்த பயங்கரமான காண்டவத்தில் நான் போரிட்டபோது எனக்கு நண்பனாக இருந்தவர் யார்?
4.44.57
निवातकवचैः सार्धं पौलोमैश्च महाबलैः ।
युध्यतो देवराजार्थे कः सहायस्तदाऽभवत् ॥ ४.४४.५७ ॥
தேவராஜனின் பொருட்டு நிவாதகவசர்களுடனும் பௌலோமர்களுடனும் அதிபலவான்களுடன் நான் போரிட்டபோது எனக்குத் துணையாக இருந்தவர் யார்?
4.44.58
स्वयंवरे तु पाञ्चाल्या राजभिः सह संयुगे ।
युध्यतो बहुभिस्तात कः सहायस्तदाऽभवत् ॥ ४.४४.५८ ॥
அப்பா, பாஞ்சால இளவரசியின் சுயம்வரத்தில் பல அரசர்களுடன் நான் போரிட்டபோது எனக்குத் துணையாக இருந்தவர் யார்?
4.44.59
उपजीव्य गुरुं द्रोणं शुक्रं वैश्रवणं यमम् ।
वरुणं पावकं चैव कृपं कृष्णं च माधवम् ।
पिनाकपाणिनं चैव कथमेतान्न योधये ॥ ४.४४.५९ ॥
ஆசிரியர் துரோணர், சுக்கிரர், குபேரர், யமன், வருணன், அக்னி, கிருபர், கிருஷ்ணன், மாதவன், பினாகம் ஏந்திய சிவன் ஆகியோரிடம் கற்றறிந்த நான் இவர்களுடன் எப்படிப் போரிடாமல் இருக்க முடியும்?
4.44.60
रथं वाहय मे शीघ्रं व्येतु ते मानसो ज्वरः ॥ ४.४४.६० ॥
என் தேரை விரைவாகச் செலுத்து; உன் மனக்கவலையாகிய காய்ச்சல் நீங்கட்டும்.