ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 4.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.45.1
उत्तरं सांरथिं कृत्वा शमीं कृत्वा प्रदक्षिणम् ।
आयुधं सर्वमादाय ततः प्रायाद्धनञ्जयः ॥ ४.४५.१ ॥
ಉತ್ತರನನ್ನು ಸಾರಥಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಶಮೀ ವೃಕ್ಷಕ್ಕೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನಂತರ ಧನಂಜಯ ಹೊರಟನು.
4.45.2
ध्वजं च सिंहं मात्स्यस्य भ्रातॄणामायुधानि च ।
प्रणिधाय शमीमध्ये प्रयातुमुपचक्रमे ॥ ४.४५.२ ॥
ಮತ್ಸ್ಯರಾಜನ ಸಿಂಹಧ್ವಜ ಮತ್ತು ಸಹೋದರರ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಶಮೀ ವೃಕ್ಷದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಅವನು ಹೊರಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.
4.45.3
ततः काञ्चनलाङ्गूलं ध्वजं वानरलक्षणम् ।
दिव्यं मायामयं युक्तं विहितं विश्वकर्मणा ।
मनसा चिन्तयामास प्रसादं पावकस्य च ॥ ४.४५.३ ॥
ನಂತರ ಚಿನ್ನದ ಬಾಲ, ವಾನರ ಚಿಹ್ನೆ, ದಿವ್ಯ ಮತ್ತು ಮಾಯಾಮಯವಾದ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಧ್ವಜವನ್ನು ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯ ಕೃಪೆಯನ್ನು ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿದನು.
4.45.4
स च तच्चिन्तितं ज्ञात्वा ध्वजे भूतान्ययोजयत् ।
रथे वानरमुच्छ्रित्य गाण्डीवं व्याक्षिपद्धनुः ॥ ४.४५.४ ॥
ಅವನು ಆ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು ಧ್ವಜದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿಸಿದನು; ರಥದ ಮೇಲೆ ವಾನರನನ್ನು ಎತ್ತಿ ಗಾಂಡೀವ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಬೀಸಿದನು.
4.45.5
सपताकं विचित्राङ्गं सोपासङ्गं महाबलम् ।
खात्पपात रथे तूर्णं दिव्यरूपं मनोरमम् ॥ ४.४५.५ ॥
ಪತಾಕೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ವಿಚಿತ್ರ ಅಂಗಗಳ, ಬತ್ತಳಿಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಮಹಾಬಲವುಳ್ಳ, ದಿವ್ಯರೂಪದ, ಮನೋಹರ ರಥವು ಆಕಾಶದಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಇಳಿಯಿತು.
4.45.6
रथमास्थाय बीभत्सुः कौन्तेयः श्वेतवाहनः ।
बद्धासिः सतलत्राणः प्रगृहीतशरासनः ।
ततः प्रायादुदीचीं स कपिप्रवरकेतनः ॥ ४.४५.६ ॥
ರಥವನ್ನೇರಿದ ಬೀಭತ್ಸು, ಕುಂತೀಪುತ್ರ, ಬಿಳಿ ಕುದುರೆಗಳ ಒಡೆಯ, ಖಡ್ಗ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ತೋಳುರಕ್ಷೆ ಧರಿಸಿ, ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಸಿದ್ಧವಾಗಿ ಹಿಡಿದು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಾನರ ಧ್ವಜವುಳ್ಳ ಅವನು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಹೊರಟನು.
4.45.7
सैन्याभ्याशं स संप्राप्य गृहीत्वा शङ्खमुत्तमम् ।
स्वनवन्तं महाशब्दं देवदत्तं धनञ्जयः ।
शशाङ्करूपं बीभत्सुः प्राध्मापयदरिंदमः ॥ ४.४५.७ ॥
ಆ ಸೈನ್ಯದ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ತಲುಪಿ, ಉತ್ತಮ ಶಂಖವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು, ಮೊಳಗುವ ಮಹಾ ಶಬ್ದದ ದೇವದತ್ತವನ್ನು ಶತ್ರುನಾಶಕ ಧನಂಜಯ, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಬೀಭತ್ಸು ಊದಿದನು.
