Mahābhārata · Adhyāya 4.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.45.1
उत्तरं सांरथिं कृत्वा शमीं कृत्वा प्रदक्षिणम् ।
आयुधं सर्वमादाय ततः प्रायाद्धनञ्जयः ॥ ४.४५.१ ॥
Tendo feito de Uttara seu auriga e circundado a árvore śamī, tomando todas as armas, então Dhanañjaya partiu.
4.45.2
ध्वजं च सिंहं मात्स्यस्य भ्रातॄणामायुधानि च ।
प्रणिधाय शमीमध्ये प्रयातुमुपचक्रमे ॥ ४.४५.२ ॥
Tendo colocado no meio da árvore śamī o estandarte do leão do rei dos Matsya e as armas dos irmãos, começou a partir.
4.45.3
ततः काञ्चनलाङ्गूलं ध्वजं वानरलक्षणम् ।
दिव्यं मायामयं युक्तं विहितं विश्वकर्मणा ।
मनसा चिन्तयामास प्रसादं पावकस्य च ॥ ४.४५.३ ॥
Então pensou em sua mente no estandarte de cauda dourada, marcado com o sinal de um macaco, divino, feito de ilusão, fabricado por Viśvakarman, e no favor do deus do fogo.
4.45.4
स च तच्चिन्तितं ज्ञात्वा ध्वजे भूतान्ययोजयत् ।
रथे वानरमुच्छ्रित्य गाण्डीवं व्याक्षिपद्धनुः ॥ ४.४५.४ ॥
Conhecendo esse pensamento, uniu seres ao estandarte; erguendo o macaco sobre o carro, brandiu o arco Gāṇḍīva.
4.45.5
सपताकं विचित्राङ्गं सोपासङ्गं महाबलम् ।
खात्पपात रथे तूर्णं दिव्यरूपं मनोरमम् ॥ ४.४५.५ ॥
Com suas bandeiras, variado em suas partes, com sua aljava, muito poderoso, de forma divina e encantador, aquele carro desceu rapidamente do céu.
4.45.6
रथमास्थाय बीभत्सुः कौन्तेयः श्वेतवाहनः ।
बद्धासिः सतलत्राणः प्रगृहीतशरासनः ।
ततः प्रायादुदीचीं स कपिप्रवरकेतनः ॥ ४.४५.६ ॥
Montado no carro, Bībhatsu, filho de Kuntī, de cavalos brancos, com a espada presa, o protetor de braço amarrado, segurando o arco pronto, então partiu rumo ao norte, aquele cujo estandarte traz o melhor dos macacos.
4.45.7
सैन्याभ्याशं स संप्राप्य गृहीत्वा शङ्खमुत्तमम् ।
स्वनवन्तं महाशब्दं देवदत्तं धनञ्जयः ।
शशाङ्करूपं बीभत्सुः प्राध्मापयदरिंदमः ॥ ४.४५.७ ॥
Chegando perto do exército, Dhanañjaya, o subjugador de inimigos, tomou a excelente concha e soprou Devadatta, de som grande e ressonante; Bībhatsu, de forma lunar, fê-la soar.
4.45.8
शशाङ्ककुन्दधवलं मुखे निक्षिप्य वासविः ।
उच्छ्वसद्गण्डयुगलं सिराल्याचितफालकम् ॥ ४.४५.८ ॥
Pondo à boca a concha, branca como a lua e a flor kunda, o filho de Vāsava, com as duas faces inchadas e a testa coberta de veias;
4.45.9
आरक्तनिम्ननयनं ह्रस्वस्थूलशिरोधरम् ।
अतिश्लिष्टोदरोरस्कं तिर्यगाननशोभितम् ॥ ४.४५.९ ॥
com olhos avermelhados e fundos, pescoço curto e grosso, ventre e peito contraídos, adornado pelo rosto de perfil;
4.45.10
यावत्स्वशक्तिसामग्र्यं त्रैलोक्यं क्षोभयन्निव ।
मरुद्भिर्दशभिश्चैव प्राध्मापयदरिंदमः ॥ ४.४५.१० ॥
Com toda a sua força, como se abalasse os três mundos, junto com os dez Marutas, o subjugador de inimigos soprou.
4.45.11
शङ्खशब्दोस्य सोत्यर्थं श्रूयते कालमेघवत् ॥ ४.४५.११ ॥
O som de sua concha foi ouvido muito alto, como uma nuvem negra de tempestade.
4.45.12
तस्य शङ्खस्य शब्देन धनुपो निस्वनेन च ।
वानरस्य निनादेन रथनेमिस्वनेन च।
जङ्गमस्य भयं घोरमकरोत्पाकशासनिः ॥ ४.४५.१२ ॥
Pelo som daquela concha, pelo estalo do arco, pelo rugido do macaco (do estandarte) e pelo estrondo da roda do carro, o filho de Indra causou terrível medo aos seres vivos.
4.45.13
शङ्खशब्देन पार्थस्य मुखेनाश्वाः पतन्क्षितौ ।
उत्तरश्चापि संत्रस्थो रथोपस्थ उपाविशत् ॥ ४.४५.१३ ॥
Ao som da concha de Pārtha, os cavalos caíram de focinho no chão, e Uttara, aterrorizado, sentou-se no assoalho do carro.
4.45.14
अथाश्वान्रश्मिभिः पार्थः समुद्यम्य परंतपः ।
अभ्राजत रथोपस्थे भानुर्मेराविवोत्तरे ॥ ४.४५.१४ ॥
Então Pārtha, o queimador de inimigos, ergueu os cavalos com as rédeas e brilhou no assoalho do carro como o sol nascendo sobre o Meru do norte.