4.45.8
शशाङ्ककुन्दधवलं मुखे निक्षिप्य वासविः ।
उच्छ्वसद्गण्डयुगलं सिराल्याचितफालकम् ॥ ४.४५.८ ॥
ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಕುಂದ ಪುಷ್ಪದಂತೆ ಬಿಳುಪಾದ ಶಂಖವನ್ನು ಬಾಯಿಗೆ ಇಟ್ಟು, ವಾಸವನ ಮಗನು — ಉಬ್ಬಿದ ಎರಡು ಕೆನ್ನೆಗಳಿಂದ, ನರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಹಣೆಯಿಂದ.
4.45.9
आरक्तनिम्ननयनं ह्रस्वस्थूलशिरोधरम् ।
अतिश्लिष्टोदरोरस्कं तिर्यगाननशोभितम् ॥ ४.४५.९ ॥
ಕೆಂಪಾದ ಆಳವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಚಿಕ್ಕದಾದ ದಪ್ಪ ಕುತ್ತಿಗೆ, ಬಿಗಿದ ಹೊಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಎದೆ, ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದ ಮುಖದಿಂದ ಶೋಭಿಸುವವನು.
4.45.10
यावत्स्वशक्तिसामग्र्यं त्रैलोक्यं क्षोभयन्निव ।
मरुद्भिर्दशभिश्चैव प्राध्मापयदरिंदमः ॥ ४.४५.१० ॥
ತನ್ನ ಪೂರ್ಣ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಕಂಪಿಸುವಂತೆ, ಹತ್ತು ಮರುತರೊಂದಿಗೆ, ಶತ್ರುನಾಶಕ ಊದಿದನು.
4.45.11
शङ्खशब्दोस्य सोत्यर्थं श्रूयते कालमेघवत् ॥ ४.४५.११ ॥
ಅವನ ಶಂಖದ ಆ ಶಬ್ದ ಅತ್ಯಂತ ಜೋರಾಗಿ ಕೇಳಿಸಿತು, ಕಪ್ಪು ಮೇಘದಂತೆ.
4.45.12
तस्य शङ्खस्य शब्देन धनुपो निस्वनेन च ।
वानरस्य निनादेन रथनेमिस्वनेन च।
जङ्गमस्य भयं घोरमकरोत्पाकशासनिः ॥ ४.४५.१२ ॥
ಆ ಶಂಖದ ಶಬ್ದದಿಂದ, ಧನುಸ್ಸಿನ ಟಂಕಾರದಿಂದ, ವಾನರ ಧ್ವಜದ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ, ರಥಚಕ್ರದ ಸದ್ದಿನಿಂದ, ಇಂದ್ರಪುತ್ರನು ಚರಾಚರಗಳಿಗೆ ಘೋರ ಭಯವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದನು.
4.45.13
शङ्खशब्देन पार्थस्य मुखेनाश्वाः पतन्क्षितौ ।
उत्तरश्चापि संत्रस्थो रथोपस्थ उपाविशत् ॥ ४.४५.१३ ॥
ಪಾರ್ಥನ ಶಂಖಧ್ವನಿಯಿಂದ ಕುದುರೆಗಳು ಮುಖ ಕೆಳಗಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದವು; ಉತ್ತರನೂ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಗೊಂಡು ರಥದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತನು.
4.45.14
अथाश्वान्रश्मिभिः पार्थः समुद्यम्य परंतपः ।
अभ्राजत रथोपस्थे भानुर्मेराविवोत्तरे ॥ ४.४५.१४ ॥
ಆಗ ಶತ್ರುನಾಶಕ ಪಾರ್ಥನು ಲಗಾಮುಗಳಿಂದ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು; ಉತ್ತರದ ಮೇರುವಿನಲ್ಲಿ ಉದಯಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ರಥದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಹೊಳೆದನು.
4.45.15
शङ्खघोषेण वित्रस्तं ज्याघातेन च मूर्छितम् ।
उत्तरं संपरिष्वज्य समाश्वासयदर्जुनः ॥ ४.४५.१५ ॥
ಶಂಖದ ಗರ್ಜನೆ ಮತ್ತು ಬಿಲ್ಲಿನ ನಾರಿನ ಟೇಂಕಾರದಿಂದ ಭಯಗೊಂಡು ಮೂರ್ಛೆಹೋದ ಉತ್ತರನನ್ನು ಅರ್ಜುನನು ಗಾಢವಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.
4.45.16
मा भैस्त्वं राजपुत्राग्र्य क्षत्रियोसि परन्तप ।
कथं पुरुषशार्दूल शत्रुमध्ये विषीदसि ॥ ४.४५.१६ ॥
'ರಾಜಕುಮಾರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಭಯಪಡಬೇಡ; ನೀನು ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ಶತ್ರುನಾಶಕ. ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನೇ, ಶತ್ರುಗಳ ನಡುವೆ ಏಕೆ ವಿಷಾದಿಸುತ್ತಿರುವೆ?'
4.45.17
श्रुतास्ते शङ्खशब्दाश्च भेरीशब्दाश्च सर्वशः ।
कुञ्जराणां च निनदा व्यूढानीकेषु नित्यशः ॥ ४.४५.१७ ॥
ವ್ಯೂಹದಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಸೇನೆಗಳ ನಡುವೆ ನೀನು ಸದಾ ಶಂಖನಾದಗಳನ್ನೂ, ಭೇರಿಯ ಶಬ್ದಗಳನ್ನೂ, ಆನೆಗಳ ಘೋಷಗಳನ್ನೂ ಕೇಳಿದ್ದೀಯೆ.
4.45.18
स त्वं कथमिवानेन शङ्खशब्देन भीषितः ।
विपण्णरूपो वित्रस्तः पुरुषः प्राकृतो यथा ॥ ४.४५.१८ ॥
ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಈ ಶಂಖಧ್ವನಿಗೆ ನೀನು ಹೇಗೆ ಭಯಗೊಂಡು, ಮುಖ ಬಿಳುಚಿಕೊಂಡು, ನಡುಗಿ ಹೋದೆ?
4.45.19
श्रुता मे शङ्खशब्दाश्च भेरीशब्दाश्च नित्यशः ।
कुञ्जराणां च निनदा व्यूढानीकेषु तिष्ठतः ॥ ४.४५.१९ ॥
ನಾನು ಸದಾ ಶಂಖಧ್ವನಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಭೇರಿಧ್ವನಿಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ; ವ್ಯೂಹದಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಸೇನೆಗಳಲ್ಲಿ ಆನೆಗಳ ಘರ್ಜನೆಗಳನ್ನೂ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.
4.45.20
नैवंविधाः शङ्खशब्दाः पुरा जातु मया श्रुताः ।
ध्वजस्य चापि रूपं मे दृष्टपूर्वं नहीदृशम् ।
धनुषश्चापि घोषश्च श्रुतपूर्वो न मे क्वचित् ॥ ४.४५.२० ॥
ಇಂತಹ ಶಂಖಧ್ವನಿಗಳನ್ನು ನಾನು ಹಿಂದೆ ಎಂದಿಗೂ ಕೇಳಿರಲಿಲ್ಲ; ಇಂತಹ ಧ್ವಜದ ರೂಪವನ್ನು ಹಿಂದೆ ನೋಡಿರಲಿಲ್ಲ; ಇಂತಹ ಧನುಸ್ಸಿನ ಘೋಷವನ್ನೂ ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಕೇಳಿರಲಿಲ್ಲ.
4.45.21
अस्य शङ्खस्य शब्देन धनुषो निस्वनेन च ।
अमानुषाणां शब्देन भूतानां निस्वसेन च।
रथनेमिप्रणादेन मनो कमे मुह्यते भृशम् ॥ ४.४५.२१ ॥
ಈ ಶಂಖದ ಶಬ್ದದಿಂದ, ಧನುಸ್ಸಿನ ಟಂಕಾರದಿಂದ, ಅಮಾನುಷರ ಶಬ್ದದಿಂದ, ಜೀವಿಗಳ ಉಸಿರಾಟದಿಂದ, ರಥಚಕ್ರಗಳ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಬಹಳ ಮೋಹಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ.