4.45.15
शङ्खघोषेण वित्रस्तं ज्याघातेन च मूर्छितम् ।
उत्तरं संपरिष्वज्य समाश्वासयदर्जुनः ॥ ४.४५.१५ ॥
Arjuna abraçou Uttara, aterrorizado pelo estrondo da concha e atordoado pelo estalo da corda do arco, e o consolou.
4.45.16
मा भैस्त्वं राजपुत्राग्र्य क्षत्रियोसि परन्तप ।
कथं पुरुषशार्दूल शत्रुमध्ये विषीदसि ॥ ४.४५.१६ ॥
"Não temas, o melhor dos príncipes; és um kṣatriya, queimador de inimigos. Tigre entre os homens, como podes desesperar-te no meio dos inimigos?"
4.45.17
श्रुतास्ते शङ्खशब्दाश्च भेरीशब्दाश्च सर्वशः ।
कुञ्जराणां च निनदा व्यूढानीकेषु नित्यशः ॥ ४.४५.१७ ॥
Entre os exércitos em formação, sempre ouviste os sons das conchas, o som dos tambores e os rugidos dos elefantes.
4.45.18
स त्वं कथमिवानेन शङ्खशब्देन भीषितः ।
विपण्णरूपो वित्रस्तः पुरुषः प्राकृतो यथा ॥ ४.४५.१८ ॥
Como é que tu, aterrorizado por este som da concha, pálido e trêmulo, te tornaste como um homem comum?
4.45.19
श्रुता मे शङ्खशब्दाश्च भेरीशब्दाश्च नित्यशः ।
कुञ्जराणां च निनदा व्यूढानीकेषु तिष्ठतः ॥ ४.४५.१९ ॥
Sempre ouvi os sons das conchas e os sons dos tambores, e os rugidos dos elefantes entre os exércitos postados em formação de batalha.
4.45.20
नैवंविधाः शङ्खशब्दाः पुरा जातु मया श्रुताः ।
ध्वजस्य चापि रूपं मे दृष्टपूर्वं नहीदृशम् ।
धनुषश्चापि घोषश्च श्रुतपूर्वो न मे क्वचित् ॥ ४.४५.२० ॥
Nunca antes ouvi sons de conchas como estes; nunca antes vi uma forma de estandarte como esta; e jamais ouvi um estrondo de arco como este.
4.45.21
अस्य शङ्खस्य शब्देन धनुषो निस्वनेन च ।
अमानुषाणां शब्देन भूतानां निस्वसेन च।
रथनेमिप्रणादेन मनो कमे मुह्यते भृशम् ॥ ४.४५.२१ ॥
Pelo som desta concha, pelo estridor do arco, pelas vozes de seres não humanos, pelo sopro das criaturas e pelo estrondo das rodas dos carros, minha mente se turva grandemente.
4.45.22
व्याकुलाश्च दिशः सर्वा हृदयं व्यथतीव च ।
ध्वजेन पिहिताः सर्वा दिशो न प्रतिभान्ति मे।
गाण्डीवस्य च शब्देन कर्णौ मे बधिरीकृतौ ॥ ४.४५.२२ ॥
Todas as direções estão confusas e meu coração parece sofrer. Cobertas pelo estandarte, todas as direções não se mostram a mim; e pelo som do Gāṇḍīva meus ouvidos ficaram surdos.
4.45.23
पुनर्ध्वजं पुनः शङ्खं धनुश्चैव पुनः पुनः ।
स मूढचेता वैराटिरर्जुनं समुदैक्षत ॥ ४.४५.२३ ॥
Olhando de novo e de novo para o estandarte, de novo para a concha e outra vez e outra vez para o arco, o filho de Virāṭa, de mente confusa, fixou os olhos em Arjuna.
4.45.24
स मुहूर्तं प्रयातं तु पार्थो वैराटिमब्रवीत् ॥ ४.४५.२४ ॥
Por um momento ele permaneceu em silêncio; então Pārtha (Arjuna) falou ao filho de Virāṭa.
4.45.25
स्थिरो भव महाबाहो संज्ञां चात्मानमानय ।
एकान्ते रथमास्थाय पद्भ्यां त्वमवपीड्य च।
दृढं च रश्मीन्संयच्छ शङ्खं ध्मास्याम्यहं पुनः ॥ ४.४५.२५ ॥
Sê firme, ó de braços poderosos, e recupera os sentidos. Num lugar isolado sobe ao carro, pressiona com os pés e segura firmemente as rédeas; eu soprarei de novo a concha.
4.45.26
एवमुक्त्वा महाबाहुः सव्यसाची परन्तपः ।
ततः शङ्खमुपाध्मासीद्दारयन्निव पर्वतान्।
गुहा गिरीणां च तदा दिशः शैलांस्तथैव च ॥ ४.४५.२६ ॥
Assim falado, o de braços poderosos, Savyasācin Arjuna, queimador de inimigos, soprou então a concha como se fendesse as montanhas. As grutas das montanhas, as direções e as rochas igualmente (tremeram).
4.45.27
ज्याघोषं तलघोषं च कृत्वा भूतान्यमोहयत् ।
उत्तरश्चापि संलीनो रथोपस्थ उपाविशत्।
तं समाश्वासयामास पुनरेव धनञ्जयः । ॥ ४.४५.२७ ॥
Produzindo o estalido da corda do arco e o som da palmada, ele confundiu todos os seres. Uttara também se sentou escondido no piso do carro. Dhanañjaya o tranquilizou de novo.
4.45.28
तस्य शङ्खस्य शब्देन रथनेमिस्वनेन च ।
गाण्डीवस्य च शब्देन पृथिवी समकम्पत ॥ ४.४५.२८ ॥
Com o som daquela concha, com o estrondo dos aros das rodas do carro e com o zumbido do arco Gāṇḍīva, a terra inteira tremeu.