4.45.22
व्याकुलाश्च दिशः सर्वा हृदयं व्यथतीव च ।
ध्वजेन पिहिताः सर्वा दिशो न प्रतिभान्ति मे।
गाण्डीवस्य च शब्देन कर्णौ मे बधिरीकृतौ ॥ ४.४५.२२ ॥
ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ಕಲಕಲಗೊಂಡಿವೆ; ನನ್ನ ಹೃದಯ ನೋಯುತ್ತಿರುವಂತೆ ಇದೆ. ಧ್ವಜದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳೂ ನನಗೆ ತೋರುತ್ತಿಲ್ಲ; ಗಾಂಡೀವದ ಶಬ್ದದಿಂದ ನನ್ನ ಕಿವಿಗಳು ಕಿವುಡಾಗಿವೆ.
4.45.23
पुनर्ध्वजं पुनः शङ्खं धनुश्चैव पुनः पुनः ।
स मूढचेता वैराटिरर्जुनं समुदैक्षत ॥ ४.४५.२३ ॥
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಧ್ವಜವನ್ನೂ, ಮತ್ತೆ ಶಂಖವನ್ನೂ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಧನುಸ್ಸನ್ನೂ ನೋಡಿ, ಮೂಢಚಿತ್ತನಾದ ವೈರಾಟಿ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಿದನು.
4.45.24
स मुहूर्तं प्रयातं तु पार्थो वैराटिमब्रवीत् ॥ ४.४५.२४ ॥
ಅವನು ಕ್ಷಣಕಾಲ ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು; ನಂತರ ಪಾರ್ಥನು (ಅರ್ಜುನನು) ವೈರಾಟಿಯೊಡನೆ ಹೇಳಿದನು.
4.45.25
स्थिरो भव महाबाहो संज्ञां चात्मानमानय ।
एकान्ते रथमास्थाय पद्भ्यां त्वमवपीड्य च।
दृढं च रश्मीन्संयच्छ शङ्खं ध्मास्याम्यहं पुनः ॥ ४.४५.२५ ॥
ಸ್ಥಿರನಾಗು, ಮಹಾಬಾಹುವೇ! ಎಚ್ಚರ ತಂದುಕೋ. ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ರಥವೇರಿ, ಕಾಲುಗಳಿಂದ ಒತ್ತಿ, ಲಗಾಮುಗಳನ್ನು ದೃಢವಾಗಿ ಹಿಡಿ; ನಾನು ಮತ್ತೆ ಶಂಖವನ್ನು ಊದುತ್ತೇನೆ.
4.45.26
एवमुक्त्वा महाबाहुः सव्यसाची परन्तपः ।
ततः शङ्खमुपाध्मासीद्दारयन्निव पर्वतान्।
गुहा गिरीणां च तदा दिशः शैलांस्तथैव च ॥ ४.४५.२६ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಮಹಾಬಾಹು, ಸವ್ಯಸಾಚಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನಾದ ಅರ್ಜುನನು ಆಗ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಸೀಳುವಂತೆ ಶಂಖವನ್ನು ಊದಿದನು. ಪರ್ವತ ಗುಹೆಗಳು, ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಬಂಡೆಗಳೂ (ಅದುರಿದವು).
4.45.27
ज्याघोषं तलघोषं च कृत्वा भूतान्यमोहयत् ।
उत्तरश्चापि संलीनो रथोपस्थ उपाविशत्।
तं समाश्वासयामास पुनरेव धनञ्जयः । ॥ ४.४५.२७ ॥
ಬಿಲ್ಲಿನ ಹೆದೆಯ ಟಂಕಾರ ಮತ್ತು ಚಪ್ಪಾಳೆಯ ಸದ್ದು ಮಾಡಿ ಅವನು ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದನು. ಉತ್ತರನೂ ರಥದ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತನು. ಧನಂಜಯನು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.
4.45.28
तस्य शङ्खस्य शब्देन रथनेमिस्वनेन च ।
गाण्डीवस्य च शब्देन पृथिवी समकम्पत ॥ ४.४५.२८ ॥
ಆ ಶಂಖದ ಧ್ವನಿಯಿಂದ, ರಥಚಕ್ರಗಳ ಸದ್ದಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಗಾಂಡೀವದ ಟಂಕಾರದಿಂದ ಭೂಮಿಯೇ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕಂಪಿಸಿತು.